ไม่คิดจะ...(รัก)

    จบมัธยมแล้ววว

    ตื้ด ตืด ตื้ด เสียงบีบแตรรถดังสนั่นลั่นบ้าน เป็๲เสียงสัญญาณเตือนว่ายัยแสบของบ้านได้เดินทางมาถึงแล้ว ทุกคนต่างดีอกดีใจวิ่งมารอรับคุณหนูถึงหน้าบ้านด้วยความที่พวกเขาไม่ได้เจอคุณหนูของบ้านมานานนับ3ปีเต็มได้


    เมื่อฉัน"เชอร์รีน"ได้ลงจากรถแล้ว ฉันก็โดนทุกคนรุมล้อมเหมือนซ้อมบี้...ให้ตายเถอะฉันจะโดนฉีกกินมั้ยนะ หลังจากที่การชุลมุนโลกหมุนหยุดลงสายตาของฉันก็ไปหยุดอยู่กับหญิงวัยกลางคนที่จะเข้าวัยชราแล้วนั้นทำให้ฉันวิ่งไปกอดท่านอย่างคิดถึงมากๆ "แม่นมคะ คิดถึงจังเลยค่ะ" ใช่ค่ะคนที่ฉันเข้ามากอดคือแม่นมของฉันเองเขาเลี้ยงฉันมา๻ั้๹แ๻่เด็กฉันหนะรักเค้าเหมือนแม่แท้ๆเลยแหละ "นมก็คิดถึงคุณหนูเหมือนกันค่ะ" แม่นมตอบกลับฉันพร้อมกับสวมกอดฉันอย่างอบอุ่น 


    "แม่นมคะ แล้วคุณพ่อคุณแม่จะกลับมากี่โมงเหรอคะ?" ฉันถามด้วยความสงสัยเนื่องจากปกติแล้วถ้าตอนที่ฉันประจำอยู่ที่โรงเรียนคุณแม่จะโทรหาทุก2ทุ่มก็เลยไม่รู้ว่าเวลากลับบ้านจริงๆของคุณพ่อคุณแม่คือกี่โมง "5-6โมงเย็นพวกคุณท่านก็กลับแล้วละค่ะคุณหนู" แม่นมตอบกลับฉันพร้อมกับถอดกอดออก


    "ไปค่ะคุณหนูเดียวนมพาขึ้นไปพักผ่อนบนห้องนะคะ" แม่นมและคนอื่นๆได้ยกของใช้และเสื้อผ้าขึ้นมาให้ฉันบนห้องครบทุกอย่างภายในไม่กี่นาที ก่อนแม่นมจะลงไปข้างล่างแม่นมบอกไว้ว่า "นอนพักผ่อนนะคะ มื้อเย็นวันนี้คุณท่านมีแขกมารับประทานอาหารที่บ้านเพื่อต้อนรับคุณหนูด้วยนะคะ" คำพูดของแม่นมทำให้ฉันงงและสงสัยไปหมด ใครกันนะที่เป็๲แขกในวันนี้ "ช่างเถอะ ทักหายัย2สาวสักหน่อยดีกว่า" ฉันพูดกับตัวเองก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์หาเพื่อนรักทั้ง2ของฉัน


    สามสาวlady 

    เชอร์รีน : ถึงบ้านกันยังพวกแก

    ออย : ถึงสักพักแล้ววะ

    นิว : ถึงแล้วๆ

    นิว : ให้ตายเถอะทำไมพี่ชายฝาแฝดฉันมันหล่อขึ้นจังวะ

    นิว : ถ้าฉันเป็๞ผู้ชายฉันต้องหล่อกว่ามันแน่ๆ

    ออย : พักเนาะมึงกับไอ้เนมหน้าเหมือนกันเป๊ะเอาไรมาหล่อกว่า

    เชอร์รีน : อีกอย่างนะมึงเป็๞ผู้หญิงก็น่ารักกว่าไอ้เนมตั้งเยอะ

    เชอร์รีน : มึงอย่าหาพูดนะคะเพื่อน

    ออย : จริง มึงน่ารักกว่าไอ้เนม

    ออย : แต่ก็คล้ายกันอยู่ดี

    ออย : หิววะไปหาไรกินดีกว่า

    เชอร์รีน : เคกูนอนละ

    นิว : เอ้า

    นิว : บ่นกูเสร็จแล้วก็ไป


    หลังจากที่ฉันอ่านข้อความที่ยัยนิวส่งมาเสร็จฉันก็แอบขำเล็กน้อยแล้วก็ได้นอนหลับไป


    ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูห้องจากข้างนอกทำให้ฉันงัวเงียกึ่งหลับกึ่งตื่น " คุณหนูคะ คุณท่านทั้ง2กลับมาแล้วค่ะ "

    หลังจากสิ้นเสียงของแจ่มคนรับใช้ที่บ้านฉันก็รีบดีดตัวแล้วตอบกลับทันที "โอเคค่ะพี่แจ่ม" "คุณหนูรีบอาบน้ำแต่งตัวนะคะอีกสักครู่แขกของคุณท่านจะมาแล้วค่ะ" "ได้ค่ะพี่แจ่ม"เมื่อตอบกลับพี่แจ่มเสร็จฉันก็รีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวทันที


    ฉันเดินลงบันไดมาและไม่พบใครเลยฉันจึงเดินไปในห้องอาหารแต่สิ่งที่ฉันคิดไม่ถึงก็อยู่ตรงหน้าฉัน...