รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

“เจอไหมอาทิตย์” ศรรักเอ่ยถามอาทิตย์ที่กำลังเดินมาทางเขา“อื้มได้ครบหมดแล้ว เรากลับกันเถอะ” น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยบอก ก่อนจะคว้าเอาหนังสือที่อยู่ในมือของศรรักมาถือเอง“แล้วข้าวปุ้นกับตะวันล่ะ” ศรรักเอ่ยถามอย่างกังวลใจ“คงไม่เป็นไรหรอก”“เดี๋ยวก่อนสิ ยังกลับไม่ได้นะ อย่าลืมสิว่าเรามีนัดกันแล้ว ถ้าใครไม่ไปฉันโกรธจริงๆ ด้วยนะ” เสียงข้าวปุ้นดังมาจากทางด้านหลัง ใบหน้าน่ารักทำท่างอนที่เพื่อนๆ จะผิดสัญญา“นั้นสิรออีกหน่อยเถอะนะ ตะวันยังไม่มาเลย” ศรรักหันไปบอกกับอาทิตย์ ได้ยินแบบนั้นร่างสูงใหญ่จึงเดินไปรอตรงทางออก แล้วยืนเอาหลังพิงไปกับผนัง พร้อมกับมือข้างที่วางล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแม้ตอนนี้ใบหน้าหล่อเข้มจะแลดูเรียบตึง ทว่าก็ยังทำให้สาวๆ ที่เดินเข้าออกใจเต้นแรง ยิ้มด้วยความเขินอายให้กับใบหน้านั้นได้อย่างง่ายดาย ทว่าชั่วอึดใจเดียวร่างบางก็เดินมาหาทุกคน“เรียบร้อยแล้วไปกันเถอะ” ตะวันบอกกับเพื่อนๆ ก่อนจะเหลียวมองใครอีกคนที่ยืนอยู่ห่างออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย“อื้ม!! งั้นไปทำเรื่องยืมหนังสือที่ชั้นล่างกัน” ศรรักเอ่ยขึ้นมา มันจึงเป็นโอกาสดีที่ทำให้ตะวันได้พูดประชดร่างสูงใหญ่ซะเลย“ไปสิ ชักช้าเดี๋ยวใครบางคนจะไม่พอใจเอา” ใบหน้าสวยมองไปยังใบหน้าหล่อเข้มที่หันมาสบตาอย่างไม่พอใจ“จ้าๆ นั้นสินะ เราไปกันเถอะ” ข้าวปุ้นแกล้งเห็นด้วยอย่างขบขันก่อนจะเดินกอดคอศรรักไปพร้อมกับรอยยิ้ม ขณะที่อาทิตย์ได้แต่ทำหน้าเรียบตึงเหมือนเดิมและเมื่อจัดการยืมหนังสือกันเสร็จ ทั้งสี่คนก็ขึ้นรถสองแถวของมหาลัยไปลงที่หน้ามหาลัย แล้วเดินต่อไปที่คาเฟ่ซึ่งเปิดใหม่อยู่ห่างจากมหาลัยไม่ถึงร้อยเมตรเมื่อเดินเข้ามาในร้าน บรรยากาศภายในที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างเรียบง่าย สไตล์โมเดิร์นนิดๆ ตกแต่งด้วยโทนสีม่วงขาว ทำให้ร้านมีความน่ารักและชวนอบอุ่นเหลือเกินสำหรับความคิดของตะวัน“เป็นร้านที่ดีมากเลย” ตะวันเผลอยิ้มและพูดออกมาตามความรู้สึก อาทิตย์ที่เห็นรอยยิ้มนั้นถึงกับหยุดมองไปชั่วขณะแต่เพียงไม่นานตะวันก็หุบยิ้มลงทันทีเมื่อเห็นว่าอาทิตย์กำลังมองมาทางเขา ต่างฝ่ายต่างหันหน้าหนีไปคนละทาง ทว่าการแสดงออกของทั้งสองฝ่ายกลับอยู่ในสายตาของข้าวปุ้นตลอดเวลา“ใช่ไหมล่ะ อาทิตย์ก็คิดแบบนั้นเหมือนกันใช่ม๊ะ!!” ข้าวปุ้นหันไปถามกับอาทิตย์พร้อมกับรอยยิ้ม“อื้ม ก็ดี” เสียงห้วนบอกอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะชวนศรรักไปนั่งที่โต๊ะ “ไปหาที่นั่งกันเถอะศรรัก”“รับอะไรดีค่ะ ดูเมนูได้เลยนะคะ” พนักงานหญิงคนหนึ่งนำเมนูอาหารมาให้กับทุกคน“มีไอศกรีมด้วย งั้นผมเอาข้าวผัดปลากระป๋องกับไอศครีมรสสตอเบอรี่ครับ” ข้าวปุ้นเอ่ยสั่งก่อนใครเพื่อน“ไอศกรีมจะรับเป็นถ้วยไหมคะ สามารถเลือกได้สามรสเลย ถ้วยละ 79 บาท”“เอาแบบนั้นก็ได้ครับ”“จะกินหมดหรอข้าวปุ้น” ตะวันทักท้วง“น่าๆ แค่นี้สบายมากอยู่แล้ว แล้วตะวันจะสั่งอะไรล่ะ”“ผมเอาข้าวผัดต้มยำอย่างเดียวครับ” ตะวันเอ่ยบอกกับพนักงาน“สั่งแค่นั้นจะอิ่มหรอ ตะวันต้องกินเยอะๆ รู้ไหม จะได้มีน้ำมีนวลกว่านี้”“ฉันเป็นผู้ชายนะทำไมต้องมีน้ำมีนวลเหมือนผู้หญิงด้วยล่ะ ต้องมีกล้ามสิถึงจะถูก”“น่าๆ ผอมแห้งแรงน้อยแบบนี้ระวังจะเป็นลมเอานะ”“ไม่ต้องสนใจหรอก ฉันออกจะแข็งแรง”พวกเขาพูดคุยอยู่สักพักใหญ่ๆ อาหารที่สั่งก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะพร้อมกัน และก่อนทุกคนจะได้ทันทำให้จานที่ถูกจัดแต่งเอาไว้อย่างสวยงามมลายหายไป เสียงข้าวปุ้นก็ดังขึ้นมาอย่างไว“เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งขยับกันนะ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็หยิบเอาโทรศัพท์คู่ใจขึ้นมาถ่ายรูปเหล่าของกินตรงหน้า เห็นแบบนั้นทุกคนก็ได้แต่มองด้วยความอ่อนใจ เรื่องถ่ายรูปต้องยกให้เพื่อนคนนี้เลย“เรียบร้อย!! กินกันได้เลย” เจ้าตัวบอกหลังจากถ่ายรูปที่พอใจได้แล้ว“แล้วข้าวปุ้นไม่กินล่ะ” ศรรักเอ่ยถามเมื่อเห็นเพื่อนที่เอาแต่เล่นโทรศัพท์โดยไม่สนใจอาหารที่อยู่ตรงหน้า“ขอส่งรูปแปบหนึ่งก่อน” ข้าวปุ้นบอกใบหน้าติดรอยยิ้มแล้วตั้งหน้าตั้งตาแต่งรูปที่เพิ่งจะถ่ายมา จากนั้นก็กดส่งไปให้ใครบางคน ก่อนจะหันมาจัดการกับอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย...................................................................................................................................................

........................................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทานมื้อเย็น

นิยายแนะนำ

รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทานมื้อเย็น

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้