ตอนที่8 เหล่าพวกผู้ชายที่แกร่งกล้า
เชื้อฟืนเป็อีกหนึ่งวัตถุดิบสำคัญในหน้าหนาวเพราะฉะนั้นในหน้าแล้งและฤดูใบไม้ร่วง คนในเผ่าจำเป็ต้องเตรียมเชื้อฟืนเอาไว้ให้พร้อม
พอมีเลื่อยแล้วจำนวนต้นไม้ที่ถูกโค่นก็มีเพิ่มมากขึ้นอักโข
ในตอนที่อาซีกับิแบกหามต้นไม้ใหญ่กลับมาถึงที่ศูนย์กลางเผ่าคนที่ไปล่าสัตว์เ่าั้ก็กลับมาแล้ว
วันนี้พวกเขากลับมาเร็วกว่าปกติคิดว่าคงได้สัตว์มามากมายหลากหลายยิ่ง
หัวหน้าเผ่าและหมอผีกำลังพิจารณาตัดสินความดีความชอบของวันนี้ใครมีความดีความชอบมากที่สุดก็จะได้เนื้อสัตว์ก่อน
แถมยังไม่ต้องแบ่งเนื้ออีกด้วยทุกๆ คนรวมตัวกันอยู่ท่ามกลางกองท่อนไม้
มีคนคนหนึ่งชื่อว่าหยาเป็หัวหน้ากลุ่มใหญ่ที่นำกลุ่มออกไปวันนี้ และก็เป็ผู้ชิงตำแหน่งหัวหน้าเผ่าอีกด้วย
หยานำท่อนไม้วางตั้งไว้บนก้อนหินแล้วซัดหมัดจากบนลงล่างไปหมัดหนึ่ง ท่อนไม้ก็เกิดรอยแตกทันที
เท่านี้ยังไม่พอเขายังฉีกที่บริเวณรอยแตกของไม้จนขาดกระจุยอีก
ใช่แล้ว ขาดกระจุย
นี่เป็การกระทำที่รุนแรงที่สุดและแสดงให้เห็นพละกำลังมากที่สุดการกระทำหนึ่งที่อาซีเคยพบเห็นมา
ไม่ว่าจะเป็คนที่เก่งกาจถึงเพียงไหนแต่ถ้าหากไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือก็ไม่อาจทำให้ต้นไม้ที่ข้างในไม่ได้กลวงแยกออกเป็สองท่อนได้เลย
ต่อให้เป็วีรบุรุษผู้กล้าในละครเองก็ไม่มีเพราะผู้คนคิดว่าการฉีกต้นไม้กระจุยด้วยมือเปล่าเป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้
ความจริงเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าซึ่งก็คือมีคนฉีกท่อนไม้ที่เนื้อไม้ด้านในแน่นแยกออกจากกันได้ด้วยมือเปล่า
มองดูหยาคนนั้นถือกิ่งไม้หนาใหญ่ใช้มือซ้ายและมือขวาฉีกไม้ออกเป็สองซีก
ถ้าหากไม่ได้เห็นกับตาอาซีก็คงจะหัวเราะให้กับคนคนนั้นที่บอกว่าฉีกต้นไม้กระจุยด้วยมือเปล่าว่าพูดจาเพ้อเจ้อเป็แน่
อาซีอยากจะบอกมากว่าไม่ต้องรุนแรงป่าเถื่อนขนาดนี้ได้หรือไม่ ช่างทำให้คนรู้สึกตระหนกใกลัวอะไรถึงเพียงนี้
ไม่นานนักคนอื่นๆก็มาถึงบริเวณด้านในกองต้นไม้แล้วเช่นกัน
พวกเขาเข้าร่วมกับเหล่าคนฉีกต้นไม้
อาซีเอามือป้องตาเอาไว้เธอคิดผิดแล้ว เดิมทีภาพฉากที่เห็นนี้ก็ไม่ใช่มีแค่เพียงคนเดียวแล้ว หากแต่จัดว่าเป็คนกลุ่มหนึ่ง
เมื่อมีคนกลุ่มหนึ่งเริ่มกระทำอย่างหนึ่งแล้วการกระทำนี้ก็จะกลายเป็เื่ที่ถูกต้อง หากมีคนพูดว่าการกระทำนี้ไม่ถูกต้องก็จะกลายเป็คนผิดแผกไปคนหนึ่ง
แผ่นดินใหญ่ผืนนี้และชนเผ่าเผ่านี้ปรับเปลี่ยนความรู้ความเข้าใจของอาซีใหม่อีกครั้งหนึ่ง
อาไน่เองก็เข้าไปช่วยนี่เป็เื่สำคัญภายในชนเผ่า คนที่ว่างล้วนต้องเข้าไปช่วยทั้งสิ้น
อาไน่ก็ค่อนข้างมุทะลุเช่นเดียวกันต่อยจนแตกร้าวด้วยหมัดเดียว จากนั้นฉีกออกเป็สองท่อน แล้วก็ฉีกแบ่งออกไปซีกหนึ่ง ฉีกไม้จากครึ่งท่อนเป็ซีกๆสามสิบห้าซีก
อาซีไม่กล้าดูต่อไปอีกแล้วรู้สึกกลัวว่าไม้ในมืออาไน่จะเป็ตัวเอง
ไม้ที่ฉีกออกเป็ซีกถูกรวบรวมไว้ด้วยกันแล้วลำเลียงเอาเข้าไปไว้ภายในถ้ำ เพื่อที่จะเก็บไว้ใช้ในหน้าหิมะ
สุดท้าย อาไน่ก็พูดเื่ท่อนไม้ที่อาซี้ากับหยา
หยาหันหน้ากลับไปมองบริเวณไกลออกไปก็เห็นเพศเมียที่กำลังมองอยู่ทางนี้อย่างรอคอย อีกทั้งยังพยักหน้าให้กับอาไน่
อาไน่ยิ้มหัวเราะกับหยาจากนั้นก็ชนหมัดกับหยาแล้วจึงแบกไม้ออกไป
อาซีเดินตามอยู่ด้านหลังอาไน่ต้อยๆ“เท่านี้ก็ได้แล้วหรือ”
“วันนี้พวกเราไม่ได้เนื้อสัตว์แล้วนะ”
“ไม่เป็ไร ของเมื่อวานข้ายังกินไม่หมดเลย”
พอคู่รักกลับมาถึงหน้าประตูกระโจมของตัวเองก็เดินวนดูรอบๆ ท่อนไม้
อาซีอยากจะทำถังไม้แต่ไม่รู้ว่าจะลงมือทำอย่างไรดี ส่วนอาไน่อยากจะช่วย แต่ก็ไม่รู้อีกว่าถังไม้คืออะไร
อาซีกลัวว่าถ้าหากลงมือทำซี้ซั้วแล้วจะกลายเป็เศษไม้เสีย “ทำอย่างไรดี”
“ให้อาซานมาช่วย”อาไน่กล่าว
พ่อของอาซานเป็คนทำเครื่องมือหินฉะนั้นอาซานก็น่าจะพอมีฝีมืออยู่บ้าง
“ต้องไปเชิญคนประเดี๋ยวนี้เลยหรือ”
“วันนี้เขาจะมาส่งเนื้อให้เ้าเพื่อขอบคุณที่เ้าช่วยชีวิตเขาไว้”
เมื่ออาซานมา ก็มอบของกำนัลขอบคุณมาให้ซึ่งอาซีรับเอาไว้ทั้งหมดตามที่อาไน่บอกใบ้
อาซานเดินวนดูรอบๆท่อนไม้ เขาเองก็ไม่รู้ว่าอะไรคือถังไม้ “มีรูปร่างเป็เช่นไรหรือ”
อาซีชี้ไม้ชี้มือไปที่ท่อนไม้“ก็เป็ทรงกลมเหมือนอย่างท่อนไม้ท่อนนี้ แล้วก็ยาวๆ ้ามีหูจับ จะได้ยกได้สะดวก”
อาซานสบตากับอาไน่แวบหนึ่งแล้วส่งสัญญาณให้กับอาไน่ว่า ‘ที่เพศเมียเ้าบอกก็ไม่ใช่เพียงแค่ท่อนไม้หรอกหรือ’
อาไน่ครุ่นคิด“อาซีสามารถปั้นถังไม้ขึ้นมาได้หรือไม่”
“ปั้นออกมาอย่างนั้นหรือ”
“ใช่แล้ว ปั้นออกมาก่อนหน้าที่จะทำเครื่องมือหินก็ล้วนปั้นออกมาเป็แบบก่อนทั้งสิ้น เพื่อป้องกันไม่ให้ทำผิดพลาดจนทำให้สิ้นเปลืองวัตถุหินชั้นดีไป”
อาซีออกไปเอาน้ำกับโคลนมาใช้ปั้นเป็ถังไม้ออกมาในที่สุด“เป็รูปร่างแบบนี้ เ้าทำได้หรือเปล่า”
อาไน่เพ่งมองอย่างถี่ถ้วนถังไม้แบบนี้เขาเองก็ทำได้เหมือนกัน เพียงแต่ไม่ได้มีเครื่องมือมากเท่าอาซาน
“เ้าไปย่างเนื้อเถอะข้ากับอาซานจะเป็คนทำเอง”
“ได้”
อาซีไม่ได้จะทำเพียงแค่เนื้อย่างเท่านั้นแต่ยังจะต้มน้ำแกงผักป่าอีกหม้อหนึ่งด้วย
ถึงกระนั้นผักป่าบนเขาเ่าั้แก่หมดแล้วรสชาติไม่ดี นี่เป็ผักน้ำที่อาซีเก็บมาจากในน้ำจำนวนหนึ่ง หวังว่าอาซานจะกินได้
ขณะที่อาซีปรุงเนื้ออยู่นั้นก็ออกไปมองดูเป็พักๆพอเห็นว่าอาซานทำแบบเสร็จแล้วกำลังจะเริ่มต้นทำ อาซีก็รีบกุลีกุจอไปขวางเอาไว้
“จะทำทั้งหมดจากส่วนนี้เลยหรือ”
ถ้าไม่ทำเช่นนั้นจะทำอย่างไรเล่าเพศผู้ทั้งสองมองไปยังอาซี
“ไม่ได้ ถ้าทำเช่นนี้ถังไม้ก็จะไม่เป็ถังไม้แล้วต้องแยกชิ้นส่วนกันทำ”
“แล้วจะทำส่วนมือจับนี่อย่างไรหรือ”อาไน่เอ่ยถาม
“ต้องใช้กิ่งไม้อีกกิ่งหนึ่งมาทำเป็มือจับพอถึงเวลาค่อยประกอบเข้าไปก็ได้แล้ว”
อาซานกล่าวถามอาซีผู้ไร้เดียงระคนด้วยความขำขันอยู่บ้าง“จะประกอบเข้าไปอย่างไรเล่า ใช้เอ็นสัตว์อย่างนั้นหรือ”
อาไน่แสดงท่าทีโกรธเคืองสหายแล้วปลอบใจอาซีไปว่า “เดี๋ยวข้าคิดหาวิธีเอง”
“อืมๆ” อาซีสั่นศีรษะ
อาซีหยิบอาวุธขนาดเล็กของอาไน่ขึ้นมาแล้วเหลากิ่งไม้เล็กกิ่งหนึ่งเป็ไม้ที่มีลักษณะเหมือนเหล็กหมาดขนาดเล็กซึ่งคล้ายกับตะปู
แล้วยกไม้หมาดเล็กๆขึ้นบอกใบ้ให้เพศชายทั้งสองเห็น วางไปบนกิ่งไม้ จากนั้นใช้หินตอกไม้หมาดให้เข้าไปในกิ่งไม้
อาไน่ผู้ฉลาดเฉลียวก็เริ่มคิดอะไรได้บางอย่างรู้ว่าจะทำส่วนมือจับของถังไม้นี้ได้อย่างไรแล้ว “ข้ารู้แล้วว่าต้องทำอย่างไร”
“อืมๆ” อาซีสั่นศีรษะอีกครั้งหนึ่ง
“ไม่ถูกต้องอย่างนั้นรึยังมีวิธีอื่นอีกหรือ”
อาซานเองก็คิดได้ว่าต้องทำอย่างไรแล้วเช่นกันหากแต่ไม่ได้ส่งเสียงพูดออกไป เพียงมองดูว่าอีกวิธีหนึ่งของอาซีคืออะไร
อาซีเอากิ่งไม้เล็กๆมาไสลงไปให้เกิดเป็ร่อง จากนั้นเสียบไปบนแผ่นไม้น้อยอีกแผ่นที่ค่อนข้างเรียบ เมื่อส่วนที่เป็ร่องกับส่วนที่นูนออกมาลงสลักกันก็ใช้ไม้หมาดอันเล็กสอดเข้าไปขัดเอาไว้ เท่านี้กิ่งไม้กับแผ่นไม้เล็กก็จะเชื่อมกันแ่าแล้ว
ทั่วทั้งแววตาอาไน่ล้วนเต็มไปด้วยความชื่นชมและความรักใคร่ที่มีต่ออาซีส่วนอาซานสีหน้าตื่นตะลึง คล้ายกับค้นพบเื่เกินความคาดหมาย
“เนื้อย่างเกรียมแล้ว”อาไน่ชี้เข้าไปด้านในพลางพูด
“อ๊ะ” อาซีรีบวิ่งอย่างเร็วรี่เข้าไปพลิกเนื้อ
อาไน่ระบายยิ้มด้วยความพึงพอใจแล้วหันกลับมาพูดกับอาซานอย่างเคร่งขรึม “เ้าคิดได้แล้วหรือยัง”
การที่เห็นบางอย่างแล้วสามารถอนุมานไปถึงเื่อื่นๆได้เป็เื่ปกติอย่างหนึ่งของคนที่นี่ อาซานพลันคิดได้ว่าจะใช้วิธีนี้กับเครื่องมือหินเพื่อที่จะนำมาใช้กับการทำอาวุธ
“ข้าต้องกลับไปก่อนแล้ว”อาซานจะนำข้อมูลนี้ไปบันทึกเอาไว้ และ้าเอาข้อมูลนี้ส่งต่อให้กับพ่อกับอา
“อืม ส่วนนี้ข้าสามารถทำให้เสร็จเองได้”อาไน่รับงานมาทำต่อ
การไสกบไม้ก็ไม่ใช่เื่ยากอะไรนักสำหรับเพศผู้เพียงแค่จับเครื่องมืออย่างระมัดระวังสักหน่อยครู่เดียวก็สามารถทำจนเสร็จได้แล้ว ส่วนสำคัญยังคงเป็ส่วนมือจับ
“อาซานเล่า”
“กลับไปแล้ว” อาไน่กำลังตั้งอกตั้งใจกับงานฝีมือที่อยู่ในมือ
“ทำอย่างไรกับเนื้อย่างดีแถมยังมีน้ำแกงอีกพอควร”
“ส่งไปให้ผู้เฒ่าในเผ่าแล้วกันพวกเขากำลัง้าอยู่พอดี”
“ได้”
“ใช้เปลือกแข็งใส่อาหารแล้วค่อยไปทำเช่นนี้จะค่อนข้างมีความจริงใจ”
“ได้”
ในเมื่อมีถังไม้แล้วแน่นอนว่าก็ต้องมีถ้วยไม้กับตะเกียบไม้อาไน่วางแผนไว้ว่าคราวหน้าจะต้มเนื้อกิน
ถังไม้เป็สิ่งของใหม่ซึ่งสิ่งของใหม่ทั้งหมดก็จะได้รับความสนใจทั้งสิ้น สิ่งของที่ใช้ประโยชน์ได้จริงจะเกิดการทำเลียนแบบตามอย่างมากมาย
ด้วยเหตุฉะนี้อาไน่จึงนำถังไม้ไปที่ศูนย์กลางเผ่าแล้วเชื้อเชิญให้คนในชนเผ่าไปชม
เท่านี้ทุกๆ คนในเผ่าก็จะรู้แล้วว่าถังไม้ทำได้อย่างไรซึ่งเพศเมียในเผ่าก็ไม่ต้องแบกหม้อหินไปตักน้ำอีกต่อไปแล้วเช่นกัน
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/76f07e529f3c1a75eba98cbfe7f71f72
16K
