"พี่สามไม่ยอมนะเสี่ยวชุน ทุกคนได้พาเสี่ยวชุนไปค้างที่ตำหนัก เสี่ยวชุนต้องไปค้างที่ตำหนักกับพี่สามด้วยสิ"
จวินหลิงหยางชุนเวลานี้อยากได้ยาพาราแก้ปวดหัวจากโลกเดิมเหลือเกิน
เมื่อกลับมาถึงตำหนักหลังจากที่เก็บลูกพลับสมุนไพริญญาระดับหนึ่ง 4 ลูก ให้ระบบเก็บเข้ามิติส่วนตัวเพื่อปลูกมันแล้ว เขากับพี่ใหญ่และพี่รองก็เดินจูงมือกันกลับมายังห้องอักษรของเสด็จพ่อ เพื่อรอให้อีกสามคนทำงานให้เสร็จจะได้ไปทานมื้อเย็นที่ตำหนักของเสด็จพ่อกัน หลังทานมื้อเย็นเขาจะไปนอนค้างที่ตำหนักของพี่รองในคืนนี้
ปัญหามันอยู่ตรงที่หลังกลับมา เขาก็ถูกสายตาของพี่ใหญ่กับพี่รองจ้องมองเหมือนกดดันกลายๆ ถึงข้อตกลงของพวกเราสามคน ให้เขารีบบอกเสด็จพ่อว่าอยากไปนอนค้างที่ตำหนักของพี่ใหญ่กับตำหนักของพี่รองบ้าง
แน่นอนว่าหลังจากที่เขาพูดออกไป คนแรกที่ประท้วงไม่ใช่เสด็จพ่อ แต่เป็พี่สามที่เอ่ยเรียกร้องขอความยุติธรรมให้กับตัวเองถึงกับเข้ามากอดเขาแล้วซุกหน้าลงกับไหล่เล็กไปมา
เขาที่ทนเห็นพี่ชายทำหน้าหงอยเหมือนตัวเองถูกทอดทิ้งไม่ได้ ก็ได้แต่กอดตอบแล้วตกลงกับอีกฝ่ายว่าจะไปค้างด้วยหลังจากที่ไปค้างคืนที่ตำหนักของพี่ใหญ่กับพี่รองแล้ว
ทั้งชีวิตของเขาที่เคยแต่ต้องมาเรียงลำดับยาก่อนหลังในการทาน ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาคอยจัดคิวในการพาตัวเองไปค้างยังตำหนักของพี่ชายทุกคนเพื่อความเท่าเทียมแบบนี้
อยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็ฮ่องเต้ที่ต้องคอยเลือกป้ายเวียนไปค้างคืนกับสนมผู้งดงามตามตำหนักต่างๆ ขึ้นมา
แต่พอคิดได้ดังนั้นก็อดขนลุกขึ้นมาไม่ได้ เมื่อมองรูปลักษณ์ของพี่ชายที่ร่างกายสูงใหญ่และหล่อเหลายิ่งกว่านักแสดงชื่อดังในชีวิตก่อนเสียอีก
ร่างเล็กส่ายหัวในใจ บางทีเขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ใช่น้องเล็ก แต่เป็พี่ชายคนโตที่กำลังเลี้ยงและคอยตามใจเด็กทั้งสี่คนมากกว่า
และอีกไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ได้รู้ว่าความจริงแล้ว เขาอาจไม่ได้กำลังเลี้ยงเด็กสี่คน แต่เป็เด็กห้าคนต่างหาก
จวินหลิงจางเฉิงที่สามารถลักพาตัวน้องชายคนเล็กมาที่ตำหนักของตัวเองได้แล้ว เขาก็จับจูงมือเล็กเพื่อนำเสนอทุกห้องในตำหนักของตัวเองทันที เพราะวางแผนอยากให้น้องมาค้างที่ตำหนักของตัวเองไว้ก่อนหน้านี้มาสักพัก เขาจึงสามารถให้คนมาจัดเตรียมทุกอย่าง รวมถึงทำความสะอาดยกตำหนักครั้งใหญ่เลยทีเดียว
หลังจากพาน้องชมห้องด้านนอกครบแล้ว เขาก็พาเข้ามายังห้องนอนส่วนตัวของตัวเองที่ของตกแต่งส่วนมากมักแซมสีแดงเข้าไปด้วย เนื่องจากเขารู้สึกว่าเป็สีแห่งความทรงพลังและความกระตือรือร้น
ห้องนอนของเขาที่เคยมีกำยานซึ่งช่วยส่งเสริมการนอนหลับคอยจุดเอาไว้ เขารีบโบกมือให้นางกำนัลเอามันออกไปทันที เนื่องจากเขาเป็คนที่มีพลังงานล้นเหลือ บางครั้งจึงมักตาแข็งและนอนหลับยากมาั้แ่เด็กๆ หากวันไหนไม่ได้รีดเค้นเรี่ยวแรงจนหมด เสด็จแม่จึงปรึกษากับหมอหลวงและก็ได้กำยานชุดนี้มาให้เขาใช้ ซึ่งก็เหมือนช่วยได้บ้างไม่ได้บ้าง
แต่วันก่อนหลังจากที่ทานอาหารด้วยกัน เขารู้สึกว่าอาหารในวันนั้นพิเศษมาก เพราะร่างกายรู้สึกอุ่นวูบหนึ่งก่อนจะจางหายไป แต่เขาเห็นการเปลี่ยนแปลงของมันในยามค่ำคืน ที่เขาสามารถนอนหลับสนิทได้ง่ายๆ หลังจากล้มตัวลงนอนเพียงไม่นาน
แม้วันถัดมาอาหารที่เขาทานจะไม่ได้ทำให้เขารู้สึกถึงการไหลเวียนเพิ่มขึ้น แต่เหมือนผลของมันยังคงอยู่ เขาจึงสังเกตร่างกายตัวเองเงียบๆ ก็พบว่าเขาก็ยังสามารถนอนหลับได้อย่างรวดเร็วได้ติดต่อกัน
วันนี้หลังจากขุนนางที่มาขอคำปรึกษากลับไป เขาก็ได้เอ่ยถามเสด็จพ่อในเื่นี้ และก็ต้องแปลกใจเมื่อทั้งเสด็จพ่อและพี่สามบอกว่าพวกเขาก็รู้สึกแบบเดียวกัน
ดูเหมือนนี่จะเป็เื่น่าอัศจรรย์เกิดขึ้นเป็เื่ที่สามแล้ว
เื่แรก คืออาหารในตำหนักของเสด็จพ่อที่อร่อยขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ
เื่ที่สอง กลิ่นกายของเสี่ยวชุนที่มีกลิ่นหอมติดผิว และมีสรรพคุณราวกับกำยานสมุนไพร
เื่ที่สาม สุขภาพในการนอนหลับของเขา เสด็จพ่อและพี่สามดีขึ้น หลังจากที่ได้ทานอาหารแล้วรู้สึกอุ่นวาบในวันนั้น
เมื่อเขาเอ่ยถึงข้อสงสัยพวกนี้ออกมา เสด็จพ่อก็ทำเพียงยิ้มแย้มและบอกว่า ในเมื่อมันเป็เื่ที่ดี เราก็ไม่จำเป็ต้องค้นหาคำตอบให้วุ่นวาย เพราะบางทีนี่อาจเป็สิ่งที่์ประทานให้ พร้อมกับตบบ่าเขาสองพี่น้อง
เขากับพี่สามมองหน้ากันด้วยความมึนงง แต่ในเมื่อเสด็จพ่อกล่าวมาแบบนั้น แสดงว่าเสด็จพ่ออาจจะรู้อะไรบางอย่างแล้วก็เป็ได้ จึงได้เอ่ยห้ามพวกเขาให้หยุดความสงสัยไว้เพียงเท่านี้
ในเมื่อเสด็จพ่อไม่แสดงท่าทีเป็กังวล พวกเขาจึงผ่อนคลายขึ้น เพราะเชื่อมั่นในสิ่งที่เสด็จพ่อบอกเสมอ หากมีสิ่งใดที่อาจทำอันตรายให้กับคนในครอบครัว เสด็จพ่อจะเป็คนแรกที่ลุกขึ้นจัดการมันทันทีเพื่อไม่ให้พวกเขาอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน
"เอาล่ะ เสี่ยวชุน เราไปแช่น้ำด้วยกันเถอะ วันนี้น้องออกแรงเก็บลูกพลับคงเมื่อยล้าร่างกายเป็แน่"
หลังจากที่อวดเตียงกว้างของตัวเองเสร็จ นางกำนัลของตำหนักเขาก็รับชุดเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของเสี่ยวชุนไปจัดวางยังห้องอาบน้ำ เขาจึงถือโอกาสชวนน้องชายแช่น้ำด้วยกัน เพราะได้ยินมาว่าทุกวันนี้น้องชายก็แช่น้ำกับท่านพ่อ บางครั้งก็เผลอหลับไปในขณะที่แช่น้ำอยู่ด้วยซ้ำ
เมื่อจินตนาการถึงเหตุการณ์นั้น เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าเสี่ยวชุนต้องน่ารักมากแน่ๆ
ร่างเล็กได้ยินคำชวนของพี่ชายก็ชะงักไปทันที เขากับเสด็จพ่อเป็พ่อลูกกัน ยามอาบน้ำด้วยกันเขาจึงไม่เขินอายเท่าไหร่ แต่กับพี่ชายของเขา มันค่อนข้างน่าอายแปลกๆ
แต่จะให้เขาปฏิเสธพี่สี่ที่จ้องมองมาอย่างตื่นเต้น เขาก็ทำไม่ลง
เขาเอ่ยให้กำลังใจตัวเองว่า ในโลกของเขาการแช่น้ำกับคนแปลกหน้าในออนเซ็นยังถือเป็วัฒนธรรมยอดนิยมของบางประเทศเสียด้วยซ้ำ เขาไม่ควรมาเขินอายกับเื่นี้ เพราะพี่สี่ก็เป็พี่ชายของเขา ไม่ใช่คนแปลกหน้าแล้วเสียหน่อย
ใบหน้าบอบบางพยักหน้าตกลง ตอนนี้เขาก็รู้สึกอยากอาบน้ำเต็มแก่แล้วจะได้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง
องค์ชายห้าเดินตามแรงจูงของพี่ชายเข้าไปยังห้องอาบน้ำ ที่มีน้ำอุ่นเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อย พี่สี่ย่อกายลงช่วยเขาถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกก่อน เขารู้สึกผิวหน้าร้อนผ่าวเล็กน้อยเมื่อต้องเปลือยกายต่อหน้าพี่ชายคนนี้เป็ครั้งแรก
เขาไม่เคยมั่นใจในรูปร่างนี้เลย และชอบเอ่ยบ่นกับระบบอยู่หลายครั้ง แต่ระบบก็คอยให้กำลังใจเขาอยู่เสมอว่าในอนาคตเขาจะสามารถเติบโตเป็บุรุษรูปงามได้แน่นอน ให้เขาคิดซะว่าตอนนี้เขายังเป็เพียงเด็กชายตัวน้อยเท่านั้น ไม่ต้องนำเื่อายุของตัวเองในชีวิตที่แล้วมาคิดให้วุ่นวายใจ ไม่เช่นนั้นจะเป็เขาเองที่มัวแต่กังวลจนไม่มีความสุขกับชีวิตที่ได้มาใหม่จาก์
ระบบยังให้แิกับเขาอีกว่า ในเมื่อเขาได้ชีวิตใหม่มาแล้ว ก็ควรเต็มที่กับมัน ร่างกายยังไม่เติบโตก็เพียงสนุกกับร่างกายนี้ที่ได้รับปรนนิบัติและการเอ็นดูจากคนรอบตัวให้นานที่สุดแทน ก่อนที่การเติบโตจะทำให้ความสัมพันธ์ต้องห่างเหินกันเพราะมีหน้าที่ของตัวเองที่ต้องรับผิดชอบ
เขานั่งคิดตามคำพูดของระบบจากนั้นก็ตัดสินใจปลดปล่อยความคิดทุกอย่าง เพราะการเป็น้องเล็กที่ทุกคนคอยประคบประหงมมันทำให้หัวใจของเขามีความสุขมากจริงๆ เมื่อไม่เอาความจริงที่ว่าเขาเคยอายุ 25 ปี เท่ากับพี่ใหญ่มาคอยคิดกังวล เขาก็เปิดใจและเต็มใจรับการดูแลจากทุกคนโดยไม่กระอักกระอ่วนใจอีกต่อไป
หลังจากนั้นพี่สี่ก็ห่อตัวเขาด้วยผ้าเพื่อไม่ให้ความเย็นต้องกาย ร่างสูงของพี่สี่ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง เขาก็เลื่อนสายตาไปสำรวจรอบห้องน้ำแทน เพราะไม่อยากไปเห็นของสงวนของอีกฝ่ายเข้า
เมื่อพี่สี่จัดการเสื้อผ้าเรียบร้อยก็จูงมือเขาไปยืนข้างถังน้ำที่มีควันสีขาวลอยเอื่อยขึ้นมา
จวินหลิงจางเฉิงจุ่มมือของตัวเองลงในถังแช่ตัวเพื่อตรวจสอบความร้อนของน้ำว่าร้อนเกินไปสำหรับน้องเล็กของเขาหรือไม่ เมื่อพบว่าความอุ่นนี้กำลังดี เขาก็ก้าวเข้าไปยืนในถังน้ำขนาดใหญ่ก่อน จากนั้นจึงถอดผ้าที่คลุมร่างผอมบางของน้องชายไปพาดไว้ยังด้านข้าง แล้วค่อยอุ้มน้องชายขึ้นมาพลางย่อกายลงนั่งเหยียดขาของตัวเองและวางร่างเล็กลงบนตักอย่างเบามือ
แผ่นหลังกว้างเอนหลังพิงถังไม้พร้อมกับดึงน้องชายที่นั่งหลังตรงให้พิงบนอกของเขาแบบสบายๆ มือใหญ่วักน้ำที่ผสมเครื่องหอมสำหรับอาบน้ำลงบนไหล่เล็ก เขาขยับมือกดนวดลงบนตัวของน้องชายอย่างเบามือที่สุด
เมื่อเห็นหัวกลมเอียงซบเขาอย่างผ่อนคลาย ร่างสูงก็ระบายยิ้มมุมปาก ภูมิใจในฝีมือของตัวเอง
ริมฝีปากหนากดจูบลงบนกลุ่มผมนิ่มอยู่หลายครั้ง จากนั้นจึงใช้สมาธิในการช่วยน้องชายสระผม เนื่องจากวันนี้อีกฝ่ายไปทำกิจกรรมให้ตัวเองเหงื่อออกมา
พวกเขาใช้เวลาเกือบสองสัปดาห์มานี้ในการเรียนรู้ความชอบน้องชายของน้องชายได้หลายอย่าง
ตัวอย่างเช่น ถ้าเ้าตัวเล็กเหงื่อออก ปากเล็กจะแอบยื่นออกมาอย่างน่ารักเพราะไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่ หากอาบน้ำทันทีไม่ได้ ก็ต้องหาผ้าชุบน้ำมาช่วยเช็ดให้ เมื่อกลับไปอาบน้ำ วันนั้นก็ต้องสระผมด้วยถึงจะพอใจ
จวินหลิงจางเฉิงช่วยน้องชายอาบน้ำสระผมและจัดการตัวเองไปเกือบครึ่งชั่วยาม เขาก็ออกมาจากห้องอาบน้ำพร้อมน้องชายที่ถูกผ้าพันหัวเอาไว้ เพราะยังคงเปียกชื้นอยู่
อ้อมแขนแข็งแรงยกน้องขึ้นนั่งบนตัก เขาบรรจงเช็ดผมน้องชายด้วยความอ่อนโยน
แน่นอนว่าเขาปรนนิบัติเ้าตัวน้อยเนื่องจากหวังผลตอบแทน
หลังเช็ดผมยาวสวยจนแห้งสนิท เขาก็ทวงรางวัลทันที
"เสี่ยวชุนอย่าลืมให้พี่ชายหอมแก้มด้วยนะ พี่ชายตั้งใจดูแลเสี่ยวชุนมากๆ เลย"
ใบหน้าหล่อเหลามองน้องชายที่แสนน่ารักทำปากยื่นใส่เขาทันทีที่พูดจบ
เสียงหัวเราะอย่างขบขันดังขึ้นจากร่างสูง ก่อนจะโฉบลงไปจุมพิตที่แก้มเนียนทั้งสองข้างอย่างชื่นใจ
พี่ใหญ่กับพี่รองได้หอมแก้มเสี่ยวชุน เขาไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด เขาต้องได้หอมแก้มนิ่มนี้ด้วย!
ั์ตาเรียวเห็นแก้มขาวของน้องเริ่มแดงถึงได้ยอมละมือ มืออุ่นลูบแก้มที่พองลมออกมาเมื่อเ้าตัวรู้สึกว่ากำลังถูกขัดใจ
"พี่สี่จะไปอวดพี่ชายคนอื่นๆ ว่าได้แช่น้ำกับน้องแล้วยังช่วยน้องอาบน้ำสระผมด้วย ทุกคนต้องอิจฉาพี่สี่แน่ ฮ่าๆ"
องค์ชายห้าที่พึ่งถูกพี่ชายขโมยหอมแก้มไปถึงกับอยากเอามือตบหน้าผากตัวเองทันที เพราะเขารู้เลยว่าชะตากรรมตัวเขาหลังจากนี้คือกลายเป็ตุ๊กตาให้เหล่าพี่ชายทุกคนจับอาบน้ำกับสระผมแน่นอน
พวกท่านช่วยยอมแพ้กันบ้างเถอะ อย่าแข่งขันกันเื่นี้ได้หรือไม่ คนกลางอย่างข้ามันลำบาก!
Talk : แคมเปญพาน้องอาบน้ำกำลังเริ่มแล้ว