หลังจากล้อมรั้วที่ใหม่เสร็จ วันนี้ฉางไห่และฉางเหอเข้าไปติดต่อผู้นำหมู่บ้านเพื่อประกาศจ้างงานถอนหญ้าและปรับพื้นที่สำหรับเพาะปลูก อีกส่วนปรับพื้นที่เพื่อให้ช่างก่อสร้างเข้ามาทำบ้านพักคนงาน ถึงแม้ว่าตอนนี้สมาชิกที่บ้านจะมีไม่มาก แต่ในอนาคตจำเป็ต้องมีคนงานประจำที่คอยช่วยดูแลงานในไร่ เฟิ่งเทียนคิดว่าจะไปเลือกซื้อทาสที่มีความสามารถในการเพาะปลูก ทาสที่มีความสามารถในการทำบัญชี และทาสที่นำหน้าที่คุ้มกันความปลอดภัย สาเหตุที่เลือกซื้อทาสคือสามารถควบคุมไม่ให้ทาสเหล่านี้เกิดการทรยศ และเฟิ่งเทียนอยากจะช่วยคนเ่าั้ออกมาจากขุมนรกที่ได้ขึ้นชื่อว่าโรงค้าทาสนั้น
ชาวบ้านต่างมาลงชื่อเพราะเฟิ่งเทียนประกาศจ้างงานคนละ 30 อีแปะ ต่อวัน เทียบเท่ากับการไปค้าแรงงานในตัวอำเภอ แต่ไม่ต้องเสียเงินค่าเดินทางและค่าอาหารใน่กลางวัน หากมาทำงานที่นี่คนที่บ้านสามารถนำอาหารมาส่งให้ได้ดังนั้นชาวบ้านที่ว่างงานต่างพากันมาลงชื่อ แต่เฟิ่งเทียนได้วางแผนให้ทาสชายทั้งสองรับสมัครเพียง 30 คน หากคนใดที่ทำงานและกินแรงเพื่อน ครั้งต่อไปหากมีการจ้างงานจะถูกตัดชื่อทิ้งทันทีและจะไม่รับเข้ามาทำงานอีกต่อไป เมื่อชาวบ้านชุดแรกที่เข้ามาปรับพื้นที่และได้รับค่าแรงคนละ 30 อีแปะจริง วันต่อๆมาชาวบ้านต่างตั้งตารอว่าผู้นำหมู่บ้านจะประกาศจ้างงานอีกเมื่อใด
“เสี่ยวเป่า เปิดระบบสแกนพื้นที่ในที่ดินของข้า ดูซิว่าใต้ดินจะมีตาน้ำอยู่หรือเปล่า” เฟิ่งเทียนสั่งให้ระบบค้นหาตาน้ำในพื้นที่ใหม่
[เปิดระบบสแกนพื้นที่หาตาน้ำ….พบพื้นที่ตาน้ำห่างจากบ้านในระยะ 800เมตร ลึกลงไป10 เมตร เป็ตาน้ำธรรมชาติเชื่อมต่อกับลำธารที่ติดกับไร่]
“อืม…ถ้าอย่างนั้นข้าจะขุดบ่อน้ำสำหรับรดพืชผัก ความกว้างประมาณ 7×10 เมตร เพราะตาน้ำย่อมมีน้ำเอ่อขึ้นมาตลอดอยู่แล้ว และขุดคลองเล็กเชื่อมต่อไปอีกบ่อบริเวณใกล้บ้านพักคนงานจากนั้นก็ขุดคลองเล็กออกไปยังริมธารท้ายไร่เพื่อให้น้ำเกิดการหมุนเวียนจะได้ไม่เน่าเสียและเอ่อล้นท่วมไร่ เดี๋ยวข้าต้องไปเขียนแผนผังในการขุดบ่อ ข้าคงต้องเข้าไปขอคำแนะนำจากเถ้าแก่ฮัวแล้วค่อยจ้างชาวบ้านให้มาช่วยขุดบ่อน้ำอีกที”
หลังจากนั้นมหกรรมในการขุดบ่อน้ำก็เกิดขึ้น ชาวบ้านต่างมาลงสมัคร เฟิ่งเทียนให้รายได้สำหรับแรงงานชายในการขุดบ่อ คนละ 50 อีแปะ ส่วนคนงานสำหรับขุดยกร่องเตรียมพื้นที่เพาะปลูกเฟิ่งเทียนให้คนละ 30 อีแปะ
เมื่อพื้นที่พร้อมบ่อน้ำสองบ่อที่มีน้ำเต็มปากบ่อ บ้านพักคนงานก็แล้วเสร็จตามมาเพราะเถ้าแก่ฮัวระดมคนงานเข้ามาสร้างให้จนแล้วเสร็จ ฉางไห่และฉางเหอจึงเป็รายแรกที่ได้เลือกห้องพักซึ่งทั้งสองคนก็เลือกพักห้องพักคนงานที่มี 2 คน เพราะอย่างไรเขาทั้งสองก็เป็พี่น้องกัน พักร่วมห้องกันย่อมสบายใจ เมื่อทุกอย่างพร้อมแต่คนไม่พร้อม เฟิ่งเทียนยังไม่สามารถลงมือปลูกพืชจำนวน 50 หมู่ด้วยตัวคนเดียวได้ จำเป็ต้องหาคนงานประจำ
วันรุ่งขึ้น เฟิ่งเทียนและฉางไห่ขับเกวียนวัวเข้ามาในเมืองเพื่อหาซื้อทาส โดยที่ให้ฉางเหอและครอบครัวหมาป่าดูแลความปลอดภัยของเด็กๆอยู่ที่บ้าน เพราะ่นี้เฟิ่งเทียนใช้เงินจำนวนมากจึงเกรงว่าชาวบ้านที่มีความโลภจะคิดร้ายกับครอบครัวของเขา
“พี่ฉางไห่ ท่านรู้จักทาสที่โรงค้าทาสมากน้อยเพียงใด แล้วท่านพอที่จะรู้ลักษณะนิสัยของพวกเขาเ่าั้ไหม ข้าอยากได้คนงานชายที่มีแรงกำลังในการเพาะปลูก อีกทั้งข้ายังอยากได้คนทำบัญชีที่ซื่อสัตย์แต่ถูกกลั่นแกล้งจนถูกขายออกมาประมาณนี้ อีกอย่างข้าอยากได้คนที่มีวรยุทธไว้สำหรับคุ้มกันความปลอดภัย ท่านพอจะรู้จักบ้างไหม” เฟิ่งเทียนสอบถามฉางไห่ ถึงแม้ว่าเขาจะเปิดระบบสแกนความเป็มิตร แต่ถามคนที่คุ้นเคยกันมานานย่อมสามารถเอามาประกอบข้อมูลในการตัดสินใจเลือกซื้อได้
“มีขอรับ เดี๋ยวเมื่อไปถึงคุณชายแจ้งกับนายหน้าโรงค้าทาสว่า้าทาสแบบใด เดี๋ยวข้าจะช่วยคุณชายดูทาสเ่าั้อีกทีขอรับ”
“อืม.. หากหาเป็ครอบครัวและมีคนที่สามารถทำอาหารได้ก็ดีเหมือนกันจะให้ข้าทำอาหารเลี้ยงคนงานคนเดียวก็คงจะไม่ไหว พี่ฉางไห่ช่วยข้าดูด้วยก็แล้วกัน”
“ขอรับ”
โรงค้าทาส
เมื่อมาถึงโรงค้าทาส ถึงแม้ว่าเฟิ่งเทียนจะเคยมาแล้ว แต่มาคราวนี้เฟิ่งเทียนก็ยังรู้สึกหดหู่ใจที่เห็นคนถูกนำมาคุมขังเพื่อรอขาย วันนี้เขาจะหาซื้อทาสให้ครบตามที่้าเพื่อที่จะไม่ต้องมาเหยียบในพื้นที่นี้อีกครั้ง
"สวัสดีขอรับคุณชาย พบกันอีกครั้งแล้วขอรับผู้ดูแลหรือนายหน้าโรงค้าทาสเอ่ยทักทายเด็กหนุ่มที่เดินเข้ามา เขาจำเด็กหนุ่มคนนี้ได้คราวก่อนมาหาซื้อทาสกับคุณชายเย่เสี่ยวเฉินและรองแม่ทัยหยางไห่หยาน อีกทั้งทาสชายที่ตนคุ้นหน้าก็ยังติดตามมาข้างหลัง
“สวัสดีขอรับผู้ดูแล ข้า้าซื้อทาสชายที่ทีกำลังและมีความรู้ในการเพาะปลูก ทาสที่สามารถทำบัญชีได้ ทาสที่เป็วรยุทธ และทาสที่สามารถทำอาหารได้ ท่านสามารถเลือกคนที่มีคุณสมบัติที่ข้า้ามาให้ข้าเลือกได้หรือไม่”
“ย่อมได้แน่นอนขอรับ คุณชายรอสักครู่ข้าจะนำรายชื่อ ประวัติ และทาสเ่าั้มาให้คุณชายเลือกขอรับ ขอเชิญคุณชายที่ห้องรับรองก่อนขอรับ” ผู้ดูแลเชิญเฟิ่งเทียนเข้ามานั่งรอในห้องรับรอง
ผ่านไปสักครู่ผู้ดูแลโรงค้าทาสได้นำบัญชีรายชื่อทาสพร้อมประวัติมาให้กับเฟิ่งเทียน เฟิ่งเทียนจึงให้ระบบเปิดการสแกนความเป็มิตร อันดับแรกเพิ่งเทียนดูรายชื่อทาสที่สามารถทำการเกษตร เขาจึงตัดสินใจเลือกครอบครัวสี่พี่น้องตระกูลเมิ่งที่เป็ลูกชาวนาแต่บิดาติดหนี้โรงพนัน จึงถูกยึดที่ดินทำกินและขายบุตรทั้งสี่ให้เป็แรงงานทาสเพื่อชดใช้หนี้คืนโรงพนัน สุดท้ายก็ก่อหนี้ขึ้นมาใหม่บิดาของพวกเขาจึงได้ใช้หนี้ด้วยชีวิต
ต่อมาเฟิ่งเทียนเลือกครอบครัวของตระกูลอี้ อดีตพ่อบ้านของจวนคหบดี แต่ถูกฮูหยินของเ้าของจวนที่แอบยักยอกทรัพย์สินให้กับชู้รัก ใส่ร้ายว่าพ่อบ้านได้ยักยอกทรัพย์ในห้องเก็บสมบัติ ครอบครัวทั้งห้าชีวิตของเขาจึงถูกสั่งโบย ยึดทรัพย์ และถูกขายออกมาเป็ทาส
จากนั้นเฟิ่งเทียนจึงยื่นบัญชีรายชื่อของผู้เป็วรยุทธให้กับฉางไห่ เพื่อตรวจสอบว่าตนเองได้คุ้นเคยหรือรู้จักหรือไม่ พร้อมบอกว่าหากสหายของเขาที่ถูกนำมาขายเช่นเดียวกับเขาก็ขอให้บอก เื่าเ็ถูกพิษเป็เื่เล็กน้อย เฟิ่งเทียน้าคนที่มีพลังยุทธในการปกป้องครอบครัวเท่านั้น สุดท้ายเฟิ่งเทียนได้คัดเลือกทาสกลุ่มนี้มาจำนวนหกคน
ก่อนจะออกจากโรงค้าทาส เฟิ่งเทียนเดินผ่านกรงขังทาส ได้เห็นเด็กชายฝาแฝดอายุประมาณ 9 ขวบ ที่นั่งคุดคู้กอดแขนกันในมุมหนึ่งของกรงขังทาส อีกมือก็กุมท้องด้วยความหิวโหย เฟิ่งเทียนเห็นก็เกิดความรู้สึกสงสารหากเขาไม่ได้มาอยู่แทนเฟิ่งเทียนคนเก่า ไม่แน่น้องๆแฝดของเขาก็คงจะมีชะตากรรมแบบเดียวกัน เฟิ่งเทียนตัดสินใจเรียกผู้ดูแลและจ่ายเงินเพิ่ม วันนี้เขาซื้อทาสไป 17 ชีวิต จ่ายเงินไปทั้งสิ้นเกือบ 71 ตำลึงทอง หลังจากทำพันธสัญญานาย-ทาส กับเอกสารซื้อขายทาสเรียบร้อย เฟิ่งเทียนจึงให้โรงค้าทาสนำทาสส่งไปทีไร่ของเขา ยกเว้นพี่น้องฝาแฝดสองคนที่ให้มากับเขา
"พวกเ้าสองคนพี่น้องชื่ออะไรกันบ้างหล่ะ"เฟิ่งเทียนสอบถามรายชื่อของเด็กทั้งสองคนขณะนั่งอยู่บนเกวียน
"ข้าชื่อ จางหู่ขอรับ ส่วนน้องชายข้าชื่อจางซื่อ ขอรับนายท่าน"
"เพราะเหตุใดพวกเ้าจึงถูกขายมาเป็ทาสเช่นนี้หล่ะ พวกเ้าบอกข้าได้หรือไม่"
"ขอรับ พวกข้าเป็ลูกพ่อค้าแร่ แต่ขณะเดินทางมาค้าขายที่เมืองนี้กลับถูกโจรป่าดักปล้น พ่อแม่ข้าถูกฆ่าตายเหลือข้าสองพี่น้องที่รอดชีวิต บรรดาญาติที่รู้ข่าวต่างแย่งชิงทรัพย์สินที่เหลืออยู่และขายข้าสองพี่น้องให้กับโรงค้าทาสขอรับ"
"อืม..ข้าเสียใจกับพวกเ้าด้วย ข้าชื่อหวังเฟิ่งเทียน ที่ข้าซื้อพวกเ้ามาเพราะพวกเ้าเป็ฝาแฝดเช่นเดียวกับน้องชายของข้า ข้าจะให้พวกเ้าคอยติดตามดูแลน้องชายของข้า หวังว่าพวกเ้าคงจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง พี่ฉางไห่ท่านช่วยแวะจอดร้านบะหมี่ให้กับข้าด้วย เดี๋ยวพวกเราแวะกินบะหมี่กันก่อน แล้วค่อยซื้อไปฝากน้องๆกับพี่ฉางเหอ"
"ขอรับ"
เมื่อจอดเกวียนวัวที่ร้านขายบะหมี่เฟิ่งเทียนเดินนำทุกคนเข้ามานั่งที่โต๊ะ พร้อมกับเรียกทาสทั้งสามคนเข้ามานั่งกินด้วยกัน
"พวกเ้าจะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานหรือไม่ พี่ฉางไห่พาเด็กๆเข้ามานั่งได้แล้ว ข้าหิวจะแย่แล้วเนี่ย เถ้าแก่ข้าขอบะหมี่น้ำ 4 ชาม"
"พวกเ้ามานั่งได้แล้ว จางหู่ จางซื่อ พี่ฉางไห่ มากินบะหมี่ด้วยกัน เดี๋ยวเราต้องไปซื้อของสำหรับทาสอีกหลายอย่าง เดี๋ยวจะไม่มีแรงซื้อของกัน "
"ขอรับ"
ถึงแม้ว่าจางหู่และจางซื่อจะหิวจนไส้กิ่วมากแค่ไหน แต่พวกเขาก็กินอย่างมีมารยาทไม่มูมมาม เป็ที่พอใจของเฟิ่งเทียน หลังจากกินเสร็จเฟิ่งเทียนสั่งซื้อบะหมี่แห้งอีก 22 ห่อกลับบ้าน จากนั้นจึงพากันไปสั่งซื้อข้าวสาร อาหารแห้ง ธัญพืช เนื้อหมู. เครื่องในหมู เต้าหู้ก้อน เครื่องปรุงรส และอุปกรณ์เครื่องครัว. แวะซื้อเสื้อผ้าให้กับทาสทุกคน และเครื่องนอนคนละ1 ชุด อุปกรณ์การเกษตรและเมล็ดพันธุ์ เฟิ่งเทียนให้ร้านค้าเ่าั้นำสินค้าที่สั่งซื้อนำมาส่งที่ไร่
เมื่อเฟิ่งเทียนกลับมาถึงบ้าน ขบวนพ่อค้าทาส ขบวนสินค้าที่เฟิ่งเทียนสั่งซื้อ ต่างทยอยเดินทางมายังบ้านสวนท้ายหมู่บ้านป่าหมอก ชาวบ้านก็พลันตื่นเต้นแกมอิจฉาอีกครั้งโดยเฉพาะเกวียนของโรงค้าทาสที่ลำเลียงทาสถึง15 ชีวิต เฟิ่งเทียนกับน้องๆรวมทั้งครอบครัวหมาป่ายืนอยู่บริเวณหน้าบ้านพักคนงาน ทุกคนมายืนรอทาสที่ซื้อมาใหม่และสินค้าที่เข้ามาส่ง เมื่อทาส และสินค้าที่ซื้อนำลงจากเกวียน บรรดาพ่อค้าต่างก็ขยับเกวียนออกจากประตูสวนขนาดใหญ่ที่เฟิ่งเทียนให้ช่างสร้างไว้
เมื่อทาสมายืนรวมตัวกัน สองคนพี่น้องแซ่จางก็เดินไปรวมกับทาสที่มาใหม่ เฟิ่งเทียนจึงแนะนำตนเองและสมาชิกครอบครัว
"สวัสดีทุกท่าน ข้าชื่อหวังเฟิ่งเทียน น้องชายของข้าคนรองชื่อหวังเฟิ่งหลง น้องชายคนเล็กของข้าชื่อหวังเฟิ่งจิน ส่วนพี่ชายทั้งสองคนชื่อฉางไห่ และฉางเหอ เป็คนสนิทของข้า ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ไร่ตระกูลหวัง. ข้าหวังว่าพวกท่านจะซื่อสัตย์ภักดีต่อครอบครัวของข้า ที่ข้าซื้อพวกท่านมานั้นเพราะ้าให้พวกท่านเป็แรงกำลังในการพัฒนาไร่สวนของข้า พวกท่านอยู่กับข้าข้าจะเรียกพวกท่านว่าคนงาน สวัสดิการ การดูแลมีอาหารให้สามมื้อ สวัสดิการด้านการรักษา และเงินเดือนให้พวกท่านได้ใช้สอยเดือนละ 500 อีแปะ เอาหละตอนนี้ถึงคราวที่พวกท่านต้องแนะนำตัวกันบ้างแล้ว"
"ข้าน้อยอี้ิ(45) เป็อดีตพ่อบ้านตระกูลจ้าว ส่วนภรรยาของข้าซูเหม่ย(40) เคยเป็แม่ครัวที่จวน. ลูกชายคนโตของข้าชื่ออี้ชิง(17) ลูกชายคนรองชื่ออี้เทียน(16) ลูกสาวคนเล็กมีชื่อว่าอี้หนิง(15)ขอรับ"
"ข้าน้อยชื่อเมิ่งฝาน(20) น้องชายคนรองเมิ่งหนาน(19) น้องชายคนที่สามเมิ่งจวิน(18) น้องชายคนเล็กเมิ่งอิ่น(17) พวกเราเคยเป็ชาวนาขอรับ"
"ข้าน้อยมู่อวี้(30) มู่อิง(29) ไป๋อวี้ (30) ิหลาน(31) กู้ชิง(30) ปิงเหอ(30) พวกเราเคยเป็อดีตผู้คุ้มกันจวนหลงิอ๋องขอรับ"
"ข้าชื่อจางหู่(9) และน้องชายข้าจางซื่อ(9)ขอรับ"
"เอาหล่ะในเมื่อรู้จักกันแล้ว วันนี้ข้าจะให้พวกเ้าพักผ่อนกันก่อนแล้วค่อยเริ่มงานในวันพรุ่งนี้ ชายหนุ่มโสดให้พักบ้านคนงานหลังที่1 พี่ฉางเหอข้าฝากจางหู่ จางซื่อ ให้อยู่ข้างห้องพวกท่านด้วย ส่วนท่านลุงอี้ ภรรยา และลูกสาวให้อยู่บ้านพักหลังที่2ชั้น1 ทุกคนออกมารับบะหมี่และเครื่องนอน เสื้อผ้าคนละ1ชุด ส่วนท่านน้าซูเหม่ยกับพี่อี้หนิงเย็นนี้ท่านมาช่วยข้าทำอาหารที่ครัวกลาง เราจะมีงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ของไร่ตระกูลหวังกัน"
"ขอรับ/เ้าค่ะ"
ค่ำนี้สมาชิกของไร่ตระกูลหวังอยู่พร้อมหน้ากัน เฟิ่งเทียน แม่ครัวอี้ และลูกสาว ช่วยกันทำเมนูข้าวผัดหมูใส่ไข่ กับน้ำแกงหัวไชเท้า ทุกคนต่างนั่งกินข้าวในโรงอาหาร เมื่อกินเสร็จก็ช่วยกันล้างจานและแยกย้ายกันพักผ่อน พรุ่งนี้ไร่ตระกูลหวังจะได้เริ่มลงเมล็ดพันธุ์กับต้นกล้ากันสักที
*****************************