่สายของวันถัดมา ท้องฟ้าภายนอกสดใสผิดกับความสับสนอลหม่านในใจของแพร เธอและกลุ่มเพื่อนสนิทในคณะพากันมาเดินเล่นในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยประชาชนทั่วไปและนิสิตนักศึกษาที่รักการอ่าน
ท่ามกลางผู้คนที่เดินเบียดเสียด ภาพความทรงจำเมื่อวานนี้ยังคงฉายชัดอยู่ในหัว ััจากฝ่ามือและความดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายใต้บุคลิกใสซื่อของรุ่นน้อง การที่แพรยอมปล่อยให้ผู้ชายที่ไม่ได้เป็แฟนกันล่วงเกินจนเลยเถิดไปไกลขนาดนั้น เธอรู้ดีว่าเป็สิ่งที่ผิดต่อศีลธรรมที่เธอถูกปลูกฝังมาตลอดชีวิต
ระหว่างที่เพื่อนๆกำลังเดินดูหนังสือ สาวแว่นหยิบกระดาษแผ่นจิ๋วออกมาจากกระเป๋า มันคือนามบัตรที่อาจารย์ธเนศให้ไว้เมื่อวานนี้ เพื่อนๆของเธอแก๊งนี้คงไม่มีใครสนใจเื่ที่อาจารย์ไหว้วานมาแน่นอน
และถึงแม้ว่าแพรจะยังสับสนเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน ทว่าความคิดน่าตื่นเต้นได้แล่นเข้ามาในหัวอีกแล้ว เมื่อคิดได้ว่าหรือเธอจะเป็คนรับงานนี้ด้วยตัวเอง…
…
ตัดภาพมา่กลางดึก ภายในห้องนอน แพรเปิดทีวีฉายรายการวาไรตี้ทิ้งไว้เป็ฉากหลัง ในขณะที่ความคิดของเธอกำลังล่องลอยไปที่อื่น แพรนอนคิดมาสักพักใหญ่ จิตใจปั่นป่วนอลหม่าน แพรไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมเธอถึงรู้สึกตื่นเต้นกับการทำในสิ่งที่ผู้หญิงรักนวลสงวนตัวไม่ควรทำ อย่างไรก็ตามสุดท้ายแล้วแพรตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดแอดไลน์ตามข้อมูลในนามบัตรที่ได้รับจากอาจารย์ธเนศ
ParePWR : หวัดดีค่ะ
Tunwa : สวัสดีครับ
อีกฝ่ายตอบกลับมาไวกว่าที่คิด ทำให้แพรยังไม่ทันจะได้ปรายตามองดูรายการในทีวี
ParePWR : ติดต่อมาตามนามบัตรที่ได้จากอาจารย์ธเนศค่ะ
Tunwa : เื่คนที่จะมาเป็หุ่นฝึกนวดใช่ไหมครับ
ParePWR : ใช่ค่ะ ขอทราบรายละเอียดได้ไหมคะ
Tunwa : ต้องบอกก่อนว่าคอร์สเรียนของเราจะเป็การเรียนนวดโยนีนะครับ
ParePWR : นวดโยนีคืออะไรเหรอคะ?
Tunwa : เป็การนวดเพื่อผ่อนคลายและบำบัดบริเวณอวัยวะเพศหญิงครับ
คำตอบนั้นทำเอาคนใส่แว่นถึงกับหน้าชา ใจวาบหวิวสั่นไหวอย่างรุนแรง ศีลธรรมอันดีงามจู่ๆก็เริ่มถูกความอยากรู้อยากลองที่ไร้ขีดจำกัดเข้าครอบงำ
Tunwa : ด้วยความที่มันไม่ใช่การนวดทั่วไป คนที่จะมาเป็หุ่นสาธิตการนวดก็เลยต้องทำใจให้กว้าง และพร้อมที่จะเปิดเผยร่างกายทุกส่วนให้กับผู้สอนและผู้เรียนได้ัั คือมันจะเป็การฝึกเพื่อเรียนรู้สรีระและจุดรับััของผู้หญิงอย่างละเอียดน่ะครับ
แพรอ่านข้อความที่อีกฝ่ายพิมพ์มายาวเหยียด พลางพยายามนึกภาพตามด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นเร็ว
ParePWR : ต้องถอดเสื้อผ้าไหมคะ?
Tunwa : ถอดครับ แต่เราจะใช้ผ้าปิดไว้ตอนนวด
แพรนิ่งไปครู่หนึ่ง สายตามองแป้นพิมพ์บนหน้า ใจเต้นตึกตัก รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็คนที่ได้หลงระเริงเข้าสู่โลกสีเทาใบนี้จนกู่ไม่กลับเสียแล้ว
ParePWR : หนูสนใจค่ะ
นิ้วเรียวกดส่งข้อความตอบรับอย่างง่ายดาย แม้จะยังไม่ได้รู้รายละเอียดไปมากกว่านี้ ข้อความจากอีกฝ่ายจึงได้คุยรายละเอียดเพิ่มเติม ตลอดจนการนัดหมายวันเวลาและสถานที่ให้แพรไปเป็หุ่นฝึกนวด
…
ย้อนกลับไปเมื่อวานนี้ที่บ้านภูผา แพรได้แอบถ่ายภาพเก็บเอาไว้ ภาพที่เธอในชุดนักศึกษานอนอยู่บนเตียงโดยมีภูผานั่งบีบนวดขาให้ ภาพนั้นเป็มุมกล้องจากสายตาของแพร เผยให้เห็นขาขาวจั๊วะใต้กระโปรงพลีทที่แบะอ้าซ่าสบายตัวเกินงาม แพรดูภาพแล้วรู้สึกตื่นเต้น ก่อนจะตัดสินใจโพสต์ภาพลงในแอคเคานต์ @Pare_Kawaii พร้อมแคปชั่นสั้นๆ
เมื่อวานนี้มีเด็กนวดให้ สบายตัวมาก
แพรไม่ได้ตรึกตรองให้รอบคอบถึงผลกระทบที่อาจตามมา เธอมัวแต่เพลิดเพลินกับความคึกคะนองจนไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจอัปโหลดภาพถ่ายนั้นลงไปคือการตัดสินใจที่ผิดพลาด แพรวางโทรศัพท์ลงแล้วหลับไปพร้อมความรู้สึกวาบหวามที่ยังคงค้างคา
//////
เช้าวันต่อมา แพรเดินก้าวเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยด้วยท่าทีสงบนิ่ง มีสายตาของหนุ่มๆคณะข้างเคียงเหลียวมองเธอเป็เื่ปกติ ทว่ากลับไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเดินเข้ามาทักทายหรือจีบเธออย่างจริงจังเลยสักคน บ้างก็พากันมองว่าเธอเป็คนหยิ่ง บ้างก็คิดว่าเธอคงหมกมุ่นอยู่แต่กับตำราเรียนจนไม่ได้สนใจเื่ความรักความใคร่เหมือนวัยรุ่นทั่วไป
ระหว่างที่สองเท้ากำลังก้าวเดินไปตามทางเดินอย่างเชื่องช้า แพรหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็กฟีดแบ็กของภาพถ่ายที่เธอโพสต์ลงในแอคเคานต์ลับเมื่อคืนนี้ ยอดไลก์และคอมเม้นท์จากเหล่าแอคหลุมสายดาร์กพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วภายในเวลาชั่วข้ามคืน
@Guygg99 : ขอสมัครเป็เด็กนวดด้วยคนครับ
@Ssjkdgpp : ดูทรงแล้วไม่น่าจะจบแค่นวด
@dekd_888 : อิจฉาไอ้หนุ่มนั่นจัง
ท่ามกลางคอมเมนต์เ่าั้ สายตาของแพรสะดุดเข้ากับข้อความของแอคเคานต์ที่เธอคุ้นตา
@PP2008 : ลายผ้าปูที่นอนสวยดีนะครับ ????
คำชมประหลาดๆนั้นทำเอาแพรขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ แต่เธอก็ปัดความสับสนทิ้งไป ไม่ได้เก็บมาคิดมาก ยัดโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋า แล้วรีบเร่งฝีเท้าออกเดินเพื่อไปเข้าคลาสเรียนให้ทันเวลา
ถึงแม้ว่าแพรจะเริ่มทำตัวเหลวแหลกในโลกอีกใบที่มั่นใจว่าไม่มีใครรู้จักเธอ แต่ในโลกแห่งความเป็จริงใบนี้ แพรยังคงเป็แพรคนเดิมที่ไม่เคยเสียการเรียน เธอยังคงก้าวเท้าเข้าห้องแล็บทันเวลาและตั้งใจฟังเลคเชอร์ จดจำทุกตัวอักษรบนกระดานเหมือนเดิม
มันเป็ความย้อนแย้งที่ตลกสิ้นดี... หน้าฉากเธอคือชิ้นส่วนความสมบูรณ์แบบของคณะ ทว่าเื้ัเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดนั้น กลับซ่อนความลับอันรุ่มร้อนที่พร้อมจะปะทุออกมาได้ทุกเวลา…
//////
3 วันต่อมา…
แพรนั่งมอเตอร์ไซค์แกร็บมาตามโลเคชั่นที่ได้รับจากน้องชายของอาจารย์ธเนศ ภายนอกดูเหมือนบ้านพักอาศัยของชาวบ้านทั่วไปไม่มีผิดเพี้ยน ทว่าพอแพรเปิดประตูกระจกบานเลื่อนสีดำทึบเข้าไป ด้านในกลับเป็พื้นที่โล่งกว้างกลางตัวบ้านที่ถูกตระเตรียมจัดแต่งไว้สำหรับการสอนนวดโดยเฉพาะ มีเบาะปูพื้น มีผ้าขนหนู และมีขวดแก้วบรรจุน้ำมันอโรม่าหลากหลายชนิดตั้งวางเตรียมพร้อมเอาไว้
“หวัดดีค่ะ” สาวแว่นส่งเสียงกล่าวทักทายชายคนหนึ่ง ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการจัดของและหันมาเห็นเธอยืนโผล่หัวเข้ามาตรงช่องประตูพอดี
“หวัดดีครับ น้องที่จะมาเป็หุ่นนวดวันนี้ใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะ” แพรพยักหน้ารับอย่างนอบน้อม
“เชิญเข้ามาด้านในก่อนครับ”
เมื่อแพรเดินก้าวเท้าเข้ามาในตัวบ้าน กลิ่นอายความลึกลับก็ลอยมาปะทะจมูก มันเป็กลิ่นหอมละมุนจากเชิงเทียนให้ความรู้สึกผ่อนคลาย ผสานเข้ากับกลิ่นอ่อนๆของน้ำมันตะไคร้และดอกกระดังงาที่อบอวลอยู่จางๆ ช่วยปรับอารมณ์ความรู้สึกให้ดิ่งลึก
ร่างมีน้ำมีนวลของสาวแว่นนั่งลงที่โซฟาด้วยท่าทางเกร็งประหม่า เพราะยังไม่คุ้นชินกับคนและสถานที่ วันนี้เป็วันหยุดสุดสัปดาห์เธอจึงสวมใส่เพียงชุดลำลองทั่วไป เสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงขายาวเรียบร้อย ไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษาเหมือนอย่างเคย
“พี่ชื่อธันวา เป็ครูสอนนวด คนที่คุยแชทกับเราวันก่อนนั่นแหละ” ชายวัย 40 ปี แนะนำตัวเองอย่างเป็ทางการ บุคลิกของเขาดูสะอาดสะอ้านและเต็มไปด้วยความน่าเชื่อถือ “น้องมาถึงก่อนเวลานัดเกือบครึ่งชั่วโมงเลย ยังไงเดี๋ยวนั่งรอนักเรียนที่จะมาเข้าคลาสเรียนนวดวันนี้ก่อนนะครับ” ธันวาพูดด้วยท่าทางสุขุมและนุ่มนวล ก่อนจะไปรินน้ำเย็นๆใส่แก้วมายื่นส่งให้แพรเพื่อต้อนรับ จากนั้นเขาก็หันกลับไปตระเตรียมสถานที่ต่ออย่างละเมียดละไม
“น้องเรียนคณะอะไรเหรอครับ” ธันวาเอ่ยปากชวนคุยสร้างความคุ้นเคยอย่างเป็กันเองในขณะที่มือกำลังพับผ้าขนหนูอย่างปราณีต
“เภสัชค่ะ” แพรตอบสั้นๆตามความจริง
“อ่อ... เด็กสายการแพทย์ซะด้วย ปกติเราชอบเื่การนวดอยู่แล้วใช่มั้ยครับ” คำถามเจาะลึกนี้ทำเอาแพรนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะเลือกตอบความจริงออกไปเพียงบางส่วนแบบสั้นๆ
“ค่ะ... เคยนวดตามร้านทั่วไปมาบ้าง” สายตาของธันวาที่จับจ้องมองมานิ่งๆ พยายามลอบประเมินท่าทางและทัศนคติของแพรอย่างละเอียด
“แล้วคิดยังไงถึง... ถึงได้ตัดสินใจมาเป็หุ่นฝึกนวดโยนีล่ะครับ มันไม่เหมือนการนวดทั่วไปนะ ตามรายละเอียดที่พี่ได้บอกเราไปในแชทเมื่อวันก่อน มันค่อนข้างที่จะ…” ธันวาจงใจเว้นวรรคท้ายประโยคเอาไว้ ไม่ได้พูดมันออกมาเป็คำพูด แต่เลือกที่จะใช้เพียงการมองสบตาคู่สนทนา ซึ่งทั้งคู่ต่างก็เข้าใจความหมายได้ทันทีโดยไม่ต้องอธิบายอะไรต่อ
“หนู... อยากลองเปิดประสบการณ์ใหม่ๆดูค่ะ อีกอย่างได้ค่าขนมด้วย” แพรตอบหาข้ออ้างไปเรื่อยเปื่อย เพื่อกลบเกลื่อนความ้าส่วนลึก
ด้วยบุคลิกท่าทางเหนียมอายอย่างเป็ธรรมชาติ แต่งเนื้อแต่งตัวมิดชิดเรียบร้อย ทำให้ธันวารู้สึกได้ทันทีว่าเด็กคนนี้น่าสนใจและแปลกใหม่มาก เพราะปกติแล้วคลาสสอนนวดโยนีเฉพาะทางของเขา มักจะมีแต่พวกนางแบบสาวเซ็กซี่ใจกล้า หรือผู้หญิงสายเที่ยวที่มั่นใจในตัวเองสูงมาสมัครเป็หุ่นให้ฝึกซ้อม เขาไม่เคยเจอหุ่นนวดคนไหนที่เรียบร้อยใสซื่อชวนให้ค้นหาเหมือนเด็กแว่นหน้าตาดีคนนี้มาก่อน