ช่วยด้วย! นิยายที่ข้าเขียนมิได้เป็นเช่นนี้

    บทที่ 30 ท่านพี่

            เมื่อมู่ชิงหรงกับเลี่ยวเซ่าเดินออกจากห้องหนังสือก็พบว่าภายในบ้านเหลือเพียงฉู่เทียนเสียงกำลังนั่งพลิกตำราอยู่บนเก้าอี้เอนหลังที่ตั้งอยู่ริมหน้าต่าง มู่ชิงหรงจึงหันไปเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะพึงใจเท่าใดนัก        “ซูฉีเล่านางหายไปไหน” ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ