ตอนที่ 3: ทางเลือกของผู้สืบสายเื
หลังจากเหตุการณ์ในลานฝึก เฟิงหลินกลายเป็ที่พูดถึงไปทั่วทั้งตระกูล ข่าวเื่เขาตอบโต้เฟิงเ้าได้แพร่ออกไปราวไฟลามทุ่ง บ้างก็ว่าเขาแค่ใช้เล่ห์กล บ้างก็ว่าเป็เพราะโชค แต่ไม่มีใครรู้ว่า… ผนึกพลังชั้นแรกได้ถูกปลดแล้ว
เมื่อค่ำคืนมาถึง เฟิงหลินกลับไปที่กระท่อมเล็กริมสระน้ำหลังูเา ซึ่งเป็ที่พักของเขากับพ่อ เฟิงหาน อดีตประมุขผู้ล้มป่วยหลังจากศึกใหญ่นานหลายปีก่อน
“หลินเอ๋อร์… วันนี้เ้าดูไม่เหมือนทุกวัน” เสียงแ่เบาของเฟิงหานดังขึ้น
เฟิงหลินยิ้มจาง ๆ “ข้าแค่อยากให้ท่านสบายใจขึ้น… ข้าเริ่มฝึกปราณได้แล้ว”
เฟิงหานเบิกตากว้าง น้ำตาคลอเบ้า “เ้าว่าอย่างไรนะ?”
“ข้าจะไม่ใช่ภาระของท่านอีก ข้าสัญญา… ข้าจะทำให้ตระกูลเฟิงกลับมายืนหยัดอีกครั้ง!”
คืนนั้น เฟิงหลินฝึกจนถึงรุ่งเช้า ลมรอบกายเขาเริ่มตอบสนอง เหมือนกระแสพลังบางอย่างที่ผูกพันกับสายเืเริ่มตื่นขึ้น
จิตรเทพัสายลมปรากฏในจิตอีกครั้ง
“เ้าเริ่มรับรู้แล้ว… นี่คือเพียงเปลวเพลิงแรกเริ่มเท่านั้น ผนึกชั้นถัดไปจะยากยิ่งกว่า”
“ต้องทำอย่างไร?” เฟิงหลินถาม
“พลังของข้าในตอนนี้อ่อนแรงยิ่ง หากยังเป็เช่นนี้ต่อไป ข้าจะต้องหลับไหลอีกครั้ง และครั้งหน้าอาจไม่สามารถตื่นขึ้นมาได้อีกเลย…” ัเว้นจังหวะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม
“ในอดีตก่อนที่ข้าจะถูกเรียกตัวกลับแดนเทพ ข้าได้ซ่อนสมบัติของเผ่าัไว้ที่ ‘ถ้ำัซ่อนเงา’ เป็ที่ที่มีเพียงผู้ถือสายเืของข้าเท่านั้นที่จะเปิดเข้าไปได้”
“หนึ่งในสมบัตินั้นคือ ‘เขี้ยวัพิษ’ ที่เพื่อนรักของข้าเคยมอบให้เป็ของดูต่างหน้า พลังในเขี้ยวนั้นจะสามารถหล่อเลี้ยงจิตข้าให้คงอยู่ได้นานพอ จนกว่าเ้าจะแข็งแกร่งพอที่จะแบ่งพลังให้ข้าได้ด้วยตนเอง”
เฟิงหลินขมวดคิ้วแน่น “ถ้าอย่างนั้นข้าจะออกเดินทางไปถ้ำัซ่อนเงาทันที!”
“ยัง… เ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ” ัตอบ “ก่อนที่เ้าจะไปถึงจุดนั้น เ้าต้องหลอมโอสถขั้นต้นเพื่อเสริมสร้างร่างกายก่อน ให้ร่างกายเ้าแข็งแกร่งพอจะรับพลังจากสมบัติในถ้ำนั้น”
“ในถ้ำยังมีตำรายา วิชายุทธ์ สมุนไพรระดับสูง รวมถึงเครื่องหลอมยาโบราณ — สิ่งเหล่านี้จะเป็พื้นฐานให้เ้าก้าวข้ามขีดจำกัดเดิม ๆ”
เฟิงหลินพยักหน้าแน่น น้ำเสียงหนักแน่น “ข้าจะทำให้ได้ ไม่ใช่แค่เพื่อข้า… แต่เพื่อท่านด้วย”
รุ่งเช้าวันถัดมา เฟิงหลินเก็บของเพียงเล็กน้อย เดินทางออกจากตระกูลอย่างเงียบ ๆ เพื่อเตรียมหาสมุนไพรหลอมโอสถให้ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ก่อนจะเข้าสู่การเดินทางครั้งใหญ่ไปยัง ‘ถ้ำัซ่อนเงา’
และระหว่างที่เขาเดินทางผ่านแนวป่าเงียบสงบ สัญชาตญาณบางอย่างในตัวเริ่มตื่นขึ้น เฟิงหลินหยุดฝีเท้า สายตาเหลือบมองไปรอบด้าน
“มีบางอย่าง… หรือใครบางคน… กำลังจับตามองข้าอยู่?” เขาพึมพำในใจ
แม้ไม่มีเสียง ไม่มีเงา แต่ลมที่ไหลผ่านใบไม้ กลับพาแรงสั่นบางเบาที่ไม่อาจอธิบายได้มาถึงิัของเขา
เขาเพียงชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเดินต่อโดยไม่หันกลับไป — ในใจรู้ดีว่า มีเงาเร้นลับบางอย่างเฝ้ามองเขาอยู่จากที่ใดที่หนึ่ง
แต่ยังไม่ถึงเวลาที่ความจริงจะถูกเปิดเผย
จบตอนที่ 3
แต่งโดย:พากย์ไปเรื่อย ปล.จะมีฉบับพากย์เสียง+ภาพประกอบ ลงในช่องยูทูป "พากย์ไปเรื่อย" เร็วๆนี้
นิยายเื่ "สายเืั ลิขิตฟ้า (龙血天命)" เผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์ Kawebook และ ReadAWrite
ผู้เขียน: พากย์ไปเรื่อย
ลิขสิทธิ์ตามกฎหมายสงวนไว้ทุกประการ ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่ซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต
8K
