ปีคัสที่ 254 ามนุษย์กันปีศาจจบลงด้วยการขับไล่ปีศาจออกจากดินแดนมนุษย์ได้สำเร็จ และพวกเขาก็แข็งแกร่งและมีอำนาจขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ผู้คนหลายฝ่ายไม่พอใจ พวเขาจึงได้รวมตัวนักผจญภัยจากทั่วทุกทวีปมาเพื่อเปิดากับคาซัส(ผู้คนจึงเรียกาครั้งนี้ว่าาล่าพระเ้า) ทว่าในระหว่างทำากันอยู่นั้นคาซัสได้ทำพลาดครั้งใหญ่จึงทำให้เป็เหตุให้คาซัสได้พ่ายแพ้ในาและพวกพ้องของเขาตายในา คาซัสเป็เพียงผู้รอดชีวิตที่เพืยงคนเดียวเขาจึงได้หนีและหลบซ่อนตัวออยู่ในป่าและเศร้าเสียใจเป็เวลาหลายปี จนผู้คนเริ่มลืมเลือนเหตุการณ์ในครั้งนั้น...
-ปีคัสที่ 354 ณ หมู่บ้านบ้านแห่งหนึ่งทางตอนใต้ คาซัสได้เดินออกมาจากป่าพร้อมกับเสื้อคลุมที่เก่าๆ และเดินเข้าไปในหมู่บ้านผู้คนต่างมองด้วยความสงสัยว่าเขาเป็ใครทำไมไม่เคยเห็นเขามาก่อน คาซัสก็เดินต่อไปเรื่อยถึงแม้ผู้คนจะมองเขามากขึ้นเรื่อยก็ตามและเขาก็มาหยุดหน้าร้านขายเสื้อผ้านักผจญภัยเก่า เขาได้ทำการเปิดประตูไม้เก่าๆ ตรงหน้าเข้าไปในร้าน โดยในร้านมีชายแก่คนหนึ่งที่เป็เ้าของร้านรูปร่างตัวเล็ก มองมาที่เขาแล้วถามว่า
"เ้าหนุ่มเ้า้าซื้ออะไรอย่างนั้นรึ"
คาซัสตอบว่า "ฉันต้องชุดใหม่นะนายพอมีให้ชุดที่เหมาะกับฉันไหม" ชายแก่คนนั้นเริ่มจ้องมองไปที่ตัวของคาซัสสักพักหนึ่งแล้วตอบว่า
"ชุดที่เหมาะกับเ้างั้นเรอะ หึหึ~ งั้นรอข้าอยู่นี่แปปนึง"
และชายแก่ก็เดินเข้าไปในหลังร้าน สักพักใหญ่แล้วก็เดินกลับออกมา พร้อมกันลากลังใส่ของมาใบหนึ่งมาไว้ตรงหน้าคาซัสและเปิดกล่องใบนั้นแล้วพูดขึ้นว่า
"เ้าลองสวมชุดนี้ดูสิ"
คาซัสยิ้มเหมือนกับว่าเขารอเ้าชุดนี้มาตลอด และได้หยิบชุดเเละเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุด แล้วเมื่อเขาเดินออกมาชายแก่ก็ได้มองเขาด้วยน้ำตาแล้วพูดขึ้นว่า
"ข้าตามหาเ้าของชุดนี้มาทั้งชีวิตไม่นึกเลยวันนี้ก็มาถึงในที่สุด... เ้าก็มาเ้าหนุ่ม"
และชายแก่ก็เงียบไปสักพักแล้วจึงหยุดร้อง คาซัสจึงถามราคาแต่ชายแก่กลับบอกแค่ว่า
"มันเป็ของเ้าแต่แรกแล้ว ข้าเพียงเก็บรักษาไว้ให้เ้าแค่นั้นเอง เ้าไปได้แล้วเ้าหนุ่มได้เวลาปิดร้านข้าแล้ว"
คาซัสได้ยินจึงเดินกล่าวขอบคุณแล้วเดินไปที่ประตูก่อนที่คาซัสจะเดินออกจากร้านก็ได้พูดว่า
"ข้านะแก่กว่าเ้าอีกนะเ้าหนู"
ชายแก่ได้ยินเช่นนั้นก็ได้แต่ยิ้มตื้นตันใจอย่างที่สุด พร้อมน้ำตาที่ไหลแล้วเหมือนกับชายแก่จะนึกเื่บางอย่างออก แล้วก็ได้กล่าวขอบคุณ และคาซัสได้ได้ปิดประตูแล้วเดินจากไป
-คาซัสได้เดินออกมาจากร้านได้สักพักก็รู้สึกหิวจึงตัดสินใจเดินหาตลาดเพื่อหาข้าวกิน ระหว่างกำลังหาตลาดอยู่นั้นเขาได้ยินเสียงประกาศขอหมู่บ้านประกาศว่า "ประกาศ ประกาศ ~~ใครที่จะเดินทางไปสถานที่สอบเข้าโรงเรียนนักผจญภัยของภาคใต้ รอบสุดท้ายของปีกำลังจะออกในอีก 50นาที ใครที่้าเป็นักผจญภัยก็ให้เตรียมแล้วรีบมาขึ้นรถม้า ~~จบการประกาศ" คาซัสได้ยินจึงได้แต่สงสัยว่าโรงเรียนนักผจญภัยคืออะไร เขาจึงได้เดินไปตามเสียงนั้นแต่ระหว่างทางได้เจอเข้ากับตลาดคาซัสเห็นว่ามีเวลาเหลือจึงเเวะเดินไปทางตลาด ขณะกำลังเดินตลาดอยู่นั้นเขาได้เหลือบเห็น ร้านขายสัตว์เลี้ยงเวทมนต์ร้านหนึ่งเขาจึงฉุดคิดอะไรได้บางอย่างจึงได้เดินไปทางร้านขายสัตว์เลี้ยงเวทมนต์ ทางเ้าของร้านเห็นคาซัสท่าทางจะมีเงินและน่าจะ้าอะไรสักอย่างจึงได้ทำการแนะนำคาซัส
"สวัสดีครับนายท่าน ้ารับสัตว์เลี้ยงแบบไหนหรอครับ ทางร้านมีหลายแบบเลยนะครับไม่ว่าจะเป็นกสะกดลอย หมาป่าล่ามอนเตอร์ หนูสืบข่าว หรือจะเป็อินทรีย์สายพันธุ์หายที่ว่ากับว่ามีแต่ในตำนาน"
คาซัสได้ยินเช่นนั้นจึงรีบตอบอย่างไม่คิดว่า
"นั้นละที่ฉันที่การเท่าไหร่ว่ามา" พอสิ้นสุดคำพูดเ้าของร้านก็ได้พูดขึ้นว่า
"ตัวกระผมหน่ะก็อยากขายอยู่นะครับแต่กลัวจะมันหนีไปอีกนะสิกว่าจะไปตามจับตัวกลับมานิ ยากเหลือเกินแต่ถ้าท่านอยากได้เราก็จะให้ท่านลองดูว่าท่านเหมาะกับมันรึป่าวนะครับ"
คาซัสได้ยินเช่นนั้นก็ได้พยักหน้าด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย และแล้วการทดสอบก็เริ่มขึ้นพระเอกก็ได้เดินเข้าห้อง ห้องหนึ่งมีกรงนกขนาดใหญ่มหึบมากรงหนึ่งตั้งอยู่กลางห้อง แต่มีเพียงนกตัวขนาดปกติอยู่กลางห้อง เมื่อคาซัสได้เดินเข้าไปใกล้ๆ คาซัสก็ได้ยินเสียงในหัวว่า
"เ้าหนูเ้าคิดจะมาเป้นเ้านายข้าอย่างนั้นรึ คราวนี้ละข้าจะต้องหนีให้สำเร็จให้ได้"
คาซัสได้ยินเช่นนั้นจึงพูดขึ้นว่า
"แกเรียกใครว่าเ้าหนูห่ะ เ้านก"
อินทรีย์ได้ยินเช่นนั้นจึงประหลาดใจเพราะที่ผ่านมาไม่มีใครสามารถสื่อสารกับเขาผ่านกระแสจิตได้แต่คาซัสเป็คนแรก และอินทรีย์ก็พูดขึ้นมาแทนที่จะใช้กระแสจิต "เ้าได้ยินที่ข้าพูดด้วยงั้นหรอ" คาซัสได้ตอบว่า
"นานแล้วนะข้าไม่ได้เจออินทรีย์พูดได้อย่างนี้" อินทรีย์ก็ได้สงสัยอะไรบ้างอย่างจึงถามไปอีกว่า
"นานแล้ว...เ้าหมายความว่ายังไงงั้นหรอ" คาซัสก็ยิ้มแล้วตอบว่า
"ถ้าเ้าอยากรู้เ้าก็มาเป็สัตว์เลี้ยงข้าสิข้าจะยอมบอกให้ " อินทรีย์จึงโต้ตอบไปว่า
"ไอ่เ้าเด็กนี่นิ" คาซัศสวนกับมาว่า "เ้าต่างหากละที่เด็ก ข้าจะบอกให้นะข้าน่ะแกกว่าที่เ้าจะคิดเสียอีก และที่ข้าบอกว่าไม่ได้เจออินทรีย์พูดได้นาน เพราะมันทำให้ข้านึกถึงเพื่อนเก่าเมื่อนานมาแล้วได้ตายในา"
อินทรีย์ที่ได้ยินเช่นนั้นก็ได้คิดอะไรบางอย่างสักพัก แล้วถามต่อว่า"นี้คือคำถามสุดท้าย เ้า้าอะไรจากข้ากันแน่"
คาซัสจึงตอบอย่างสงบ "ว่าฉันแค่้าเพื่อนในการเริ่มต้นใหม่ ถ้าแกจะช่วยฉัน ฉันจะตอบคำถามทุกอย่างที่ฉันตอบได้ให้แกฟัง แต่ฉันว่ามันคงไม่จำเป็แล้วละลาก่อนนะเ้าหนูอินทรีย์" พูดจบคาซัสก็เดินถอยออกมาแล้วเดินจากห้องไป แล้วเ้าของร้านถามเป็อย่างไรบ้างทำไมท่านถึงออกมาช้า คาซัสจึงตอบเ้าของร้านไปว่า
"นกตัวนั้นได้เลือกแล้ว" แล้วหลังจากนั้นในห้องก็เกิดะเิพร้อมเเสงสีทองและประตูห้องก็ได้พังออกมา พร้อมกันอินทรีย์ตัวนั้นได้บินออกมาเกะไหล่คาซัสแล้วคาซัสก็พูดว่า "ต่อไปข้าจะเรียกเ้าว่า..จิน "พูดจบพระเอกก็ได้หยิบทองชิ้นหนึ่งจากกระเป๋าให้เ้าของร้านแล้วเดิน ออกจากร้านได้ปล่อยให้เ้าของร้านประหลาดใจ เมื่อเดินออกมาคาซัสก็ได้เดินหาของกินให้ตัวเองและอินทรีย์ของเข้าในตลาดก่อนที่จะเดินไปในตามทางเสียงประกาศต่อไป...
จบบทที่ 1
1K
