ส่วนแม่ของจินก็ยกเครื่องเพชร หยก ไข่มุก พลอย อัญมณี กระเป๋าแบรนด์เนม ที่อาเตี่ยและลูกๆหลาน มิตรสหายซื้อให้ในวาระต่างๆให้จินทั้งหมด
จินก็งง ปกติใครเขาก็จะฝากของมีค่าไว้ที่ธนาคารกันไม่ไช่หรือ ทำไมแม่ กับอาเตี่ยถึงได้เก็บไว้ที่บ้านกัน แล้วทำไมถึงได้ยกให้จินคนเดียวเลยล่ะ ซ้ำยังให้เก็บเป็ความลับด้วย
อาเตี่ยมีความตั้งใจที่จะกลับไปยังบ้านเกิดเมืองนอน อยากไปกราบไหว้บรรพชนที่สุสานหลุมฝังของอากงกับอามา เพราะั้แ่ลงเรือสำเภามาเสี่ยงดวงที่เมืองสยาม ก่อนที่จะเรียกว่าประเทศไทยั้แ่อายุ17ปี จนมาพบรักกับแม่ค้าอ้อยควั่น นางเล็ด ส้มตำ ข้าวเกรียบว่าวที่ท้องสนามหลวง ในตอนที่ยังเปิดให้ประชาชนไปเล่นว่าว หรือจัดกิจกรรม ฉายหนังกลางแปลง หรือมีงานมหรสพ ตามวาระต่างๆ
ว่าจะไปตามหา ตามรอย ก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน เพราะอากงพาคนรักกลับบ้านที่ชนบทก็ถูกอาเหล่ากงกับเหล่าม่าตั้งแง่รังเกียจ เพราะอยากให้ลูกชายได้แต่งงานกับลูกคนรวยในอำเภอเดียวกัน
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะอาม่าตั้งท้องเตี่ยไปแล้ว อาม่าต้องทนทำงานทุกอย่างทั้งในนา ทั้งงานในบ้านแบบลูกสะไภ้คนจีนที่เราเคยได้ยินกันนั่นแหละ กินไม่อิ่ม นอนไม่อุ่น งานก็หนัก ซ้ำยังถูกคนในครอบครัวของเหล่ากงเหล่าม่ากลั่นแกล้งจนเกือบแท้ง
ที่อาม่ายังทนอยู่ได้ในทุกวัน ก็เพราะอากงที่คอยปกป้องอาม่า คอยทำงานแทนตื่นเช้านอนดึก ไปหาของกินมาแอบไว้ให้อาม่ากินให้มากที่สุด
อากงมีเพื่อนที่ทำงานให้ทางการในอำเภอมากมาย และได้ฝากให้เพื่อนช่วยหาโควต้างาน ในโรงงานให้ จึงได้เข้ามาทำงานในโรงงานทอผ้า
และด้วยพ่อจบถึงชั้นมัธยมปลายจึงได้งานไม่หนักมาก เพียงแค่ทำงานเอกสารและคอยดูแลพนักงาน เช็คสินค้าในโรงงาน ในปีนั้นโรงงานต่างๆค่าแรงจะอยู่ที่12-13หยวน แต่ด้วยเส้นสายรวมถึงความสามารถของอากงทำให้เงินเดือนเริ่มแรกของอากงได้มากถึง16หยวนเลยทีเดียว
อากงจัดการพาอาม่าย้ายไปอยู่ห้องเช่าที่อำเภอ จนเหล่ากงเหล่าม่าโกรธจนเื่ราวลุกลามใหญ่โตจนถูกเหล่ากงเหล่าม่าทำหนังสือตัดขาดออกจากตระกูล
อากงพาอาม่าเช่าห้องอย่างดีมีห้องน้ำ ห้องครัวไฟ ห้องน้ำ และมีบ่อน้ำในบ้าน ที่ราคาแสนแพง ถึงเดือนล่ะหนึ่งหยวนเลยทีเดียว
ที่พูดว่าแพงก็เพราะในสมัยนั้น ครูเงินเดือนแค่7-8หยวนเท่านั้นเอง เงิน2หยวนสามารถใช้จ่ายในครอบครัวขนาดกลาง4-5คนได้สบายเลย ดังนั้นค่าห้อง1หยวนต่อเดือน จึงถือว่าแพงมาก
การที่อากงถูกตัดขาดออกจากตระกูล ถึงแรกๆจะดูเศร้าใจไปบ้าง เพราะสมัยนั้นยึดถือกตัญญูเป็หลักคุณธรรม แต่…ั้แ่ที่เหล่าม่าแท้ๆ(แม่ของอากง)ที่ให้กำเนิดคลอดอากงมา แล้วตกเืเสียชีวิต ไม่นานเหล่ากงก็แต่งงานรับภรรยาเข้าบ้าน
แล้วก็เป็ตามเื่ราวนิยายน้ำเน่า แม่เลี้ยงใจร้ายทรมารลูกเลี้ยง จนทางบ้านฝั่งแม่(ยายแท้ๆ)ของเหล่าม่ามารับไปเลี้ยง จนโตและส่งเรียนจนจบ
และเหล่าซือหรือคุณครูจึงแนะนำหาทุนการศึกษา ให้เข้าไปเรียนต่อชั้นมัธยม อากงจึงได้จบออกมาเป็ครู สอนมัธยมในตัวจังหวัด จนได้พบรักกับคุณหนูผู้ไร้เดียงสาแสนดีอย่างอาม่า
และอย่างที่เตี่ยเล่าให้ฟัง อุปสรรคเยอะจัด พ่อ(อากง)ก็ถูกตัดออกจากตระกูล แม่(อาม่า)ก็ถูกขับออกจากตระกูล ยังดีที่ตาที่เป็พ่อแท้ๆ(ตา)ของเหล่าม่า ยกที่เพื่อไว้สร้างบ้านให้1หมู่ ให้เป็มรดกส่วนตัว(สินเดิม)
อากงเริ่มทำงานเก็บเงินได้ ก็มาล้อมรั้วทิ้งไว้ พออาเตี่ยเกิดได้หกเดือน อาม่าก็สอบเข้าทำงาน ที่โรงงานเดียวกันกับอากงในโควต้าคนในครอบครัวของพนักงานเก่า ได้เงินเดือนล่ะ14หยวน ส่วนอาเตี่ย อาม่าก็ฝากคนแก่ที่สนิท นิสัยดีเลี้ยงข้างบ้านเลี้ยง จนโตพอถึงได้เข้าโรงเรียน
นับว่าชีวิต่นั้นของเตี่ย ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเท่าคนอื่น อาม่าก็ใจดี น่ารัก ไม่ขี้บ่นขี้โวยวายเหมือนครอบครัวคนอื่น ส่วนอากง ก็รักเดียวใจเดียว ให้เกียรติอาม่าที่หนึ่งเสมอ
ก็มีบางครั้งที่บ้านตระกูลไป่เก่า จะมารบกวน ก่อความวุ่นวายบ้าง แต่อากงไม่สนใจ มีหนังสือแยกบ้านตัดขาดเป็ข้ออ้างอยู่ มีแค่บางครั้งที่อากงจะซื้อน้ำตาลแดง ซื้อหมู ซื้อผ้า และบุหรี่ ไปเยี่ยมที่บ้านเดิมของเหล่าม่า(บ้านตายาย)บ่อยๆทุกปี
255
