จะมาหาเขาทำไมกัน
แม้ป๋ายโยวจะไม่เข้าใจ แต่ก็ยังพยักหน้าให้อย่างใสซื่อ “ฉันคือนักเรียนชั้นปีที่สอง ของสาขาการบริการอาหารและเครื่องดื่มของโรงเรียนทหารแห่งจักรวรรดิ นายสามารถมาที่โรงเรียนทหารแห่งจักรวรรดิเพื่อพบฉันได้ หมายเลขเครื่องเทอร์มินอลของนายคืออะไรเหรอ พวกเรามาเพิ่มรายชื่อติดต่อกัน แบบนี้ก็จะสามารถติดต่อกันได้ทุกเมื่อ”
เครื่องเทอร์มินอลคืออะไร
เหลียนนั่วรู้ถึงประโยชน์ของเครื่องเทอร์มินอลจากความทรงจำของเ้าของร่างเดิมแล้ว ตอนที่เ้าของร่างเดิมถูกเนรเทศไปยังดาวของนักโทษ และถูกคุมขัง เครื่องเทอร์มินอลก็ถูกยึดไป
ตามบทบัญญัติกฎเกณฑ์เรือนจำในกฎหมายของจักรวรรดินั้น เมื่อนักโทษออกมาจากคุกและออกจากดาวของนักโทษ ทรัพย์สินส่วนตัวจะได้รับการส่งคืน และสิ่งที่เรียกว่าทรัพย์สินส่วนตัวก็คือทรัพย์สินที่ถูกยึดไปก่อนถูกคุมขัง โดยยึดเครื่องเทอร์มินอลเป็ทรัพย์สินสำคัญ
ดังนั้นเหลียนนั่วจึงมองไปที่คาดิสและบอก “ตอนผมมากับคุณ พวกเขาได้นำเครื่องเทอร์มินอลของผมมอบให้คุณไหม” ในมุมมองของเหลียนนั่ว ตอนนี้ป๋ายโยวเป็ทรัพย์สินส่วนตัวของเขาแล้ว
คาดิสยิ้มเล็กน้อยแล้วบอก “เครื่องเทอร์มินอลของคุณชายอยู่นี่ครับ” ขณะที่พูดก็หยิบกล่องใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท เมื่อเปิดกล่อง ข้างในคือเครื่องเทอร์มินอลเครื่องใหม่ของเหลียนนั่วซึ่งได้ลบข้อมูลในอดีตของเขาไปหมดแล้ว นี่ประหนึ่งว่าเหลียนนั่วได้เกิดใหม่ เป็บุคคลที่มีตัวตนสูงส่ง
เครื่องเทอร์มินอลของเหลียนนั่วเป็นาฬิกาสีเงิน ที่ตรงกลางของหน้าปัดมีพลอยสีน้ำเงินเม็ดหนึ่งฝังอยู่ ในความเรียบง่ายซ่อนความหรูหราเอาไว้ เมื่อเหลียนนั่วถือมันไว้ในมือ ดวงตาทั้งคู่ของเขาก็เปล่งประกาย เขาชอบของที่แวววาว ดังนั้นสิ่งที่ถูกใจเขาก็คือพลอยสีน้ำเงินซึ่งฝังไว้บนหน้าปัดนาฬิกาเม็ดนั้นนั่นเอง
แต่คาดิสคิดว่าเหลียนนั่วชอบการออกแบบของเครื่องเทอร์มินอลนี้ “ให้กระผมช่วยท่านใส่ดีไหมครับ”
“อืม” เหลียนนั่วยื่นมือออกมา
มือของเขาทั้งผอมทั้งบางมาก ราวกับว่ามันจะหักหลุดติดมือออกมาหากถูกฉุดดึง คาดิสมองดูพลางขมวดคิ้วมุ่นครุ่นคิด พร้อมกับการปลูกฝังมารยาทและความรู้ให้อีกฝ่าย การบำรุงร่างกายก็เป็สิ่งจำเป็เช่นกัน
แต่เครื่องเทอร์มินอลนั้นสามารถปรับขนาดของสายรัดข้อมือได้
สำหรับการทำงานของเครื่องเทอร์มินอล เหลียนนั่วได้เรียนรู้จากความทรงจำของเ้าของร่างเดิมแล้ว หลังเขาและป๋ายโยวเพิ่มรายชื่อติดต่อของกันและกันในเครื่องเสร็จ ก็ตามคาดิสไปคุยธุระทันที
“รู้จักตระกูลเดอร์เร็ตไหมครับ” คาดิสถาม
เหลียนนั่วส่ายศีรษะ เ้าของร่างเดิมไร้ความสามารถ ไม่เคยเข้าใจสิ่งเหล่านี้
“ไม่รู้ก็ไม่เป็ไรครับ นี่เป็ข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลเดอร์เร็ต” คาดิสยื่นเอกสารปึกหนึ่งให้เหลียนนั่วแล้วกล่าว “กระผมจะเกริ่นให้ท่านฟังคร่าวๆ ก่อน ตระกูลเดอร์เร็ตเป็ทหารที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น และมีตำแหน่งที่สูงมากในกองทัพ ท่านนายพลซีเหล่ยซึ่งเป็องค์จักรพรรดินี เป็ลูกชายคนเล็กของผู้นำตระกูลเดอร์เร็ตคนปัจจุบัน และเป็เพศเมีย ดังนั้นตัวตนของท่านในตอนนี้คือญาติห่างๆ จากตระกูลย่อยของตระกูลเดอร์เร็ตที่มีชื่อว่าเหลียนนั่ว นามสกุลเดอร์เร็ต หรือก็คือเหลียนนั่ว เดอร์เร็ตนั่นเองครับ”
“อืม” เหลียนนั่วไม่สนใจสิ่งเหล่านี้เลยสักนิด ในเมื่อตอนนี้เขามาถึงดาวดวงนี้แล้ว ก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์ต่างดาวเหล่านี้ ดังนั้นจึงจำเป็ต้องปรับตัวให้เข้ากับที่นี่ มิฉะนั้นก็จะถูกส่งไปที่ดาวของนักโทษ ในตอนที่ตนยังไม่มีความสามารถในการขัดขืนผู้อื่นและปกป้องตนเองได้นั้น เขาทำได้เพียงเชื่อฟัง
“เนื่องจากพ่อแม่ของท่านเสียชีวิต ดังนั้นจึงถูกบ้านหลักของตระกูลเดอร์เร็ตรับไปเลี้ยง ได้รับการอบรมสั่งสอน และใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเหล่าคุณชายและคุณหนูของบ้านหลัก”
“อืม”
“ตัวตนที่เหลียนนั่ว เดอร์เร็ตเข้าไปสวมนั้นมีอยู่จริง เพียงแต่เขาไม่ได้ชื่อว่าเหลียนนั่ว ชื่อเหลียนนั่ว เดอร์เร็ตได้รับการเปลี่ยนหลังจากที่ท่านถูกตระกูลเดอร์เร็ตรับเลี้ยง จุดนี้ท่านจะต้องจำไว้ให้ดี ส่วนญาติห่างๆ จากตระกูลย่อยตัวจริงนั้น ถูกส่งไปที่ดาวดวงอื่นแล้ว และใช้ชีวิตในตัวตนที่ถูกเปลี่ยนแปลงใหม่เช่นกัน” ดังนั้นตัวตนของเหลียนนั่วในเครื่องเทอร์มินอลนั้น จึงเป็ของจริงทั้งหมด
“อืม” นอกจาก ‘อืม’ แล้ว เหลียนนั่วก็ไม่มีคำพูดอื่นอีก
ทว่าในมุมมองของคาดิส เด็กหนุ่มคนนี้กลับน่าเอ็นดูเสียอย่างนั้น
“ปัญหาอื่นๆ ล้วนไม่สำคัญ ขอแค่ท่านใช้ชีวิตให้ดี ตั้งใจเรียน อย่าสร้างปัญหาเป็พอ และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม กระผมจะจัดการให้ท่านกับองค์รัชทายาทได้พบกัน ตราบที่ท่านเชื่อฟัง หลังจากอภิเษกกับองค์รัชทายาทแล้ว แม้จะให้กำเนิดบุตรไม่ได้ แต่ชีวิตของท่านก็จะยังคงดีมากอยู่ดี” คาดิสกล่าว
เหลียนนั่วกะพริบตา ครั้งนี้เขาไม่ได้ส่งเสียงใดตอบกลับมา
402
![พันธนาการมังกร [ท้องได้] (ทดลองอ่าน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1614832771_41075775.webp)
