แม้จะไม่คุ้นเคยกันมากแค่ไหนแต่พอเริ่มงาน ก็ยังไงก็ต้องมาคุยกันบ้างอยู่ดี
ฮั่ว ไหว่ชิงและนักแสดงตลกคนนั้นใช้ห้องแต่งหน้าร่วมกัน ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนช่างพูดอะไรนัก แต่ก็ยังสามารถรักษาความสัมพันธ์ในระดับผิวเผินกับคนรอบข้างได้อย่างน้อยก็ทำได้ดีกว่าตัวละครต้นฉบับอย่าง ไหว่ชิง มากนัก
ไม่นานนักนักแสดงตลกคนนั้นก็เริ่มชวนเขาคุย
“เมื่อก่อนเราเคยเจอกันในงานเลี้ยงของFruit Channel น่ะ ไม่รู้ว่านายยังจำได้มั้ย...ก็ผ่านมาตั้งสิบปีแล้วนี่นะ... ไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ฉันรู้สึกเลยว่านายเปลี่ยนไปเยอะมาก เหมือนกลายเป็คนละคนเลยล่ะตอนนี้ดูไม่เหมือนเมื่อก่อนเลยจริง ๆ”
เขาพูดไปก็แอบมองดูฮั่ว ไหว่ชิงไปด้วย
ตอนนี้โครงหน้าของเขาดูโตเต็มที่แล้ว
หากจะพูดว่าเมื่อก่อนเขาเป็หนุ่มน้อยหน้าหวานที่แทบจะแยกไม่ออกว่าเป็หญิงหรือชายและเข้ากันได้ดีกับภาพลักษณ์ “หนุ่มน้อยหน้าหวานในฤดูดอกไม้ผลิบาน” อย่างลงตัวงั้นตอนนี้ก็คงต้องบอกว่าเขาโตไปในทิศทางที่ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง
โครงหน้าคมจัดคิ้วที่กดต่ำทำให้ครึ่งบนของใบหน้าดูมีแวว “ดุ” นิด ๆ ถ้าอยู่ในละครหรือหนังพอเขาโผล่มาฉากแรกก็คงมีคนะโขึ้นมาทันทีว่า “ฆาตกรต้องเป็เขาแน่ ๆ!”
กับใบหน้าแบบนี้ถ้าผิวไม่ตึง หน้าตาไม่กระชับ ก็จะรักษาความรู้สึก “คุณชายผู้เงียบขรึม”เอาไว้ไม่ได้เลย และหากปล่อยให้โทรมลงไป ก็จะดูเหมือน “ฆาตกรโรคจิต” ไปแทน
ไหว่ชิง ในเวอร์ชันก่อนหน้านั้นก็คือปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่ดูแลอะไรเลยหน้าโทรมจนพัง ผลก็เลยโดนคนลืมไปอย่างรวดเร็ว ทั้งที่จริง ๆเขาน่าจะลองเปลี่ยนแนวไปเล่นบทตัวร้ายโดยเฉพาะ อาจจะสร้างชื่อเสียงได้ด้วยซ้ำ
“ก็เวลาผ่านไปตั้งหลายปีแล้วมีการเปลี่ยนแปลงบ้างก็ปกติ คนเราคงไม่มีใครเหมือนเดิมไปตลอดหรอก จริงมั้ย?”
ฮั่วไหว่ชิงเอียงหน้ามองอีกฝ่าย แล้วยิ้มบาง ๆ กำลังจะพูดอะไรต่อ ทว่าในวินาทีนั้นเองจู่ ๆ พื้นก็สั่นะเืรุนแรง!
ตูม——!
เสียงะเิอะไรกัน?!
ทุกคนในห้องถึงกับสะดุ้งสุดตัวไม่มีใครสนใจอะไรอีกแล้ว ต่างก็รีบพากันวิ่งออกไปข้างนอกเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
นักแสดงตลกก็ใจนร้องลั่น“แผ่นดินไหวเหรอ?!”
แต่พอพวกเขาวิ่งออกไปถึงข้างนอกสิ่งที่เจอกลับกลายเป็เื่ที่เหนือความคาดหมายไปอีกขั้น
ทีมงานทุกคนต่างรีบวิ่งขึ้นรถบัสคันหนึ่งแล้วขับหนีไปหมด เหลือทิ้งไว้เพียงแค่โดรนลอยฟ้ากับกล้องขนาดจิ๋วที่ติดอยู่ตามตัวของพวกเขาเท่านั้น
ไม่เพียงแค่นั้นถนนที่พวกเขาเดินเข้ามาตอนแรกนั้น ตอนนี้... กำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง!
จุดที่ไฟลุกขึ้นมาก็คือบ้านหลังเล็กที่อยู่ติดกับสตูดิโอถ่ายทำเลย!
“ผู้กำกับ?!”
นอกจากฮั่วไหว่ชิงแล้ว ทุกคนต่างก็เริ่มตื่นตระหนกสุดขีด “นี่พวกคุณทำอะไรกัน?!”
ทันใดนั้นเองผู้กำกับก็ยื่นหัวออกมาจากหน้าต่าง พูดผ่านโทรโข่งเสียงดังฟังชัด
“ั้แ่ตอนที่เกิดะเิขึ้นเมื่อกี้รายการก็เริ่มอัดเทปแล้ว ตอนนี้เป็่ ‘ถ่ายทอดสดจากสถานที่จริง’ ——”
หมายความว่าพวกเขาทั้งหมดถูกพามายัง ‘สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมจริง’ทุกฉากทุกสถานที่ถูกจำลองขึ้นมาอย่างสมจริงในระดับหนึ่งต่อหนึ่งและจะไม่มีใครออกจากที่นี่ได้ จนกว่าจะไขคดีจนพบตัวฆาตกร!
และเบาะแสทั้งหมด...ก็ซ่อนอยู่ภายในเขตเมืองจำลองแห่งนี้
รอให้พวกเขาไปค้นหา
—
“เวรเอ๊ย! อะไรจะลงทุนอลังการขนาดนี้?!”
“คนกลุ่มนี้ถึงกับต้องเอาชีวิตมาเดิมพันเพื่อเรตติ้งแล้วเหรอ?!”
“ตอนที่พวกเขาเดินเข้ามาฉันไม่รู้เลยนะว่าทั้งถนนและบ้านพวกนั้นเป็ฉากที่ทีมงานสร้างขึ้นมาใหม่หมด!”
“ลงทุนสร้างเมืองถ่ายทำขึ้นมาแล้วอยู่ดี ๆ ก็จุดะเิทำลาย?! บ้าไปแล้วฉันต้องแชร์ให้เพื่อนดู!”
“คนที่ยืนอยู่นิ่งๆ ด้านหลังสุดนั่น ใช่ ไหว่ชิง รึเปล่า? ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเชิญคนที่โง่ไร้ประโยชน์แบบนั้นมาด้วยฉันยังสงสัยเลยว่าฉันเปิดผิดรายการไปรึเปล่า นี่มันรายการไขคดีไม่ใช่เหรอ? ต้องใช้สมองกันหน่อย เอาหน้าหล่อมาอย่างเดียวจะพอเหรอ…”
หลังจากรายการเริ่มถ่ายทอดสดคนก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์หลายพันคน เปิดมาก็เจอฉากะเิตูมใหญ่เรียกเรตติ้งมาได้พอสมควร
แต่กระนั้นเสียงวิจารณ์ก็มีไม่น้อย พูดกันไปต่าง ๆ นานา
โดยเฉพาะฝั่งของ ฮั่วไหว่ชิง ที่ถูกโจมตีหนักที่สุด เพราะในขณะที่ทุกคนเริ่มเคลื่อนไหวเขากลับยืนนิ่งไม่ไหวติง แสงเพลิงลุกโชนอยู่เบื้องหน้าราวกับเขากำลังช็อกจนขยับตัวไม่ไหว
“ให้ตายสิอย่างน้อยก็แกล้งเดินไปมาหน่อยก็ยังดี!”
“หนุ่มคนนี้เป็ใครเหรอ?หล่อใช่เล่นเลยนะ...”
“หล่อแล้วไง?คนแบบนี้นิสัยแย่จะตาย ลองไปค้นประวัติดูสิ เื่ทำตัวใหญ่โตไม่เคารพรุ่นพี่น่ะ มีข่าวไม่รู้กี่รอบ แล้วนี่ก็หน้าด้านโผล่มาอีกเหรอ?”
“เห็นแก่ที่เคยเป็แฟนคลับมาก่อนฉันจะช่วยตั้งคาแรคเตอร์ให้ละกัน ‘คนสวยทึ่ม ๆ’ หรือ ‘คนสวยหัวกลวง’ ทีมงานของ ไหว่ชิงจะเลือกแบบไหนก็เอาไปใช้ได้เลยนะ”
“เสียดายหน้าแบบนี้แต่ดันอายุเกินสามสิบไปแล้ว จะยังเรียกตัวเองว่าหล่ออีกเหรอ? ไม่กลัวคนหัวเราะใส่หรือไง ฮ่า ๆ ๆ”
“……”
ภาพจำในอดีตมันฝังแน่นเกินไปขอแค่ฮั่ ว ไหว่ชิง โผล่เข้ากล้องเมื่อไหร่ด้านล่างของไลฟ์ก็เต็มไปด้วยข้อความถากถางตลอดเวลา
แต่เื่พวกนั้น...ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเขาเลย
เขาแค่จ้องมองไปยังเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่ในตานั้นสะท้อนให้เห็นเงาดำของสี่คนที่ยืนอยู่ตรงระเบียงชั้นสาม
“ซวยแล้ว…”
ในใจของเขานึกสบถ
ทักษะจากชาติที่แล้ว...มันตามเขากลับมาแล้วจริง ๆ
“ติง!ขณะนี้โฮสต์ได้ทำการเปิดใช้งานระบบ ‘นักสืบขั้นเทพ’ สำเร็จรางวัลได้เปิดให้รับแล้ว ภารกิจปัจจุบัน——”
“คดีสังหารหมู่ครอบครัวสี่คน(ระดับธรรมดา)”
“……”
ะเิขนาดนั้น…ยังเรียกว่า ‘ธรรมดา’ ได้อีกเหรอ?
“ไหว่ชิง!ไหว่ชิง…!”
ในขณะที่เขากำลังคิดอะไรไปเรื่อยคนกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งวิ่งไปสำรวจพื้นที่ก็กลับมาทันที
นักแสดงตลกคนนั้นที่วิ่งนำหน้ากลับมาไม่ทันได้อธิบายอะไรมาก ก็รีบคว้าแขนเขาแล้วลากออกห่างจากจุดเกิดเหตุทันทีจากนั้นก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่
“รายการเริ่มแล้วตอนนี้เป็เทปแรกและเนื้อหาภารกิจก็เกี่ยวข้องกับบ้านหลังเล็กที่เพิ่งะเิไปเมื่อกี้ฉันไปถามพวกคนแถวนั้นมา พวกเขาบอกว่าในนั้นมีครอบครัวสี่คนอยู่ มีผู้ใหญ่สองเด็กสอง”