คุณรู้จักชื่อของพนักงานคนนี้ั้แ่เมื่อไร
เจสซี่ถามอย่างไม่ชอบใจเต็มทีจอนห์ที่คาดเดาชื่อขวัญข้าวได้ถูกก็ยิ้มแห้งไปเลย
“ก็รู้จัก เพราะได้ยินผู้จัดการร้านนี้พูดอยู่น่ะ คุณหึงผมเหรอ”
จอนห์เอามือเข้ามากอดเจสซี่ด้วยท่าทีเอาอกเอาใจเป็อย่างมากเขาพอรู้วิธีที่จะทำให้เจสซี่สงบลงได้ ขวัญข้าวเห็นว่าภารกิจได้สิ้นสุดลงแล้ว
“ถ้าอย่างนั้นขวัญขอตัวก่อนนะคะ ขอให้มีความสุขกับอาหารมื้อนี้ค่ะ”
ขวัญข้าวยิ้มและก้มหัวลงเล็กน้อย เจสซี่ยังมีอารมณ์ไม่ชอบใจอยู่เธอไม่หันมองขวัญข้าว และเดินตรงไปยังที่โต๊ะอาหารกับจอนห์แฟนหนุ่มของเธอ
ขวัญข้าวเดินออกมาได้ ก็ถอนหายใจโล่งอกที่เื่นี้ผ่านพ้นไปเธอเดินมาถึงหน้าโรงแรม ขณะที่กำลังเดินก็คิดว่าการทำงานที่นี่คือการบริการเป็หัวใจสำคัญจริงๆทำงานกับคนก็ต้องเข้าใจคนมากๆสินะ
“มาถึงแล้ว เก่งมากเลยขวัญข้าว”
โบนัสพูดชม ขวัญข้าวเดินมาถึงพอดี ก็รีบเดินเข้าไปหา
“ขอบใจขวัญข้าวและน้องๆทุกคนมากนะ”
มายด์เดินเข้ามาจับมือทุกคน ใบหน้าของเธอดูจะซาบซึ้งเป็อย่างยิ่ง
“ใจเย็น คุณเจสซี่ยังไม่กลับ นี่เป็อาการปกติมากๆของเธออย่าเพิ่งรีบร้อน พวกเราต้องระวัง และช่วยกันดูเหมือนเดิม”
“โธ่ พี่จิมมี่ ให้พวกเรารู้สึกดีสักนิดหนึ่งไม่ได้เลยหรือไงคะ”
“โบนัสเธอก็เคยเจอวีรกรรมนี่”
“ไม่เอาละ นัสจะไม่คุยกับพี่จิมมี่แล้ว”
โบนัสไม่สนใจจิมมี่ เธอหันไปทำงานของเธอต่อ
“แต่มายด์อยากรู้ค่ะ ว่าคุณเจสซี่ทำอะไรไว้บ้างคะ”
“ใช่ครับ กายก็อยากรู้”
ขวัญข้าวและเพิร์ลมองตาจิมมี่ แววตาที่มองคืออยากรู้เช่นกัน
“อ่ะ ในเมื่อทุกคนอยากรู้ ฉันจะเล่าให้ฟัง เื่มีอยู่ว่า..”
เมื่อสามปีที่แล้ว
จิมมี่เป็พนักงาน ทำงานตำแหน่งที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ตำแหน่งนี้เมื่อเปรียบเหมือนภาพโดยรวมของโรงแรม หน้าตาโรงแรมจะดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับฟอรนต์เดสก์เพราะแขกส่วนใหญ่คิดอะไรไม่ออกก็เดินมาหา หรือโทรเข้ามาหา
และหนึ่งในนั้นก็คือคุณเจสซี่ แขกที่มาพักโรงแรมแห่งนี้เป็ครั้งแรก
คืนหนึ่ง จิมมี่โดนคุณเจสซี่เรียกไปหาที่ห้อง เพราะแอร์ไม่เย็นแต่พอเธอไปถึง อย่าว่าแต่ไม่เย็น แช่ลูกชิ้นหมูเก็บไปขายที่ติมอร์ตะวันออกได้เลยเพราะหนาวมากจนซึมลึกเข้าไปถึงกระดูกแล้ว ตอนนั้นยี่สิบสององศา แต่คุณเจสซี่อยากได้สิบแปดองศา
เธอถือแก้วไวน์ มือซ้ายเท้าสะเอว ยืนบ่นปนด่าแบบต้นน้ำ ลำธารคือไม่หยาบ ไม่เร็ว แต่เรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด
“พวกคุณโรงแรมไม่เห็นช่วยอะไร ได้เลย ได้แต่เซย์เยสๆๆๆแล้วก็ไป”
จิมมี่ จึงปรึกษากับทีมช่างว่าจะปรับวาล์วน้ำให้มากขึ้นคือปกติแล้วแอร์จะ้าน้ำในการทำความเย็น ซึ่งจะมีวาล์วน้ำควบคุมปริมาณน้ำอยู่จิมมี่เลยให้ทีมช่างเปิดน้ำให้สุดไปเลย
ในขณะที่ช่างกำลังวุ่นอยู่กับการจัดการเปิดวาล์วน้ำ จิมมี่ก็โดนเจสซี่ด่า จิมมี่มีแอบเถียงบ้าง เจสซี่ก็กลับมาเริ่มที่แทร็กหนึ่งใหม่วนเป็แผ่นเสียงตกร่องมันอยู่นั้น
ก่อนที่จิมมี่จะโดนเจสซี่ด่าจนละลายกองพื้นอยู่ตรงนั้นช่างก็ซ่อมเสร็จ
“ต้องรอก่อนนะคะ ตอนนี้กำลังทำอุณหภูมิอยู่”
แล้วเธอก็รีบเดินจากไป แต่ช้าก่อน ระฆังยังไม่ดังละครยังไม่อวสารายังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร!เพราะคุณเจสซี่ตามมาด่าเมดเลย์สิบแปดชั้นที่หน้าห้องอีกรอบ
สิ่งที่ดีที่สุดตอนนี้คือยืนให้ด่า เพราะถ้าอธิบายไป เท่ากับเถียงคำไม่ตกฟาก ถึงแม้เจตนาคือการอธิบายก็เถอะ
พอลงมาถึงล็อบบี้ ยังไม่ทันหย่อนก้นลงเก้าอี้
“พี่จิมมี่คะ แขกห้องเมื่อกี้เค้าเรียกอีกแล้วค่ะ บอกว่าแอร์ยังไม่เย็นเลย”
จิมมี่เตรียมเปลี่ยนห้องใหม่ให้เจสซี่เป็ครั้งสุดท้ายเธดเดินกลับไปที่ห้องเจสซี่
“ฉันไม่อยากมีปัญหาหรอกนะ แต่เข้าใจไหมว่าเค้าร้อนแค่ไหน เห็นแฟนฉันไหมว่าเค้าร้อนแค่ไหน”
เธอหันไปมองแฟนหนุ่มที่ไม่ใช่จอนห์แฟนคนปัจจุบันของเจสซี่ร้อนมากเลยนะห่มผ้าสามชั้นเป็มัมมี่ไอยคุปต์ซะขนาดนั้นจิมมี่นึกในใจว่าทำไมแกไม่แก้ผ้าแก้ผ่อนแล้วไปนอนแช่น้ำในห้องน้ำไปเลยกว่าจะพ้นออกมาได้คุณเจสซี่ก็หลับไปแล้ว
กายฟังอยู่ก็ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที
“โห่ วีรกรรมนี้ก็ชวนปวดหัวมากพอดูแต่ผมอยากทราบว่าพี่จิมมี่พูดอะไรไป เธอถึงยอม”
“ให้เขาบ่นไปเรื่อยๆ จนเพลียหลับไปเอง”
“เื่ของพี่ แต่ถ้าอยากรู้เื่อื่นๆของเธอก็ถามคนอื่นดูได้เลยเื่ละหนึ่งคน”
“แปลว่าพี่โบนัสก็โดนใช่ไหมครับ”
“ใช่ พี่ก็โดน แต่อย่าให้พี่เล่าเลย ไม่อยากจำ”
ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็มีพนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาหากาย
“น้องกาย คุณเจสซี่อยากพบด่วน”
กายสะดุ้ง
“อยากพบผม อยากพบผมทำไมครับ”
“กาย แก”
เพิร์ลจับแขนกาย สีหน้าเป็กังวล
“กายเก่งอยู่แล้ว นายทำได้”
ขวัญข้าวให้กำลังใจเพื่อน ไม่อยากให้เพื่อนต้องกังวลกายหายใจเข้าแล้วลุกขึ้น
“น้องกาย ทำได้อยู่แล้ว”
“กาย ฉันเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้”
“ขอบคุณทุกคนมากครับ”
กายเดินไปหน้าลิฟต์ และเตรียมตัวเพื่อไปเจอกับคุณเจสซี่ในเวลาต่อมาในขณะที่ทุกคนให้กำลังใจเขาอยู่ที่นี่
เมื่อกายมาถึง เจสซี่เปิดประตูออกมาพอดีก็จูงมือกายเข้าไปในห้องของเธอ กายไม่ทันได้เตรียมตัวก็พยายามเอามือหนาของเขาดึงออกจากมือบางของคุณเจสซี่ เธอจึงหันมามองกายอย่างไม่พอใจ
“ดึงมือออกทำไม ฉันไม่ชอบ”
“ขอโทษครับ ผมรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมครับ”
“โธ่น้องกาย ไม่เห็นจะเป็อะไรเลย น่ารักดีออกทำไมต้องคิดมากด้วยล่ะ”
“คุณเจสซี่ไม่กลัวคุณจอนห์เขาไม่พอใจหรือครับ”
“ไม่พอใจอะไรกัน ช่างเขาสิ ทีเขายังทำกับพี่ได้เลย”
เอาแล้วไง มามุกไหนอีกเนี่ยเขาไม่อยากจะโดนสาวสองพันปีมาจัดการเขาหรอกนะ เขาเป็แค่นักศึกษาฝึกงานเอง
“คุณเจสซี่ครับ มีอะไรให้ผมช่วยหรือครับ”
เขาถามออกไปตรงๆจะดีกว่าดูง่ายดี
“ช่วยอยู่เป็เพื่อนพี่”
“แต่คุณเจสซี่ครับ ผมต้องไปทำงานครับ ถ้าไม่อย่างนั้นผมจะ..”
เจสซี่เอามือปิดปากเขาไว้
“ไม่โดนอะไรทั้งนั้น มีพี่อยู่การอยู่เป็เพื่อนพี่ก็เป็ส่วนหนึ่งของงานนะ”
“แค่อยู่เป็เพื่อนนะครับ”
“ใช่ อยู่เป็เพื่อนพี่ พี่เหงาจอนห์ไม่สนใจพี่แล้ว ตอนนี้ไปสนใจพนักงานที่ชื่อขวัญข้าวแล้วล่ะ”
“ขวัญข้าว”
“รู้จักเหรอ”
เจสซี่ไม่ชอบผู้หญิงที่ชื่อขวัญข้าวแล้วตอนนี้ก็เริ่มจะไม่พอใจกายแล้ว