จิ่งถงกลืนน้ำลายเหนียวลงคอมองดอกบัวตูมขนาดใหญ่สีสวยไม่รีรอที่จะส่งมันเข้าปากกลืนกินอยากกระหาย อีกข้างบีบเค้นเบา ๆปลุกอารมณ์ให้นางร้อนตาม
“อื้ออย่า เนื้อข้าไม่หวาน ไม่อร่อย ได้โปรดอย่ากินข้าเลย” นางร้องห้ามกายสาวสั่นสะท้านกับััวาบหวามจากปลายนิ้วขณะอีกฝ่ายลากไล้ตามตัว สร้างกระแสมวลคลื่นซาบซ่านเสียวกระสันไปทั้งกายไอร้อนลมหายใจพรูออกหนักและสูดเข้าลึกเมื่อเขาเข้าทรวงอกอีกข้างหยอกล้อกับยอดอกที่ชูชันแล้วเม้มรอยเคลื่อนหน้าจูบตามผิวกายนาง
อิงเอยพยายามร้องห้ามแต่เสียงที่เปล่งออกไปกลายเป็ครวญครางกระเส่า มือเล็กขยุ้มที่นอนระบายความร้อนและทรมานยามปากคู่นั้นลากผ่านจุดต่างๆ บนร่าง
“ไม่อร่อยจริงหรือ”จิ่งถงกระซิบชิด หัวใจแกร่งเต้นแรงหวั่นไหวอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนับจากที่เห็นหน้าอิงเอยเขาก็ไม่มีความเป็ตัวเองอีกต่อไปมือเรียวร้ายกาจลูบผ่านเรียวขาเรียว แยกออกห่างจากกันแล้วแทรกกายไปเบียดเสียดสีดวงตาคู่คมเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงพิศวาสขณะเคลื่อนกายขึ้นเสมออีกครั้งเปิดทางให้เขาได้จัดการสอดประสาน
กายชายดุดันแข็งกร้าวแนบชิดเนื้อนางฉ่ำแฉะพรั่งพร้อมสำหรับความสัมพันธ์ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ั์ตาคมมองหน้าแดงเรื่อ ลมหายใจร้อนเป่ารดพวงแก้มริมฝีปากแนบชิดบดจูบอีกครั้งพร้อมเบียดกายเข้าหาช่องทางรักอบอุ่นอย่างเชื่องช้าความคับแน่นแสนทรมานทำให้เขาแทบทนไม่ไหว เสียงสะอื้นเบา ๆให้จิ่งถงจูบนางอีกครั้งก่อนจะขยับกายเคลื่อนเข้าหาพร้อมปลุกอารมณ์ให้เธอคล้อยตามเพียงไม่นานเสียงสะอื้นเปลี่ยนเป็ครวญครางกระเส่า
ความรู้สึกเจ็บราวกับทั้งร่างกำลังถูกฉีกทิ้งทำนางเผลอครางร้องไห้ ภายในใจคิดเพียงแค่ว่ากำลังถูกเขากินเนื้อจริงอย่างที่เขาประกาศไว้แต่ความเจ็บอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น
“เอ๊ะท่านอ๋อง”
“อื้มตรงนี้ทั้งหวานและอร่อย” จิ่งถงบอกชิดยอดอกเลียชิมตามอารมณ์กระหายเมื่อช่องทางรักเริ่มตอดแน่นจนทนไม่ไหว ขยับเคลื่อนกายเนิบนาบลึกสุดใจ
“อื้อท่านอ๋อง” อิงเอยผวาตัวโอบกอดรอบลำคอ มองเขากำลังกินกายตัวเองแล้วสั่นสะท้านกับการกระทำของเขา เบื้องล่างเคลื่อนไหวเร่งจังหวะต่อเนื่องสร้างอารมณ์ปรารถนา เสียวกระสันจนเผลอจิกเล็บกับบ่ากว้างระบายอารมณ์ร้อนแรงในร่างกาย ที่ตอนนี้ร้อนดั่งไฟ
“อ่าชายาของข้า น่ารักจริงเชียว” จิ่งถงก้มมองหน้าแดงชื้นเหงื่อกำลังส่งสายตาหยาดเยิ้มน่ารักจนเขาเผลอขยับกายรุนแรงแล้วผ่อนปรนจังหวะตอกกระแทกกายชายเข้าออกถี่เร็วสร้างความทรมานให้แก่นางและเขาจนแทบปริแตก
“ข้าทรมานไม่ไหวแล้ว” ใบหน้านางส่ายกับหมอนเส้นผมดำขลับแผ่กระจายเต็มพื้นยามถูกความทรมานเล่นงาน
“ข้าจะช่วยเ้าบรรเทาเอง”
สิ้นเสียงกายชายโถมเข้าหาเร่งจังหวะสองมือประสานไว้ทั้งสิบนิ้วยามอารมณ์ปรารถนาเข้าเล่นงานพร้อมเสียงครวญครางดังถี่เรื่อย ๆ สะโพกกลมกลึงถูกบีบขย้ำตามอารมณ์ร้อนแรงยกให้ลอยเล็กน้อยเตรียมรับสายสัมพันธ์สุดท้าย นางครางในลำคอลึกด้วยความสุขสมวาดแขนโอบกอดกายชายเหนือร่าง ความร้อนวูบถูกส่งเข้าสู่กายสาวและกายหนักอึ้งทิ้งลงทับ หอบหายใจสะท้านก่อนขยับลงนอนข้าง ๆ
อิงเอยเหนื่อยหอบกายสาวสั่นรุนแรงหลังถูกท่านอ๋องที่เข้าใจว่าเป็มารกินเนืุ้์ซุกกายในอ้อมแขนความไม่ประสาของนางทำให้เข้าใจแบบนั้น ขยับหน้าหนีปากร้อนแนบจูบ
“ท่านกินอิ่มแล้วควรหยุดตัวข้าไม่มีอะไรให้กินแล้ว” นางประท้วงเสียงหอบพยายามสูดอากาศเข้าปอดหลังถูกเขากัดกลืนทั้งสุขสมและทรมาน
“หึ”จิ่งถงไม่สนใจเสียงต่อต้าน
กัดกินผิวกายเนียนละเอียดต่อความสุขล้นที่นางมอบให้ทำให้เขา้าซ้ำ ๆ และไม่อาจหยุดอารมณ์พิศวาสนี้ได้เลยนอกเสียจากจะระบายมันออกมาให้หมดทุกหยาดหยดข้างในตัวนางอิงเอยต้องแบกรับความเสียวกระสันและทรมานปานขาดใจ ทว่าผลลัพธ์นั้นทำให้นางสุขวิเศษยาวนานอย่างต่อเนื่องจนกว่าเขาจะยอมรามือ
แสงสว่างกระทบดวงหน้าพวงแก้มเนียนแต้มสีอ่อนชวนมอง ดวงตากลมโตคู่นั้นถูกซุกซ่อนภายใต้เปลือกตาคู่นั้นสายตาแหลมคมเลื่อนลงริมฝีปากอมชมพูที่เมื่อคืนเขาพิสูจน์แล้วว่าหวานเหมือนสีของมันปากยิ้มพึงพอใจกับความไร้เดียงสาพร่ำบอกให้หยุด ทั้งที่ตัวเองโอบรัดเขา
“ท่านอ๋ององค์ชายสี่มารอท่านแล้วขอรับ” เสี่ยวเย องครักษ์คนสนิทรายงานอยู่ด้านนอกไม่กล้าเปิดประตูเข้าข้างใน
“อืม”จิ่งถงครางรับเบา ๆ ตาเปลี่ยนเป็เรียบเฉยลุกขึ้นเต็มความสูงก้าวเท้าไปผลัดเปลี่ยนชุดสายตาเลื่อนมองไปทางเตียงเห็นอิงเอยยังหลับดีอยู่ เท้าก้าวออกจากห้องพร้อมพยักหน้า
มิ่งหรูสาวใช้ประจำตัวอิงเอยถูกส่งมาดูแลนางที่นี่ เดินอมยิ้มถือสำรับเช้าเข้ามาในห้องนางมีหน้าที่รับใช้คอยดูแลความเป็อยู่ เคาะเรียกเบา ๆแต่ไร้เสียงตอบรับประตูห้องถูกเปิดออกอีกครั้ง
“คุณหนูไม่สิ พระชายาตื่นแล้วหรือเพคะ” มิ่งหรูถามยิ้ม ๆ วันนี้คุณหนูของนางตื่นสายมากสำรับถูกวางไว้บนโต๊ะ พร้อมผ้าม่านถูกรวบแบ่งข้าง
“มิ่งหรูช่วยข้าหน่อย”อิงเอยหรี่ตาขึ้นมอง เนื้อตัวปวดเมื่อยจนไม่อยากลุกแต่ต้องจำใจเพราะความหิวเล่นงาน
“ท่านเป็อะไรหรือสีหน้าเหมือนคนไม่ได้นอน” มิ่งหรูถามช่วยประคองให้นั่ง
“ข้ายังไม่ได้ตายหรือ”นางถามจับเนื้อตัวยังอุ่น ก่อนจะบีบแก้มตัวเองจนรู้สึกเจ็บดีใจที่ตนไม่ตายเพราะถูกเขากิน แต่แล้วดวงตากลมโตเบิกกว้าง
เช่นนั้นเหตุการณ์เมื่อคืนคืออะไรเล่าทำไมเขาถึงบอกจะกินเนื้อข้า
“พระชายาท่านพูดเื่อะไร” มิ่งหรูถามงุนงงกับคำพูดเ้านาย และสถานที่ไม่คุ้นตา
นางกำลังจะเล่าเื่ที่เกิดแต่ต้องยกมือปิดปากไว้เมื่อนึกถึงคำขู่
1K
