บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด คุณเ้าของร้านที่ทำหน้าใช้ความคิดจนบรรยายไม่ถูก ตัวผมที่สิ้นหวังเหมือนจะเฉาตาย อลิซที่ทำความสะอาดต่อไปเรื่อยๆอย่างเงียบๆ และยัยเทพธิดาไม่สนโลกที่นั่งอ่านหนังสือการ์ตูนที่เสกขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะไปกับมัน
"ไหนนายลองอ่านคำอธิบายสกิลให้ฟังหน่อยซิ" คุณเ้าของร้านพูดขึ้นมาก่อน
"ใช้เพื่อเพิ่มความสามารถในการวิ่ง...ครับ" ผมอ่านแบบเหนื่อยหน่าย
"แค่นี้ ?" คุณเ้าของร้านถาม
"ครับ" ผมย้ำเธอไป
คุณเ้าของร้านเครียดหนักกว่าเดิม แล้วก็ส่ายหัวพร้อมเงยหน้าขึ้น
"ช่วยไม่ได้นะ มีแค่เื่พวกนี้ที่เราไม่สามารถทำอะไรได้ นายก็ต้องหาทางใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดละกัน เพราะสุดท้ายแล้วคนที่จะอยู่กับมันก็คือนาย" หล่อนเริ่มพูดปลอบ
"ชั้นจะมอบอุปกรณ์เริ่มต้นให้กับนาย จะมีอาวุธ แล้วก็โพชั่นขวดเล็ก 3 ขวด สำหรับเติม HP สำหรับนักผจญภัยเลเวลน้อยแค่โพชั่นขวดเล็กขวดเดียวก็ทำให้ HP เต็มได้อยู่แล้ว" หล่อนพูดพร้อมหยิบไอเท็มแล้วยื่นมาให้
"เลือกอาวุธเอาตามที่ชอบได้เลย" หล่อนชี้ไปให้ดูกองอาวุธที่วางอยู่ข้างๆเคาน์เตอร์
ผมเดินไปที่กองอาวุธนั่น มีอาวุธหลากหลายชนิดเท่าที่พอจะนึกออก ดาบ มีดสั้น ดาบคู่ ธนู หน้าไม้ หอก โล่ ค้อน กระบอง โซ่ ฯลฯ
"เอาอะไรดีล่ะเนี่ย ไอ้เราก็ไม่เคยจับอาวุธมาก่อนซะด้วยสิ" ผมเริ่มพึมพำ
"จะอะไรก็หยิบๆไปเถอะหน่า เดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็ตายแล้ว" ยัยเทพธิดาพูดสิ่งอัปมงคลออกมา
ก่อนอื่นเราต้องดูความถนัดของตัวเราก่อน อืมเราไม่เคยใช้อาวุธเพราะงั้นก็ไม่มีทางรู้เลยว่าเราถนัดอันไหน แต่ถ้านับเอาค่าสเตตัสมาเทียบด้วยแล้ว
อาวุธอย่างพวกธนู หน้าไม้คงไม่ดีแน่ เพราะเราไม่มีค่า Dex แล้วค่า Int ถึงแม้มันจะเยอะที่สุดของเรา แต่เราไม่มีสกิลใช้เวทย์มนต์นี่หว่า เลือกคทาหรือไม้เท้ามาก็คงได้แต่เอามาวิ่งไล่ทุบอยู่ดี
ถ้าแบบนั้นตัวเลือกที่เหลืออยู่ก็คง ดาบ หอก โล่ มีด ง้าว กระบอง อาวุธโจมตีระยะประชิดทั้งนั้นเลย หมายความว่าเราควรจะเอาดีทางนี้สินะ
หอกมีระยะการโจมตีที่ไกลที่สุดในหมู่อาวุธพวกนี้แต่ว่ามันก็ทำให้การเคลื่อนไหวของเราช้าไปด้วยเนื่องจากขนาดและน้ำหนักที่มากกว่าอาวุธประเภทอื่น
ถ้าเราโจมตีพลาดคงหลบการโจมตีของพวกมอนสเตอร์ไม่พ้นแหงๆ งั้นตัดหอกออกไป ดาบ กระบอง โล่ ค่า Str เราน้อยเกินไปที่จะถืออาวุธพร้อมกับโล่ได้ โล่คงไม่ดี งั้นหาอาวุธที่มันเบาๆดีกว่า
"เอาอันนี้ละกัน" ผมเลือกหยิบดาบยาวตัวด้ามสีน้ำตาลพร้อมใบดาบสีน้ำเงินเข้มขึ้นมาด้วยมือเดียว
"โห รสนิยมไม่เลวเลย" คุณเ้าของร้านพูด
"อืมแต่มันเบาไปหน่อยแฮะ" ผมพูดพร้อมแกว่งดาบไปมาด้วยมือข้างเดียว
"มันคือ 'ดาบเบามือเดียว' เป็อาวุธที่นิยมกันมากในหมู่นักผจญภัย" คุณเ้าของร้านอธิบาย
"งั้นผมขออะไรให้มืออีกข้างได้มั้ยครับ ?" ผมถามหล่อน
"หยิบไปเลยตามใจชอบนาย" หล่อนตอบพร้อมกับยิ้มแบบไม่มีเลศนัย
"ใจดีจัง งั้นผมเอาอันนี้" ผมหยิบดาบสั้นอีกเล่ม
"เ้านี่ก็เบาแฮะ" ผมแกว่งมันด้วยมืออีกข้าง
"มันคือ 'ดาบสั้น' ที่ทำด้วยเหล็กสีครามที่เป็เอกลักษณ์ของเมืองนี้ ตัวดาบสีฟ้าอ่อน ด้ามจับสีเขียวเข้ม" หล่อนอธิบาย
"โห เอาของแบบนี้มาให้นักผจญภัยหน้าใหม่ใช้ มันจะดีหรอครับ" ผมรีบถาม
"ก็เหมือนการโฆษณาไปในตัวไง"
"ถ้าคนที่ใช้มันสามารถกลายเป็นักผจญภัยชื่อดังได้ คนก็จะแห่มากันใช่มั้ยล่ะ" เ้าหล่อนเริ่มโม้แผนการตลาด
"แล้วมีคนใช้เ้านี่เยอะหรือเปล่าครับ" ผมถามหล่อน
"ไม่มี" หล่อนตอบพร้อมสีหน้าผิดหวัง
"ดีล่ะ งั้นผมจะใช้เ้านี่ด้วย" ผมตกลงเลือกเ้าดาบสั้นเล่มนี้เพราะอยากเอาใจคุณเ้าของร้าน
"อย่าลืมอัพสกิลด้วยล่ะ ไม่งั้นถึงนายจะมีสกิลไปก็ใช้มันไม่ได้หรอกนะ" คุณเ้าของร้านเตือน
"ฮ๊าววววว ง่วงชะมัด งั้นไปนอนเอาแรงก่อนดีกว่า" ผมพูดพร้อมเอามือปิดปาก
"นอนบ้าอะไรของนาย นี่มันจะ 6 โมงเช้าอยู่แล้ว" คุณเ้าของร้านพูดพร้อมชี้ไปที่นาฬิกาเรือนเบ้อเริ่มที่ติดอยู่ที่ข้างบนเคาน์เตอร์
"ว่าไงน้าาาาาาาาาาาาาาาา !!!" ผมอุทานดังลั่นพร้อมเอามือสองข้างประกบไว้ที่แก้ม
"ก่อนจะเป็นักผจญภัยผู้ยิ่งใหญ่ ชั้นว่านายคงจะลำบากไม่น้อยล่ะนะ หึหึ" คุณเ้าของร้านพูด
"เอาละ ในเมื่อนายสมัครเป็นักผจญภัยเรียบร้อยแล้ว งั้นชั้นขอตัวไปนอนก่อนล่ะ" ยัยเทพธิดาอัปมงคลพูดพร้อมกับเอามือปิดปากที่กำลังหาว
"เดี๋ยวสิหล่อน คิดจะหนีไปสบายคนเดียวรึไง" ผมะโพร้อมกับชี้ไปที่ยัยเทพธิดานั่น
"ใช่ ชั้น! จะ! ไป! นอน!" ยัยเทพธิดาย้ำคำพูดทีละตัวอย่างชัดเจน แล้วก็หายวับไปกับตา
"อ๊ากกกกกกกกกกกกก !!!" ผมกุมหัวพร้อมแหกปากลั่น
"เอาเถอะชั้นไม่สนอีกต่อไปแล้วว่านายจะแหกปาก หรือะโโหวกเหวกคนเดียว" คุณเ้าของร้านพูดขัด
"ก่อนอื่นชั้นจะมอบภารกิจแรกให้นายตั้งใจฟังให้ดีล่ะ" หล่อนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
"ครับ !!!" ผมหยุดโวยวายแล้วตั้งใจฟังพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ
"ไปเก็บเลเวลให้เป็เลเวล 10 ซะ" เ้าหล่อนพูดด้วยสีหน้าเหมือนปลาตาย
"ครับ..." ผมตอบด้วยเสียงห่อเหี่ยวไม่แพ้กัน
6K
