เย่ซวนหันไปมองหลิงหยุน ก่อนที่เ้าตัวจะรีบส่ายหัวปฏิเสธว่าเขาไม่รู้เื่
"พวกท่านมาได้ยัไงกัน" หลิงหยุนหันไปถามครอบครัวของตน
"พวกข้าก็แอบตามเ้ามาน่ะสิ" อันฉีตอบน้องชายของนางแทนผู้เป็บิดา
หลิงหยุนทำตัวลับๆล่อๆั้แ่เมื่อวันก่อนแล้ว เฉิงเต๋อเลยมีคำสั่งให้ทหารคอยจับตาดูหลิงหยุนเอาไว้ ตอนเช้าหลิงหยุนออกจากจวนั้แ่เช้าตรู่ ทหารยามเลยรีบมารายงานเขา ทำให้พวกเขาตามหลิงหยุนมา
"ข้าเฉิงเต๋อ ต้องขอบคุณท่านมาก" เฉิงเต๋อยกมือคารวะเย่ซวน เย่ซวนเป็ผู้มีพระคุณของหลิงหยุน ลูกชายเพียงหนึ่งเดียวของเขา เขาไม่ลังเลเลยที่จะคารวะเย่ซวน ลู่ซือเองก็ยกมือคารวะเย่ซวนเช่นกัน
"ต้องขอบคุณท่านมากๆที่ช่วยหยุนเอ๋อร์ของเรา" ลู่ซือมองเย่ซวนด้วยความเคารพนับถือ เมื่อเห็นผู้เป็บิดา มารดา ยกมือคารวะเย่ซวน อันฉีก็ทำตาม
"ไม่เป็ไรๆเื่เล็กน้อย" เย่ซวนโบกมือ
"จะเป็เื่เล็กน้อยได้ยังไงกัน" เฉิงเต๋อรีบเอ่ยขัด เขาเสนอจัดงานเลี้ยงขอบคุณให้เย่ซวน แต่เย่ซวนก็ปฏิเสธไป แต่เฉิงเต๋อกับไม่ยอมเขาเป็ถึงเ้าเมืองเทียนจินจะให้พูดขอบคุณเย่ซวนได้ยังไง สุดท้ายเขาก็ให้ป้ายหยกเกี่ยวกับเย่ซวนเอาไว้ มันเป็ป้ายหยก สำหรับคนที่เป็อาคันตุกะ คนสำคัญของเมืองเทียนจิน สามารถเข้าออกเมืองแห่งนี้ได้ตาม้า
...
หลังจากที่พูดคุยกับเฉิงเต๋อเรียบร้อยแล้วเย่ซวนก็ขอตัวจากไป
"ประมุขน้อยท่านกลับมาแล้ว !" หนิงเฉิงรีบเดินเข้ามาหาเย่ซวนอย่างร้อนรน
"เกิดอะไรขึ้น ?" เมื่อเย่ซวนกลับมา ก็เห็นหนิงเฉิงทำท่าทางร้อนรน เขาก็คิดว่าคงไม่ใช่เื่ดี
ก่อนที่หนิงเฉิงจะเล่าว่านางได้รับสารลับ ว่าเกิดเื่ที่หุบเขาจันทรา มีคนร้ายบุกเข้าไปในหุบเขาฮูหยินาเ็ โดนพิษร้ายแรงเข้าอาการไม่สู้ดีนัก ทำให้นางต้องรีบนำยาที่นางไปหาซื้อมากลับไปที่หุบเขาจันทรา
"ท่านจะกลับไปกับข้าเลยรึเปล่า"
"ท่านจะเดินทางวันนี้เลย ?" เย่ซวนถามด้วยเสียงที่จริงจังกว่าเดิม
"ใช่ข้าต้องรีบไปให้ไวที่สุดไม่รู้ว่าฮูหยินจะทนพิษได้นานแค่ไหน"
"แล้วท่านได้บอกพวกเขารึเปล่าว่าเจอข้าแล้ว" เย่ซวนถามนาง แต่นางก็ส่ายหัวเพราะว่านาง้าพาเย่ซวนไปให้คนในหุบเขาประหลาดใจ
"งั้นพวกเรารีบเดินทางกันเถอะ" เย่ซวนให้หนิงเฉิงไปเตรียมตัว ส่วนเขาขอตัวไปทำธุระก่อน แล้วจะรีบไปเจอนางที่หน้าประตูเมือง
เย่ซวนรีบมุ่งหน้าตรงไปหาโม่หยวนทันที เขาขอโทษทางโม่หยวนเื่การนัดหมายที่จะไปดูงานประลองด้วยกัน แต่เมื่อเห็นเย่ซวนขอโทษด้วยน้ำเสียงจริงจัง และดูเหมือนว่าเย่ซวนมีเื่จำเป็จริงๆ โม่หย่วนเลยไม่ได้ถามอะไรมาก
ก่อนที่เย่ซวนจะมุ่งหน้าตรงไปทางจวนของท่านเ้าเมือง เขาโชว์ป้ายหยกให้ทหารยามที่อยู่ด้านหน้าจวนดู พวกเขาก็รีบเข้าไปบอกหลิงหยุนให้เย่ซวนทันที
เย่ซวนเล่าเื่ต่างๆให้หลิงหยุนฟัง เขาต้องรีบไปทำธุระเลยจะรบกวนหลิงหยุนอยู่ 2 เื่ เื่แรกคือเื่ครอบครัวของโม่เฉิน ให้หลิงหยุนช่วยคุ้มครองพวกเขาจากอันตรายต่างๆตอนที่พวกเขาอยู่ในเมืองเทียนจิน หลิงหยุนไม่ได้ถามอะไรเขาตบปากรับคำเย่ซวนทันที ส่วนเื่ที่สองคือเขาต้องไปเป็คนคุ้มกันร้านค้าแห่งหนึ่ง เย่ซวนบอกหลิงหยุนให้ช่วยส่งทหารไปคุ้มกันร้านนั้นแทนเขา ก่อนที่เขาจะจากไป
หลิงหยุนรีบดำเนินการทันทีเขารีบไปขอทหารจากพ่อของเขาและส่งคนไปค่อยคุ้มกันลับๆให้คนตระกูลโม่ ส่วนเื่คุ้มกันร้านค้า หลิงหยุนพาอาจารย์ของเขาซึ่งเป็ทหารคนสนิทของท่านพ่อไปที่ร้านแห่งนั้น เมื่อไปถึง หลิงหยุนกลับถูกลูกสาวของเ้าของร้านแห่งนั้นเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็คนที่ท่านพ่อของนางจ้างเอาไว้ ทำให้หลิงหยุนต้องไปคอยคุ้มกันร้านค้าแห่งนั้นด้วยตัวเอง เมื่อหลิงหยุนเห็นนางก็ตกลงเป็ผู้คุ้มกันให้ร้านค้าแห่งนั้นทันที เย่ซวนคงไม่รู้ว่าตนเป็คนผู้ด้ายแดงให้กับทั้งสองคน
...
เมื่อเย่ซวนมาถึงหน้าประตูเมือง เขากับหนิงเฉิงก็ออกมาจากเมืองอย่างง่ายดาย หนิงเฉิงเล่าว่าต้องใช้เวลา เกือบ 20 วันกว่าจะเดินทางไปถึงหุบเขาจันทรา
นางไม่รู้ว่าเย่ซวนนั้นเป็ผู้ฝึกยุทธทำให้นางเช่ารถม้ามาหนึ่งคัน แต่นางกลับต้องแปลกใจที่เย่ซวนสามารถใช้วิชาตัวเบาได้ เพราะนางไม่สามารถััได้ถึงพลังลมปราณของเย่ซวนเลย
"ถ้าท่านประมุขน้อยสามารถใช้วิชาตัวเบาได้เราคงใช้เวลาประมาณ 17 วัน"
เย่ซวนใช้วิชาตัวเบาตามหนิงเฉิงไปติดๆ พวกเขาเดินทางติดต่อกันหลายวัน เหมือนว่าหนิงเฉิงจะเชี่ยวชาญเส้นทางนี้มาก ทำให้ระหว่างทางพวกเขาไม่ต้องเสียเวลากับพวกสัตว์อสูร หรือ พวกโจรป่าเลย พวกเขาหยุดพักเป็ระยะ เมื่อเดินทางติดต่อกันหลายๆวันโดยหยุดเพียงเวลาสั้นๆ ทำให้ใบหน้าของหนิงเฉิงเริ่มที่จะซีดลง
เย่ซวนพยายามที่จะบอกให้นางหยุดพักให้นานกว่านี้หน่อยแต่นางก็ไม่ยอม นางมุ่งมั่นที่จะเดินทางไปให้ถึงหุบเขาจันทราให้ไวที่สุด เย่ซวนเห็นความมุ่งมั่นของหนิงเฉิงเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจแทนคนภายในหุบเขาจันทราจริงๆ
แต่ในที่สุดเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเพราะมีพวกโจรป่าไล่ตามพวกเขามา กว่าพวกเขาจะจัดการโจรเหล่านี้ได้ก็ทำให้หนิงเฉิงเสียพลังไปอย่างมาก แม้พวกมันจะไม่ได้มีระดับพลังที่สูงอะไร แต่จำนวนของพวกมันก็เยอะมากจนหน้าใ พวกเขาใช้เวลา 1 วันกว่าจะสลัดโจรพวกนั้นมาได้ ทำให้หนิงเฉิงเสียพลังไปเยอะมาก จนทำให้นางสลบไปเพราะอาการเหนื่อยล้า
เย่ซวนเลยต้องแบกนางขึ้นหลังและมุ่งหน้าตรงไปทางที่หนิงเฉิงบอกก่อนที่นางจะสลบ
ผ่านไป 2 วัน หนิงเฉิงถึงฟื้นขึ้นมาแต่นางก็ยังถูกเย่ซวนแบกเอาไว้อยู่ที่เหมือนเดิม เพราะร่างกายของนางตอนนี้อ่อนแอเป็อย่างมาก
เมื่อหนิงเฉิงฟื้นขึ้นมา นางก็ต้องใ เพราะตอนนี้อีกแค่ประมาณ 2 วันพวกเขาก็จะถึงหุบเขาจันทราแล้ว ก่อนที่นางจะสลบนางยังจำได้ต้องใช้เวลาถึง 10 วันกว่าจะถึงหุบเขาจันทรา
...
ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ