ไหมฟ้าเห็นลูกชายกลับมาบ้านในสภาพเหนื่อยล้า ใบหน้าแดงเรื่อ และเวลาก็ล่วงเลยไปค่อนข้างดึก เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
"เ้าเอฟ! เกิดอะไรขึ้น ทำไมกลับบ้านดึกจัง?"
"อ๋อ คือพวกเรานั่งรถเมล์กลับมาครับ รถของน้าเสีย แล้วผมว่านั่งแท็กซี่มันเปลืองเงินไป
"หืม? ลูก? มีความคิดแบบนี้ด้วยเหรอ? ปกติี้เีจะตาย จะไปยืนรอรถเมล์ได้เหรอ แถมเวลานี้รถเมล์แทบไม่มีที่นั่งแน่ๆ"
"แม่ครับ! แม่พูดแบบนี้มันทำร้ายจิตใจผมนะครับ ผมเป็คนหนุ่มจิตใจดีของบ้านเมืองเหมือนกันนะครับ! ปีที่แล้วผมยังเคยช่วยคนแก่ข้ามถนนเลยนะครับ ครูยังชมผมด้วยซ้ำ"
"เธอช่วยคนแก่ข้ามถนนมันก็ดี แต่ครูของเธอรู้เื่นี้ได้ยังไง?"
"แฮ่ๆ ผมบอกครูน่ะครับ"
"เหรอ ไม่ใช่ว่าคนแก่คนนั้นไม่อยากข้าม แต่เธอไปดึงเขาข้ามมาใช่ไหม?"
"แม่ครับ!! ทำไมแม่ถึงเข้าใจผิดในตัวลูกชายคนนี้ขนาดนี้ ไม่เชื่อแม่ก็ไปถามน้าดูสิ ว่าเป็ผมเองหรือเปล่าที่ขอนั่งรถเมล์?"
"จริงเหรอเนี่ย พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกแล้วมั้ง ช่างเถอะ ไปกินข้าวเถอะ ไม่ได้ไปทำเื่ไม่ดีอะไรมาก็ดีแล้ว"
ในใจของเอฟคิด 'ผมไปลวนลามน้าบนรถเมล์ นี่จะนับว่าเป็เื่ไม่ดีหรือเปล่านะ?' แต่น้าก็ติดสัดเองนี่นา แถมยังถึงจุดสุดยอดด้วย มันจะนับว่าเป็เื่ไม่ดีได้เหรอ? หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ ก็เป็วันหยุดสุดสัปดาห์อีกครั้ง เอฟก็เหมือนเดิม ไม่ได้มีอะไรกับแม่มาหนึ่งสัปดาห์แล้ว จริงๆ แล้วไหมฟ้าก็อัดอั้นตันใจมานานแล้ว ความคิดของเธอก็ไม่ต่างจากเอินรดาน้องสาว คือคิดว่าพอถึงวันหยุดสุดสัปดาห์แล้วค่อยมีอะไรกับลูกชายให้เต็มที่ แต่เอฟในเวลานี้กลับมีความคิดที่แตกต่างออกไป ก่อนหน้านี้เขาเคยบอกกับจุนแล้วว่าต้องชิงความได้เปรียบกลับคืนมา แถมเอฟยังเดาใจแม่ตัวเองออกด้วย ตอนนี้เขารู้จักสองพี่น้องคู่นี้ดีเกินไป พวกเธอมีความ้าทางเพศสูงมาก ไม่ได้มีอะไรกันมาหนึ่งสัปดาห์ ไหมฟ้าจะต้องอัดอั้นตันใจมากแน่ๆ เอฟรู้ดีแก่ใจ ดังนั้นแม่จะต้องกำลังรอคอยการขอความรักจากตัวเองแน่ๆ เพราะการให้แม่พูดเองว่า 'ลูกมาเอาแม่เถอะ' มันก็ยังน่าอายเกินไป แถมตอนกินข้าวเย็น เอฟก็สังเกตเห็นว่าแววตาของแม่ดูยั่วยวนเล็กน้อย เป็แบบยั่วยวนเพราะอยากมีอะไร
"แม่ครับ! ผมกลับห้องไปอ่านหนังสือนะครับ"
เอฟจงใจกินข้าวเสร็จแล้วก็กลับห้องไปอ่านหนังสือ
อ่านหนังสือ?? ไหมฟ้ารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นี่มันวันหยุดสุดสัปดาห์ ตามหลักแล้วเ้าเอฟไม่น่าจะเรียนหนังสือ ต้องดูทีวีหรือไม่ก็เล่นมือถือ วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น? แถมลูกชายยังขอมีอะไรกับตัวเองทุกวันหลังอาหารเย็น วันนี้ทำไมถึงไม่ขอ? หรือว่าเขาไม่อยากมีอะไรแล้ว? เป็ไปไม่ได้นี่นา ความ้าทางเพศของเขานี้ไม่ใช่ธรรมดา แถมยังอยู่ใน่วัยรุ่นที่กำลัง้าเื่เพศอย่างมากด้วย
หรือว่าเสน่ห์ของตัวเองลดลง? ก็ไม่น่าเป็ไปได้นี่นา ก่อนหน้านี้ยังขอมีอะไรกับตัวเองทุกวันติดๆ กันเลย นี่มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ! กลยุทธ์ยั่วแล้วทิ้งของเอฟช่างแยบยลยิ่งนัก แถมยังกะจังหวะเวลาได้ดีมากๆ เขาคิดว่าแม่ไม่ยอมให้ตัวเองเอามาหลายวัน งั้นแม่ก็ทนไปเถอะ ตอนนี้เกิดอาการติดสัดก็ทนไปเถอะ ใครใช้ให้แม่ไม่ยอมให้ตัวเองเอาตลอด เอาแต่ถือทิฐิความเป็แม่ไว้ทำไม! ไหมฟ้ารู้สึกระวนกระวายใจเล็กน้อยจึงไปดูทีวีสักพัก หอยเริ่มคันยิบๆ แล้ว หนึ่งสัปดาห์แล้ว หนึ่งสัปดาห์แล้วที่ไม่ได้ถูกเอา ความรู้สึกว่างเปล่า ความ้าทางเพศที่รุนแรงที่ถาโถมเข้ามามันยากที่จะทนจริงๆ ถ้าบอกว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยถูกลูกชายเอามาก่อน ก็ไม่แน่ว่าจะยังพอทนได้ แต่ไหมฟ้าในตอนนี้รู้ดีว่าท่อนเนื้อใหญ่ของลูกชายมันสบายขนาดไหน เอาแล้วมันเร้าใจขนาดไหน ความสุขนั้นจะทำให้ตัวเองแทบเป็แทบตาย! ไหมฟ้าอดไม่ได้ที่จะเอามือลูบคลำหน้าอกตัวเอง หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เอฟก็ยังคงเงียบสนิท ไหมฟ้าเริ่มทนไม่ไหวแล้ว เด็กเหลือขอคนนี้วันนี้มันเป็อะไรไปเนี่ย? รีบออกมาขอมีอะไรกันสิ ไหมฟ้าเตรียมพร้อมที่จะมีอะไรกับลูกชายให้เต็มที่แล้ว แต่กลับเงียบสงบแบบนี้ ทำให้ข้างล่างของไหมฟ้าเปียกชื้นไปหมดแล้ว
"ไม่ได้การ ต้องไม่เป็แบบนี้ต่อไป"
ไหมฟ้าลุกขึ้นไปหั่นผลไม้ในครัว แล้วเดินเข้าไปในห้องของลูกชาย แกล้งทำเป็เอาผลไม้ไปให้ แต่จริงๆ แล้วจะไปสำรวจสถานการณ์ของลูกชาย
ไหมฟ้าเดินเข้าไปในห้องก็เห็นลูกชายกำลังตั้งใจเรียนหนังสืออย่างจริงจัง ใจจดใจจ่ออยู่กับการเรียน เหมือนจะเป็เื่เป็ราวอย่างนั้นจริงๆ ไหมฟ้าเดินเข้าไปหาลูกชายด้วยความกังขา ตามหลักแล้วลูกชายตั้งใจเรียนขนาดนี้ เธอควรจะดีใจ แต่ทำไมไหมฟ้าถึงรู้สึกว่าลูกชายผิดปกติขนาดนี้
"ลูก เหนื่อยไหม? มากินผลไม้หน่อย อย่าหักโหมเกินไป พักผ่อนบ้าง"
"ขอบคุณครับแม่ ผมไม่เหนื่อย การเรียนต้องเร่งครับ ใช่ไหมครับ"
"อ๊ะ? อ้อ ใช่ๆ" ไหมฟ้าแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง นี่มันคำพูดจากลูกชายจอมซนคนนั้นเหรอ? วันหยุดสุดสัปดาห์แท้ๆ กลับบอกว่าจะเร่งเรียน?
"ลูก การเรียนก็สำคัญ แต่สายตาก็ต้องพักผ่อนด้วยนะ ฟังแม่ กินผลไม้พักผ่อนหน่อย" ไหมฟ้าพูดพลาง จงใจดึงคอเสื้อให้ต่ำลง เผยให้เห็นร่องอกที่เย้ายวน
เ้าเอฟเห็นท่าทางยั่วยวนของแม่ก็หัวเราะอยู่ในใจ 'แม่ ในที่สุดแม่ก็ทนไม่ไหวแล้วใช่ไหม ถึงกับเดินเอาผลไม้มาให้ถึงห้อง นี่มันชัดเจนว่ากำลังอยากนี่นา ดูท่าทางข้างล่างคงจะเปียกไปหมดแล้ว แม่พูดออกมาตรงๆ ว่าให้ผมเอาแม่ก็จบแล้ว แม่ไม่พูด ผมก็ไม่เอาหรอก ฮ่าๆๆๆ'
"อืมครับแม่ ได้ครับ ผมกินหน่อย แม่ใจดีจังเลยครับ" เอฟยังจงใจยั่วเย้าแม่
"รู้ว่าแม่เข้าใจก็ดี แล้วเรียนเป็ไงบ้าง ราบรื่นดีไหม วันนี้ก็วันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว ลูกไม่ต้องหักโหมขนาดนั้น วันหยุดสุดสัปดาห์ควรจะพักผ่อน ทำอย่างอื่นบ้าง"
"อย่างอื่น? ผมก็ไม่รู้จะทำอะไรนี่ครับ นอกจากเรียนก็ไม่รู้จะทำอะไร เกมก็ไม่สนุก เดี๋ยวนี้มีแต่หลอกเอาเงินทั้งนั้น หรือไม่ก็เดี๋ยวค่อยดูหนังสักหน่อยแล้วกัน"
"นั่นมันก็เสียสายตานะ ไม่มีอย่างอื่นที่อยากทำแล้วเหรอ?" ไหมฟ้าจงใจดึงคอเสื้อตัวเองลงอีกครั้งเพื่อยั่วยวนลูกชาย
"เฮ้อ จะว่าไปก็มีสิ่งที่อยากทำมากๆ อยู่อย่างนึง แต่ทำไม่ได้"
ไหมฟ้าดีใจจนเนื้อเต้น ดูท่าทางลูกชายติดเบ็ดแล้ว ในที่สุดก็คิดถึงเื่นั้นแล้ว "ตราบใดที่ไม่ผิดกฎหมาย มีอะไรที่ทำไม่ได้ล่ะ ลูกชายแม่อยากทำอะไร แม่ก็สนับสนุนลูกทั้งนั้น"
"เฮ้อ ช่างเถอะ ไม่ได้ทำมาตลอด ตอนนี้เลยไม่อยากทำแล้ว รู้สึกเสียศักดิ์ศรี"
"ไอ้เด็กคนนี้นี่ อะไรเสียศักดิ์ศรี"
"ก็แน่นอนสิครับ ลองเป็แม่ดูสิ เอาหน้าไปซุกตูดเย็นๆ ทุกวันแม่จะไม่เสียศักดิ์ศรีเหรอ?"
"โอ๊ย นั่น นั่นก็เป็เพราะแม่ไม่อยากให้ลูกเสียสุขภาพมากเกินไปไม่ใช่เหรอ?"
"ช่างเถอะน่า ผมอายุแค่นี้เอง จะเสียสุขภาพอะไร ที่แม่ทำก็แค่จงใจวางท่า ไม่อยากให้ผมแตะต้องตัว แม่คงไม่ชอบลูกชายคนนี้แล้วมั้ง คนเป็ผัวเมียข้าวใหม่ปลามันเขายังมีอะไรกันทุกวัน ผมเป็อะไร? ร่างกายผมแข็งแรงจะตาย"
"นี่เธอเริ่มได้ใจแล้วนะ อะไรผัวเมียข้าวใหม่ปลามัน ฉันเป็แม่ของเธอ! เธอเป็ลูกชายของฉัน!"
"สิ่งที่ทำมันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ? แม่เป็อะไรไป ท่อนเนื้อใหญ่ของผมก็เสียบเข้าไปในตัวแม่ไม่ต่างกัน ในเื่เพศสัมพันธ์ พวกเราก็เป็แค่ผู้ชายผู้หญิงธรรมดาคนนึง ผมเสียบแม่ แม่ถึงจุดสุดยอด!"
"อย่าพูดจาเหลวไหล!! พูดอะไรไร้สาระ!"
สองแม่ลูกกำลังต่อสู้กันทางความคิด ก็ได้ยินเสียงกริ่งประตู ไหมฟ้าหงุดหงิดใจขึ้นมาทันที กำลังยั่วเย้าความคิดของลูกชายออกมาได้พอดี ใครกันช่างไม่ดูตาม้าตาเรือ
ไหมฟ้าไปเปิดประตู เป็น้องสาวพาลูกชายจุนเข้ามา
"เป็อะไรไปเหรอเอิน?"
"แล้วเอฟไปไหน?"
"อยู่ในห้องกำลังเรียนหนังสืออยู่น่ะ เป็อะไรเหรอ?"
"เรียนหนังสือ??"
"ใช่ กำลังเรียนหนังสืออยู่ เชื่อฟังดีจะตาย"
"ยังจะเชื่อฟังอีก หล่อนเรียกเขาออกมาเดี๋ยวนี้เลย!"
"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"
"แกน่ะ ถูกเขาหลอกแล้ว เขาไม่ได้เรียนหนังสือหรอก เขาแค่กำลังประท้วงแกอยู่"
"ห๊ะ?" พอไหมฟ้าได้ยินน้องสาวพูดแบบนั้น ก็รู้สึกว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ ที่แท้จริงแล้ววันนี้ลูกชายแสดงออกผิดปกติเกินไป น้องสาวน่าจะรู้เื่อะไรบางอย่าง
"เอฟ!! ออกมานี่!!"
เอฟได้ยินเสียงน้าพาลูกชายจุนมา ก็ใจเต้นตึกตัก ดูท่าทางน้าจะหายงอนแล้ว มาหาตัวเองเพื่อคิดบัญชีแล้วมั้ง? แต่ตัวเองก็ไม่กลัว ใครใช้ให้พวกเธอไม่ยอมให้เอาแต่แรก ตัวเองก็แค่ทำตามแผนก็เท่านั้น
"มีอะไรเหรอครับแม่?" เอฟแกล้งทำเป็ไม่รู้อะไร เดินออกมาจากห้อง
"น้ามาแล้ว! ทำไมวันนี้ถึงว่างมาไดล่ะครับ"
"ไอ้หลาน นิสัยเสีย ยังกล้าพูดอีกเหรอ?"
"เป็อะไรไปเหรอครับ?"
"เอินรดา เกิดอะไรขึ้น?" ไหมฟ้าถาม
"สองคนนี้กำลังจะเล่นแง่ไม่ยอมเชื่อฟังแล้ว"
"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" ไหมฟ้าถามอีกครั้ง
"เกิดอะไรขึ้น!? เอฟ แกบอกน้ามาซิ วันนี้ทำไมแกถึงอยากเรียนหนังสือ?"
"ผม ผมก็แค่อยากเรียนหนังสือน่ะครับ ผมเป็นักเรียนนี่ครับ ถ้าไม่ตั้งใจเรียนหนังสือแล้วจะดีได้ยังไง?"
"โกหก! มีเมื่อไหร่ที่แกกินข้าวเย็นเสร็จแล้วจะเรียนหนังสือ?"
"ก็วันนี้ผมแค่อยากเรียนนี่ครับ ผมรู้สึกว่าตัวเองเรียนตามคนอื่นไม่ทันมากเกินไปแล้ว ถ้าไม่พยายามให้ดีกว่านี้ก็คงไม่ทันแล้ว"
"เหอะๆ ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของแกจะหลอกฉันได้เหรอ? พี่ไหมน้องจะบอกอะไรให้นะ วันนี้มันวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาคิดว่าพวกเราไม่ได้มีอะไรกันมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว ต้องทนไม่ไหวแน่ๆ เลยจงใจทำแบบนี้ แกเข้าใจไหม? ตอนนี้เขากำลังประท้วงกฎของพวกเรา นี่เป็การแก้แค้นที่พวกเราไม่ยอมให้เขามีอะไรด้วย!"
"อะไรนะ? เอฟ! นี่มันเื่อะไรกัน?"
"ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ ก็ถ้าพวกแม่ไม่เต็มใจ พวกผมก็ไม่ทำ พวกผมทำผิดตรงไหนเหรอครับ? จริงๆ แล้ว พวกแม่ก็เผด็จการเกินไปแล้วนะครับ ผมกับจุนก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะครับ"
"พอได้แล้วน่า เธอไม่ต้องมาแก้ตัวเลย จุนบอกฉันหมดแล้ว! เป็แกเองที่เป็คนออกความคิด!! จงใจประท้วงพวกเรา อยากใช้วิธีนี้ประท้วง พวกแกสองคน พวกฉันกับแม่ของแกก็ทำไปก็เพื่อพวกแกทั้งนั้น!"
ในใจของเอฟคิดว่าจุนคนนี้ช่างใจร้อนจริงๆ บอกหมดเปลือกเลย! แต่ในเมื่อเื่มันมาถึงขั้นเปิดเผยแล้ว! งั้นก็เปิดอกคุยกันไปเลยก็แล้วกัน
"ก็ไม่ใช่เพราะพวกแม่เอาแต่ถือทิฐิความเป็แม่ไว้หรอกเหรอ การมีอะไรกันมันควรจะเท่าเทียมกัน! ไม่ใช่ว่าพวกแม่จะบอกว่าอยากมีก็มี อยากไม่มีก็ไม่มี ผมกับจุนเป็หมาเหรอครับ? พวกเราก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะ!!"
เอินหัวเราะพรืดออกมา ไม่คิดเลยว่าหลานชายจะพูดจาไร้สาระเป็ชุดๆ ได้ขนาดนี้ "หมาอะไรของแก!! ไอ้หลานไม่รักดี พูดจาเหลวไหล!"
จุนเห็นท่าทีที่ไม่ย่อท้อของเอฟก็รู้สึกซาบซึ้งใจ เขาก็เงยหน้าขึ้นบ้าง "แม่ครับ! พี่เอฟพูดถูก!! พวกเรา้าสิทธิของเรา ที่ไหนมีการกดขี่ ที่นั่นก็มีการต่อต้าน! การมีอะไรกันต้องยุติธรรม!!! ห้ามกดขี่!! คัดค้านอย่างรุนแรงต่อการผูกขาดสิทธิในการมีอะไรกันของพวกแม่!!"
คราวนี้เป็ทีของไหมฟ้าที่หัวเราะออกมา "เ้าเอฟ ดูจุนของเธอสิ แม้แต่การต่อต้านยังดูมีการศึกษาเลย เธอหัดเรียนรู้จากเขาบ้างนะ ยังคิดคำศัพท์ใหม่ๆ ออกมาอีก สิทธิในการมีอะไรกัน ฮ่าๆ"
"แม่ครับ! น้าครับ! พวกแม่เลิกหัวเราะเยาะได้แล้ว นี่มันเป็เื่จริงจังนะครับ พวกแม่ต้องแสดงท่าทีออกมา ไม่อย่างนั้นพวกเราจะไม่ยอมประนีประนอมเด็ดขาด!!!"
"โอ๋ย ไอ้ลูกหมา ยังจะดื้ออีก ไม่ยอมประนีประนอมแล้วจะทำไม? ฉันกับแม่ของแกกลัวพวกแกตายล่ะมั้ง"
"พวกแม่!! พวกแม่้าจะเผด็จการให้ถึงที่สุดเลยใช่ไหม? งั้นพวกเราก็จะไม่ให้ความร่วมมือ พวกผมไม่เชื่อหรอกว่าถ้าไม่ได้มีอะไรกันแล้วพวกแม่จะทนได้!! ใช่ไหมจุน!"
"ใช่!! พวกเราจะไม่ยอมประนีประนอมเด็ดขาด!! ถ้าพวกแม่ไม่ยอมคืนอำนาจ พวกเราก็จะ ก็ จะไม่ยอมมีอะไรกัน!"
"ไอ้เด็กนี้!! พวกแกนี่มันเก่งขึ้นเยอะเลยนะ! กล้าพูดกับพวกเราแบบนี้ ไม่ยอมมีอะไรกันแล้วจะทำไม? พวกแกกับจุนจะทนได้นานแค่ไหนกันเชียว? เด็กน้อยเอ๊ย ฉันยังไม่เข้าใจพวกแกอีกเหรอ"
"ผะ ผม ผะ ผมทนไม่ได้ ทนไม่ได้พวกผมก็จะไปหาผู้หญิงขายบริการ!!!"
"พูดจาเหลวไหล!!! อะไรหาผู้หญิงขายบริการ!!" ไหมฟ้าใขึ้นมาทันที นี่มันเื่ใหญ่แล้ว ถึงกับคิดจะไปหาผู้หญิงขายบริการ!! ท่อนเนื้อใหญ่นั่นมันบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดไหน จะยอมให้ผู้หญิงพวกนั้นมาแปดเปื้อนได้ยังไง แถมยังต้องเสียเงินให้พวกนั้นอีกด้วย เื่นี้ยอมไม่ได้เด็ดขาด!! ท่อนเนื้อใหญ่ของลูกชายเป็ของฉัน!
"พวกแกสองคนฟังให้ดีนะ!! การเหลวไหลมันก็ต้องมีขอบเขต! ถ้าใครกล้าไปหาผู้หญิงพวกนั้น อย่าหาว่าฉันไม่หักเตือนพวกแกนะ ผู้หญิงพวกนั้นมันสกปรกขนาดไหน!! จะมาแปดเปื้อนท่อนเนื้อของพวกแก ท่อนเนื้อนั่นมันเป็ของพวกเรารู้ไหม!!!"
เอฟเห็นว่าจุนอยู่ข้างเดียวกับตัวเอง ความมั่นใจในใจก็เต็มเปี่ยม เพราะตราบใดที่จุนไม่ยอมประนีประนอม สองสาวใหญ่แสนสวยก็จะไม่สามารถมีอะไรกันได้ ความ้าของพวกเธอในตอนนี้เป็อย่างไร เอฟรู้ดีแก่ใจ ตราบใดที่อดทนไว้ได้จะต้องได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน เอินรดาเห็นท่าทีที่แข็งกร้าวของเด็กทั้งสองคนนี้ หนึ่งสัปดาห์แล้วที่ไม่ได้มีอะไรกัน เดิมทีก็คิดว่าวันนี้จะได้ฟินให้เต็มที่ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็ว่าสองคนไม่เพียงแต่จะไม่ยอมรับผิด แต่ยังเริ่มต่อรองอีกด้วย
เอินรดามองหน้าพี่สาว แล้วกระซิบข้างหูเธอ "ไม่ได้การ พวกเรายอมอ่อนข้อให้หน่อยเถอะ น้องดูแล้วพวกเขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะต่อต้านพวกเรา น้องไม่ได้มีอะไรกันมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว เริ่มทนไม่ไหวแล้ว พี่ก็เลิกดื้อเถอะ ยอมให้สิทธิพวกเขาบ้าง พวกเขาจะเหาะได้เลยหรือไง ยังไงพวกเราก็เป็แม่ของพวกเขานะ"
"ก็กลัวว่าพวกเขาจะเอาใหญ่ ได้คืบจะเอาศอก ไม่รู้จักพอ"
"ตอนนี้ไม่ให้ผลประโยชน์อะไรเลยก็ไม่ได้แล้วเหมือนกัน พี่จะทนได้อีกนานแค่ไหนกัน น้องเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว ข้างล่างเปียกไปหมดแล้ว"
"พี่ก็เหมือนกัน เธอคิดว่าฉันไม่อยากให้ท่อนเนื้อใหญ่ของเอฟเอาพี่เหรอ?"
"งั้นก็ยอมอ่อนข้อให้หน่อยเถอะ"
"แม่ครับ! น้าครับ! พวกแม่ตกลงกันได้หรือยัง ผมกับจุนจะไม่ยอมถอยเด็ดขาดนะครับ พวกแม่ต้องให้คำตอบพวกเรามา!"
"ไอ้เด็กเหลือขอ! พอได้แล้ว! เลิกทำตัวเหลวไหล พวกเราเป็แม่ของพวกแก พวกแกควรจะเชื่อฟังพวกเรา"
"พวกเราไม่ได้ไม่เชื่อฟังนะครับ แต่พวกเราก็มีสิทธิมนุษยชนของพวกเรา! พวกแม่จะเผด็จการเบ็ดเสร็จไม่ได้นะครับ?"
"ยังจะมาเป็ชุดๆ อีก ว่ามาสิ พวกแก้าอะไร?"
"ก็คือมันต้องไม่ใช่แค่พวกแม่พูดฝ่ายเดียวน่ะสิ พวกแม่อยากมีก็มี พวกผมอยากมีก็ไม่ได้เลย!"
"แล้วยังไง? พวกแกยังอยากจะขึ้นมาเหยียบหัวพวกเราอีกเหรอ? พวกแกอยากมีก็มี ไม่อยากมีก็ทำท่าทางเหมือนวันนี้ มาทำเป็วางมาดกับพวกเรา?"
"ก็ไม่ใช่เพราะพวกแม่เผด็จการหรอกเหรอ พวกเราถึงได้ทำแบบนี้"
เอินรดาเริ่มคันจนทนไม่ไหว การโต้เถียงกันไปมาแบบนี้ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา "พอเถอะพี่ พูดอะไรที่เป็รูปธรรมหน่อยดีกว่า จะเอายังไงกันแน่?"
ไหมฟ้าคิดว่าในเวลานี้ยังไงก็ต้องไม่ยอมอ่อนข้อให้จนหมด ไม่อย่างนั้นต่อไปจะเหลือศักดิ์ศรีความเป็แม่ได้อย่างไร บนเตียงลูกชายแต่ละคนก็เหมือนกระทิงหนุ่ม พอลุยกันจริงๆ ตัวเองกับน้องสาวแทบจะต้านทานไม่ไหว ยังไงก็ต้องควบคุมั้แ่ต้นทาง แต่เด็กสองคนนี้ตอนนี้ดูเหมือนจะยืนอยู่ข้างเดียวกัน แถมยังตั้งใจจะไม่ยอมทำตามอีกด้วย แต่ความ้าของตัวเองกับน้องสาวก็ยากที่จะควบคุมเช่นกัน ไม่ได้มีอะไรกันมาหนึ่งสัปดาห์ ไม่ใช่แค่น้องสาวที่คันจนทนไม่ไหว ส่วนสงวนของตัวเองก็เปียกไปนานแล้วเหมือนกัน
"พวกแกสองคน ปีกกล้าขาแข็งแล้วใช่ไหม เอางี้แล้วกัน หนึ่งสัปดาห์พวกแกสามารถขอมีอะไรได้หนึ่งครั้ง แบบนี้โอเคไหม"
"สัปดาห์ละครั้งเดียวเหรอครับ? แล้วที่เหลือล่ะครับ?"
"ที่เหลือก็แน่นอนว่าเป็พวกเราตัดสินใจสิ ให้โอกาสพวกแกหนึ่งครั้งนี่ก็ถือว่าปล่อยปละละเลยพวกแกมากแล้วรู้ไหม! ยังคิดจะดื้ออีกเหรอ?"
จุนดึงเสื้อเอฟเบาๆ แล้วกระซิบ "เอาแค่นี้แหละ พอได้แล้ว สัปดาห์ละครั้งขอมีอะไรได้ตามใจชอบ แถมยังไม่ได้บอกว่าจะครั้งละนานแค่ไหนนี่นา แถมพวกเขาก็ไม่แน่ว่าจะทนได้จริงๆ หรอก เดี๋ยวต่อไปก็ต้องอยากมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเอาคืนพวกเธอ"
เอฟคิดดูแล้ว ก็ถือว่ามีความก้าวหน้าบ้าง อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งก็สามารถขอมีอะไรได้ตามใจชอบ แถมแม่ก็ไม่ได้บอกว่าจะเมื่อไหร่ สถานการณ์ไหน ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันตามสถานการณ์
"งั้นก็เอาอย่างนั้นแหละ แต่เวลาพวกเราขอ พวกแม่ห้ามใช้เหตุผลต่างๆ นานามาปฏิเสธ ยกเว้นแต่ว่ามีเหตุผลพิเศษจริงๆ"
"เออๆ รู้แล้ว! อายุแค่นี้ ทำไมพวกแกสองคนถึงได้เหมือนหมาป่ากระหายเืขนาดนี้เนี่ย นี่มันเป็ความผิดพลาดของฉันเอง" เอินรดาส่ายหน้า พลางคิดว่าถ้าตอนแรกตัวเองไม่ยั่วยวนหลานชายก่อน ก็คงไม่มีเื่วุ่นวายมากมายขนาดนี้
"งั้นพวกเราก็ถือว่าตกลงตามข้อตกลงกันแล้วนะครับ พวกแม่ห้ามผิดคำพูดนะครับ ไม่อย่างนั้นผมกับจุนไม่ยอมแพ้แน่ๆ"
"เออ! เอาล่ะ คราวนี้ก็พูดกันเคลียร์แล้วนะ ไปจุน กลับบ้านกัน! แม่ทนไม่ไหวแล้ว"
"กลับบ้านไปทำไม อยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว"
"เธอ เธอหมายความว่ายังไง?"
"พี่เอฟ! กล้าแข่งกับผมไหมล่ะ ว่าใครเอาแม่ได้เก่งกว่ากัน!"
เอฟก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที ก่อนหน้านี้เคยแข่งกันทางหน้าจอมาแล้วว่าใครเอาแม่ของอีกฝ่ายได้เก่งกว่ากัน ตอนนี้ก็จะได้มาเผชิญหน้ากันจริงๆ แล้วดูว่าท่อนเนื้อของใครจะทำแม่แท้ๆ ของตัวเองถึงจุดสุดยอดซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้มากกว่ากัน
"ได้สิ ทำไมฉันจะไม่กล้า ฉันไม่กลัวแกหรอก แม่ของฉันต้องให้ฉันเอาเองเท่านั้น เธอถึงจะถึงจุดสุดยอดที่สุด ใช่ไหมครับแม่?"
สีหน้าของไหมฟ้าเขียวคล้ำไปหมด ไอ้สองคนนี่มันไม่รู้จักบุญคุณ พูดจาอะไรออกมาก็ไม่รู้ หยาบโลนสิ้นดี นี่มันเป็คำพูดที่แม่ลูกสองคู่ควรจะพูดกันเหรอ? ทางด้านเอินรดาสีหน้าก็ไม่ค่อยดีนัก ถึงแม้ว่าฮุเอินรดาจะเปิดเผยมากกว่า แต่การที่ต้องถูกลูกชายของคนอื่นเอาต่อหน้าคนอื่น มันก็น่าอับอายเกินไป ถึงแม้ว่าคนตรงหน้าจะเป็พี่สาวแท้ๆ และหลานชายของตัวเอง ถึงแม้ว่าตัวเองจะเคยถูกพวกเขาเล่นสนุกมาแล้วก็ตาม
"พวกแกสองคน พูดจาเหลวไหลอะไรกัน!"
"แม่ครับ! ก็เพิ่งตกลงกันไปเมื่อกี้นี่เอง ว่าเวลาพวกเรา้า พวกแม่ห้ามใช้เหตุผลต่างๆ นานามาปฏิเสธ!" เ้าเอฟลุกขึ้นยืนแล้วะโเสียงดังอย่างองอาจ ท่าทีนั้นข่มขวัญแม่และน้าไปเสียหมด ก็แน่ล่ะ เขามีเหตุผลนี่นา ใครใช้ให้พวกแม่รับปากไปแล้วล่ะ ไหมฟ้าและเอินรดามองหน้ากัน แล้วถอนหายใจออกมา นั่นเป็การแสดงออกถึงการยอมประนีประนอม ไม่มีทางเลือกอื่น สองพี่น้องคู่นี้คันจนทนไม่ไหวแล้ว ไม่ได้มีอะไรกันมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว ถ้ายังมัวแต่เยิ่นเย้อต่อไป จะเมื่อไหร่ถึงจะได้ให้ท่อนเนื้อใหญ่เสียบเข้าไปสักที? ช่างเถอะ เอาพร้อมกันเลยก็แล้วกัน!!! ไหมฟ้าไม่พูดอะไร ดึงเอฟเดินตรงไปยังห้องนอน จุนเห็นน้าทำท่าทีรุกเร้าขนาดนี้ ตัวเองก็อุ้มเอินรดาตามเข้าไปติดๆ จุนโยนเอินรดาลงบนเตียง ปกติถ้าเขาทำแบบนี้ เอินรดาคงจะด่าเขาไปนานแล้ว แต่การกระทำในครั้งนี้เกือบจะทำให้เอินรดาเสร็จไปแล้ว เธอไม่ไหวแล้ว ความกล้าหาญที่เต็มไปด้วยความเป็ชายของลูกชายทำให้เธอเปียกชื้นมากยิ่งขึ้น ไม่สนใจพี่สาวและหลานชายแล้ว รีบดึงจุนมากดลงบนเตียงแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าของเขา ไหมฟ้าทางด้านนี้พอเห็นน้องสาวทำท่าทางยั่วยวนขนาดนี้ ก็รู้ว่าน้องสาวนี่มันอยากจริงๆ โชคดีที่เมื่อกี้ตัวเองยังพอควบคุมสถานการณ์ได้บ้าง ไม่อย่างนั้นถ้าน้องสาวเป็แบบนี้แต่แรก คงจะถูกลูกชายพิชิตไปนานแล้ว ต่อไปจะเหลือศักดิ์ศรีความเป็แม่อย่างไร? แต่เอฟทางด้านนี้ก็ทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน เขาพลิกตัวกลับขึ้นไปกดแม่ไว้ แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าของเธอ สองคู่แม่ลูกเริ่มทำการผสมพันธุ์ต้องห้ามอย่างไร้ยางอายบนเตียงแบบนั้น เอินรดาถอดเสื้อผ้าลูกชายได้อย่างคล่องแคล่ว เพียงไม่กี่ทีก็เปลื้องผ้าลูกชายจนหมดตัว ทางด้านเอฟก็ไม่น้อยหน้า ในเวลานี้ไหมฟ้าก็เปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าอาภรณ์แล้วเช่นกัน เอินรดาคว้าท่อนเนื้อใหญ่ของจุนที่แข็งตัวเต็มที่ ยัดเข้าไปในปากในทีเดียว ในขณะที่เ้าเอฟก็ก้มลงไปเลียกินหอยนุ่มนวลของแม่
"อ๊า!!!" เสียงร้องครางกระเส่าผสมปนเปกันไปหมด ไม่รู้ว่าเสียงใครยั่วยวนกว่ากัน แต่ไม่สำคัญ บรรยากาศอันอบอวลไปด้วยกามารมณ์แผ่ซ่านไปทั่วห้อง และนี่เป็เพียงแค่จุดเริ่มต้น สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปทั้ง 4 คนรู้ดีแก่ใจ นั่นคือการร่วมเพศ การกระแทกกระทั้นไม่หยุดหย่อน กระแทกจนหมดเรี่ยวหมดแรง กระแทกไปจนฟ้าดินทลาย
1K
