4 | ภารกิจสุดซ่านสวาทของแม่เลี้ยง
เมื่อคืนนี้ทั้งคืนผมแทบจะนอนไม่หลับเลย เพราะว่าหัวใจมันเต้นโครมครามเป็อย่างมาก และผมกลัวด้วยว่าทั้งหมดนี่จะเป็เพียงแค่ความฝัน ผมกลัวว่าตื่นขึ้นมาแล้วพลังของระบบภารกิจจะหายไป เพราะอย่างนั้นกว่าจะหลับได้มันก็ปาเข้าตีหนึ่งตีสองแล้ว แถมยังสะดุ้งตื่นขึ้นมาั้แ่เช้าอีก เพราะดันฝันถึงเื่ที่ตัวเองถูกพวกไอ้โซนกลั่นแกล้ง เรียกได้ว่ามันเป็ความหลอนของตัวผมเลยก็ว่าได้ เพราะผมโดนมันรังแกจนมีทั้งอาการแพนิคและนอนหลับให้สนิทไม่ได้เลย
[ได้รับรางวัลล็อกอินรายวัน (บัตรภารกิจแบบสุ่มX1) ]
"......" แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ มันก็ทำให้ผมยิ้มออกมาได้ และก็แน่นอนว่าผมเปิดบัตรภารกิจใบนั้นในทันที
วันนี้เป็เสาร์ เป็วันที่ผมชอบที่สุดในสัปดาห์ไม่ต่างอะไรกับวันอาทิตย์ เพราะว่ามันเป็วันที่ไม่ต้องไปโรงเรียน จึงหมายความว่าตัวผมจะไม่ถูกใครกลั่นแกล้งด้วย และเพราะว่าวันนี้สะดุ้งตื่นมาั้แ่เช้า ผมก็เลยตัดสินใจทำสิ่งที่อยากทำมานาน นั่นก็คือการออกมาวิ่งที่สวนสาธารณะของหมู่บ้าน
'เปลี่ยนแปลงตัวเอง' มันคือสิ่งที่ผมอยากทำมาโดยตลอด แต่ไม่คิดจะทำเลย เพราะทำไปก็ไม่ได้อะไร ยังไงคนธรรมดาก็ไม่สามารถต่อกรกับผู้เล่นได้ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะตัวผมเองก็เป็ผู้เล่นเหมือนกัน
"ฉันเองก็มีเลเวลเหมือนกันสินะ" ในระหว่างที่วิ่งไปนั้นผมก็เข้าไปดูไอคอนต่างๆ ของ MIS ไปด้วย ทำให้รู้ว่าเลเวลของตัวเองคือ 2 กับระดับผู้เล่น E ที่เป็ระดับต่ำสุดตามที่ระบบบอกเอาไว้ ซึ่งมันก็เป็อะไรที่พอจะเข้าใจได้ เพราะว่าผมพึ่งได้กลายเป็ผู้เล่นเมื่อวานนี้เอง ส่วนเื่ค่าสเตตัสต่างๆ ของตัวเองนั้น ไม่มีอะไรเลยที่เป็ตัวเลขสองหลัก ซึ่งมันก็ปกติเป็อย่างมาก เพราะขี้แพ้อย่างผมผอมแห้งยิ่งกว่าอะไร
"ฮ่า ฮ่า ฮ่าาาาาา" มันก็เลยไม่แปลกเลยที่วิ่งมาได้เพียงแค่สี่กิโลเมตรผมก็หอบแฮ่กๆ แล้ว ที่ผมเลือกมาออกกำลังกายด้วยวิ่งนั้น เพราะมันเป็อะไรที่ผมถนัดที่สุด ต้องขอบคุณการเป็เบ๊ของไอ้โซนเลย ที่ทำให้ผมต้องสับตีนแตกอยู่ทุกวัน แต่ถึงจะเป็สิ่งที่ถนัด มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ดีอะไร ส่วนเื่การออกกำลังกายด้วยวิธีอื่นอย่างการวิดพื้นนั้นไม่ต้องฝันเลย ด้วยความผอมแห้งนี้แค่ตั้งท่าเตรียมก็สั่นพลั่กๆ ไปทั้งตัวแล้ว
"เหนื่อยชะมัดเลย" และด้วยความเหนื่อยนั้นมันก็ทำให้ตัวผมต้องหาที่นั่งพักหายใจ
สวนสาธารณะที่ผมมาออกกำลังกายนี้ มันเป็สวนสาธารณะที่อยู่ตรงส่วนกลางของหมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่ สภาพผมอาจจะดูไม่เหมือน แต่ความจริงแล้วครอบครัวผมเป็ครอบที่ฐานะทางบ้านดีประมาณหนึ่งเลย ซึ่งมันก็คือเหตุผลแรกที่ทำให้ผมถูกพวกไอ้โซนหมายหัว เพราะมัน้าจะไถเงินผมนั่นเอง ก่อนที่สุดท้ายจะมาจบลงตรงที่ผมกลายเป็ไอ้ขยะของคนทั้งโรงเรียน เพราะพวกมันได้รู้ความลับของผม ที่ตัวผมนั้นไม่มีพลังของระบบภารกิจ
"ภารกิจนี่ให้ใครดีนะ" ในระหว่างที่นั่งพักหายใจผมก็มองหน้าจอที่กำลังแสดงข้อมูลของบัตรภารกิจไปด้วย
[บัตรภารกิจระดับ D : ะโลงบ่อน้ำ]
ที่เอาจริงๆ ภารกิจนี้มันก็ดูเรียกร้องความสนใจไม่ใช่น้อยเลย แล้วบ่อน้ำของที่นี่มันก็อยู่กลางสวนพอดี แถมทางวิ่งยังเป็แบบวิ่งรอบบ่อน้ำอีก รับประกันได้เลยว่า ถ้าะโลงไปจนต้องเป็เป้าสายตาของทุกคนอย่างแน่นอน และผมก็เลือกได้แล้วว่าจะมอบมันให้กับใคร
[้ามอบภารกิจให้เป้าหมายใช่หรือไม่]
'ใช่' คนที่ผมเลือก ผมไม่รู้หรอกว่าเขาเป็ใคร รู้เพียงแค่ว่าเขาน่าจะชอบเป็ที่สนใจพอสมควร เพราะในขณะที่คนอื่นมาวิ่งอย่างสงบๆ มีเพียงเขาคนเดียวที่นั่งเปิดเพลงผ่านลำโพงบลูทูธเสียงดังลั่น ที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนเลยว่าเขานั้นชอบเป็จุดสนใจขนาดไหน ผมก็เลยมอบภารกิจนี้ให้เขาไป
ตู้ม!!!!! และหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็วิ่งะโลงไปที่กลางบ่อน้ำนั้นตามภารกิจที่ตัวเองได้รับ ได้กลายเป็จุดสนใจของทุกคนอย่างสาสมใจ ส่วนตัวผมก็กลับบ้านในทันทีที่หายเหนื่อย เพราะว่าไม่มีแรงที่จะวิ่งต่ออีกแล้ว
[บัตรภารกิจระดับ D : ..............]
"แกนี่ช่างเป็ระบบที่รู้ใจฉันจริงๆ" แถมยังกลับมาพร้อมกับบัตรภารกิจใบใหม่อีกด้วย
บ้านหลังใหญ่ที่สูงสามชั้นนี้ของผม มีสมาชิกอยู่ในบ้านทั้งหมดห้าคนรวมตัวผมด้วย ประกอบไปด้วย พ่อ แม่เลี้ยง แล้วก็พี่สาวกับน้องสาวที่เป็ลูกติดของแม่เลี้ยงอย่างละคน ที่เดิมทีพ่อก็ไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่อยู่แล้ว ก่อนที่มันจะหนักขึ้นไปอีกเมื่อเขาได้รู้ว่าลูกชายคนนี้ไม่สามารถเป็ผู้เล่นได้ บ้านหลังใหญ่ที่ดูอบอุ่นหลังนี้ มันก็เลยเป็บ้านที่เคว้งคว้างสำหรับผมเป็อย่างมาก
"......" ขนาดที่ว่าเจอหน้ากันในบ้านยังแทบไม่มีใครอยากจะคุยกับผมเลย
พ่อของผมเขาทำงานอยู่ที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ที่มีตำแหน่งเป็ถึงผู้จัดการฝ่าย ส่วนแม่เลี้ยงของผมนั้น เธอเป็แม่บ้านเต็มตัวั้แ่เข้าบ้านหลังนี้มา ทางด้านลูกสาวคนเล็กของเธอที่มีอายุน้อยกว่าผมหนึ่งปีนั้นเรียนอยู่โรงเรียนหญิงล้วน ส่วนลูกสาวคนโตที่อายุมากกว่าผมหนึ่งปีนั้นเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันกับผม และก็แน่นอนว่าเธอรู้เป็อย่างดีเลย ว่าชีวิตในรั้วโรงเรียนของผมนั้นมันน่าสมเพชเพียงใด
"หะ...หิวหรือยังไนท์ อยากให้แม่ทำอะไรให้กินไหม" วันนี้เป็วันเสาร์ก็จริง แต่ว่าที่บ้านมีแต่ผมกับเธอเท่านั้น เพราะว่าพ่อทำงานจันทร์ถึงเสาร์ ส่วนสองสาวผู้เป็ลูกของเธอนั้นไปทำกิจกรรมที่โรงเรียน
"ไม่เป็อะไรครับคุณน้า" ผมตอบเธอกลับไปด้วยเสียงราบเรียบแบบที่ตอบเป็ประจำ เพราะผมรู้ดีว่าเธอเองก็ไม่ค่อยอยากจะคุยกับผมเท่าไหร่ และที่ถามมาก่อนหน้านี้มันก็เป็เพียงแค่การถามตามมารยาทเท่านั้น เพราะบนโต๊ะอาหารของบ้านหลังนี้ไม่เคยมีที่นั่งสำหรับผม ส่วนสาเหตุที่ผมเรียกเธอว่าน้า เพราะผมไม่เคยเห็นเธอเป็แม่เลยสักครั้ง
[้ามอบภารกิจให้เป้าหมายใช่หรือไม่]
'ใช่' ซึ่งมันก็เหมาะเป็อย่างมากที่จะใช้บัตรภารกิจนี้กับเธอ
[บัตรภารกิจระดับ D : แอบช่วยตัวเองบนเตียงของลูกเลี้ยงพร้อมกับดมกางเกงในของเขาไปด้วย]
"/////" สีหน้าของเธอที่ได้เห็นภารกิจนั้นดูว้าวุ่นใจไม่ใช่น้อย ส่วนตัวผมที่แอบเห็นสีหน้านั้นของเธอในระหว่างที่กำลังเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของบ้านก็รู้สึกดีไม่ใช่น้อยเหมือนกัน
จากนั้นผมที่ขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองแล้วก็จัดการจัดแจงทุกอย่างให้เรียบร้อย ไม่ว่าจะจัดเตียงให้เรียบ จัดห้องให้สะอาด ซึ่งมันก็ใช้เวลาไม่นานเลย เพราะว่าห้องนอนของผมนั้นสะอาดอยู่แล้ว จากนั้นก็แอบเอากล้องไปซ่อนไว้ข้างบนของตู้เสื้อผ้า ที่มันนั้นหันเข้ามุมไปหาเตียงนอนอย่างพอดิบพอดี ก่อนที่จะออกจากห้องนอนไปพร้อมกับผ้าขนหนู แล้วตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่ชั้นสองของบ้านเหมือนกัน ที่จากนั้นไม่นานผมก็ได้ยินเสียงของเธอที่เดินขึ้นมายังชั้นสองของบ้าน พร้อมกับเสียงของประตูห้องนอนที่ถูกเปิดเข้า
"ขอแบบเสียวๆ เลยนะครับคุณน้า" ทำเอาผมที่อาบน้ำอยู่นั้นไม่อาจสามารถหุบยิ้มได้เลย เพราะเื่ราวต่อจากนี้มันจะต้องสนุกอย่างแน่นอน ผมใช้เวลาอาบน้ำนานกว่าทุกครั้ง เพราะ้าที่จะรอให้เธอออกมาจากห้องก่อน และเมื่อได้ยินเสียงของเธอที่ลงไปจากชั้นสองแล้ว ผมถึงค่อยออกจากห้องน้ำมา แล้วตรงกลับเข้าไปยังห้องนอนของตัวเอง
"////" สิ่งแรงที่ผมััได้หลังจากที่กลับเข้าห้องนอนมา มันคือกลิ่นกามสวาทอันหอมหวนของเธอ ซึ่งแน่นอนว่ามันคือกลิ่นน้ำเงี่ยนอันหอมหวานที่เธอแตกออกมานั่นเอง เธอนั้นเก็บหลักฐานทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเองได้เป็อย่างดี แม้แต่หยดน้ำเงี่ยนก็ไม่เหลือทิ้งไว้ที่เตียง มีเพียงแค่กลิ่นอันหอมหวานเย้ายวนใจนี้เท่านั้น ที่ทิ้งมันให้คลุ้งห้องเอาไว้
"ซี๊ดดดส์ อ้ะห์ อ้ะห์ อื้ออออออส์" กล้องที่ผมแอบซ่อนเอาไว้นั้น บันทึกการกระทำอันเสียวซ่านทุกอย่างของเธอได้อย่างชัดเจน ั้แ่ท่าทางอันเสียวซ่านที่นั่งถ่างขาแหกหีอยู่บนเตียงของผมอย่างสะท้านอารมณ์ ไปจนถึงการกระทำอันหื่นกระหายของเธอที่สูดดมกางเกงในของผมไปด้วยเกี่ยวเบ็ดรูหีไปด้วยจนน้ำเงี่ยนสีใสะเิออกมาอย่างสาดกระเซ็น แถมยังแตกออกมาเยอะเป็อย่างมาก เธอก็เลยต้องหาวิธีเช็ดอยู่นานสองนาน และการเช็ดน้ำเงี่ยนที่ตัวเองแตกออกมานี่แหละ ที่เป็สาเหตุให้เธอออกมาจากห้องของผมช้า
"ไม่คิดเลยนะครับว่าคุณน้าจะขี้เงี่ยนขนาดนี้"
ผู้เล่นที่ได้รับภารกิจจากผม จะมีรายชื่อไปปรากฏอยู่ในผู้เล่นที่ได้รับภารกิจ ที่ทำให้ผมสามารถมอบภารกิจให้ผู้เล่นเ่าั้ได้เลยแบบที่ไม่ต้องเจอหน้า เพราะอย่างนั้นผมเลยสามารถมอบภารกิจต่อไปให้กับแม่เลี้ยงได้ในทันทีแบบที่ไม่ต้องลงไปเจอหน้าเธอที่ชั้นล่าง ซึ่งภารกิจนี้ก็เป็ภารกิจง่ายๆ อย่างการเอาน้ำส้มคั้นขึ้นมาให้ผมข้างบนห้องเท่านั้น
"ไนท์" ซึ่งเธอก็ใช้เวลาไม่นาน เพียงแค่ไม่กี่นาทีก็มาเคาะประตูหน้าห้องของผมแล้ว
"เข้ามาได้เลยครับ ประตูไม่ได้ล็อก" ถ้าเป็ปกติผมก็ควรที่จะออกไปเปิดประตูห้องให้เธอ แต่ที่ผมทำอย่างนี้ก็เพราะว่า้าที่จะให้เธอเข้ามาในห้อง และมันก็เป็ไปตามแผน เพราะว่าเธอได้เข้ามาในห้องนอนของผมแล้ว
"แม่เอาน้ำส้มมาให้"
"วานคุณน้าเอาไปวางไว้บนโต๊ะคอมให้หน่อยได้ไหมครับ มือผมยังไม่ว่าง" อย่างที่เธอเห็นว่าผมนั้นกำลังใส่เสื้ออยู่ เธอก็เลยเอาน้ำส้มไปวางไว้บนโต๊ะคอมตามที่ผมบอกอย่างว่าง่าย ซึ่งเธอก็พูดกับผมโดยที่ไม่หันมามองหน้าผมเลย เธอคงจะกระอักกระอ่วนไม่ใช่น้อยที่ต้องมาเจอหน้าผมหลังจากที่พึ่งมาแอบทำเื่แบบนั้นในห้องของผมไป
แกร๊ก! และในตอนที่เธอเอาน้ำส้มไปวางที่โต๊ะ ผมก็ได้จัดการเดินไปลงกลอนประตูห้องในทันที
"!!" ทำเอาเธอที่ได้ยินเสียงนั้นหันหลังกลับมามองอย่างใ "นะ...นี่ลูกจะทำอะไร" จากนั้นก็เธอถามออกมาอย่างสับสน
"ก็ทำในสิ่งที่แม่อยากได้ไงครับ" ครั้งนี้ผมตั้งใจเรียกเธอว่าแม่ พร้อมกับเดินตรงเข้าไปหาเธอในตอนที่พูดจบ ทางด้านของเธอที่เห็นอย่างนั้นก็ขยับถอยหลังจนร่างบางไปพิงกับโต๊ะคอม ส่วนตัวผมที่เดินเข้าไปหาจนกลายเป็ว่าเข้าไปคร่อมตัวเธอแล้วนั้น ก็ขยับมืออ้อมร่างบางไปกดที่แป้นพิมพ์ ทำให้วิดีโอที่กดหยุดเล่นไว้กลับมาเล่นอีกครั้ง
"อ้ะห์ อร๊างส์ ซี๊ดส์ อื้อออออออส์" เสียงครางอันเสียวซ่านของเธอก็ดังลั่นห้องขึ้นมา
#ผู้มอบภารกิจขยี้สวาท
109
