เสือร้ายหลับตาลงช้าๆ อัดบุหรี่เข้าปวดแล้วปอดเล่า อัดจนลูกน้องที่มาพบเห็นตะลึง แต่ก็ไม่พูดอะไร ยืนมองเฝ้านายอยู่อย่างนั้นจนกว่านายจะสบายใจ
“ฉันมันแย่มากเลยหรอว่ะ เสท คุณแป้งถึงรังเกียจขนาดนั้น”
"ในสายตาผม นายดีครับ แต่ในสายตาคุณแป้งเธอคงไม่ชอบนายที่เ้าชู้'
“แต่ฉัน…..”
พูดแค่นั้นก็หยุด คิดไม่ตกจนเริ่มหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกมวนถามตัวเองว่ารักแป้งจริงมั้ย รึว่าแค่เล่นๆ เมื่อคิดและถามหัวใจแล้วจึงสรุปว่าเขารักเธอจริงๆไม่ใช่เล่นๆเหมือนผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมา จึงหยิบโทรศัพท์ออกมาลบเบอร์คู่ควงที่เคยเมมไว้ออกจากเครื่องจนหมด และหยุดความสัมพันธิ์กับทุกคน ละทิ้งความเ้าชู้ของตัวเอง เพื่อเริ่มต้นความรักจริงจังกับแป้งจิรวดี
“ อย่าทำแบบนี้อีกนะคุณน้อง พี่ใจหายใจคว่ำหมดเลย”
“คะพี่เอมอร แป้งขอโทษคะ”
“คุณน้องคะ คุณเสทบอกพี่ว่าคุณเสือเขานั่งเครื่องมาหาคุณน้องโดยเฉพาะ คุณน้องไม่ลองเปิดใจให้คุณเสือดูสักนิดหรอคะ”
“ พี่ดูข่าวเขาสิคะเขาเป็ยังไง แป้งไม่อยากเป็เหมือนผู้หญิงพวกนั้น แป้งอยากมีความรัก ที่คนรักรักแป้งจริงๆ ไม่ใช่รักแบบผ่านๆเป็คู่ควงไม่กี่วันก็เลิกลา”
“แล้วถ้าผมรักคุณจริงๆเลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคน คุณจะยอมเปิดใจเป็แฟนกับผมมั้ยแป้ง”
“เราคงไม่มีวันเป็แฟนกันหรอกคะ เพราะฉันคิดว่าคุณคงทำไม่ได้”
“ให้โอกาศผมสิ ผมสัญญาว่าผมจะปรับตัวเพื่อคุณ”
แป้งจิรวดีทำสีหน้าครุ่นคิด จากคำที่พี่เอมอรโน้มแน้ว และจากที่เสือดูแลปกป้อง จึงหันมองมองเอมอรที่ยืนอยู่ไกล้ๆ และเมื่อเห็นเอมอรก็พยักหน้าเห็นด้วย เธอจึงพยักหน้าตอบกลับชายหนุ่มไป สร้างความดีใจเหลือล้นให้เสือร้ายในคาบแมว
“ฉันจะใหโอกาสคุณสักครั้งคุณเสือ แต่ถ้าคุณทำไม่ได้ มันจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีก”
“ครับ”
ท่าคุกเข่าข้างเดียวของเสือและมือของเสือที่เอื้อมไปจับมือแป้งไว้พร้อมกับรอยยิ้มที่แสดงความดีใจ ไม่พ้นเอมอรถ่ายภาพไว้อัพลงโซเชี่ยลให้คนชื่นชมและอิจฉาน้องสาวเธอ
“โอ้ย บอกรักกันที่โรงพยาบาลเนี้ยนะคะ ฟินมากคะ พยานรักเต็มเลย”
เอมอรที่พูดประชด เรียกสติสองหนุ่มสาวที่ยิ้มให้กันและกัน ตื่นจากความฝัน สู่โลกความเป็จริงที่มีคนไข้พยาบาลหมอ ต่างหันมามอง เื่นี้เป็ที่อับอายของเสือมาก จะขอสาวเป็แฟนทั้งที ดันขอที่โรงพยาบาล ถ้าลูกโตขึ้นเขาจะตอบลูกยังไง ว่าพ่อกับแม่เป็แฟนกันที่ไหน..
หือ..ลูกนี่เขาคิดเื่ลูกั้แ่เมื่อไหร่ ที่ผ่านมาคำว่าลูกไม่มีในหัวสมองเลยนะ แต่ก็ไม่เสมอไป ต่อแต่นี้เขาคงอยากสัมพัสคำว่าลูกกับเธอ
“เสร็จแล้วใช่มั้ยเสท”
“เรียบร้อยครับนาย”
เมื่อรักษาและจ่ายเงินเป็ที่เรียบร้อย เสือก็อุ้มแป้งเดินออกมาขึ้นรถไป ไปสถานที่อาศัยของสองสาวเพื่อเก็บของย้ายไปอยู่คฤหาสน์คำเพชรบูรณ์ที่ป๊าซื้อไว้ั้แ่เขามาเรียนที่นี่
“ทำไมต้องย้ายด้วยคะ แป้งกับพี่เอมอรขออยู่ที่นี่ได้มั้ย”
“ไม่ได้ครับ ผมเป็ห่วง ไปอยู่ด้วยกันแหละผมจะได้สบายใจ”
เมื่อขัดใจเสือไม่ได้ สองสองก็ต้องจำใจเก็บของเดินตามเสือออกมา มายังคฤหาสน์หรูที่มีแม่บ้านพ่อบ้านทั้งไทยและอังกฤษยืนต้อนรับรออยู่ เมื่อรถจอดสนิทเสือรีบเดินออกไปเปิดประตูรถให้แฟนสาวได้ลง พร้อมทั้งแนะนำกับคนที่นี่ ว่าแป้งจิรวดีเธอคือแฟน และเอมอรคือผู้จัดการของแฟนตัวเอง ต้องให้เกียรติ์และดูแลพวกเธอให้ดี
“ยินดีต้อนรับค่ะ /ยินดีต้อนรับครับ/Welcome ,Mr.”
แป้งและเอมอรยิ้มรับกับสถานการณ์ข้างหน้า ทั้งสองต่างยิ้มให้กันในความไม่ชินที่มีคนนับสิบต่างทำตัวน้อบน้อม
“เราไปดูห้องกันเถอะครับ”
เสือเดินนำไปที่ห้อง ห้องหนึ่งที่กว้างใหญ่ไม่แพ้โรงแรมห้าดาวที่จากมา อีกทั้งห้องนี้
“ห้องนี้ห้องคุณอรครับ”
“ครอบคุณค่ะ เรียกพี่อรเฉยๆก็ได้ค่ะ ยังไงคุณกับน้องแป้งก็เป็แฟนกันแล้ว”
“ครับ”
“แล้วห้องแป้งละคะ ”
“ห้องคุณอยู่ด้านนู้ครับ พี่อรพักผ่อนก่อนได้นะครับ ผมจะพาแป้งไปดูห้องก่อน ไปคุณ”
แป้งเดินตามเสือเข้ามายังห้อง ห้องหนึ่งที่ใหญ่มาก คิดว่าห้องที่พี่อรอยู่ใหญ่แล้วนะ ห้องนี้ใหญ่กว่าอีก แต่เดี๋ยวนะ ทำไมมีของให้และอีตาเสือทำไมเดินเข้าไปล้มตัวลงนอนที่เตียงแบบนั้น
“คุณออกไปสิคะ ฉันจะเก็บของพักผ่อน”
“อ่าว จะให้ผมออกไปไหนครับก็นี่มันห้องผม”
“งั้นฉันจะไปนอนกับพี่อร”
“แป้งๆเดี๋ยว ผมไม่มีทางให้คุณนอนร่วมห้องกับผู้ชายเด็ดขาด”
“พี่อรเป็กระเทย ชอบผู้ชายคุณเข้าใจมั้ย”
“ผมเข้าใจตรงจุดนี้ แต่!! พี่เขามีร่างกายเป็ผู้ชาย ซึ่งก็มีไอ้นั้นเหมือนกับผม ผมไม่ยอมเด็ดขาด”
“งั้นคุณก็ พาฉันไปนอนอีกห้องสิ”
“โน…ห้องอื่นไม่ได้ทำความสอาด และอีกอย่างผมอยากนอนกับคุณ”
“ยี้..อีตาบ้า”
ทั้งสองยอกกันไปยอกกันมา บางครั้งเสือร้ายก็หยอดคำหวาน บางครั้งเสือร้ายก็มือลวนลาม ท่ามกลางเสียงทุบตีก็มีเสียงหัวเราะนี่แหละที่สื่อความหมายว่าทั้งคู่มีความสุขเหลือล้น แต่มันก็เหมือนมีอะไรกลั้นไว้ให้ความรู้สึกมันไม่สุดสำหรับแป้งจิรวดี มันคงเป็คำว่ารักที่ชายหนุ่มยังไม่เคยบอกเธอมั่ง ที่ถึงจะสุขแต่ก็สุขไม่สุด
ก๊อกๆๆ !!
“เข้ามา”
“ของที่คุณเสือสั่งได้แล้วค่ะ”
“ไปรอห้องรับรอง เดี๋ยวผมตามไป”
เมื่อเด็กในบ้านออกไป เสือร้ายที่ยิ้มอยู่นั้นก็เดินไปอุ้มแป้งจิรวดีเข้าห้องน้ำ ท่ามกลางเสียงกริ๊ดและเสียงสั่งให้ปล่อยของแป้งจิรวดี
“อาบน้ำครับ มีคนรอเราอยู่”
“ใครคะ”
“ไม่บอก อยากให้บอกหอมแก้มก่อน”
“โน!! ออกไปค่ะฉันจะอาบน้ำ”
“อาบด้วยกันดีกว่า ประหยัดเวลาดี”
“ไม่ค่ะ ออกไป ไม่งั้นโกรธจริงนะ”
“ครับๆ ไปแล้วครับ”
เมื่อแป้งจิรวดีสวมชุดคลุมอาบน้ำ เดินออกมาจากห้องน้ำแล้วไม่เห็นเสือก็โล่งใจ จึงเดินไปหยิบกระเป๋าตนที่วางไว้เพื่อหาเสื้อผ้ามาใส่ แต่แล้วก็มีแม่บ้านมาเชิญออกไป บอกว่าชุดคุณแป้งอยู่อีกห้องค่ะ
แป้งก็เดินตามไปอย่าง งงๆ ่นี้รู้สึกใจง่ายเหลือเกินใครพูดอะไรก็เชื่อฟังไปหมด และอดคิดไม่ได้ว่าทำไมต้องไปแต่งตัวอีกห้อง
เมื่อเดินเข้ามาถึงห้องที่สงสัย สิ่งแรกที่เห็นหลังจากแม่บ้านเปิดประตูให้คือ บุคคล 4-5 คน ทั้งหญิงแท้หญิงเทียมเดินมาจูงแขน จับแป้งไปนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งที่มีกระจกบานใหญ่อยู่ข้างหน้า ต่างก็รีบทำหน้าที่ของตัวเอง
บางคนทำผม บางคนแต่งหน้า บางคนทำเล็บ บางคนดูแลผิว สิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นคงไม่พ้นเสือร้ายที่บงการ แต่ก็ไม่อะไร เธอสตรองพอที่จะปรับตัวกับสถานการณ์ต่างๆได้ และผลที่ออกมามันจะต้องดี
เมื่อเธอพร้อมที่จะเปิดใจ เธอก็พร้อมที่จะทำตาม
2K
