ตอนที่ 28 น้ำผึ้งหอมหวาน
สิ่งที่ทะลวงออกมาจากรังผึ้งคือผึ้งตัวหนึ่งทว่าขนาดของมันกลับใหญ่กว่าผึ้งชั้นสูงถึงสองเท่า มันคือผึ้งั์ตัวั์ใหญ่กว่าหกเมตรมันมีสีเหลืองส้มแสบตาดูเด่นอย่างมากยามอยู่กลางอากาศบบนี้ยามมันกระพือปีกก่อให้เกิดลมหมุนพัดออกไปเกิดเสียงหึ่งดังมากราดิชรีบประเมินมันก่อนทันที
เผ่า ควีนเฟนซิโกไลแอท LV 1 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 2810/2810 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 95/590 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 700/2770 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 101/2755 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 2701 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 2125 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 1205 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 2021 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 2708 (รายละเอียด)
สกิล
ฟื้นฟู HP อัตโนมัติ LV 5 ระดับความเร็วในการฟื้น SP LV 1
ลดระดับการใช้ SP LV 1 โจมตีด้วยพิษร้ายแรงLV 4
โจมตีด้วยอัมพาตรุนแรง LV 3 เพิ่มพลังสถานะผิดปกติ LV 8
เพิ่มพลังพิษร้ายแรง LV 1 เพิ่มพลังอัมพาตรุนแรง LV 1
ต้านอาการอัมพาต LV 9 ต้านพิษร้ายแรง LV 4
บิน LV 10 มองเห็นในที่มืด LV 10
ร่วมมือ LV 10 บัญชา LV 8
พลังชีวิต LV 5 ปริมาณเวท LV 1
พละกำลังมหาศาล LV 8 ความทนทานมหาศาล LV 8
ย่นระยะ LV 9
สกิลพ๊อยท์ 15400
‘ราชินีผึ้งสุดแกร่งแต่มันเพิ่งวิวัฒนาการมา พลังกายกับพลังเวทแทบไม่มี แบบนี้เราน่าจะสู้ไหวสกิลก็ไม่ได้มีอะไรมาก แค่สเตตัสสูงอย่างเดียว’
เขาคิดวิเคราะห์อย่างฉับไวในเสี้ยววินาทีแม้มันจะเป็ร่างในระดับควีน ทว่ามันก็เพิ่งจะวิวัฒนาการขึ้นมาพลังเวทกับพลังกายก็เหลือน้อยมาก ดังนั้นมันจึง้าอาหารอย่างเร่งด่วนและตัวเขาก็น่าจะเป็อาหารเพียงหนึ่งเดียวที่มันเห็นเสียด้วย
เขาหยิบเอาเม็ดยาฟูกัสเข้าปากเพื่อเร่งการฟื้นฟูมานานพลังกายเขาก็ไม่ได้เหลือมากเท่าใด ดังนั้นจึงคิดจะตั้งรับอยู่บนพื้นให้มันจู่โจมลงมาแล้วสวนกลับ เพราะผึ้งพวกนี้มีรูปแบบการโจมตีเพียงอย่างเดียวคือเอาเข็มพิษที่ก้นแทงเท่านั้น
ผึ้งั์บินลงมาด้วยความรวดเร็วและเกรี้ยวกราดขณะที่ราดิชก็เปิดสกิลเสริมพลังพร้อมต่อสู้ ดาบในมือเปล่งแสงเจิดจ้าเข็มพิษพุ่งแทงใส่เขาด้วยความเร็ว ราดิชใช้ดาบปัดป้องไว้ได้ทันนี่คือสัตว์อสูรที่มีความเร็วสูงที่สุดที่ร่างนี้เคยต่อสู้มาและเป็ตัวที่มีสเตตัสสูงที่สุดด้วย
ฟุบฟุบ ฟุบ!!!
ผึ้งั์โจมตีด้วยเข็มพิษอย่างต่อเนื่องถ้าเขาโดนเข้าไปรับรองได้เจ็บหนักอย่างไม่ต้องสงสัยต่อให้มันไม่มีสกิลเสริมพลังอะไรเลย แต่แค่พลังโจมตีอย่างเดียวก็เกือบสามพันแล้วขณะที่ตัวเขาตอนนี้มีพลังป้องกันแค่พันสองเท่านั้น
‘ถ้าป้องกันให้มันโจมตีจนพลังกายหมดเราก็ชนะ หึหึ’
เหมือนเขาจะเป็ฝ่ายตั้งรับมากกว่าโจมตีก็จริงทว่ามันก็เป็ส่วนหนึ่งที่เขาวางแผนเอาไว้เขาปัดป้องการโจมตีของผึ้งั์พลางทิ้งระยะห่างออกมาเมื่อผึ้งั์บินถอยออกไปเพื่อจะโจมตีรอบใหม่เขาก็สาดเวทใส่มันพร้อมเคลื่อนไหวทันที
ลูกไฟแสงศักดิ์สิทธิ์ถูกยิงออกไปมันคือเวทมนตร์ที่มีความเร็วยากแก่การหลบลูกไฟพุ่งเข้าปะทะเ้าผึ้งั์ที่ต่อให้เร็วแค่ไหนแต่มันก็เป็เป้าที่ใหญ่มากอยู่ดี
กีซซ!!
แรงปะทะทำให้เ้าผึ้งปลิวกระเด็นพร้อมร้องโหยหวนพลังชีวิตของมันลดฮวบ ทว่ากลับทำให้มันคุ้มคลั่งมากขึ้นมันพุ่งรี่ลงมาโจมตีเขาเร็วกว่าเดิม
ฟุบฟุบ ฟุบ เคร้ง!!
ราดิชหลบการโจมตีของมันและปัดป้องด้วยดาบเขาประเมินมันตลอดเวลาและเห็นค่าพลังกายของมันใกล้หมดแล้วส่วนพลังชีวิตที่ลดลงก็เริ่มฟื้นคืนมาเขาอาศัยจังหวะปะทะถอยออกมาและยิงลูกไฟใส่มันอย่างต่อเนื่องสามลูก
ตูมตูม ตูม!!
กี๊!!!!
ลูกไฟที่มีความเร็วระดับนั้นปะทะร่างของผึ้งั์อย่างถนัดถนี่มันร้องโหยหวนขณะปลิวไปตามแรงปะทะ ร่างของมันลอยโค้งตกลงกระแทกพื้นอย่างจัง
โครม!!!
มันพยายามจะบินขึ้นอีกครั้งทว่ามันก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะขยับตัว พลังชีวิตเหลืออยู่ไม่มากพลังกายนั้นยิ่งแล้วใหญ่มันเหลือน้อยจนกระทั่งการขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้ตายได้
ราดิชพุ่งไปประชิดร่างมันเขามองเ้าผึ้งั์อย่างสังเวช ความจริงเขาก็ไม่อยากใช้แผนสกปรกแบบนี้แต่เพราะเ้านี่แข็งแกร่งมากถ้ามันมีพลังเต็ม เขาในตอนนี้ถ้าต้องสู้กับมันตอนมีพลังเต็มก็มีสิทธิ์โดนฆ่าได้เลยเหมือนกัน
แม้เวทมนตร์ที่เขามีจะสามารถล้มมันได้ถ้าโจมตีโดนเพราะเวทมนตร์ขั้นสูงมีพลังทำลายล้างมากเกินไป มันจึงพัฒนาได้ยากด้วยเช่นกันเขามองร่างไร้เรี่ยวแรงของผึ้งั์ก่อนจะแทงดาบเข้าที่ระหว่างส่วนหัวและตัวของมัน
ฉึบ!!
ออกแรงบิดพร้อมส่งพลังทำลายเข้าไปก็ทำให้หัวของมันขาดกระเด็นทันทีพลังชีวิตของมันเหลือศูนย์ทันใดปิดฉากชีวิตราชินีผึ้งที่เพิ่งจะวิวัฒนาการขึ้นมาได้อย่างยากเย็น
-ค่าประสบการณ์ถึงระดับที่กำหนดLV 32เพิ่มเป็ LV 33
-เพิ่มค่าพลังพื้นฐานทั้งหมด
-ได้รับโบนัสค่าความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล เคลื่อนไหวในอากาศ LV 1เพิ่มเป็ LV 2
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเพิ่มความน่าจะเป็ LV 5เพิ่มเป็ LV 6
-ได้รับสกิลพ๊อยท์
-ค่าประสบการณ์ถึงระดับที่กำหนดLV 33 เพิ่มเป็ LV 34
-เพิ่มค่าพลังพื้นฐานทั้งหมด
-ได้รับโบนัสค่าความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล คาดการณ์ LV 7 เพิ่มเป็ LV 8
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลปริมาณเวท LV 7 เพิ่มเป็ LV 8
-ได้รับสกิลพ๊อยท์
-ค่าประสบการณ์ถึงระดับที่กำหนดLV 34 เพิ่มเป็ LV 35
-เพิ่มค่าพลังพื้นฐานทั้งหมด
-ได้รับโบนัสค่าความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับความเร็วสูง LV 8 เพิ่มเป็ LV 9
-ได้รับสกิลพ๊อยท์
“ได้มาสามเลเวลน่าจะเพราะมันมีสเตตัสสูงมาก แม้สกิลจะไม่เท่าไรก็เถอะ”
เขาไม่สนใจพวกผึ้งอีกตอนนี้เขากำลังแหงนหน้ามองขึ้นไป้าเขากำลังมองรังผึ้งและใช้สกิลส่องทางไกลดูอย่างละเอียดพร้อมแสยะยิ้มออกมา
“เมื่อมีรังผึ้งก็ต้องมีน้ำผึ้ง ฮ่าๆๆ น้ำผึ้งพวกนี้ข้าขอรับไปละนะ”
นั่นคือสิ่งที่เขา้าน้ำผึ้งปริมาณมหาศาลที่ถูกกับเก็บไว้ภายในรังนั้นเขาเห็นมันไหลเยิ้มออกมาจากรูที่ผึ้งั์ทะลวงออกมาโชคดีที่น้ำผึ้งพวกนี้มีความเหนียวหนืดมากจึงไม่ไหลออกจากรังโดยง่าย
อาจเป็ความสามารถพิเศษของสัตว์อสูรประเภทผึ้งเพราะพวกมันไม่ได้ใช้แค่น้ำหวานจากดอกไม้เท่านั้นพวกมันสามารถกลั่นน้ำผึ้งจากเืเนื้อของสัตว์อสูรได้ด้วยเห็นพวกมันขนสัตว์อสูรกลับมาแบบนี้ พวกมันไม่ได้กินสัตว์อสูรพวกนี้เลย
เหล่าผึ้งจะมีความสามารถในการย่อยสลายเืเนื้อของสัตว์อสูรให้กลายเป็น้ำผึ้งและพวกมันก็จะกินน้ำผึ้งอีกทีหนึ่ง น้ำผึ้งจัดเป็สิ่งที่คล้ายยาเพิ่มพลังมันมีคุณสมบัติฟื้นฟูพลังกายได้เป็อย่างดี แม้จะกินโดยตรงก็ตาม
แต่ถ้าเก็บมาแล้วผ่านกระบวนการปรุงยาที่ถูกต้องก็จะสามารถเก็บรักษาได้นานขึ้นและเพิ่มผลการฟื้นฟูได้มากขึ้นด้วยแน่นอนว่าราดิชคิดจะเก็บน้ำผึ้งเหล่านี้มาแปรรูปทั้งหมดอย่างไม่ต้องสงสัย
เมื่อมีเป้าหมายแล้วเขาก็เริ่มฟื้นฟูตัวเองด้วยการกินเนื้อย่างอย่างเอร็ดอร่อยกินจนค่าพลังทุกอย่างกลับมาเต็มและมีสำรอง เขาก็พร้อมจะเก็บเกี่ยวน้ำผึ้งแล้วระหว่างนี้มีพวกผึ้งบินกลับมาจากการออกไปหาอาหาร
เมื่อเห็นราดิชก็มีบางกลุ่มเข้ามาจู่โจมแน่นอนว่าโดนเชือดทิ้งอยู่แล้ว แต่บางกลุ่มก็ไม่กล้าเข้ามาและบินจากไป
เขาทะยานขึ้นไปบนอากาศทีละก้าวอย่างใจเย็นเพดานของโพรงนี้อยู่สูงมากทีเดียว แต่ก็ไม่เกินความสามารถไปได้ราดิชขึ้นไปถึงรังผึ้งจนได้ เขาเกาะเพดานถ้ำไว้และก็เริ่มทำการดูดน้ำผึ้งที่กักเก็บไว้ในรังออกมา
เขาควบคุมพลังเวทให้เคลื่อนไหวเพื่อเคลื่อนย้ายน้ำผึ้งที่เป็ของเหลวออกมาสิ่งที่ใช้กักเก็บคือมิติเก็บของที่สร้างจากเวทห้วงมิติเขาสามารถสร้างมิติเก็บของได้ซึ่งพวกสัตว์อสูรที่มีร่างใหญ่นั้นจะถูกนำมาเก็บไว้ที่นี่
น้ำผึ้งในรังนี้มีปริมาณมากทีเดียวเพราะเขาเวลาไปทั้งวันกว่าจะดูดเอาน้ำผึ้งออกมาจนหมดเขาไม่ทำลายรังของมันทิ้งเพราะ้าให้พวกผึ้งกลับมาทำรังต่อ ครั้งหน้าเขาจะได้กลับมาเก็บน้ำผึ้งอีกได้
เมื่อไม่มีธุระกลับที่นี่แล้วเขาก็ออกสำรวจต่อไป เมื่อดูจากแผนที่เขาก็กำหนดเส้นทางที่จะเดินไปต่อเรียบร้อยแล้วระหว่างทางคงต้องหาที่สงบเพื่อกลั่นน้ำผึ้งเสียด้วยเลย
เขาเลือกเส้นทางหนึ่งและไปทางนั้นระหว่างทางก็พบฝูงผึ้งบ้าง แต่เขาก็ปล่อยมันไป เว้นแต่จะมีฝูงไหนใจกล้าโจมตีเขาพวกมันก็จะถูกจัดการ เขาไม่ได้เก็บซากของพวกผึ้งมาเลยเพราะพวกมันแทบไม่มีเนื้อแถมไม่อร่อยด้วย
จนกระทั่งได้พบที่ลับตาแห่งหนึ่งมันเป็โพรงไม่ใหญ่นัก เดิมเป็ที่อยู่ของเ้านกกระทุงฝูงหนึ่งแน่นอนว่าเขาจัดการฆ่าพวกมันจนหมดเพื่อยึดโพรงแห่งนั้นชั่วคราว
“เอาล่ะได้เวลากลั่นยาอีกแล้ว”
เมื่อปัดกวาดสถานที่แล้วเขาก็เอาอุปกรณ์ปรุงยาออกมาคราวนี้เขาจะควบแน่นน้ำผึ้งพวกนี้ให้กลายเป็เม็ดยาที่มีความบริสุทธิ์สูงที่สุดเขาตั้งเตาโดยใช้หินเวทมนตร์ น้ำผึ้งพวกนี้เป็ของเหลวความหนาแน่นสูงอยู่แล้วจึงใช้พวกมันกลั่นได้โดยตรง
น้ำผึ้งถูกเทใส่เตาจนเกือบเต็มเขาควบคุมความร้อนให้มากขึ้น ขณะเดียวกันก็คนน้ำผึ้งให้เข้ากันไปด้วยตลอดเวลากลิ่นหอมของน้ำผึ้งเมื่อโดนความร้อนฟุ้งกระจายไปทั่วแต่ก็ไม่มีผลสำหรับเขาเพราะราดิชตั้งสมาธิกับงานนี้มาก
น้ำผึ้งเหนียวหนืดมากขึ้นเมื่อถูกน้ำถูกทำให้ระเหยออกไปเขาใส่น้ำผึ้งเพิ่มเข้าไปทีละน้อย และใช้ความร้อนทำให้น้ำระเหยออกมากระบวนการนี้ต้องใช้ความแม่นยำและสมาธิมาก เพราะถ้าไฟแรงไปน้ำผึ้งจะไหม้ได้ถ้าเบาไปก็จะไล่น้ำออกได้ช้าและทำให้คุณค่าเสียไปด้วย
เขาควบแน่นน้ำผึ้งจนเหนียวหนืดจนกระทั่งมันควบแน่นจับตัวเป็เม็ดยาจนได้ในที่สุดมันมีกลิ่นหอมของน้ำผึ้งฟุ้งกระจายเมื่อต้องกับอากาศเขาประเมินเม็ดยากลมแบนสีน้ำตาลอ่อนนี้ มันสามารถเพิ่มค่า SP เกจสีแดงได้ถึงหนึ่งพันหน่วยเลยทีเดียว
“กินหนึ่งเม็ดได้พลังงานคืนมาหนึ่งพันหน่วยของแบบนี้ใช้งานสะดวกมาก ฮ่าๆ”
เขาหัวเราะและเริ่มกระบวนการกลั่นยาเม็ดต่อไปอย่างตั้งใจกระบวนการเหล่านี้ต้องใช้เวลานานกว่าจะสำเร็จ เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าเขาไม่ได้สนใจเวลาที่ผ่านไปเพราะตั้งสมาธิกับการกลั่นยาจนกระทั่งเขาใช้น้ำผึ้งไปจนหมด ก็ได้เม็ดยาคุณภาพสูงมาถึงสองร้อยเม็ด
“ฟู่….เหนื่อยชะมัด”
ราดิชพ่นลมหายใจออกมาหลังกลั่นยาเม็ดสุดท้ายสำเร็จเขาเห็นว่าพลังกายตัวเองก็ลดลงไปมากเลยกินยาเม็ดที่เพิ่งปรุงเสร็จนี้เข้าไปััแรกคือความหอมหวานที่ะเิออกมาพอกลืนลงไปเพียงชั่วพริบตาพลังกายของเขาก็ฟื้นฟูขึ้นมาหนึ่งพันหน่วยอย่างรวดเร็ว
“มีพลังงานสำรองไว้สู้ศึกระยะยาวแล้วฮ่าๆๆ เสียดายถ้ามีสกิลตะกละก็คงดี ไม่รู้จะมีโอกาสได้สกิลแบบนั้นไหม”
เขาเก็บอุปกรณ์ปรุงยาไปและออกจากโพรงถ้ำแห่งนี้เพื่อเดินทางต่อสำหรับสกิลตะกละเป็ขั้นสุดท้ายของอิ่มแปล้ เป็สกิลหนึ่งในเจ็ดบาปเช่นเดียวกับอหังการสกิลตะกละทำให้สามารถเปลี่ยนทุกอย่างเป็พลังงานสะสมได้
ทุกอย่างทั้งก้อนหินผืนดิน พลังเวท หรือพลังโจมตีของศัตรู สามารถเปลี่ยนมาเพิ่มให้ตัวเองได้ทั้งหมดเรียกว่าเป็สกิลสุดโกงสกิลหนึ่งเลยก็ว่าได้คนที่มีสกิลนี้จะได้ฉายาเ้าผู้ครองตะกละ บาปหนักที่สุดในการกินเขมือบทุกอย่าง
มันจะเปลี่ยนให้คนผู้นั้นกินทุกอย่างที่ขวางหน้าเรียกได้ว่านิสัยจะเปลี่ยนไปมากทีเดียวเมื่อครอบสกิลนั้น เหมือนกับเขาที่หยิ่งทะนงต่อสู้อย่างบ้าบิ่น ขาดการยับยั้งช่างใจ ไม่ว่าบาปตัวไหนล้วนก็แต่มีผลเสียทั้งนั้นแต่ถ้าใช้มันให้ดีก็จะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากได้เช่นกัน