อ่าาาาาส์ ได้โปรดอย่าเบามือ (ฉบับสาวไอดอลขี้เ .. า)

        “คุณซาเอกุสะลองซื้อมาสักชิ้นดีไหม? เอาไว้เล่นกับแฟนคุณก็ได้นะ”

        “ไม่ล่ะ... ฉันว่าช่างมันเถอะ ไซซ์นั้นทำให้ฉันหนักใจนิดหน่อย ไซซ์แบบนั้นคงมีแต่ในหนังฝั่งตะวันตกใช่ไหมล่ะ?”

        “ฮ่าๆ ที่คุณพูดมาก็ใช่นะ”

        ไม่หรอกคุณซาเอกุสะ คนที่ไซซ์ใหญ่ขนาดนั้นมีอยู่จริงนะแถมเขายังบังเอิญอาศัยอยู่ข้างบ้านฉันด้วย แม้ฉันจะอยากพูดออกไปทว่าคำพูดแบบนี้เก็บไว้ในใจจะดีกว่า

        โชคดีที่หัวข้อสนทนานี้จบไปแล้ว แต่ฉันยังคงแอบคิดในใจ ไว้มีโอกาสฉันควรไหว้วานคุณซาเอกุสะให้ซื้อของเล่นพวกนั้นอีกครั้งเพื่อสร้างภาพว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิมดีกว่า

        เดิมทีฉันอยากใช้เวลาว่างในตอนนี้ถือโอกาสดูว่ามีอะไรให้ซื้อบ้างไหมแต่แล้วก็จำได้ว่าโทรศัพท์ส่วนตัวของฉันมีข้อความที่จะให้คุณซาเอกุสะเห็นไม่ได้เด็ดขาด

        แม้แต่เผลอชำเลืองมองก็ไม่ได้ เพราะผลที่ตามมาอาจยากเกินกว่าจะแก้ไขดังนั้นฉันจึงไม่ทำอะไรเลยจนกระทั่งมาถึงคอนโดอย่างปลอดภัย

        หลังจากกลับถึงลานจอดรถชั้นใต้ดินของคอนโดและเห็นคุณซาเอกุสะขับรถออกไปแล้วฉันถึงกล้าหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าอย่างสบายใจ

        ๰่๥๹เวลาสั้นๆ ระหว่างรอลิฟต์ฉันก็ส่งสติ๊กเกอร์หาโยตะ

        ด้านหนึ่งเพื่อยืนยันว่าโยตะอยู่บ้านหรือไม่ ส่วนอีกด้านหนึ่งก็คืออยากบอกเขาด้วยว่าฉันกำลังจะไปบ้านเขา

        โยตะตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว ขอเพียงเป็๲วันที่พวกเรานัดกันไว้แล้วเขามักจะตอบกลับไวเสมอ

        อันที่จริงฉันควรจะกลับบ้านไปอาบน้ำก่อน แต่เพราะวันนี้กลับถึงบ้านช้ากว่าที่คิดไว้เดิมทีฉันคาดว่าคงจะถึงบ้านก่อนพระอาทิตย์ตกดินเสียอีก

        ฉันให้โยตะรอมา 1-2 ชั่วโมงแล้ว กลัวว่าเขาจะบ่นเลยอยากแวะไปที่บ้านเขาก่อนค่อยขอใช้ห้องน้ำบ้านเขาเพื่ออาบน้ำ

        ถึงอย่างไรเพิ่งอาบน้ำเสร็จตัวก็ยังหอมอยู่ ตอนทำเ๱ื่๵๹อย่างว่าโยตะคงจะอารมณ์ดีมากขึ้นล่ะมั้ง?

        ด้วยความคิดแบบนี้ หลังจากแน่ใจว่าบริเวณทางเดินไม่มีใครแล้วฉันจึงกดกริ่งที่หน้าบ้านของโยตะ

        “ฉันมาแล้ว”

        “อืม"

        ไม่นานโยตะก็เปิดประตูมารับฉัน วันนี้เป็๲วันหยุดของเขาชัดๆ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะจัดการอะไรบางอย่างบนใบหน้าของตัวเองหนวดเคราเกลี้ยงเกลาราวกับเตรียมการไว้เป็๲พิเศษ

        ฉันเก็บเ๱ื่๵๹นี้ไว้ในใจเงียบ ๆพลางถอดรองเท้าแล้วเดินตามโยตะเข้าไปในบ้าน

        หลังจากเก็บกระเป๋าเรียบร้อย เดิมทีอยากบอกโยตะเ๱ื่๵๹ที่ฉันจะขออาบน้ำที่นี่ทว่าเขาเข้ามาสวมกอดฉันก่อน

        โยตะไม่ปล่อยให้ฉันมีเวลาพูดมากนักก็สวมกอดฉันไว้แน่นพร้อมประกบจูบอย่างดูดดื่ม

        เขาเต็มไปด้วยอารมณ์ปรารถนาเหมือนเช่นเคย เรียวลิ้นแทรกเข้ามาในโพรงปากของฉันเรื่อยๆพอถึงตอนที่ฉันต้องตอบโต้บ้างกลับพบว่าเรียวลิ้นของเราทั้งคู่พันกันอยู่แล้ว

        โพรงปากของโยตะอบอวลไปด้วยกลิ่นมิ้นต์หอมอ่อนๆ ฉันพอจำได้รางๆว่านี่คือกลิ่นยาสีฟันที่บ้านของเขา

        รสจูบเร่าร้อนมักจะทำให้ร่างกายของฉันอ่อนยวบตลอด เพื่อให้ความสูงของฉันพอดีกับของโยตะก็เลยต้องเขย่งปลายเท้าขึ้น

        ทว่าเมื่อเทียบกับการยืนในท่าปกติแล้วค่อนข้างยากที่จะรักษาสมดุลไว้ แถมยิ่งทำให้ฉันลืมไปเลยว่าจะใช้แรงดิ้นรนได้อย่างไร

        ริมฝีปากชื้นของเขาผละออกก่อนจะประกบที่ริมฝีปากบนของฉันใหม่อีกครั้งเขาแกล้งขบกัดเบาๆ ทำให้ฉันครางออกมาเล็กน้อย

        “อ๊ะ โยตะ... ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลย”

        “ไม่เป็๞ไร”

        “จริงๆ เลย... อื้อ!”

        ฉันไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะผลักโยตะออก หรือจะพูดว่าฉันไม่อยากขัดจังหวะความเคลิบเคลิ้มนี้ก็ได้

        ลมหายใจอุ่นๆ ของโยตะรวมถึงรสจูบแสนหอมหวานของเขา ฝ่ามือใหญ่ที่กำลังเอื้อมไปใต้กระโปรงของฉันทุกการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ นี้ทำให้ฉันหลงใหลเคลิบเคลิ้มไปหมด

        เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกแล้วเปลี่ยนมาซุกไซ้ไปตามซอกคอ ในตอนนั้นร่างกายของฉันก็ยิ่งอ่อนระทวยลงเรื่อยๆ

        กลิ่นหอมสดชื่นจากผมด้านข้างโชยมาแตะปลายจมูกของฉันเบาๆ บนเส้นผมยังคงมีความชื้นอยู่บ้างเพราะยังแห้งไม่สนิทพอรู้ว่าโยตะเพิ่งอาบน้ำเสร็จฉันก็เริ่มขยับชิดเข้าไปในอ้อมแขนของเขา

        ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขากำลังซุกไซ้อยู่บนตัวฉันและอีกไม่ช้าไม่เร็วเขาจะต้องได้กลิ่นเหงื่อจางๆแน่นอน แต่ฉันก็ไม่อาจปฏิเสธการกระทำของเขาได้

        “เธออยากทำที่ไหน?”

        “ทำไมถึงถามฉันล่ะ”

        การรุกทีละขั้นของโยตะทำให้ฉันไม่สามารถถอนตัวได้ขึ้นเรื่อยๆ ตัวฉันเองถูกปลุกเร้าให้ตกอยู่ในภวังค์แห่งอารมณ์และเริ่มปรารถนาที่จะจูบมากขึ้น

        ฉันเอามือโอบรอบคอโยตะ ลิ้มรสน้ำหวานในระหว่างที่เราประกบจูบกันอย่างเร่าร้อน

        เสียงครางอู้อี้ในปากยังคงดังเล็ดลอดออกมา และความคิดที่ว่าจะอาบน้ำก่อนก็ค่อยๆหายไปในที่สุด

        สิ่งที่ยังหลงเหลือในความคิดคือการรอคอยว่าโยตะจะกอดรัดฉันอย่างไร

        “งั้นโยตะ... อุ้มฉันไปที่เตียงได้ไหม?”

        “จับไว้แน่นๆ ล่ะ”

        โยตะหลังจากฟังคำขอของฉันแล้วก็ไม่พูดมากอีก ยื่นมือมาช้อนใต้เข่าทันที

        ตอนแรกฉันคิดว่าเขาจะอุ้มฉันขึ้นอย่างแรงเหมือนเคย แต่คราวนี้เขากลับโอบฉันไว้ในอ้อมแขนด้วยท่าเ๽้าหญิง

        ท่าทางการอุ้มที่แตกต่างจากปกติทำให้ฉันต้องกอดคอโยตะแน่นเพราะกลัวตก

        ใบหน้าด้านข้างในองศาที่เงยขึ้นเล็กน้อยแฝงไปด้วยความเ๾็๲๰า แต่กลับแสดงให้เห็นถึงเสน่ห์อันเหลือล้นของเขา

        ยิ่งเข้าใกล้ห้องมากเท่าไรฉันก็ยิ่งปกปิดเสียงหอบหายใจได้น้อยลงเท่านั้นจนกระทั่งฉันเผลอส่งเสียงออดอ้อนออกมา

        “โยตะ...”

        ฉันโน้มตัวเข้าไปใกล้โยตะจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเสื้อผ้าของเขา ยิ่งทำให้ฉันสงบสติอารมณ์ยากขึ้น

        ฉันฝังหน้าลงกับไหล่ของเขาเหมือนเด็กขี้อ้อนและยังคงสูดดมกลิ่นอันน่าตื่นเต้นนี้ไม่หยุด

        จนกระทั่งโยตะวางฉันลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน ฉันถึงได้พยายามตัดใจที่จะปล่อยมือออกจากตัวเขาทว่าในตอนนี้ร่างกายกลับเต็มไปด้วยไฟแห่งราคะ