เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
“ใครวะ!”เสียงลูกน้องอีกคนที่นั่งหลับตรงหน้าบ้านะโถามเมื่อวาสนาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว
“ฉันเองมาเอาของน่ะ”วาสนาตอบก็รีบวิ่งไปที่ห้องตัวเองที่อยู่บ้านหลังเล็กถัดจากบ้านหลังใหญ่ไม่กี่ก้าวซึ่งบ้านหลังนี้เป็บ้านพักคนงานเก่าแก่แต่พอวาสนาเป็คนโปรดของนายใหญ่บ้านหลังนี้ก็ถูกตกแต่งจนสวยงามน่าอยู่ขึ้นมาทันที
“พี่กริชจ๋าอีกไม่นานวาสนาจะมีความสุขกับพี่ทุกวันเลย” หญิงสาวนอนยิ้มและหลับไปด้วยความเพลีย
เช้าวันรุ่งขึ้นเสียงร้องไห้ที่ห้องนอนของนายใหญ่ยังมีให้ได้ยินและก็สร้างความรำคาญให้ใครบางคนอีกเช่นเคย
“ฮึก ฮือ”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ฮือ ฮือ คะใคร”กมลเนตระโถามปนเสียงสะอื้น
“ฉัน”น้ำเสียงดุดันที่คุ้นหูมาหลายวันมีแค่คนเดียว
“มีอะไรอีก” กมลเนตระโถามทันที
“เปิดสิ”
“มีอะไรอีก จะเอาอะไรอีก”กมลเนตรใช้มือปาดน้ำตาพร้อมกับเดินออกมานอกห้องนอนของนายใหญ่
“พ่อ เอ่อ… ทำอะไรเธอรุนแรงมากเหรอถึงร้องไห้แต่เช้า” เขาถามพร้อมกับกลืนน้ำลายที่คออย่างฝืดๆด้วยความรู้สึกเวทนาเด็กสาวตรงหน้า
“ฮือ”กมลเนตรส่ายหน้าเล็กน้อย
“แล้วร้องไห้ทำไม”เขาถามอีกครั้ง
“หนูกลัวกลัวนายใหญ่กลัวคุณด้วย”
“เออ!ดีแล้วที่กลัว แล้วนี่พ่อฉันไปไหนแต่เช้า”
“ไม่รู้หนูเข้าห้องน้ำออกมาก็ไม่เจอแล้ว”ไม่ทันไรเสียงเอะอะที่ด้านล่างก็ดังลั่นทำให้ทั้งสองเดินไปมองที่ระเบียงบ้านทันที
“นายผมผิดไปแล้วครับ”มือสากยกขึ้นพนมพร้อมทำหน้าตาวิงวอนขอชีวิตราวกับสุนัขที่จนตรอก
“มึงกล้ามากนะมาเล่นชู้กับเมียกู!” เสียงนายตุรงค์ดังขึ้นเรื่อยๆ
“ผม ไม่นะนายไม่!”
ปัง ปัง ะุจากปลายกระบอกปืนของนายตุรงค์วิ่งตรงไปที่หน้าอกของนายกริชพร้อมร่างที่ล้มลงหน้าฟาดลงที่พื้น
“เอาไปจัดการ”นายตุรงค์สั่งลูกน้องอีกสองคนด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจก่อนจะเดินไปที่บ้านหลังเล็กที่วาสนาอยู่
“มะไม่” ติณภัทรรีบเอามือปิดปากนิ่มของกมลเนตรเอาไว้ก่อนจะกระชากร่างอรชรไปที่ห้องนอนเขา
“เงียบเลยอย่าร้องอยู่ในห้องนี้ล่ะเดี๋ยวฉันลงไปข้างล่าง ไม่อยากตายเหมือนมันอย่าเพ่นพ่านล่ะเข้าใจไหม” เขาขู่พร้อมกับมองด้วยแววตาดุดันส่วนคนฟังได้แต่พยักหน้าด้วยความกลัว
“นายจ๋า”เสียงหวานของวาสนาทำให้นายใหญ่หันมามองแล้วดึงผมที่ยาวสลวยจนหญิงสาวร้องลั่น
“เจ็บนะนาย วาสไม่ทำอีกแล้ว”
“หึไปนอนกับมันกี่ครั้ง!” นายตุรงค์ตวาดจนวาสนาตัวสั่นด้วยความกลัว
“ครั้งนี้ครั้งเดียวค่ะ”วาสนาฝืนกลืนน้ำลายอย่างฝืดๆแล้วตอบออกไป
“กูจะเชื่อถ้าจับได้ว่าโกหกเจอดีแน่” นายตุรงค์ไม่เคยรับรู้มาก่อนการที่วาสนามาอยู่ที่นี่ได้เพราะคำชักชวนของนายกริชนั่นเอง
“วาสขอโทษค่ะ”วาสนายกมือไหว้ซ้ำๆก่อนมือสากจะดึงชุดนอนซีทรูที่หญิงสาวตั้งใจใส่เพื่อมายั่วยวนเขาออกจนขาดรุ่งริ่งอย่างไม่สนใจไยดี
“การที่เธออยู่สุขสบายในบ้านนี้มากกว่าคนอื่นๆไม่ได้หมายความว่าฉันจะยอมให้เธอไปนอนกับลูกน้องฉันคนไหนก็ได้นะนังวาสลูกน้องฉันไม่ได้มีแค่สองสามคนเธอทำอะไรไม่พ้นสายตาพวกมันหรอก หึ”เขาพูดจบก็ก้มหน้าซุกอกงามพร้อมกับกัดด้วยความโกรธก่อนจะเลื่อนริมฝีปากมากัดที่คอเนียนแล้วดูดจนเป็รอยแดงไปทั่วลำคอ
“ปกติเมียคนอื่นฉันไม่ยุ่งแต่เธอเป็เมียฉันมันเป็แค่ชู้และก็คงไม่มีโอกาสมาเป็ชู้เธออีก”
“ไม่นะ”วาสนาเผลอหลุดพูดออกไปทำให้นายตุรงค์ยิ่งโมโหมากขึ้นเขาหลงใหลและคลั่งไคล้รูปร่างอวบอัดของวาสนาจนไม่อาจที่จะยอมให้ร่างนี้เป็ของใครได้มือสากเลื่อนมาขยำอกอวบล้นมือของเขาก่อนจะบีบเค้นจนเ้าของอกงามร้องลั่นด้วยความเจ็บ
“วาสเจ็บ”
“ดีจะได้จำเธอต้องจำว่าเป็เมียฉันคนเดียว”เขาก้มจูบอกงามพร้อมกับกัดราวกับจะให้ตุ่มไตที่ชูชันขาดหลุดเข้าไปในปากด้วยความโกรธ
“โอ๊ย!” เสียงร้องไม่ทันขาดคำแรงกระแทกที่หนักหน่วงก็เริ่มเร่งจังหวะโดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวก่อนมือนุ่มนิ่มจะกำผ้าห่มไว้แน่นด้วยความโกรธแต่ต้องฝืนทนให้ผ่านบทรักที่เขาตั้งใจจะทำให้เธอหลาบจำไปก่อน
‘กูจะฆ่ามึง มึงทำกูเจ็บ’ วาสนาทนนิ่งกับบทรักที่ดุเดือดของชายสูงวัยจนเขาพึงพอใจก่อนจะหมดแรงและหลับนิ่งไปพร้อมกัน
3K
