ตอนที่ 1 ลูกสาวที่พ่อหวงที่สุด
“พ่อ พ่อกลับมาแล้ว”
“เป็ไงรอพ่อกินข้าวนานไหม”
“ไม่นานค่ะ มาค่ะทานข้าวกัน”
มิลินลูกสาวคนเล็กของนายหัวหนุ่ม ที่ตอนนี้ยังอาศัยอยู่ที่บ้านไร่กับพ่อ เธอมีพี่น้องอีก 3 คน แต่ทุกคนต่างโตกันหมดแล้ว บ้างก็ย้ายไปทำงาน บ้างก็ย้ายไปอยู่บ้านกับสามีหลังแต่งงาน ทยอยกันออกไปตามอายุจนสุดท้ายบ้านหลังนี้ก็เหลือเพียงแค่พ่อกับลูกสาวคนเล็ก
และเพราะมิลินเป็ลูกคนเล็กที่เหมือนเป็แก้วตาดวงใจของพ่อ มันเลยทำให้เธอดูไม่โตสักทีแม้ตอนนี้จะอายุ 22 ปีแล้วก็ตาม
“มิลิน”
“ค่ะพ่อ” เธอเงยหน้าจากจานอาหารขึ้นมาหาพ่อ
“พรุ่งนี้ทำอาหารเยอะหน่อยนะ”
“ทำไมหรอ มีงานเลี้ยงหรอคะ”
“พ่อรับคนงานมาเพิ่ม”
“หืม?กี่คนคะ”
“10”
“10เลยหรอพ่อ”
“ใช่ วันนี้พ่อไปไล่ซื้อที่ข้างบ้านมา ว่าจะเอาไปปลูกพวกข้าวโพดเห็นว่า่นี้ราคาดี”
“ดีจัง ไว้พ่อพามิลินเข้าไร่ด้วยสิ ไม่ได้ไปนานเลย”
“ไม่ได้ ลูกเป็ผู้หญิง”
“แต่หนู 22 แล้วนะ พี่ๆ (พี่สาวอีก3คน) คนอื่นๆ ก็ได้เข้าไร่กันหมด”
“มันไม่เหมือนกัน”
“ไม่เหมือนยังไงคะ?”
“เราอ่อนต่อโลกเกินไป พ่อไม่ให้ไป”
“แต่หนู…”
“ไปเอาน้ำให้พ่อหน่อย พ่อเหนื่อย”
“พ่อหนู…”
“ขอน้ำเปล่าเย็นๆ นะ”
“ค่ะ…พ่อ”
และมันก็เป็แบบนี้มาั้แ่เด็ก แม้เธอจะเป็ลูกสาวเ้าของไร่ผลไม้ทางภาคเหนือที่ใหญ่ที่สุด แต่นายหัวหนุ่มหรือพ่อของเธอแทบไม่ให้เธอเข้าไร่เลย ผิดกับพี่สาวอีกสามคนที่ได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ จนตอนนี้ในไร่เหลือเธอคนเดียว
และนับวันเธอก็ยิ่งอยากรู้เื่นอกบ้านมากขึ้นแล้วสิ เบื่อจัง
“นี่คะพ่อ”
“พรุ่งนี้ทำอาหารเสร็จตั้งไว้หน้าบ้านนะ เดี๋ยวพ่อเอาไปเอง”
“หนูช่วยได้นะ” เธอเสนอตัวอีกรอบ
“มีแต่ผู้ชายพ่อไม่ให้ไป”
“แต่พ่อหนู…”
“คำสั่งพ่อคือเด็ดขาด
“เอ่อ…ค่ะ”