ตอนที่ 9 อาการเงี่ยนค้างของคนท้อง
แสงสลัวของไฟนีออนดวงเล็กเหนือโต๊ะทำงานช่างส่องสะท้อนผ่านเงารางของโต๊ะเหล็กตัวหนาเปรอะคราบน้ำมันเครื่องและคราบจาระบีเข้มข้นเปียกชื้น เสียงหอบหายใจและเสียงครางเครือสั่นระริกด้วยอารมณ์กระเส่าค้างคาของรินดังอยู่ชิดข้างใบหูของช่างหนุ่ม ปะปนไปกับเสียงจิ้งหรีดที่หวีดร้องระงมอยู่นอกรั้วสังกะสีของอู่รถยนต์ ท่ามกลางมวลอากาศร้อนอบอ้าวเหนียวเหนอะหนะยามวิกาล ทว่าเชนกลับต้องบดกรามแกร่งแน่นจนขึ้นสันนูนปูดชัดข้างขมับคร้ามแดด แผ่นอกกว้างและท่อนแขนล่ำหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเกร็งสั่นระรัวด้วยแรงสะกดกลั้นอารมณ์ดิบในเบื้องลึกของจิตใจ ช่างหนุ่มใช้พละกำลังทั้งหมดข่มใจเพื่อดึงปลายนิ้วสากใหญ่ทั้งสามนิ้วออกจากช่องทางรักอุ่นร้อนเปียกแฉะของเมียรักอย่างเชื่องช้าและแสนทรมาน เพื่อรักษาครรภ์ที่ยังบอบบางเอาไว้
เมื่อนิ้วสากหนาของช่างเชนถอนตัวออกจากช่องทางรักอุ่นร้อน รินพลันสะดุ้งเกร็งบิดสะโพกหนี ยามสบสายตากับแววตาหม่นเศร้าแสนเสียดายของเธอในแสงสลัว เชนรู้สึกได้ถึงหยาดน้ำใสเหนียวหนืดที่ไหลเยิ้มเปียกชื้นโชกนิ้วมือลู่เปื้อนโคนขาหนีบขาวอวบอัดของเมียคนดีที่ขยับสั่นระริกอยู่บนผ้านวมหนาเปียกชื้นฟองสบู่และเหงื่อเปียกโชก
เชนรีบเอื้อมมือสากดึงรั้งจัดเสื้อกางเกงและชุดนอนซาตินบางเบาสีชมพูอ่อนของรินให้ดึงเลื่อนต่ำลงมาปิดทับเนินหน้าท้องกลมนูนป่องของเมียรักอย่างระมัดระวังที่สุด เขาจับหัวซิปกางเกงยีนส์หนาเนื้อแข็งของตนเองรูดปิดทับตัวตนใหญ่ั์ปูดเส้นเืที่ยังคงแข็งตึงปวดหน่วงสะท้านขาหนีบแน่นขึงอยู่ใต้เป้ากางเกงเปียกชื้น ช่างใหญ่สูดลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดแก้มอิ่มชื้นเหงื่อของเมียรักเพื่อปลอบประโลมความสั่นเทา ก่อนจะก้มตัวอุ้มพยุงร่างอวบอัดนุ่มนิ่มของรินแนบอกกว้างด้วยสองแขนแข็งแกร่งประคองก้าวเดินอย่างมั่นคง แขนแกร่งช้อนใต้ข้อพับเข่าและสะโพกกลมกลึงของริน ดึงร่างนุ่มแนบชิดกับมัดกล้ามแขนเปื้อนคราบน้ำมันเครื่องลากจาระบีดำ
เขาอุ้มพยุงเรือนร่างอวบอัดของเมียรักก้าวเดินขึ้นบันไดไม้แคบ ๆ เก่าคร่ำคร่าของอู่ซ่อมรถยนต์ที่มีเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดตามฝีเท้าหนักแน่นเพื่อนำตัวเธอกลับขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบน ทุกย่างก้าวขึ้นบันไดไม้ เชนต้องระมัดระวังประคองหน้าท้องกลมนูนสี่เดือนของรินไม่ให้กระทบกระแทกกับราวบันไดเหล็กเก่าเขรอะสนิมในความมืดสลัว
ที่ปลายหน้าต่างกระจกบานเลื่อนเก่ากรอบอลูมิเนียม เสียงสายฝนระลอกแรกเริ่มโปรยปรายตกกระทบหลังคาสังกะสีอู่รถเบา ๆ ดังเปาะแปะ ผสมโรงกับกลิ่นอายดินชื้นและปูนเปลือยเปียกน้ำฝนที่ลอยโชยพัดผ่านเข้ามาทางบานเกล็ดหน้าต่างห้องนอน เชนก้าวเดินขึ้นมาจนถึงชั้นบนพร้อมความรู้สึกในอกที่หนักอึ้ง เขาััได้ถึงความเย็นะเืของหยาดฝนปะทะผิวแขนเปื้อนจาระบีด้านนอกเสื้อยืด ขณะที่เป้ากางเกงยีนส์หนาเตอะกลับร้อนระอุจนอุณหภูมิในกายพุ่งสูงตัดกันอย่างสุดขั้ว ช่างใหญ่สูดอากาศเย็นเปียกชื้นเพื่อปรับลดความเร่าร้อนป่าเถื่อนของตนเอง ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนก้าวเดินแทรกเข้าไปในความเงียบสงบที่มีเพียงตัวเขากับเมียรักสองคน
ภายในห้องนอนสลัวที่มีเพียงพัดลมตั้งโต๊ะส่ายหน้าเป่าลมเย็นเฉื่อย ๆ สลับส่ายไปมาอย่างเชื่องช้า แสงจากโคมไฟดวงเล็กข้างเตียงสีส้มทอดประกายอบอุ่นปนสลัวเลือนรางทาบทับลงบนผ้านวมหนานุ่มสีเข้มที่มีกลิ่นสะอาด เชนค่อย ๆ วางร่างอวบของรินลงบนเตียงนอนกว้างหนานุ่มอย่างแสนรักเบามือที่สุด ทว่ารินกลับไม่ยอมนอนราบลงไปดี ๆ เมียรักขยับกายนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงหนาด้วยสีหน้าขุ่นมัวขัดใจ ั์ตากลมโตคู่นั้นทอประกายตัดพ้อค้างคาอารมณ์ปรารถนาที่สะสมปะทุอย่างรุนแรง หน้าท้องกลมนูนสี่เดือนสะดุดสายตาเด่นชัดขัดกับสะโพกอวบกลมกลึงและทรวงอกคัดตึงขยายใหญ่ที่กระเพื่อมไหวหอบหายใจขึ้นลงรวดเร็ว ยอดอกกลมตึงปูดปุ่มสีเข้มเปียกน้ำลายเปียกชุ่มเป็รอยวงกลมชื้นสะท้อนแสงไฟส้มสลัว เปล่งปลั่งมีเสน่ห์ดึงดูดสายตาตามธรรมชาติของสตรีมีครรภ์
เชนรู้ดีว่าเขาเพิ่งใช้เพียงนิ้วสากปัดป่ายขยี้จุดเสียวของเมียรักจนกายบางสั่นสะท้านครางแ่ สองนิ้วเปียกนองน้ำหวานเหนียวหนืด แต่เขากลับตัดใจชักนิ้วหนีเพื่อข่มอารมณ์และรีบดึงเสื้อผ้าของเธอมาปิดกั้นไว้ ไม่ยอมสอดใส่แก่นกายแกร่งร้อนฉ่าเข้าไปััในกายของเธอจริง ๆ ปล่อยให้เมียคนดีต้องนอนงอเอวค้างคาอารมณ์ สังเกตได้จากใบหน้าอวบอิ่มของรินที่ขึ้นสีแดงจัดและมีแววตาขุ่นเคืองแง่งอนแสดงความอัดอั้นออกมาอย่างชัดเจน ปล่อยให้คนท้องสี่เดือนที่อารมณ์พลุ่งพล่านต้องเผชิญกับความหน่วงคาค้างสั่นสะท้าน
เชนนั่งลงเคียงข้างบนขอบเตียงหนา เอื้อมฝ่ามือหนาสากกร้านลูบผ่านผ้าซาตินบางสีชมพูอ่อน วางทาบเบา ๆ บนผิวหน้าท้องกลมนูนป่องสี่เดือนอย่างอ่อนโยนลึกซึ้ง ััอุณหภูมิร่างกายอุ่นระอุของคนท้องที่แผ่ผ่านหน้าท้องนูนทำให้หัวใจช่างหนุ่มสั่นไหวด้วยความรักใคร่ เชนรู้ดีว่าลูกน้อยในท้องและเมียรักคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ยามที่รินถอยสะโพกหนีและขยับบิดตัวเลี่ยงััของเขาเพื่อแสดงความแสนงอนค้างอารมณ์ ชายหนุ่มขบฟันแน่นพยายามข่มใจ เส้นเืบนหลังมือหนานูนปูดเขม็งขึ้นมาชัดเจนใต้ผิวเนื้อเปื้อนรอยเหล็ก ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึกยาวเพื่อเค้นน้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่นปนอึดอัดใจชี้แจงความรู้สึกในใจตนเองอย่างหนักอกด้วยความห่วงใยครอบครัวอย่างที่สุด
"ริน ฟังพี่นะ... พี่เป็ห่วงรินกับลูกในท้องจริง ๆ ครรภ์สี่เดือนมันแสนบอบบางเปราะบางมากเลยริน ลูกในท้องของพวกเรายังตัวเล็กนัก พี่มันเป็ช่างหยาบช้ากระด้าง มือหนักและแรงเยอะ วัน ๆ จับแต่ประแจเหล็กและเครื่องยนต์กลไกหนัก ๆ ซ่อมยกแชสซีรถยกโช้กอัปเหล็กกล้าตัวหนาทั้งวัน กลัวว่ายามที่พี่ร่วมรักเสียบกระแทกกระทุ้งตัวตนดิบ ๆ ของพี่เข้าไปจริง ๆ พี่จะสะกดอารมณ์ดิบในกายไม่อยู่จนเผลอกระแทกกระทั้นรุนแรงซอยลึกเข้าไปทำอันตรายร้ายแรงต่อลูกน้อยในครรภ์ของริน พี่ทนเห็นรินเ็ประบมหรือสูญเสียลูกรักไปไม่ได้หรอกนะเมียคนดีของพี่ ลูกคนแรกของพวกเราคือสิ่งล้ำค่าในชีวิตของพี่ที่เคยเป็เด็กกำพร้า เติบโตมาท่ามกลางความหยาบกระด้างของอู่ซ่อมรถยนต์และฝุ่นละอองเหล็ก พี่ไม่อาจยอมให้ความอยากดิบของตนเองทำร้ายลูกในท้องได้หรอกนะ" เชนพูดพร่ำอธิบายด้วยความอึดอัดคับแค้นหน่วงหนึบในหัวอกพยายามออดอ้อนหวังให้เมียรักเข้าใจความกังวลใจของพ่อคนแรก
ทว่ารินที่ใบหน้าอิ่มแดงจัดแววตาสั่นเครือคลอน้ำตาด้วยความน้อยใจและวิตกกังวลสะสมดูเหมือนจะไม่ยอมฟังข้ออธิบายที่เต็มไปด้วยความหวังดีของสามีหนุ่ม เธอชักมือนุ่มนิ่มออกจากอุ้มมือสากของเขาทันที เชนมองเห็นแววตาตัดพ้อของเมียรักแล้วก็รู้ดีว่าเธอคิดเตลิดว้าวุ่นไปไกลว่าที่เชนไม่ยอมเอาแก่นกายั์สอดใส่รูสวาทของเธอจริง ๆ ไม่ใช่เพราะกังวลเื่ลูกในครรภ์ะเื แต่เป็เพราะสามีหยาบช้าคนนี้กำลังเบื่อหน่ายและรังเกียจเรือนร่างคนท้องที่อ้วนอวบอัดล้นเต้า หน้าท้องนูนโย้ป่องใหญ่จนหมดความดึงดูดใจของเขากว่าแต่ก่อน ความน้อยเนื้อต่ำใจฉายชัดอยู่ในดวงตาของเธอ
วินาทีถัดมา รินพลิกตัวหันหลังตะแคงนอนขดตัวหนีเชนไปอีกฝั่งเตียงกว้าง ทิ้งตัวลงดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมทับหน้าผากและไหล่บาง ดึงสองแขนกอดอกและปาดน้ำตาอุ่น ๆ ที่เปียกซึมผ่านแก้มเรียบเงียบเชียบ ส่งเสียงสะอื้นไห้แ่เบาด้วยความนึกคิดน้อยใจ สรีระของเธอสั่นระริกสะท้านสั่นไหวไปตามจังหวะเสียงสะอื้นแ่เบาที่ดังคลอไปกับเสียงพัดลมส่ายเบา ๆ เชนมองเห็นไหล่บางสั่นะเืและคราบน้ำตาที่ปาดไหลอาบแก้มเนียนป่องของคนรักทำให้หัวใจของเขาปวดแปลบเหมือนถูกคีมเหล็กบีบเค้นจนแทบแตกสลาย รินนอนนิ่งขดตัวเงียบงันจนเชนสังเกตเห็นริ้วรอยความเปล่าเปลี่ยวใจทำให้เขาไม่กล้าขยับตัวเข้าใกล้
เชนจ้องมองแผ่นหลังอวบอัดและไหล่บางของเมียรักที่สั่นระริกสะท้านตามจังหวะเสียงสะอื้นเงียบงันแล้วใจหายวาบ ความรู้สึกปวดแปลบระคนรักและหวั่นใจปะทุขึ้นมาจุกในลำคอ ช่างหนุ่มขยับตัวพิงหัวเตียงไม้ ั์ตาคมกริบสีแดงซ่านแดงก่ำจ้องมองเงามืดสะท้อนความทรมานทางร่างกาย แก่นกายใหญ่ั์สีเข้มปูดเส้นเืภายใต้กางเกงยีนส์ดิบเป้าฟิตเปรี้ยะยังคงแข็งตึงปวดแปลบร้าวขาหนีบแน่นขึงค้างคา ไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงได้ง่าย ๆ มีแต่จะขยายโป่งพองและหลั่งน้ำเมือกหล่อลื่นข้นใสเยิ้มเหนียวชุ่มเปียกชื้นกางเกงยีนส์ยามพัดลมส่ายเบา ๆ ช่างยนต์หนุ่มต้องเผชิญกับความปวดระบมหน่วงเป้าขาหนีบสะท้านซ่านปนร้าวไปทั้งเอวและก้นกบอย่างรุนแรงเ็ปแสนสาหัส ทรมานทั้งจิตใจที่หวั่นไหวกลัวเมียน้อยใจและทรมานร่างกายที่กระสันอยากเสียบกระแทกซอยร่องรักแต่ต้องอดกลั้นไว้เพื่อปกป้องครอบครัว สัญชาตญาณความกระสันซ่านของชายดิบช่างยนต์เถื่อนกระตุกเร้าสะสมความปวดร้าวปนเปรักใคร่จนแสนจะทรมานหัวอกทรมานคาเป้ากางเกงยีนส์ดิบแข็งดิบหยาบไปตลอดทั้งคืนวิกาลแห่งการค้างคาอารมณ์อย่างแสนสาหัส ช่างใหญ่ขยับนอนลงข้างหลังร่างกลมมนดึงผ้าห่มผืนเดียวกันมาคลุมไหล่แต่ไม่กล้าโอบกอดรั้งดึงเธอเข้าหาอก ลมหายใจที่อึดอัดเป่ารดความมืดสลัวและเสียงลมพัดผ่านแผ่นเหล็กนอกหน้าต่างยังคงดังทักะเือารมณ์รักค้างคาให้ยาวนานต่อไปจนถึงรุ่งสางของวันใหม่ ความคิดสะท้อนาแในวัยเด็กทวีคูณให้เขายิ่งต้องรักษาครอบครัวนี้ไว้อย่างเหนียวแน่นที่สุด แม้เป้าจะตึงปวดทรมานเพียงใดก็ตาม
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
197
