เป็นตัวร้ายเทพทรูทั้งที ต้องมีเหล่านางเอกเป็นฮาเร็มบ้าง

    ฮาเร็มของผมมีตั้งแต่เกิด

    ปี3028 เป็๲ปีที่เด็กทุกคนฝันถึงเ๱ื่๵๹เดียวกัน คือการได้เข้าไปในมิติสีขาว แล้วพระเ๽้าก็มอบพลังให้ หลังจากทุกคนตื่นขึ้น แต่ละคนก็มีพลังพิเศษติดตัวกันหมด ไม่เว้นแม้แต่ผม


    พลังของผมออกจะพิสดารกว่าคนอื่นนิดหน่อย คือ สามารถเปิดกระโปรงผู้หญิงทุกคนได้ในระยะ 50เมตร แถมถ้าไปสัมผัสใคร ก็จะทำให้เสื้อผ้าของคุณเธอระเบิด ขาดเป็นชิ้นๆ บวกกับความสามารถหยุดเวลาได้ 30 วินาทีทำให้ผมชอบทำสิ่งต่างๆ ที่ตัวร้ายชอบทำ นั้นคือ การวิ่งไปจับก้นของผู้หญิงสวยทุกคนที่ผมถูกใจ โดยคุณเธอไม่รู้ตัว ผมจึงได้ฉายา ตัวร้ายประจำมหาลัย
    ผิดกับพลังของพี่ผม ที่มีพลังสามารถหยุดยั้งนิวเคลียร์ ไม่ให้ทำงานได้ และทำให้อาวุธในระยะ 50เมตร เป็นอัมพาตไม่สามารถใช้งานได้ แม้แต่ระเบิดฮาตรอน ที่มีพลังทำลายมากกว่านิวเคลียร์ 300 เท่า ยังเคยถูกพี่ผมใช้พลังลบหายไปจากโลกเลย พี่ผมจึงได้ ฉายา พระเอกกู้โลก แม้เขาจะเกิดก่อนผมไม่กี่วินาทีก็ตาม
    แต่ทว่า...มีเรื่องหนึ่งที่พี่สู้ผมไม่ได้ นั้นคือ การสะสมคะแนนฮาเร็ม ไม่ว่า นางเอกคนนั้นจะเป็นใคร ทั้งเพื่อนสมัยเด็ก แฟน หรือเด็กผู้หญิงที่พี่ผมชอบแต่ไม่กล้าแตะต้อง ผมจับก้นพวกเธอมาหมดแล้ว 5555+ นี่คือสิ่งที่ผมภูมิใจที่เหนือกว่าพี่ ก็ตรงนี้แหละ
    ****
    เช้าของวันที่ 6 กรกฏาคม ปี 3038
    ผมก็ทำแบบเดิมทุกครั้งที่ไปมหาลัย คือ แอบจับก้นผู้หญิง ไม่ให้เธอรู้ตัว แต่ครั้งนี้ ผมกลับถูก โมริชิมะเพื่อนสมัยเด็กตบหน้า เพราะทายถูกว่าเธอใส่ กกน.สีอะไร แต่เธอก็โกรธผมได้ไม่นาน เพราะเธอคือ เด็กผู้หญิงในความฝันที่สัญญาจะแต่งงานกับผมในอนาคต หลังจากเรียนจบมหาลัย การแอบจับก้น ภรรยาในอนาคตไม่ถือว่าผิดกฏหมายในโลกใบนี้ ยิ่งเป็นเด็กที่มีพลังพิเศษ ระดับ S อย่างผมแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ามีสิทธิพิเศษมากกว่าเด็กทั่วไป และ โมริชิมะ คือ 1ในฮาเร็มของผม ที่ผมแย่งจากพี่มาได้ เพราะพี่เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าจูบเธอในวันวาเลนไทน์ ผมเลยไปจูบเธอ แทนพี่ เพราะพวกเราหน้าคล้ายกัน เสียอย่างเดียว พี่ผมเป็น พระเอก ผมเป็นตัวร้าย
    " เซริว นายจับก้นชั้น ครั้งที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย " มีอา หัวหน้าห้องบ่น เพราะเธอมีพลังหยั่งรู้อนาคต ทำให้รู้ว่า อีกไม่กี่วินาที ข้างหน้า เธอจะถูกผมหยุดเวลา และจับก้นเป็นครั้งที่ 328 แต่ในขณะที่มีอากำลังด่าผมอยู่นั้น พี่ชายตัวดีของผมก็เดินผ่านไป ทำให้เธอหน้าแดงเรื่อขึ้นมา
    " พี่ชายตรู ไม่เคยสนใจเธอเลยนะ มีอา ทำไมต้องหน้าแดงทุกครั้งที่เขาเดินผ่านด้วย " ผมสบถออกมาดังๆให้มีอารู้สึกตัว
    " ก็เขาออกจะเท่ห์ แถมเป็นสุภาพบุรุษ ยุคนี้หาได้ยากมากเลยนะ " มีอา กล่าวเพราะเมื่ออาทิตย์ก่อน พี่ชายผม เพิ่งหยุดสงครามโลกครั้งที่ 3 ด้วยการ ลบอาวุธทุกชนิด บนโลกให้หายไป ไม่สามารถใช้การได้ โดยเฉพาะประเทศที่สะสมระเบิด นิวเคลียร์
    " หน้าตรู ก็เหมือนพี่ เคยแอบจูบกับ โมริชิมะ มาแล้วด้วยนะ ทำไมเธอไม่สนใจชั้นมั่งอะมีอา " ผมกล่าวด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ และก่อนที่มีอาจะพูดอะไร ผมก็หยุดเวลาเธอ แล้วเข้าไปจับก้นเธอ เหมือนที่ผมทำทุกครั้งเวลาทะเลาะกับเธอ แล้วค่อยแอบหลบไปโรงอาหารเพื่อกินข้าวกลางวัน
    ที่นั่น เดลาเนีย กำลังนั่งเล่นโอฮาโอ้(เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งคล้ายกีต้าร์ แพร่หลายในอาณาจักรโปปุรอน) อยู่ เธอเป็น ดาวมหาลัย ประจำคณะ วิศวะคอมพิวเตอร์ ห้องA เธอมีใบหน้ารูปไข่ ทักเปียรูปกระต่าย หน้าตาสะสวย ผมยังไม่เคยแอบจับก้นเธอได้เลยซักครั้ง เพราะเธอมีพลังพิเศษ สามารถ แคนเซิล พลังพิเศษของคนอื่นได้ในระยะ 30 เมตร แต่เป็นพลังที่ใช้กับเป้าหมายเดียว ซึ่ง คนที่เธอเซ็ตเป็นเป้าหมายในการแคนเซิลพลังพิเศษก็คือผม เพราะเธอรู้ว่าผมเป็นตัวร้ายประจำมหาลัย ที่แอบจับก้นผู้หญิงมานักต่อนักแล้ว
    " อ้าว นึกว่าใคร เซริว เองเหรอ " เดลาเนีย กล่าว หลังจากการแสดงเล่น โอฮาโอ้ จบลงแล้วได้เสียงเชียร์มากมายจากทั้งผู้ชาย และผู้หญิง ทั้งคณะ
    " เธอน่าจะให้ชั้นจับก้นมั่งนะ เพราะชั้นอยากลองจับดูว่ามันนุ่มนิ่มแค่ไหน " ผมกล่าวล้อเล่นกับเธอ
    " เธอไม่มีวันจับก้นชั้นได้หรอก เพราะ พลังพิเศษของชั้น ทำให้เธอ หยุดเวลาไม่ได้ " เดลาเนียกล่าว นั่นเป็นคำพูดเหยียดหยามที่ทำให้ผมโกรธ ผมจึงวิ่งเข้าไปจับก้นเธอ โดยไม่ใช้พลังพิเศษ
    ว้ายยยยยยยยยยยย ตายแล้ว เสียง เดลาเนีย ดังระงม แล้วในที่สุด ผมก็ได้จับก้นสาว ที่ใครๆก็อยากได้เป็นแฟน ตอนนี้ ก้นของเธอ ก็เป็นของผมแล้ว ในขณะที่กำลังทำหน้าทะเล้น และจะหันหลังวิ่งหนี ก็ถูกชกด้วยหมัดขวาตรง ของพี่ชาย
    บึก ตุบ
    " นายทำอะไรบ้าๆอีกแล้ว เซริว " พี่ชายของผมที่มีชื่อว่า เซดีกัน กล่าวออกมา และเข้าไปขอโทษ เดลาเนีย อย่างสุภาพ ทำให้เธอ อายหน้าแดง เพราะเธอเคยได้ยิน กิตติศักดิ์ อันโด่งดังของพี่ชายผมมาแล้ว ทั้งช่วยปลดปล่อยทาส สาวๆ หูกระต่าย หูแมว หรือแม้กระทั่ง เอลฟ์ ด้วย ทำให้เขาเป็น ฮีโร่ที่สาวๆหลายๆคนต้องการ จนพวกเธอเรียกเขาว่า ผู้กล้า
    " เซดีกัน ชั้นเคยได้ยินว่า นายช่วยปลดปล่อยทาสสาวๆ และรับตัวพวกเธอมาเลี้ยงดู ทำให้ความเป็นอยู่ของพวกเธอดีขึ้น เหรอ " เดลาเนียกล่าว พร้อมตาเป็นประกาย แต่พี่ชายผมยังไม่ทันตอบอะไร ผมก็ชิงตอบออกมาแทน
    " เขารึจะนึกช่วยกู้โลก ปลดปล่อยทาสสาวๆ เขาน่ะบ้าอนิเมะเอามากๆ ก็เลยช่วยสาวๆ ทั้ง หูกระต่าย หูแมว มาประดับบารมีต่างหาก ถ้าจำไม่ผิดยังมี เอลฟ์ ที่ชื่อ เซียร่า อีกมั้ง " ผมกล่าว ก่อนจะถูก เดลาเนียตบ เพราะเธอไม่เชื่อ
    " อย่ามากล่าวหา เซดีกัน ยูฉะ นะ เขาเป็นวีรบุรุษ กู้โลก ส่วนนายเป็น แมวขโมย ที่จ้องจะขโมย ฮาเร็มเขาตลอดเวลา " เดลาเนียกล่าว
    " ก็แค่ เด็ก กระโปก ชอบเล่นเป็นผู้กล้า เท่านั้นล่ะ ที่จริงนะ เขาเป็น จูนิเบียว เสียด้วยซ้ำไป " ผมพูดพร้อมวิ่งหนีไปทันที เพราะรู้ว่าอีกไม่กี่วินาที จะถูกแฟนคลับสาว ของพี่ชายรุมกระทืบ
    ****
    30 นาทีต่อมา หน้าร้านเกมส์ชื่อดังที่มีคนเล่นกว่าพันคน
     ผมวิ่งมาหอบแฮ่กๆ แล้วเห็นโปสเตอร์เกมส์ใหม่กำลังเป็นที่ฮือฮา กันอยู่ ข้างใน มีสาวน้อย ม.ปลาย นาม อากิฮะ กำลังนั่งเล่นเกมส์อยู่ด้วยความสะใจ ผมจึงเดินเข้าไปตบไหล่เธอ
    " ว่าไง สนใจให้ชั้นเล่นเกมส์ ด้วยไหม "
    " ได้สิ กำลังหาคนลงแข่งกับมือ อาชีพอยู่พอดี " อากิฮะ กล่าว
    เกมส์นี้ มีชื่อว่า เกมส์ pozapu night battle ต่างจากเกมส์สมัยก่อนก็คือ มันเป็นเกมส์ที่ต้องสู้กันด้วยการวางแผนการรบ และของรางวัลในวันนี้ คือ แคปซูล สำหรับเล่นเกมส์ pozapu night battle รุ่นพกพา ระดับ ลิมิเต็ด สำหรับคนที่ล้ม มืออาชีพได้ แม้จะแค่คนเดียวก็ตาม
    " ก่อนเกมส์เริ่ม ชั้นขออธิบายกฏของเกมส์คร่าวๆให้นายฟังนะ " อากิฮะ เด็กสาว ม.ปลายกล่าว
    " ของแบบนี้ รู้อยู่ตั้งแต่เกิดจากท้องพ่อท้องแม่แล้ว " ผมกล่าวปฏิเสธ แล้วกดเข้าไปยังห้องรอในทันที
    " นี่ นายเล่นเป็นแน่รึ " คนในห้อง เกส-ไอดี กล่าว
    " แน่อยู่แล้ว " ผมพิมพ์ตอบ
    " ถ้างั้นฟังที่ชั้นพูด นายเล่นเป็นนักนู นะ แล้วชั้นจะเล่นเป็นตัวดาเมจเอง "
    " รับทราบ "
    และแล้วเกมส์ pozapu night battle ก็ได้เริ่มขึ้น ผมเลือกเป็นนักธนู มัลลิฟา ที่มีความสามารถในการวางกับดักสูง แต่ต้องแลกกับท่าอัลติที่อ่อนแอ แต่สามารถยิงได้คราวละ 8ดอก สามารถเพิ่มความแรงในการยิงได้ ถ้าเล็งด้วยฝีมือตัวเอง
    " เฮ้ย เอ็งเลือก มัลลิฟา มาทำไม ทำไม ไม่เลือก นักธนู เอก็อด "
    นักธนู เอก็อด คือ นักธนูที่สามารถยิงได้ไกลมาก ประมาณ long bow man สามารถยิงได้ไกลจากตัวเองถึง 8ช่อง และท่าอัลติ ก็รุนแรงมาก 
    " ไม่เป็นไร ถ้าไงเลือกสกิล fire trap มาก็แล้วกัน " อากิฮะ กล่าว
    " ไม่ได้อัพ " ผมพูดตามตรง
    " ไอ้เวร เอ็งนี่ละ จะทำให้ทีมแพ้ " คนในห้อง เกส-ไอดีกล่าว
    แต่ก็เปลี่ยนตัวไม่ทันแล้ว เพราะหมดเวลารอคอย ทำให้ อากิฮะ ถอดถอนใจ ไม่น่าเอามันมาอยู่ในทีมเลย แต่ผมก็ยังอมยิ้มที่มุมปาก
    เมื่อเกมส์เริ่ม ผมก็รีบวิ่งออกไปทันที โดยไม่รอคนในกลุ่ม
    " ไอ้บ้า จะไปแจก เฟิร์สบลัดให้ทีมศัตรู รึไง " คนในห้อง เกส -ไอดีกล่าว บางคนทำเสียงเครียด บางคนก็หัวเราะ
    " เกมส์นี้มันจบตั้งแต่เริ่มแล้ว55555+ " อากิฮะ พิมพ์บอกทุกคนในทีม
    เมื่อเกมส์เริ่ม ฝ่ายมืออาชีพ ก็กดดันลงมาทันที โดยฝ่ายอากิฮะ พยายามต้านไว้ แม้ไม่มั่นใจก็ตาม
    "ช่วยไม่ได้พวกเราต้องเล่นกัน 4 คนแล้ว " คนในเกส -ไอดี กล่าว
    ในขณะที่ทีมของ อากิฮะ กำลังเสียเปรียบ และครีบชุดแรกก็ถูกส่งออกมา ผมก็วางกับดักเสร็จ แล้วรอให้ฝ่ายศัตรูมาติดกับดัก
    เอจ สาวน้อยผมสีทอง หน้าตาสะสวย ของฝ่ายศัตรู แอบโกง เพราะหน้าจอของเธอแอบเห็นทุกอย่างในแผนที่ ทั้งจุดที่ผมวางกับดัก และจุดที่ผมหลบซ่อนตัวอยู่ เธอหัวเราะ แล้วกล่าวกับทุกคนในทีมว่า
    " เดี๋ยว ชั้นขอไปทำเฟิร์สบลัดหน่อยนะ " เอจ กล่าว ซึ่งทีมของเธอก็อดขำไม่ได้ ที่นักธนู มัลลิฟา หลงไปอยู่ในป่าคนเดียว โดยไม่มีทีมช่วยปกป้อง
    " จัดการเลย เอจ แต่ระวังเหยียบกับดักนะ " เคียว หัวหน้าทีมกล่าว
    " กับดัก กระจอก แค่นี้ ชั้นหลบได้หรอกน่า " เอจพูดด้วยความมั่นใจก่อนจะเดินเข้าไปในป่าคนเดียว แล้วกดใช้สกิลเวทย์มนต์ ยิงไปยังจุดที่ผมแอบซ่อนอยู่
    ...แม่ง เห็นตรูได้ไงฟระ ผมคิด แล้วรีบเดินหลบออกจากจุดที่ตัวเองหลบซ่อนอยู่เมื่อกี้ เส้นยาแดงผ่าแปด
    เอจ ชาร์จพลัง แล้วกดท่าอัลติในทันที เพื่อหวังปิดฉากผม แต่เธอเดินไม่ระวัง เดินไปเหยียบกับดัก เป่ากระเด็น ซึ่งมันไม่ได้มีผลทำดาเมจใดๆ เพียงแต่เป่าศัตรูให้ลอยก็เท่านั้น
    เอจลอยไปติดบนต้นไม้ แล้วลงมาไม่ได้ ทำให้เธอตกใจยิ่งนัก เพราะเพิ่งกดท่าอัลติไป สกิลยังดีเลย์ กดใช้เวทย์ต่อยังไม่ได้
    " นั่นมันบัคของเกมส์ pozapu night battle นี่นา " ผู้ชมที่ดูผ่านทางเน็ตกล่าว
    " ตรูเองก็เคยลอยไปติดตรงนั้นเหมือนกัน " 
    " ไม่นึกเลยว่าจะมีคนรู้ บัคนั่นมีคนรู้น้อยซะด้วย " ผู้ชมทางบ้านที่ดูทีวี ถ่ายทอดสดกล่าว
    " มันไม่ได้บ้า แต่แค่เสียสติ ถึงคิดได้ " โปรเฟสเซอร์ ฮิโรชิ กล่าว
    เมื่อนั้นเสียงเชียร์ เซริว ก็ดังกระหึ่ม เพราะเอจ เป็นนักกีฬา อีสปอต มืออาชีพ ที่ไม่น่าพลาดท่าให้ศัตรูง่ายๆ กำลังจะแพ้
    เอจ กลายเป็นเป้านิ่ง ให้ผมยิง ผมกดใช้ท่าอัลติ ในทันที เพราะเกจสะสมชาร์จเต็มแล้ว นักธนูมัลลิฟา มีข้อดีคือ สามารถยิงธนูได้คราวละแปดดอก และแต่ละดอกก็รุนแรงมาก เมื่อใช้ท่าอัลติ เสียอย่างเดียวต้องเล็งเอง
    ฉึก ฉึก ฉึก เสียงธนูเข้าเป้าทุกดอก ทำให้เอจหัวเสียอย่างมาก เธอเลือดลดเกินกว่าครึ่งจากการโจมตีครั้งเดียว
    " พี่เคียวคะ จัดการมันให้ที " เอจกล่าว ก่อนจะขว้างจอยเกมส์ทิ้ง แล้วเดินออกไปด้วยความหัวร้อน ก่อนที่เสียง เฟิร์สบลัดจะดังไปทั่วทั้งห้องส่ง
    ใช่แล้วครับ ตัวละครของ เอจ พ่ายแพ้และตายใต้เงื้อมมือธนูผม และทำให้เราทั้งทีมได้ของรางวัลใหญ่ตอนนั้นเองที่เคียวสั่งให้ทุกคนไปรุมผม
    " ทุกคนทิ้งเลนล่าง แล้วไปฆ่า ไอ้บ้า ที่ฆ่าเอจ ดาวของวงการอีสปอตของเรา ให้หายแค้นเถอะ " เคียวกล่าว เป็นจังหวะเดียวกับ อากิฮะ พูดด้วยเสียงอันดังที่อยู่ๆศัตรูก็ทิ้งเลนล่าง วิ่งเข้าป่ากันไปหมด
    " ทุกคนรีบไปช่วย เซริว กันเร็ว "
    ทว่า...ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่พวกมันคิด เมื่ออยู่ๆคอมผมก็ดับไป แล้วขึ้นหน้าจอสีฟ้ามีข้อความขึ้นว่า error-ss3304
    ...เฮ้ย มาerror อะไรตอนนี้ ผมคิด และด้วยความหัวเสีย ผมจึงเดินออกจากร้านไป โดยไม่ได้ดู พวก อากิฮะ เล่นต่อ ว่าจะแพ้ หรือ ชนะ
    ****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป