ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

โนอาห์พยายามตรวจดูความแปลกประหลาดของสีพลังเวทย์อยู่นานสองนานก็ไม่สามารถหาคำตอบที่ต้องการได้ เธอก็ไม่หยุดเพียงแค่นั้นเธอพยายามเปิดหาข้อมูลในหนังสือมากมายที่อยู่ในห้องของเธอที่เต็มไปด้วยหนังสือที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบที่เธอต้องการ
จนกระทั่งเวลาของวันก็เดินทางมาจนถึงจุดสิ้นสุดของแสงอันอบอุ่นแทนที่ด้วยดวงจันทราที่สาดส่องแสงอันสุกสกาวมาในยามค่ำคืน
หลังจากที่โนอาห์ทำกิจวัตรปกติอย่างเช่นการอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็กำลังเลือกที่จะเข้านอนในทันที เมญ่าก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้องของเธอพร้อมกับหมอนใบหนึ่ง
"วันนี้เมญ่าจะมานอนกับพี่สาวห้ามปฏิเสธเด็ดขาดเลยนะ"
“เดี๋ยวก่อน เมญ่าน้องจะทำแบบนั้นไม่ได้นะถึงภายนอกพี่จะเป็นผู้หญิงแต่ข้างในมันไม่ใช่”
เมญ่าเดินเข้ามาเอามือปิดปากของโนอาห์เอาไว้
“ห้ามพูดว่าไม่ใช่ผู้หญิงเด็ดขาด พี่สาวลืมไปแล้วเหรอว่าตอนนี้พี่ได้กลายเป็นผู้หญิงเต็มตัวไปแล้ว พี่สาวปฏิเสธมันไม่ได้หรอกถึงพี่สาวพยายามบอกกับตนเองผ่านความคิดถึงความเป็นจริงทั้งหมด แต่ทั้งร่างกายและจิตใจของพี่สาวมันได้กลายเป็นผู้หญิงจริงๆไปนานแล้ว”
โนอาห์ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตัวเองได้กลายเป็นผู้หญิงจริงๆไปแล้วราวกับว่าเรื่องราวที่แต่ก่อนนั้นเคยเป็นผู้ชายอยู่ได้ถูกลบหายไปจนหมด ทั้งท่าทาง กิริยามารยาท การคิดที่เป็นแบบผู้หญิงมันได้ถูกหลอมรวมเข้าไปเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของเธอเรียบร้อยแล้ว
“ดีมากพี่สาว แบบนั้นนั่นแหละ ถ้าอย่างนั้นเมญ่าก็สามารถที่จะนอนกับพี่สาวได้แล้วสิ”
“เอ๊ะ! เดี๋ยวสิ…..”
โนอาห์พูดอะไรยังไม่ทันจบเมญ่าก็ถือหมอนของตนเองที่หยิบติดตัวมาด้วย มานอนข้างๆโนอาห์จากนั้นก็เคลิ้มหลับไปทั้งแบบนั้นจนโนอาห์ได้แต่ส่ายหน้าไปมาสุดท้ายก็จำใจเลือกที่จะนอนลงไปแล้วหลับไปในเวลาอันรวดเร็ว
ช่วงเวลาเช้ามืดของอีกวัน
โนอาห์ก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาเพื่อที่จะเตรียมตัวสำหรับการฝึกเวทมนตร์ต่อไปในขั้นตอนที่ได้วางแผนเอาไว้แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเธอพบว่าตัวเธอที่ตื่นขึ้นมาแล้วนั้นมีความกระหายน้ำอย่างรุนแรงมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตนี้ของเธอเพราะความกระหายที่ทรมานราวกับมีใบมีดมาคว้านคอของเธอนับสิบเล่มในเวลาเดียวกัน
โนอาห์พยายามพยุงตัวเองขึ้นมาจากเตียงเพื่อที่จะเดินไปยังประตูห้อง ร่างกายของเธอก็กลายเป็นไร้เรี่ยวแรงพร้อมกับเกิดการเปลี่ยนแปลงไปของร่างกายที่แปลกประหลาด ฟันเขี้ยวของเธอได้งอกออกมายาวกว่าปกติรัศมีพลังงานสีดำอ่อนๆก็เริ่มปกคลุมไปทั่วร่างกายของเธอ
ด้วยบรรยากาศที่หนักอึ้งทำให้เมญ่ารู้สึกตัวขึ้นมาจึงมองไปรอบๆเพื่อหาต้นเหตุจนไปพบกับโนอาห์ที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นในสภาพที่ทรมาน
“พะ...พี่สาวเป็นอะไรไปอย่างนั้นเหรอ”
“เมญ่าน้องออกไปก่อนเร็วเข้ารีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้”
โนอาห์พูดพร้อมกับหันหน้ามามองไปที่เมญ่าทำให้เมญ่าตกตะลึงเล็กน้อยเพราะตอนนี้ดวงตาที่จ้องมองมาของโนอาห์มันราวกับปีศาจกระหายเลือดที่มองมาที่เมญ่าราวกับเหยื่อตัวหนึ่งของมัน
“รีบหนี ออกไปก่อนเร็วเข้า”
เมญ่าทันทีที่ตั้งสติได้ก็รีบวิ่งออกไปนอกห้องเพื่อไปเรียกเซบาสเตียนให้มาดูอาการของโนอาห์
ส่วนโนอาห์ตอนนี้ก็ดิ้นทรมานหมุนตัวไปมาตามพื้นห้อง มือของเธอก็จับที่คอของตนเองเอาไว้เพื่อไม่ให้ความกระหายที่แปลกประหลาดนี้เกิดขึ้นมาแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่เลย
โนอาห์คิดว่าน้ำคือสิ่งที่เธอต้องการมันแต่เมื่อมองไปยังเมญ่าแล้วเพ่งมองไปที่คอของน้องสาวตนเอง เธอก็เกิดอาการที่กระหายมากขึ้นยิ่งกว่าเดิมเพราะแบบนั้นโนอาห์ไม่ลังเลที่จะบอกให้เมญ่ารีบออกห่างไปจากตัวเธอ
อย่าบอกนะว่านี่คือสภาวะของแวมไพร์ สภาวะปกติของผีดูดเลือดที่ต้องเผชิญตลอด
ฉันชะล่าใจไปเองไม่คิดเลยว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้
ในตอนแรกโนอาห์เธอได้ลองทานอาหารปกติลองดูมันก็ทานได้ปกติเธอจึงคิดไปว่าถ้าเป็นแบบนั้นแสดงว่าแวมไพร์จะดูดเลือดตอนไหนก็ได้ตามที่ต้องการเพื่อที่จะเพิ่มพลังหรือใช้เพื่อการเปลี่ยนคนอื่นให้กลายเป็นทาสรับใช้ตามตำนานและบันทึกมากมายและเมื่อเกิดการกระหายก็จะไม่ต่างอะไรจากการอยากทานอาหารหรือน้ำ
สามารถที่จะรับประทานอาหารหรือน้ำเพื่อทดแทนการกระหายได้แต่มันไม่ใช่แบบนั้นเลยการกระหายเลือดของแวมไพร์มันรุนแรงมากถ้าเมื่อสักครู่ความอดทนของเธอไม่มากพอเมญ่าก็คงโดนเธอดูดเลือดอย่างเอร็ดอร่อยไปแล้ว
ไม่ได้การแล้วฉันต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะหยุดมัน
หาวิธีนั้นให้เร็ว.....
โนอาห์ทำจมูกฟุดฟิดตามกลิ่นอายของเลือดที่ล่องลอยผ่านมาทางอากาศกลิ่นอายนี้มันดึงดูดโนอาห์ทำให้สัญชาตญาณของโนอาห์ถูกปลุกกระตุ้นขึ้นมาอย่างรุนแรงจนเธอได้สูญเสียสามัญสำนึกไปในที่สุด เธอพุ่งทะลุบานหน้าต่างออกไปจากห้องของตัวเองมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่กลิ่นอายที่หอมหวานนี้โชยมา
ร่างกายของโนอาห์เคลื่อนที่ได้คล่องแคล่วว่องไวไม่ต่างจากคนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีซึ่งต่างไปจากปกติที่ร่างกายของเธอเป็นผู้หญิงย่อมอ่อนแอกว่าผู้ชายและยังไม่ได้ฝึกฝนแม้กระทั่งเวทมนตร์ให้สมบูรณ์ การจะมีพละกำลังมหาศาลแบบนั้นเกิดขึ้นมาได้นั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้นอกจากจะกลายเป็นสิ่งผิดปกติไปอย่างเช่นโนอาห์ที่ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นแวมไพร์
ทิศทางที่โนอาห์มุ่งหน้าไปนั้น มันก็คือปราสาทหลังหนึ่งซึ่งเป็นปราสาทที่ถูกเรียกว่า ปราสาทจองจำนิรันดร์ ที่นั่นเป็นที่รู้โดยทั่วกันว่าเป็นที่กักขังเจ้าหญิงจากดินแดนที่ล่มสลายไปแล้วอย่าง เจ้าหญิงวิคตอเรีย ลิเลียน โมโนเวียร์ เจ้าหญิงที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นเจ้าหญิงต้องสาปที่สมควรถูกกำจัดออกไป
เนื่องด้วยคนที่มาทำการตัดสินหรือคิดจะประหารเจ้าหญิงวิคตอเรียได้ล้มตายอย่างปริศนามากมายจนในที่สุดพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะยุ่งเกี่ยวกับเจ้าหญิงวิคตอเรียเพราะกลัวตนเองโดนลูกหลงไปกับคำสาปด้วย จึงทำให้พวกเขาไม่มีทางเลือกต้องสร้างปราสาทหลังนี้ขึ้นมากักขังเธอเอาไว้ภายในนั้นแล้วใช้เวทมนตร์และพลังวิญญาณสร้างขอบเขตขนาดใหญ่กลายเป็นเกราะที่กันคนนอกเข้าคนในออก
. . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความกระหาย

นิยายแนะนำ

ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความกระหาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้