“ปากพี่หอมจังครับ”
ดีนค่อยๆ ขยับริมฝีปากออกเล็กน้อย เขากระซิบเบาๆใกล้ๆ หูของนัทเสียงของเขาแหบพร่าและกระซิบกระซาบจนนัทรู้สึกขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว
หลังจากนั้นริมฝีปากของดีนก็กดแแ่กับริมฝีปากของนัทอย่างแ่เบาอีกครั้ง
ความอ่อนโยนที่นัทไม่คาดคิดมาก่อนนั้นทำให้ร่างกายที่เคยตึงเครียดของเขาค่อยๆ คลายตัวลงอย่างช้าๆ ราวกับน้ำแข็งที่ค่อยๆละลายเมื่อโดนความร้อน
มือของดีนประคองข้างแก้มของเขาอย่างเบามือราวกับกลัวว่าเขาจะถอยหนีไปจากัันี้
ในตอนนั้นเองความคิดในหัวของนัทก็เหมือนจะปั่นป่วนไปหมดความรู้สึกนับร้อยตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในอก
ทั้งความรู้สึกผิดต่อลูกชายที่นอนหลับอยู่ในห้องพักความกังวลถึงสายตาของคนรอบข้างหากพวกเขารู้เื่นี้และความอยากรู้อยากลองที่ยังคงมีอำนาจเหนือความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
แต่ความรู้สึกอุ่นวาบที่แผ่ซ่านมาจากริมฝีปากของดีนกลับกลบทุกสิ่งทุกอย่างจนหมดสิ้นเหลือไว้เพียงความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาไม่เคยััมาก่อน ความรู้สึกของเขาในตอนนั้นเหมือนกำลังก้าวเข้าสู่โลกอีกใบที่ไม่เคยรู้จัก
“พี่นัท…”
เสียงกระซิบของดีนดังขึ้นเบาๆแต่ชัดเจนจนนัทรู้สึกสะดุ้งเล็กน้อย ดีนค่อยๆ ผละริมฝีปากออกจากนัทเพียงเล็กน้อยพอให้พวกเขาสามารถสบตากันได้
สายตาของดีนอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อแต่ในนั้นก็มีประกายบางอย่างที่นัทไม่กล้าตีความมันเป็ประกายที่ทั้งดึงดูดและน่าค้นหาแต่ก็แฝงไว้ด้วยความไม่แน่นอนและความเปราะบางบางอย่าง
“ผมอยากจะบอกว่าจูบเมื่อกี้ดีมากๆ เลยครับ”
ดีนพูดพร้อมกับยกยิ้มบางๆ ที่มุมปากรอยยิ้มนั้นกลับทำให้นัทรู้สึกสับสนมากขึ้นไปอีกเขาสังเกตเห็นรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนนั้น และรู้สึกถึงความจริงใจที่ซ่อนอยู่ในนั้น
เขาหายใจหนักหน่วงหัวใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาจากอก นัทมองลึกเข้าไปในดวงตาของดีนสีหน้าและคำพูดที่แสนอ่อนโยนของดีนทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่ในพื้นที่ที่ปลอดภัยและได้รับการยอมรับ
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเองเขาก็ััได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่เตือนให้ระวังเหมือนมีอันตรายที่มองไม่เห็นซ่อนอยู่เื้ัรอยยิ้มนั้น
นัทรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนหน้าผาสูงที่พร้อมจะตกลงไปได้ทุกเมื่อ
“จูบของดีนก็ดี…เหมือนกัน…”
เสียงของนัทแ่เบาจนแทบเป็เพียงลมกระซิบ
ความสับสนในใจมันราวกับพายุที่โหมกระหน่ำจนเขาไม่สามารถหาทิศทางที่แน่นอนได้
เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนสะพานไม้เก่าๆที่ทอดข้ามเหวลึก ไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าแต่ก็ไม่อยากที่จะถอยหลังกลับไปสู่ความเหงาเดิมๆ
“ดูจากจูบเมื่อกี้นี้… ผมมั่นใจได้เลยว่า…”
“พี่เป็เสือผู้หญิง!”
ดีนโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าแต่ก็แฝงความจริงเอาไว้
“ดังนั้น…ทำตามสัญชาตญาณให้เต็มที่เลยครับไม่ต้องเกร็ง หรือจะคิดว่าผมเป็ผู้หญิงคนหนึ่งก็ได้”
เขาพูดพลางโน้มตัวลงมาช้าๆสายตาของเขาจับจ้องมาที่นัทอย่างไม่ลดละราวกับ้ามอบความมั่นใจและความรู้สึกปลอดภัยให้กับเขาผ่านทางแววตา
คราวนี้ นัทไม่ได้หลบสายตาหรือหันหน้าหนีเขากลั้นหายใจ สบตากับดวงตาคู่คมของดีนที่เต็มไปด้วยความท้าทาย
เขากำลังทำตามสัญชาตญาณตามที่อีกฝ่ายบอก…
โดยปล่อยให้ริมฝีปากของดีนทาบทับลงมาอีกครั้ง
เมื่อริมฝีปากของดีนใกล้เข้ามานัทไม่ได้ยืนนิ่งรออีกต่อไป
เขากลั้นหายใจเล็กน้อยสบสายตากับดวงตาคู่คมของดีนที่เต็มไปด้วยประกายท้าทายนั้นอย่างแน่วแน่ก่อนจะตัดสินใจเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เป็ฝ่ายเข้าหาริมฝีปากของดีนก่อน
ริมฝีปากของนัททาบทับลงไปอย่างหนักแน่นกว่าครั้งแรกเขาออกแรงบดเบียดริมฝีปากของตัวเองกับริมฝีปากของดีนอย่างตั้งใจราวกับ้าแสดงออกถึงความปรารถนาที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายใน
เมื่อได้รับการตอบสนองที่กระตือรือร้นดีนก็คลี่ยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาเปิดริมฝีปากออกให้นัทได้รุกล้ำเข้ามาภายใน
นัทไม่รอช้าที่จะส่งลิ้นของตัวเองเข้าไปัักับลิ้นร้อนชื้นของดีนพวกเขาคลอเคลียและดูดดึงกันอย่างเร่าร้อน เสียงครางต่ำๆเล็ดลอดออกมาจากลำคอของนัทอย่างห้ามไม่อยู่
มือของเขาที่ตอนแรกวางอยู่ข้างลำตัว ค่อยๆยกขึ้นโอบรอบลำคอของดีนอย่างแ่าปลายนิ้วสอดแทรกเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มของอีกฝ่ายอย่างลืมตัว
การจูบครั้งนี้เต็มไปด้วยความกระหายและ้ามากกว่าความนุ่มนวลและสำรวจเหมือนครั้งแรก พวกเขาทั้งสองต่างโถมเข้าหากันปลดปล่อยความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ภายในออกมาผ่านจูบที่ร้อนแรงนี้เอง
เวลาไหลผ่านไปชั่วครู่ แต่ยาวนานนับชั่วโมง
ด้วยการตอบสนองที่กระตือรือร้นของนัทราวกับเป็การปลุกเร้าให้ดีนแสดงออกมากขึ้น
ทันใดนั้น ดีนก็ออกแรงผลักนัทเบาๆจนแผ่นหลังของเขาชนเข้ากับผนังทำให้เกิดเสียงดังอึกเบาๆ ขึ้นนัทสะดุ้งเล็กน้อยกับแรงกระแทก แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของชายตรงหน้า
“ผมจะไม่ยอมให้พี่ข่มผมหรอกนะ”
ดีนพูดหยอกเย้าพลางยกยิ้ม ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาร่างตรงหน้าบดจูบกับนัทอย่างหนักหน่วงและลุ่มลึกยิ่งกว่าเดิม
คราวนี้เขาเป็ฝ่ายรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากของนัทอย่างไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้นำอีกต่อไป
ลิ้นของเขาเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของนัทอย่างดุดันดูดดึงราวกับ้ากลืนกินความหวานฉ่ำทั้งหมด
นัทรู้สึกได้ถึงพละกำลังที่มากขึ้นของดีนทั้งร่างของเขาถูกตรึงอยู่กับผนังอย่างสิ้นเชิงปล่อยให้ดีนเป็ผู้ควบคุมจังหวะและทิศทางการจูบแต่เพียงผู้เดียว
ท่ามกลางความมืดใต้แสงจันทร์สลัวหลังระเบียงห้องพัก
เสียงครางต่ำและเสียงกระเส่าในลำคอของทั้งสองดังประสานกันอย่างต่อเนื่องสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบของระเบียงยามค่ำคืน
นัทได้แต่หลับตาลงปล่อยให้ดีนพาเขาดำดิ่งลงไปในกระแสความรู้สึกที่เขาไม่เคยััมาก่อน
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่มีต่อลูกชายเริ่มจางหายไปเหลือไว้เพียงความปรารถนาอันแรงกล้าที่ถูกจุดประกายขึ้น
มือของดีนเลื่อนลงมาโอบรอบเอวของนัทอย่างเบามือลูบไล้แ่เบาแต่หนักแน่น จนความรู้สึกเสียวซ่านแล่นไปทั่วร่างกายราวกับกระแสไฟฟ้า
“พี่นัท...พี่รู้ตัวมั้ยว่าพี่น่ารักมากเลยนะครับ”
ดีนกระซิบเบาๆ ข้างหูของนัทเสียงของเขาแหบพร่าและแ่เบา ราวกับเป็ความลับที่ไม่อยากให้ใครได้ยินแต่กลับทำให้ร่างกายนัทสะดุ้งขึ้นเล็กน้อยกับคำพูดที่ตรงไปตรงมานั้น
ความรู้สึกแปลกใหม่แล่นริ้วไปทั่วร่างกายจนนัทรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวราวกับมีผีเสื้อนับร้อยตัวบินวนอยู่ในท้องของเขา
“อย่าพูดแบบนั้น...”
นัทพูดเสียงเบา หน้าของเขาแดงก่ำจนรู้สึกได้เขาก้มหน้างุดลง พยายามหลบสายตาของดีนที่มองมาอย่างเปิดเผยและจริงจังราวกับ้าอ่านทุกความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในใจของเขา
“ผมพูดจริงนะครับ พี่ไม่เคยรู้ตัวเลยเหรอ?”
สายตาของดีนยังคงจ้องมองนัทอย่างแน่วแน่ราวกับกำลังสำรวจทุกความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่ยังคงประหม่าของเขา
ดีนค่อยๆ เลื่อนตัวลงมามือของเขาลูบไล้ไปตามหน้าท้องของนัทอย่างนุ่มนวลัันั้นแ่เบาแต่กลับทำให้ขนอ่อนทั่วร่างกายของนัทลุกชันขึ้นมาอีกครั้ง
นัทกำหมัดแน่น ปลายนิ้วจิกเข้ากับฝ่ามือพยายามควบคุมตัวเอง พยายามห้ามความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง
“เดี๋ยว...ดีน...”
นัทพยายามเรียกชื่ออีกฝ่ายแต่เสียงของเขากลับสั่นและแ่เบา เหมือนเสียงกระซิบที่แทบไม่ได้ยินลมหายใจของเขาเริ่มถี่และแรงขึ้น
“พี่ไว้ใจผมนะ”
ดีนกระซิบเบาๆ ชิดริมฝีปากของนัท ก่อนจะค่อยๆเลื่อนลงมากดจูบเบาๆ ที่ซอกคอของเขา ลมหายใจอุ่นๆของดีนที่เป่ารดผิวของนัททำให้ทุกอย่างรอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง
ความอบอุ่นจากััของเขาไหลผ่านเข้ามาในร่างกายของนัทความรู้สึกนั้นแปลกใหม่และน่าประหลาด จนเกินกว่าที่นัทจะเข้าใจได้ในเวลานั้น
มันเป็ความรู้สึกที่ทั้งหอมหวานและอันตรายในเวลาเดียวกันราวกับเขากำลังยืนอยู่บนขอบเหวที่ไม่รู้ว่าจะตกลงไปเมื่อไหร่