ในกรงพยัคฆ์

    เขาไม่ได้พิการ

    การมาถึงของไอราสร้างความแปลกใจให้กับทุกคนที่เห็นไม่น้อยเลยทีเดียวเพราะบ้านหลังนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนได้ย่างกรายเข้ามาเกือบจะ10 ปี ได้แล้วกระมัง  หากนับ๻ั้๹แ๻่หยาง๮๬ิ๹ได้รับตำแหน่งเขาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหนไม่ว่าผู้หญิงพวกนั้นอยากจะยุ่งเกี่ยวกับเขามากขนาดไหนก็ตาม


                “เชิญนั่งครับ”


                “ขอบคุณค่ะ”  ไอรานั่งลงตามคำเชิญแต่สายตายังคงสอดส่องคฤหาสน์หลังงามนี้ไม่หยุด  แล้วสายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับภาพวาดผู้หญิงคนหนึ่งที่มีใบหน้างดงามราวกับนางฟ้าติดอยู่กับผนังห้องฝั่งหนึ่งซึ่งขนาดของภาพนั้นใหญ่พอๆกับความกว้างของผนังเลยทีเดียว


                “คุณนายใหญ่น่ะครับ”  โจวเฟิงเห็นสีหน้าตกตะลึงนั้นก็ทำให้อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้เขาจึงคลายความสงสัยให้คนตัวเล็ก


                “สวยมากเลยนะคะ”  ไอราหมายความตามที่เธอพูดจริงๆหาได้ยกยอเพื่อให้คนฟังชื่นชมไม่


                “ใครๆก็ว่าอย่างนั้นครับ”


                “ขอโทษนะคะ...คือฉันอยากรู้ว่าฉันต้องทำอะไรบ้าง”  ไอราถามถึงหน้าที่ของเธอในบ้านหลังนี้


                “พ่อของคุณบอกอะไรคุณบ้าง”  โจวเฟิงถามหยั่งเชิงก่อนเพราะเกรงว่าหากพูดอะไรออกไปแล้วจะไม่เหมือนกับที่เขาคุณกับเฉินลู่ร์เอาไว้ก่อนหน้านี้


                “พ่อบอกให้ฉัน...เอ่อ...ดูแล ‘เขา’ ค่ะ” 


                “ครับ...ถ้าอย่างนั้นก็ตามนั้น”


                “ห๊ะ !! เดี๋ยวนะคะ...ตามนั้นหมายความว่ายังไง”  จะไม่ให้เธอ๻๷ใ๯ได้อย่างไรในเมื่อนายน้อยของพวกเขาไม่ใช่เด็กและไม่ได้พิการเสียหน่อยแถมเธอยังไม่รู้จักนิสัยใจคอเขาด้วยซ้ำแล้วจะให้ดูแลเขายังไงล่ะ


                “คุณหมายถึง...ดูแลยังไงคะ”  ไอราเว้นวรรคเล็กน้อยกับคำถามกระอักกระอ่วนนี้


                “ฮึ !! คุณไม่รู้จริงๆหรือแกล้งไม่รู้กันแน่ครับเนี่ย”  ดูจากหน้าตาท่าทางของเธอแล้วโจวเฟิงมั่นใจว่าหญิงสาวตรงหน้าต้องบรรลุนิติภาวะแล้วอย่างแน่นอน


                “หมายความว่ายังไงคะ”  ไอราเริ่มหน้าถอดสี เธอคงไม่ได้คิดลึกเกินไปใช่ไหม ไอราไม่ใช่เด็กที่จะไม่เข้าใจความหมายที่เขาพูดแต่เธอก็มั่นใจว่าพ่อของเธอคงไม่ทำอย่างนั้นกับเธอแน่


                “แล้ว...’เขา’ จะยอมอย่างนั้นหรือคะ”


                “นายน้อยยังไม่รู้เ๹ื่๪๫นี้หรอกครับ”  ใช่...เ๹ื่๪๫ทั้งหมดเขาเป็๞คนจัดการวางแผนกับเฉินลู่ร์ ถ้าขืนบอกให้นายน้อยรู้เ๹ื่๪๫ก่อนมีหรือที่เธอจะมีโอกาสเดินเข้ามาในบ้านหลังนี้


                “แล้วเขาจะยอมให้ฉันอยู่ที่นี่เหรอคะ” 


                “ผมอยากให้คุณใจเย็นๆก่อนแล้วตั้งใจฟังผมดีให้ดีนะครับ”  โจวเฟิงสีหน้าจริงจังขึ้นจากเดิมเล็กน้อย เขาเลิกแกล้งเธอและบอกในสิ่งที่เธอจะต้องทำหลังจากนี้


                “คือ...เมื่อสักครู่ผมล้อเล่นครับ”  โจวเฟิงอมยิ้มแต่หากจะเป็๲อย่างนั้นจริงๆตัวเขาเองก็ยินดีหากนายน้อยของพวกเขาจะมีคนดูแลเสียที


                “โถ่...ฉันล่ะ๻๷ใ๯หมด”  ไอราถอนหายใจโล่งอกคิดว่าหากเธอต้องทำอย่างที่เขาพูดทีแรกจริงๆเธอคงต้องขอตัวกลับและจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวอะไรกับพวกเขาทั้งสิ้น


                “ถ้าอย่างนั้นคุณจะให้ฉันทำอะไรก็บอกมาได้เลยค่ะ” 


                “ไม่มีอะไรมากหรอกครับ...คุณแค่ทำกับข้าวให้นายน้อย  เตรียมเสื้อผ้าให้นายน้อย ถ้านายน้อยอยากได้อะไรคุณก็แค่ทำตามที่เขาสั่งเท่านั้นล่ะครับ” 


                แล้วมันต่างจากที่เขาพูดเมื่อกี้ตรงไหน แค่บอกว่าทำทุกอย่างที่นายน้อยสั่งเธอก็ขนลุกแล้ว หน้าเขาเธอยังไม่อยากจะเจอแล้วนี่ต้องคอยทำนั่นทำนี่ให้ตั้งหลายอย่างแล้วเธอจะเลี่ยงได้หรือ...