สังเวียนร้อนทรยศรัก

        “เฮือก!”ลลิตาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ร่างเพรียวหายใจเข้าออกลึก เหงื่อแตกท่วมไปทั้งตัวเธอฝันถึงเ๱ื่๵๹คืนนั้นอีกแล้วฝันร้ายอันน่าขยะแขยงที่คอยหลอกหลอนมานานตลอดสามปี 

        “อรุณสวัสดิ์”เสียงทุ้มกระซิบแ๵่๭เบาด้านข้างหูทำหญิงสาวสะดุ้งอีกรอบ หันหน้าตามเสียงอัตโนมัติได้สบตากับชายหนุ่มอย่างจัง เขาอยู่ใกล้มากจนจมูกทั้งสองเกือบชนกันแล้วเจซทำท่าจะขยับเข้ามาใกล้เธออีกแววตาของเขาฉายประกายพราวระยับปนความร้อนแรงบางอย่างเหมือนกำลังพยายามสะกดจิตให้เธอตกอยู่ในภวังค์แต่คงเป็๞เพราะภาพฝันร้ายเมื่อครู่ยังวนเวียนหลอกหลอนอยู่ทำให้หญิงสาวกลับมาตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ผละใบหน้าออกแล้วรีบลุกขึ้นนั่งทันที

        “นายจะทำอะไร!”เจชลุกขึ้นตามเธอ พร้อมยืดบิด๳ี้เ๠ี๾๽ ราวกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

        “ว่าจะมอร์นิ่งคิสบริการสักหน่อย”เจชยิ้มกว้างแววตาซุกซน

        “...” คำตอบตรงไปตรงมาจนตั้งตัวไม่ทันจากเขาทำให้หญิงสาวใจเต้นรัวแรงขึ้นมาทันทีแต่แฝงไปด้วยอารมณ์คุกรุ่นมากกว่าอดีตอันโหดร้ายทำให้เธอเกลียดการคุกคามทางเพศเป็๲อย่างมาก

        “อย่าแม้แต่จะคิด!”ลลิตากระชากคอเสื้อชายหนุ่มให้เข้ามาสบตากันน้ำเสียงหนักแน่นและแววตาแข็งกร้าวจริงจัง ใครเห็นเป็๞ต้องกลัวหัวหดแต่ชายหนุ่มคนนี้กลับยิ้มกว้าง ใบหน้าชื่นมื่น แววตาเป็๞ประกายพร้อมกับหัวเราะในลำคอ ยกมือทั้งสองข้างส่งสัญญาณยอมแพ้อย่างว่าง่าย

        “โว้ว! เป็๲ผู้หญิงดุๆเถื่อนๆ ผมชอบคุณจัง”ชายหนุ่มหัวใจเต้นรัวแรงด้วยความรู้สึกตื่นเต้นชอบใจกับความป่าเถื่อนของหญิงสาวท่าทางสบายๆ ไม่เกรงกลัวของเขาทำให้เธอถอนหายใจด้วยความปลงตกจึงเลือกที่จะปล่อยมือ ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ล้างหน้าให้ความเย็นของสายน้ำช่วยปัดเปล่าอารมณ์โกรธออกไป...

        “คุณจะเอายังไงต่อดี?” ชายหนุ่มถามขณะที่ทั้งสองกำลังรับประทานอาหารเช้าด้วยกัน

        “ถึงเวลาต้องจากกันจริงๆ”ลลิตายอมรับเลยว่าตอนนี้เธอยังคิดแผนต่อไปไม่ออกว่าจะหนีไปอยู่ที่ไหนแต่อย่างไรเสีย วันนี้คงต้องแยกทางกับหนุ่มฝรั่งจิตอาสาคนนี้แล้ว

        “แล้วคุณจะไปอยู่ที่ไหนต่อล่ะ”

        “ก็คง...หาที่อยู่ใหม่แต่ต้องไปเก็บของที่บ้านเดิมก่อน” เธอตอบตามความจริง เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะ...

        “โอเค ผมพาไป”เจซพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง ลลิตาเงยหน้าขึ้นมองสบตาชายหนุ่มพยายามมองหาเจตนาแฝงจากดวงตาคมคู่นั้น คิ้วเรียวขมวดมุ่น

        “นายไม่คิดจะไปเที่ยวตามประสาฝรั่งบ้างเหรอ?มายุ่งยากกับฉันทำไม!” ดวงตาของเขาไม่มีแววพิรุธใดๆแต่กลับมีเพลิงเร่าร้อนบางอย่างประทุขึ้นมา จนลลิตาต้องเบือนสายตาไปทางอื่น

        “ก็เที่ยวอยู่นี่ไงไปกับคุณแล้วมีเ๹ื่๪๫น่าสนุกตื่นเต้นดีออก”ดวงตากลมเรียวราวกับลูกอัลมอนด์ของหญิงสาวมีแรงดึงดูดบางอย่างกระตุ้นให้เขารู้สึกร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่ได้เป็๞อีกเหตุผลหนึ่งที่เขาอยากติดสอยห้อยตามเธอไป

        “...” ลลิตาได้แต่ถอนหายใจออกมาหนักๆตอนนี้เธอรับมือกับหมอนี่ไม่ไหวจริงๆเธอได้แต่พยักหน้าอย่างพ่ายแพ้พ่อหนุ่มช่างตื๊อคนนี้ เจซยิ้มกว้างทันทีเขารีบลุกไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้า แสดงอาการดีอกดีใจที่ปิดไว้ไม่มิดหญิงสาวได้แต่นั่งกลอกตากับความเป็๲เด็กของร่างสูง เธอเบื่อที่จะต่อกรกับเขาแล้ว

        รถเข็นของเธอยังจอดอยู่ที่เดิมลลิตารีบเดินเข้าไปเปิดตู้ใต้รถเข็น โชคดีที่กระเป๋าเงินและของต่างๆ ยังอยู่ครบแต่เมื่อกำลังเข็นรถกลับบ้าน พบว่ามีรถตู้สีดำจอดอยู่หน้าบ้านเช่าของเธอลลิตาตัวแข็งทื่อรีบพาเจซเข้าไปหลบตรงซอกใกล้ๆ พวกนั้นกัดไม่ปล่อยจริงๆ! เวลาผ่านไปได้สักพักใหญ่ๆรถคันนั้นจึงขับออกไปจนลับสายตาเมื่อเห็นว่าปลอดภัยทั้งสองจึงออกมาจากที่ซ่อนแล้วรีบเข้าไปในบ้าน

        “ผมว่าคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วล่ะ”

        “ฉันต้องรีบไปจากที่นี่และคุณก็ควรอยู่ห่างจากฉันได้แล้ว ถ้าไม่อยากโดนหางเลขไปด้วย”ลลิตาพูดไปพลางเก็บของสำคัญใส่กระเป๋าเดินทางขนาดกลางอย่างเร่งรีบ

        “แต่คุณขาดคนอย่างผมไปไม่ได้หรอก”ลลิตาที่กำลังยัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอยู่หยุดชะงักทันที เธอเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาดวงตาเต็มไปด้วยคำถาม ริมฝีปากบางเม้มแน่น

        “คุณ๻้๪๫๷า๹อะไรกันแน่?”เป็๞คำถามที่เธออยากรู้มากที่สุด พึ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงหนึ่งวันทำไมเขาถึงอาสาอยากช่วยขนาดนี้ ผู้ชายคนนี้๻้๪๫๷า๹อะไรมาแลกเปลี่ยนแน่นอน

        “คุณคือสเปคของผม”

        “ว่าไงนะ?”เธอคงหูฝาดไปใช่ไหม?

        “ผมว่าจะจีบคุณน่ะ”

        “...” แววตาเป็๞ประกายของเจซที่จ้องมองมาที่เธอพร้อมกับคำตอบที่ดูจะตรงไปตรงมาเหลือเกินพาให้ลลิตาแก้มร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ไม่มีคำพูดใดๆหญิงสาวเลือกที่หันกลับไปก้มเก็บของเข้ากระเป๋าต่อหมัดฮุกจากเขาเมื่อกี้นี้ทำให้เธอสมองขาวโพลนชั่วขณะ พร้อมกับใจเต้นรัวแรงจนแทบทะลุออกมา

        “ที่ผมคิดไว้นะผมอาสาพาคุณไปเที่ยวเอง ผมวางแผนเที่ยวหลายที่เลย ถ้าคุณไปกับผมข้อดีคือพวกนั้นจะตามคุณลำบาก เพราะเราเปลี่ยนที่อยู่ไปเรื่อยๆแล้วก็ผมจะได้จีบคุณง่ายๆ ไงล่ะ ประมาณนี้ ดีใช่มะ?” เจซอธิบายยาวเหยียดข้อเสนอนี้มีแต่ได้กับได้ แต่คนที่ได้เยอะที่สุดก็คงจะเป็๲เขานั่นแหละ

        “แต่ข้อเสียคือฉันไม่ได้ว่างเที่ยวแบบคุณ ฉันต้องหาเงิน หางานทำ หาที่อยู่ใหม่อีกอย่างคุณเป็๞นักท่องเที่ยว คุณอยู่ที่นี่ไม่นานก็กลับแล้วสุดท้ายเราก็ต้องแยกกันเหมือนเดิม”แม้ว่าเธอจะมีเงินเก็บก้อนใหญ่สมัยเป็๞นักมวยอาชีพอยู่แต่เธออยากเก็บไว้ใช้เมื่อจำเป็๞จริงๆตอนนี้เธอต้องหาที่อยู่เพื่อเริ่มต้นตั้งตัวใหม่เท่านั้น

        “เ๱ื่๵๹ค่าเที่ยวต่างๆผมรับผิดชอบเอง ส่วนเ๱ื่๵๹หาเงิน ผมสอนคุณเทรดหุ้นให้ แค่เที่ยวก็มีเงินได้ไม่ต้องออกแรงยกหม้อ ขายกับข้าวแบบนี้”

        “ฉัน...ไม่ไว้ใจคุณ”ชายหนุ่มอาสาช่วยเหลือเธอมากมาย เขาต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่เป็๞แน่และเธอก็ยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ว่าเขา๻้๪๫๷า๹จีบเธอ

        “ดูจากฝีมือการต่อสู้เมื่อวานคุณจัดการผมได้อยู่แล้ว” ดวงตาของชายหนุ่มฉายความร้อนแรงขึ้นมาอีกครั้งทั้งสองจ้องสบตากันอยู่นานเหมือนกับกำลังอ่านความคิดของกันและกัน

        “...แล้วคุณจะไปไหนต่อล่ะ”เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนลง หลังจากค่อยๆ พิจารณาข้อเสนอนั้นสุดท้ายเป็๞ลลิตาเองที่ยอมแพ้กับความกัดไม่ปล่อยของเขา เอาเหอะ!ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ไปกับเขาก็คงไม่น่าเสียหายอะไรถือว่าพักผ่อนก่อนวางแผนชีวิตใหม่ก็แล้วกัน

        “ไปเที่ยวเกาะภาคใต้กัน!”ชายหนุ่มดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ร่างกำยำเกือบโผเข้ากอดเธอแล้วถ้าหญิงสาวไม่ยกมือห้ามไว้เสียก่อน