ตอนที่ 69 เรือเหาะ
" เอาละ พวกเ้าก็ไม่ต้องแปลกใจอะไรมากขนาดนั้นว่าทำไมเพียงศิษย์สายนอกที่เข้าใหม่เพียงคนเดียวจึงทำสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้ พวกเ้านั้นเป็ที่ไว้ใจของอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการนี้เป็อย่างมาก พวกเ้าได้แทรกทรึมอยู่ทุกทีในมหานิกายแห่งนี้เพื่อสืบข่าว บรรดาศิษย์ทุกคนที่เข้ามาในมหานิกายของเราแห่งนี้ ข้ารู้ว่าพวกเ้ามีข้อมูลศิษย์ทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้ดังนั้นต่อไปนี้ข้าจะให้พวกเ้าทุกคนออกมาอยู่ในที่แจ้งในสถานที่แห่งนี้เพื่อจะมาเป็อาจารย์มาเป็ผู้คุมหออาคารต่าง ๆ เหล่านี้ตามความสามารถและตามนักษัตรของตนเอง ส่วนในรายละเอียดเดี๋ยวพวกเรามาประชุมวางแผนกันอีกทีก่อนอื่นเรามาเทียวชมสถานที่แห่งนี้ก่อน เอาละเ้าหยางโจวต่อไปก็ต้องเป็หน้าที่ของเ้าต้องอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างให้ทุกท่านในที่นี้ได้รับฝังแล้ว "
หยางโจวได้โน้มกายคาราวะผู้าุโและอาจารย์ทุกคนใหม่อีกครั้ง " ก่อนอื่นเลยนะขอรับ สิ่งที่ข้าน้อยหยางโจวทำและสร้างสิ่งของเหล่านี้ขึ้นมานั้นไม่ได้ทำขึ้นมาเพื่อตนเองเลยสักนิดเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าน้อยทำขึ้นมานั้นเพื่อจะใช้เป็จุดเริ่มต้นในการกอบกู้อณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการของพวกเรากลับคืนมาเท่านั้นเองขอรับ การที่เราจะสามารถกอบกู้อณาจักรกลับคืนมาได้นั้นพวกเราต้องมีความสมัครสมานสามัคคีเป็อันหนึ่งอันเดียวกันก่อน พวกเราต้องมีพลังกายพลังใจที่เข้มแข็ง ต้องมีสติปัญญา พวกเราต้องมีทรัพกรที่ใช้ทำสิ่งเหล่านี้ให้เพียงพอ ที่ผ่านมานั้นอณาจักรของเรานั้นแร้นแค้นยากจนและธุรกันดารเป็อย่างมาก เพียงแค่จะรักษาอณาจักรให้คงอยู่ได้นั้นก็ยากลำบากเป็อย่างมาก การที่จะกอบกู้อณาจักรของเราให้กลับมายิ่งใหญ่เหมือนครั้งอดีตกาลนั้นมันเป็เพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ ของใครหลาย ๆ คนก็เท่านั้น ข้าหยางโจวในฐานะศิษย์คนหนึ่งและเป็ประชาชนพลเมืองคนหนึ่งจะขอเป็ผู้สร้างความฝันอันยิ่งใหญ่ที่จะกอบกู้อณาจักรของเรากลับคืนมา ข้าศิษย์ตัวเล็ก ๆ จะขอเริ่มจากจุดเล็ก ๆ นี้ก่อนถึงแม้จะใช้เวลาอีกนานนับแสนนับล้านปี ข้าก็จะทำความฝันของผู้คนในอณาจักรแห่งนี้ให้เป็จริงให้ได้ โดยเริ่มจากการจัดสถานที่เรียนที่ศึกษาที่ใช้บ่มเพาะเพื่อเพิ่มทั้งพลังกายพลังใจพลังสติปัญญาให้แก่ศิษย์รุ่นใหม่ของมหานิกายมหาเทพเทวะแห่งนี้ ข้าหยางโจวหวังว่าท่านประมุขท่านผู้าุโและท่านอาจารย์ทุกท่านที่อยู่ในที่แห่งนี้จะปรับเปลียนแนวความคิดแบบเดิม ๆ ที่ใช้มานับแสนนับล้านปีที่ไม่สามารถกอบกู้อณาจักรแห่งนี้ขึ้นมาได้มีแต่จะสูญเสียดินแดนให้กับผู้อื่นไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายต้องสูญสิ้นเผ่าพันธ์มหาเทพเทวะและเผ่าพันธ์ทั้ง 12 นักษัตรไปขอรับ "
เมื่อประมุขและผู้าุโและอาจารย์ทั้งหนึ่งพันกว่าคนในสถานที่แห่งนี้ได้รับฟังคำพูดของหยางโจวก็เกิดมีพลังฮึกเฮิมขึ้นมา เพราะที่ผ่านมาพวกเขาเหล่านี้เพียงแค่คิดจะปกปักรักษาอณาจักรไว้ให้คงอยู่ชั่วลูกชั่วหลานก็แทบจะเป็ไปไม่ได้แล้ว เพราะทุกคนได้ยินคำพูดของเด็กหนุมผู้เป็เพียงศิษย์สายนอกตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งแสดงปณิฐานอันแรงกล้าออกมาว่าจะกอบกู้แผ่นดินของบรรพบุรุษกลับคืนมา จากแรงใจที่มอดใหม้ใกล้ดับไปแล้วพลังแรงใจก็กลับมามีพลังพลักดันขึ้นมาใหม่อีกครั้งและยิ่งมาเห็นสถานที่ใช้สำหรับให้ศิษย์ใหม่และเหล่าคณาจารย์ต่าง ๆ ที่ศิษย์สายนอกตัวเล็ก ๆ คนนี้สร้างขึ้นมานั้นมีพลังที่แผ่ออกมายิ่งใหญ่กว่ามหานิกายหรือเผ่าพันธ์ใด ๆ ในเอกภพบรรพการแห่งนี้แล้วยิ่งสร้างความเชื่อมั่นว่าพวกเขาทุกคนจะต้องเป็ส่วนหนึ่งที่จะกอบกู้อณาจักรของบรรพบุรุษของตนเองกลับคืนมาได้
ประมุขมหานิกายมหาเทพเทวะบรรพการจึงได้กล่าวขึ้นมาว่า " หยางโจวศิษย์ของข้า พวกข้าผู้เฒ่าชราควรปรับเปลี่ยนเช่นใดดี ที่ผ่านมานั้นศิษย์ของเราผู้ที่มีพลังและขั้นยุทธที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นจึงจะสามารถกำหนดความยิ่งใหญ่ของตนเองได้ ที่ผ่านมาทรัพยากรทุกอย่างเราจะมอบให้แก่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่จะได้ทรัพกรในการบ่มเพาะมากที่สุด เราใช้แนวทางแบบนี้มาั้แ่สมัยอดีตท่านบรรพชนของพวกเราแล้ว เ้าได้โปรดชี้แนะแนวทางแก่พวกเราผู้เฒ่าชราให้ได้รับรู้ด้วยเถิดเพื่อพวกเราจะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขเพื่อจะได้กอบกู้แผ่นดินของท่านบรรพชนของพวกเรากลับคืนมา "
หยางโจวได้โน้มกายคาราวะแก่ท่านประมุขท่านผู้าุโและอาจารย์ทุกท่านที่อยู่ในที่นี้อีกครั้ง " เรียนทุกท่านพวกเราต้องเพิ่มความเข้มแข็งทั้งรางกายและจิตใจ เพิ่มความเข้มแข็งทางด้านสติปัญญา ต้องมีสิ่งของล้ำค้าไว้ป้องกันตัวอาวุธก็เป็สิ่งของล้ำค้าป้องกันตัวชนิดหนึ่งแต่สติปัญญานั้นเป็สิ่งของล้ำค้าที่ใช้ป้องกันตัวได้ดีที่สุดขอรับ ที่ีผ่านมาเราเน้นแต่พวกที่มีพลังและขั้นยุทธ แต่ต่อไปนี้เราต้องเน้นการศึกษาจากตำราของปราชณ์และบัณฑิต พวกเราไม่เพียงฝึกปรือให้แก่ศิษย์ทั้งหลายแค่เรื่ิองความแข็งแกร่งด้านร่างกายเท่านั้น แต่ต่อไปนี้ถ้าเราอยากกอบกู้อณาจักรของอดีตท่านบรรพชนกลับคืนมา เราต้องฝึกศิษย์ทุกคนให้มีพลังทางด้านร่างกกายและสติปัญญาควบคู่กันไปด้วยขอรับ ถ้าพวกเราผู้เป็คณาจารย์ไม่อยากให้ศิษย์ของมหานิกายของเรามีแต่พวกเห็นประโยชน์ส่วนตัว และมีพลังและขั้นยุทธเพียงอย่างเดียวขอรับ "
" เหตุใดเ้าจึงอยากให้มีการสอนด้านวิชาการเหล่านี้กัน พวกปราชณ์พวกบัณฑิตนั้นจะมีพลังกอบกู้อณาจักรของพวกเรากลับคืนมาได้อย่างนั้นหรือ "
" เรียนท่านประมุขท่านผู้าุโและท่านอาจารย์ทุกท่าน การที่จะวัดค่าของคนให้สมบูรณ์ให้เพรียบพร้อมนั้น ใช่วาเราจะตัดสินว่าคนผู้นั้นต้องแข็งแกร่งกว่าผู้อื่นเท่านั้น ความแข็งแกร่งก็เป็ส่วนหนึ่งที่จะทำให้คนผู้นั้นและคนรอบข้างอยู่รอดปลอดภัย แต่ถ้าคนผู้นั้นมีสติปัญญาที่ดีมีอุปนิสัยและความประพฤติที่ดีแล้วไม่เพียงแต่จะช่วยเหลือผู้คนรอบข้างได้แล้วยังจะช่วยเหลืออณาจักรให้กลับมายิ่งใหญ่ได้อีกนะขอรับ ส่วนจะหาปราชณ์และบัณฑิตมาสั่งสอนเื่อะไรนั้นข้าคงต้องฝากท่านประมุขและท่านผู้าุโและท่านอาจารย์ทุกท่านแล้วขอรับ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีมากเ้าทำให้พวกข้าได้หูตาสว่างขึ้นมากขึ้นแล้ว ต่อไปนี้ข้าหวังว่าสิ่งที่พวกเราจะเปลี่ยนแปลงนี้จะนำความยิ่งใหญ่กลับคืนมาเหมือนเดิม "
" ก่อนที่เราจะเปลี่ยนแปลงข้าน้อยอยากจะนำศิษย์สายนอกนักษัตรหยางเหนียนมาเป็กลุ่มแรกที่จะนำความเปลี่ยนแปลงให้แก่ศิษย์นักษัตรอื่น ๆ นะขอรับ "
ประมุขมหานิกายมหาเทพเทวะบรรพการจึงได้พูดขึ้นมาว่า " มันแน่นอนอยู่แล้วในเมื่อเ้า้าเปลี่ยนแปลงเ้าต้องทำให้ศิษย์คนอื่นได้เห็นว่าสิ่งที่เ้าคิดนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงอณาจักรของเราได้จริง "
" ขอรับถ้าอย่างนั้นข้าจะนำผู้าุโและอาจารย์ทุกท่านเยี่ยมชมสถานที่ศึกษาหาความรู้และใช้เป็สถานที่สำหรับบ่มเพาะและเพิ่มพลังและขั้นยุทธขอรับ และนี้คือหยกแสดงตัวตนของท่านผู้าุโและท่านอาจารย์ทุกท่านขอรับในนี้จะแสดงและอธิบายอาคารสถานที่ต่าง ๆ และหอต่าง ๆ ที่จะให้ศิษย์เข้ามาศึกษาเรียนรู้ขอรับเพียงหยดเืแสดงตัวตนเท่านั้นขอรับก็จะเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ได้และอาคารและหอต่าง ๆ ที่อยู่ในนี้ก็ขอให้ท่านประมุขและท่านผู้าุโทุกและอาจารย์ทุกท่านช่วยตัดสินใจได้เลยขอรับว่าใครเหมาะสมอยู่ที่ไดหรือจะคัดเลือกคนที่พวกท่านไว้ใจได้ที่จะไม่นำความลับของสถานที่แห่งนี้แพร่งพรายออกไป ข้าคิดว่าท่านประมุขท่านผู้าุโคงมีวิธีการคัดเลือกของพวกท่านเองขอรับ ข้ารู้ว่าพวกท่านมีพลังและสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้แต่ข้าอยากให้พวกท่านเห็นสิ่งของที่ข้าจะนำออกมานี้ที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงอณาจักรของเราให้เร็วยิ่งขึ้นขอรับ "
หยางโจวได้นำเรือเหาะที่คนในตระกูลหยางโจวสร้างขึ้นมาออกมาให้กับทุกคนได้เห็นยิ่งสร้างความตื่นใให้แก่พวกเขาทั้งพันกว่าคนในสถานที่นี้ยิ่งนัก เพราะที่ผ่านมาการที่คนที่มีพลังต่ำกว่ามหาเทพเทวะจะเหาะเหินเดินอากาศไปยังสถานที่ไกล ๆ ต้องใช้สัตว์อสูรที่บินได้เท่านั้นพวกที่มีขั้นแค่เทพยุทธเพียงแค่เหาะเหินเดินอากาศได้เพียงระยะทางสั้น ๆ ได้แค่เท่านั้นไม่สามารถเดินทางข้ามอณาจักรได้และสัตว์อสูรที่จะบรรทุกคนนับพันนับหมื่นได้นั้นมีเพียงกองทัพเท่านั้นที่มี ที่มหานิกายมีเพียงสัตว์อสูรที่ระดับสูงที่บรรทุกคนได้แค่ไม่กี่พันธ์คนมีเพียง 2 ตัวเท่านั้นซึ่งเมื่อเทียบกับมหานิกายแห่งอื่นนับว่ามีน้อยมาก ทุกคนจึงตื่นตะลึกใยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อหยางโจวนำเรือที่สามารถใช้เหาะเหินบนท้องฟ้าได้และยังสามารถบรรจุคนได้หลายหมื่นคนนี้จะเป็ประโยชน์อย่างมากที่จะใช้เคลื่อนกำลังพลไปโจมตีข้าศึกศรัตรูได้อย่างรวดเร็ว
" นะ นี้มันคือสิ่งใดกันทำไมเรือลำนี้จึงสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้เช่นนี้ แล้วสิ่งของบนเรือลำนี้จึงแปลกประหลาดยิ่งนัก ประมุขและผู้าุโและอาจารย์ทุกท่านต่างก็กล่าวกันมาอย่างเซ้งแซ่ "
หยางโจวจึงได้กล่าวขึ้นมาว่าเรือเหาะลำนี้สร้างจากวัสดุที่แข็งแรงที่สุดของเอกภพภายนอกและหยางโจวได้ลงอักขละป้องกันโจมตีไว้แล้วถ้าไม่โดนขั้นกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการหรือขั้นมหาเทพเทวะขั้นสูงสุดรุมโจมตีก็จะสามารถป้องกันพลังพวกเขาเ่าั้ได้ และเรือเหาะนี้สามารถสร้างความเร็วได้ตามขั้นยุทธของผู้ควบคุมจนกว่าพลังลมปราณของคนนั้นจะหมด
" อย่างเรือเหาะลำนี้ต้องใช้ผู้ควบคุมขั้นมหาเทพเทวะขั้น 5 ขึ้นไปจึงจะสามารถขับเคลื่อนได้ขอรับ ส่วนอาวุธที่ใช้โจมตีที่ผ่านมาพวกท่านใช้เพียงแค่ศาจตราวุธประจำตัวและพลังของพวกท่านเท่านั้น แต่ข้าน้อยได้ติดตั้งศาสตราวุธชนิดใหม่ขึ้นมาเรียกว่า ปืนใหญ่ขอรับ พวกท่านไม่ต้องไปปะทะตัวต่อตัวแล้ว มันสามารถสังหารศรัตรูได้ระยะไกลและไกล้และยังสังหารได้เป็วงกว้างตามขนาดของปืนใหญ่นี้ขอรับ ส่วนพลังที่ใช้บรรจุปืนใหญ่นั้นข้าได้นำแก่นผลึกเพลิงทมิฬมาจากเอกภพภายนอกจากที่ข้าจากมาใช้เป็พลังโจมตีข้าศึกขอรับ ต่อไปมันอาจไม่เพียงพอสำหรับสังหารศรัตรูทีมีจำนวนมากถ้าเรามีแก่นผลึกพฤษาระดับสูงเราสามารถนำมาใช้เป็พลังทดแทนได้ขอรับ แต่ที่ข้ารู้มาอณาจักรของเราได้รับแก่นผลึกพฤษาระดับสูงมาน้อยมากจากพวกชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษา ดังนั้นเราจำเป็หาแหล่งพลังงานจากแหล่งอื่นมาชดเชย จากดินแดนที่ข้าจากมานั้นสถานที่แห้งแล้งและธุรกันดารเหมื่อนกับอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการของเรานั้นจะมีแหล่งแร่ที่สำคัญซุกซ่อนอยู่เป็จำนวนมากซึ่งเ้าพวกทรยศนั้นมันไม่รู้หลอกว่าที่ทุรกันดารที่พวกมันไม่้านั้นมีทรัพยากรที่ล้ำค้าซุกซ่อนอยู่ ท่านผู้าุโทุกท่านข้ามีตัวอย่างสิ่งของผลึกต่าง ๆ ที่นำมาจากภายนอกให้พวกท่านนำไปตรวจสอบดูว่าอณาจักรของเราที่เมืองหรือหมู่บ้านใดนำสิ่งของเหล่านี้มาใช้ชีวิตประจำวันหรือนำมาแลกเปลี่ยนจงให้คนของเราไปตรวจสอบและแจ้งมาให้ทราบด้วยขอรับ "
" เรือเหาะลำนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก หยางโจวไหนพาพวกข้าขึ้นไปดูหน่อยสิ พวกข้าอยากเห็นว่าเ้าศาสตราวุธที่เ้าเรียกว่าปืนใหญ่มันจะมีพลังมากกว่าศาสตราวุธและพลังของพวกข้าจริงหรือเปล่า "
" ทุกท่านเชิญเลยขอรับข้าจะพาพวกท่านนังเรือเหาะชมสถานศึกษาแห่งนี้ขอรับ และหลังจากนั้นข้าจะทดสอบปืนใหญ่ให้พวกท่านได้รับชมพลังทำลายล้างของมันขอรับโดยที่พวกท่านไม่ต้องใช้พลังปราณเลยขอรับ "
หลังจากนั้นหยางโจวได้พาประมุขผู้าุโและอาจารย์ทั้งหนึ่งพันกว่าคนเยียมชมอาคารหอต่าง ๆ มากมายทุกคนเมื่อเห็นสิ่งของต่าง ๆ มากมายเหล่านี้และพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากสถานที่ต่าง ๆ ที่ปลดปล่อยปราณบริสุทธิและเข้มข้นกว่าภายนอกอย่างมากบางคนก็พูดขึ้นมาว่าพลังนี้บริสุทธิและเข้มข้นเท่ากับหรือมากกว่าใจกลางชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษาเสียอีกและลมปราณแห่งนี้มีความอ่อนโยนกว่าที่ปล่อยออกมาจากต้นาาแห่งหมู่มวลพฤษา และยิ่งตื่นตะลึงเมื่อหยางโจวได้ทดสอบยิงปืนใหญ่พลังแก่นเพลิงทมิฬที่ยิงหนึ่งครั้งแทบทำให้เมืองเล็ก ๆ หนึ่งเมืองสูญหายไปเลย เมื่อถึงเวลาหยางโจวจึงได้พาทุกคนกลับออกมาและได้มอบเรือเหาะลำนี้ให้แก่ท่านประะมุขมหานิกาย
427
