หัวใจไร้ค่า

"คุณ!"กลับมาทำไม ผมถามว่าคุณกล้าดียังไงที่กลับมา ฮ่ะ! ออกไป! ออกไป! จากห้องผมและไม่ต้องกลับมาอีก ออกไป!!" คิมทันตะคอกใส่นวลด้วยความโกรธ"พี่ทันค่ะ นวล ""หยุด! ไม่ต้องมาพูดอะไรทั้งนั้น ผมไม่อยากฟัง บอกให้ออกไป ผู้หญิงอย่างคุณไม่มีค่าพอที่จะคุยกับผม เรามันคนล่ะระดับกัน เชิญ!! ""ได้โปรดเถอะคะพี่ทัน ให้นวลได้ชดใช้ความผิดที่ได้ทำลงไป นะค่ะ""หึ! ชดใช้ความผิดเหรอ คุณจะชดใช้ยังไงแม้แต่ชีวิตคุณก็ไม่มีทางที่จะชดใช้มันหมด ต่อให้คุณตายอยู่ตรงหน้าผม มันก็จะไม่มีวันที่ผมจะยกโทษให้คุณ""พี่ทัน""ออกไป ผมไม่อยากคุยกับผู้หญิงแพศยาอย่างคุณ ทำไมล่ะ ไม่มีที่ไปแล้วใช่ไหมที่ได้ซมซานกลับมาหาผม อยากคิดว่าผมจะเป็นไก่อ่อนเหมือนเมื่อก่อนที่คุณคอยปั่นหัวเล่น หรือที่กลับมาเพราะผมรวย ผู้หญิงอย่างคุณไม่รู้จักหรอกกับคำว่าพอ "คิมทันพูดจบเขาก็นึกย้อนกลับไปตอนที่ได้เจอกับนวลแก้วครั้งแรก

" โอ๊ย" เสียงของนวลแก้ว ใจดี ร้องเสียงหลง เมื่อลูกบาสกระเด็นออกมาโดนหัวอย่างจัง " ขอโทษครับขอโทษ น้องเป็นอะไรมากหรือเปล่า" เสียงของ คิมทัน เมทากิจ ร้องถาม เมื่อเขาเป็นคนทำให้ลูกบาสกระเด็นใส่หัวของนวลแก้ว คิมทันก็ช่วยพยุงนวลแก้วให้ลุกขึ้นมา นวลแก้วรีบลุกขึ้นเองทันทีเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มมาช่วย " ไม่เป็นไรค่ะ แก้ว ไม่ได้เป็นอะไรมากสัก หน่อย แก้วลุกเองได้ค่ะ" " พี่ต้องขอโทษน้องด้วย พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ว่า..แต่น้องไม่เป็นอะไรจริงๆนะ "" ค่ะแก้วไม่ได้เป็นอะไรจริงๆค่ะ พี่ไปเล่นต่อเถอะค่ะ" นวลแก้วบอก ชายหนุ่มที่ทำตนเองบาดเจ็บ เมื่อทันได้ยินว่าเจ้าตัวไม่เป็นอะไรแล้วก็กลับไปเล่นบาสต่อทันที เมื่อเข้ามาในสนามบาส เพื่อนๆต่างแซวกันยกใหญ่ " เฮ้ย!ใครวะไอ้ทัน น่ารักว่ะ น้องปี1ใช่มั้ย แกได้ขอเบอร์น้องเขาไว้รึเปล่าว่ะ "" ใช่ๆกูก็ว่าน่ารัก แม่ง! ทัน มึงไม่ไปจีบน้องเขาวะเป็นกูนะขอเบอร์ไปแล้ว " " พวกแกนี่ จริงๆเลย เห็นสาวๆเป็นไม่ได้ ยิ่งน้องปี 1 นี่ยิ่งแล้วใหญ่ ปล่อยเด็กไปบ้างเหอะ ให้น้องเขามีอนาคตที่สดใส" คิมทันรีบสวนกลับเพื่อนทันที" เฮ้ย อะไรวะไอ้ทัน นี่มึงเป็นห่วงน้องเขาจริงๆ หรือว่ามึงคิดอะไรกับน้องเขาว่ะ จะเก็บไว้กินคนเดียวใช่มั้ย ""จะบ้ารึไง ฉันก็แค่เป็นห่วงน้องเขากลัวพวกแกจะทำอะไรน้องเขามากกว่า""พวกเรายังไม่ทำอะไรเลยนะเว้ย"" แค่พวกแกคิด ฉันก็รู้แล้วพวกแกต้องการอะไร "" ไอ้ทัน แกก็คิดเกินไปว่ะ"" ก็บอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับน้องเขา "" ตกลงว่าแกจะจีบน้องเขาใช่มะ ถ้าเมิงไม่จีบนั้นกูขอ "" ฉันไม่จีบ แต่ห้าม พวกแก พวกแก พวกแก ไปยุ่งกับน้องเขาเด็ดขาด ข้าสงสารน้องเขาว่ะ" " OK สรุปว่าแกไม่จีบใช่ไหมทัน งั้นข้าจะไปจีบน้องเขาเอง " ทันคิดในใจถ้าปล่อยให้เพื่อนเขาไปจีบมีหวังผู้หญิงคนนั้นต้องเสียใจแน่ๆเอาว่ะ อย่างน้อยก็เป็นการไถ่โทษที่ทำให้น้องเขาเจ็บตัว ทันจึงรีบตอบเพื่อนไปทันที" เออๆ งั้นข้าไปจีบน้องเขาเองก็ได้วะ " " ก็แค่นั้น แหมทำเป็นหยิ่ง นะมึงไอ้ทัน ที่แท้มึงก็อยากจีบน้องเขาเองนี่หว่า "" พอเหอะ พอเหอะ มาเล่นบาสกันต่อดีกว่า เรื่องน้องเขาเดี๋ยวกูก็จัดการเอง " ทันพูดกับเพื่อน เพื่อตัดบท ไม่ให้เพื่อนๆ ๆพูดกันต่อ แล้วทุกคนก็หันมาสนใจ เล่นบาสกันต่อไป ทางด้านนวลแก้วตัวเขาเองก็แอบปลื้มคิมทันอยู่ไม่น้อย หลังจากที่เขาได้คุยกับคิมทัน หัวใจของเขารู้สึกเต้นแรงมาก นวลแก้วจึงไปคุยกับเพื่อนๆเพื่อระบายออกมาไม่นั้นเธอคงอกแตกตายแน่ๆ" ยายสิเมื่อกี้ฉันตื่นเต้นมาก ฉันได้คุยกับพี่ทันด้วย แกรู้ไหมพี่เขาโคตรหล่อมากเลย ใจฉันเนี่ยนะ เมื่อจะออกมาเต้นอยู่ข้างนอก พี่เขาแมนมากๆเลยอ่ะแก ทำยังไงนะฉันจึงได้เป็นแฟนกับพี่เขา โอ๊ย พูดแล้วฟินเป็นบ้า "" นี่ ยายแก้ว เธอหลงพี่เขาเอามากๆขนาดนี้เลยหรอ สาวๆเกือบครึ่งโรงเรียนเลยนะเว้ย ที่ชอบพี่ทันน่ะ แกจะสู้สาวๆพวกนั้นไหวเหรอ รับรองแกเป็นแฟนกับพี่ทันนะ แกได้โดนสาวๆ ดักตบหน้าโรงเรียนแน่ๆ บอกไว้ก่อนนะ ฉันไม่เข้าไปช่วยแกเด็ดขาด "" จะบ้าหรือสิ เราก็แค่ปลื้มไปอย่างนั้นแหละ ไม่คิดที่จะเป็นแฟนกับพี่เขาสักหน่อย พี่เขาคงไม่มองฉันหรอกมีสาวๆสวยๆเยอะแยะ ให้พี่เขาเลือก เขาจะมาสนใจฉันทำไม "" เออ คิดอย่างนั้นก็ดี ถ้าแกคิดจะเป็นแฟนกับพี่เขาจริงแล้วก็ มีหวัง โดนพี่รุ่นพี่เล่นงานแน่ "" ย่ะ ฉันรู้แล้ว ไม่ต้องย้ำหรอกนะ ไปเถอะไปแล้วไปกินข้าวกันดีกว่า ฉันหิวแล้วล่ะ ว่าแต่วันนี้เราจะไปกินที่ไหนกันดีนะสิ วันนี้ฉันขอเลือกเองแล้วกัน "" ตามใจเธอแล้วกัน " นวลแก้วและสิรินดาไปหาร้านอาหารข้างๆมหาลัยซึ่งมีอยู่ให้เลือกมากมายจนนวลแก้วเดินมาหยุดที่ร้านอาหารร้านนึงก็ไม่ได้หรูหราอะไรมากนวลแก้วจึงตัดสินใจว่าจะนั่งร้านนี้" นี่ไงสิ ร้านนี้ก็แล้วกันนะ "

" อือ ร้านนี้ถือว่าผ่าน "