ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ
ตอนที่ 1
พี่ชายข้างบ้าน
“พี่เผด็จกลับมาแล้ว” เสียงเล็ก ๆ จากเด็กน้อยผมเปียที่วิ่งเล่นอยู่กับคนเป็แม่ะโขึ้นอย่างดีใจ เมื่อเห็นพี่ชายข้างบ้านในชุดนักเรียนมัธยมต้นเดินเข้าบ้าน “พี่เผด็จเลิกเรียนแล้วเหรอคะ”
“เลิกแล้ว หือ” เด็กหนุ่มเลิกคิ้ว ก่อนจะเปิดยิ้ม ยื่นมือข้ามรั้วยกร่างเล็กของเด็กน้อยมาฝั่งบ้านของตัวเอง
“กวนพี่เขาอีกแล้วนะ ให้พี่เผด็จทำการบ้านก่อนค่อยไปเล่น” รดานันท์ติงลูกสาวตัวน้อยที่ติดพี่ชายข้างบ้านเอามาก ๆ เรียกได้ว่าถ้าอีกฝ่ายอยู่บ้านละก็เดินตามต้อย ๆ ทั้งวัน
“ไม่เป็ไรครับ น้องน่ารัก” เผด็จมองเด็กน้อยที่ตอนนี้เกาะเขาแจส่ายศีรษะไปมาเมื่อคนเป็แม่ยื่นมือมารับ
“รบกวนอีกแล้ว เดี๋ยวเตรียมขนมไปให้นะจ๊ะ”
“ขอบคุณครับ”
“ห้ามกวนพี่เขาทำการบ้านนะ” รดานันท์กำชับลูกสาวที่ไม่ยอมห่างเด็กหนุ่มเลย แม้แต่คนเป็แม่อย่างเธอยังไม่สามารถแยกตัวออกได้
“ค่ะ หนูจะเป็เด็กดี” เด็กน้อยรับคำแล้วให้เผด็จเดินจูงมือเข้าไปในบ้าน รดานันท์มองตามแล้วได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านเพื่อเตรียมของว่างไปให้ลูกสาวและเด็กหนุ่มเป็การตอบแทน
“สวัสดีครับกลับมาแล้ว” เผด็จยกมือไหว้คนเป็แม่ที่ทำงานอยู่ในครัว
“สวัสดีจ้า อะ...อ้าว...” พรสุนีติ์นิ่งไปครู่หนึ่งเมื่อหันไปเจอเด็กน้อยหน้าตาน่ารัก เธอเม้มปากแน่นปรายตามองความน่ารักนั้นด้วยสายตาเคลือบแคลง อยากหมางเมินแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้
“เด็กหลงเก็บมาด้วยครับ” เผด็จบอกพลางยกมือโยกศีรษะได้รูปของเด็กน้อยอย่างเอ็นดู
“สวัสดีค่ะคุณน้า หนูขอมาเล่นกับพี่เผด็จได้ไหมคะ” เด็กน้อยยกมือไหว้แล้วถามผู้สูงวัยด้วยน้ำเสียงและสีหน้าใสซื่อไร้เดียงสา
“ได้สิจ๊ะ” พรสุนีติ์ถอนหายใจแล้วเปิดยิ้มให้กับเด็กน้อยอย่างเอ็นดู
“ขอบคุณค่ะ”
“ผมขอไปทำการบ้านก่อนนะครับ”
“เดี๋ยวแม่เอาขนมไปให้นะ”
“ไม่เป็ไรครับ น้ารดาบอกว่าจะเอาให้เหมือนกัน เดี๋ยวผมจะมาเอาแค่น้ำไปเองครับ แม่ทำงานไปเถอะ” เผด็จเดินจูงมือเด็กน้อยไปที่ห้องนั่งเล่น เขาวางกระเป๋าและเอาของเล่นที่เขาซื้อมาเก็บไว้ให้เ้าตัวโดยเฉพาะ ให้เด็กน้อยได้เล่นระหว่างที่เขานั่งทำงาน และมันได้ผลดีที่เดียว “นั่งเล่นรอพี่ไปก่อนนะ เดี๋ยวไปเอาน้ำมาให้กิน”
“หนูขอน้ำแดงนะคะ” เด็กน้อยร้องขอโดยที่สายตาไม่ได้ละจากของเล่นตรงหน้า
“กินเยอะไม่ดีนะ” เผด็จหันมาเตือนเด็กน้อยยิ้ม ๆ
“หนูไม่ได้กินเยอะนะคะ วันนี้ยังไม่ได้กินเลยค่ะ” หนูน้อยต้องรักบอกเสียงแ่ เอียงหน้ามองพี่ชายใจดีแล้วเปิดยิ้มกว้าง เห็นแล้วมีหรือเผด็จจะใจแข็งอยู่ได้
“โอเค แค่แก้วเดียวนะ”
“ขอบคุณค่ะ” เด็กน้อยตอบรับอย่างดีใจ ก่อนจะหันไปสนใจของเล่นตรงหน้าต่อ ที่มีทั้งตุ๊กตาและขอเล่นบทบาทสมมุติหลายอย่าง ซึ่งเยอะไม่แพ้ที่บ้านเลย
“สวัสดีค่ะ รบกวนด้วยนะคะ” รดานันท์เดินเข้าในบ้านพร้อมกับถาดขนมและที่แบ่งใส่ถุงสำหรับเอามาฝากเ้าของบ้านอีกส่วนหนึ่ง “อันนี้ฝากให้คุณ...โอ๊ะ มาพอดี” เธอที่กำลังจะฝากไว้กับเผด็จแต่เห็นพรสุนีติ์เดินออกมาจากครัวพอดี จึงลุกขึ้นเดินเอาไปให้อีกฝ่ายเองกับมือ “นี่ขนมค่ะคุณพร คุณเมธีกลับมาจากต่างจังหวัดเลยซื้อมาฝาก อร่อยนะคะ ของขึ้นชื่อเลยค่ะ”
299
![[Fic Bleach] ร่างสถิตย์สามโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731467468_41272897.webp)
