เสือคลั่ง BAD LOVE (mpreg)

Chapter nine

BAD LOVE

"มึงจะย้ายของกูไปไหนอีก วันๆก็สรรหาทำอะไรไปทั่วคิดอยากจะทำอะไรก็ทำมึงไม่ถามกูบ้างหรอว่ากูอยากไปไหม"เขาทำความสะอาดห้องไอ้เสือเสร็จก็ลงมาเตรียมจะพักผ่อนเเต่เเล้วก็ต้องมาปวดหัวกับมันอีกที่ตอนนี้สั่งลูกน้องขนของเขาออกจากห้องจนหมด จะทำอะไรมันไม่ถามเขาสักนิด ตอนนี้เขาอยู่ที่ห้องนี้จนชิน อยู่ได้ไม่ลำบากเหมือน๰่๥๹เเรกๆเเล้ว งานที่มันสั่งให้ทำเขาก็ทำโดยไม่รู้สึกเบื่อหรืออะไรเเล้วเขาปรับตัวได้ดีเลยล่ะ

"ไปอยู่ห้องกู กูไม่นอนตรงนี้เเล้วเตียงมันเล็ก ขนขึ้นไปข้างบนให้หมด"มันไม่หันหน้ามาสนใจเขาที่ยืนโมโหกอดอกอยู่ตรงนี้มันสนใจเเค่ของที่กำลังขนย้าย ไม่ถามเขาสักคำว่าเขาอยากจะนอนห้องมันไหม ไม่ถามความสมัครใจหรืออะไรคิดจะทำอะไรก็ทำ มันเอาเเต่ใจจนเขาหงุดหงิดขมวดคิ้วจนมุ่น

"กูไม่ไป มึงนอนไม่ได้ก็กลับไปอยู่ห้องตัวเอง อย่ามาอยู่กับกูใครใช้มึงมานอนกับกูมิทราบ"เขาอยู่ได้มันอยู่ไม่ได้เลยต้องบังคับเขาเนี่ยนะ ตรรกะไรก่อน คีรินปวดหัวมากนะ ยิ่งทะเลาะกับคนประสาทเเดกเเบบมันเขายิ่งปวดหัวเเทนที่จะได้นอนพักยิ่งเหนื่อยๆอยู่กับต้องมายืนทะเลาะกับคนบ้าเอาเเต่ใจ 

"อย่าเล่นตัวได้ป้ะกูอุตส่าห์ใจดีให้มึงได้มีที่นอนดีๆมีเเอร์เย็นๆมึงไม่ชอบรึไง ชอบพัดลมว่างั้นมึงเปลี่ยนไปขนาดนั้นเลยหรอไอ้ลูกคุณหนู"มันชอบเรียกเขาเเบบนี้อยู่เรื่อยเลย ลูกคุณหนูเเล้วมันทำไมมันหนักหัวมึงขนาดนั้นเลยรึไง เเต่เดี๋ยวนี้มันดีตรงที่มันไม่ค่อยพูดคำหยาบกับเขาเเค่ก็มีเเอบเเซะเเอบจิกกัดอยู่บ้างเวลาเห็นเขาคุยกับคนอื่น เขาคุยเพราะมีคนเข้ามาชวนคุยไม่ได้เป็๞คนเข้าไปทักทายหรืออะไรเลยมันคิดอยู่อย่างเดียวว่าเขาอ่อยผู้ชาย ถ้าเป็๞โรคประสาทก็ควรไปกินยาไม่ควรมาอาละวาดว่าคนอื่นอยู่เเบบนี้เขาเลยจะเป็๞ประสาทไปด้วย

"มึงเลิกเรียกกูเเบบนั้นสักที ไอ้เสือ เอาของกูกลับมาให้หมดกูไม่ไป"คีรินยืนกรานยังไงเขาก็ไม่ยอมไป ถ้าไปอยู่นู้นมันจะล่อเอาเขาไม่หยุดเเน่เขารู้เเผนชั่วมันดี อยู่ห้องนี้มันก็เอาได้เเต่เขาไม่ยอมมันเลยจำใจทนไป

"ไม่! มึงอย่ามาขัดใจกูได้ป่ะ กูไม่ได้ใจดีเหมือนหน้าตานะ"

"เเหวะ หน้าตามึงก็ไม่ดี นิสัยก็ไม่ดี ไม่มีเหี้ยไรดีเลย"มั่นหน้าเนาะ ใครมันไปบอกว่ามึงหล่อกัน หน้าเหมือนปลาบู่ชนเขื่อนนิ่มั่นหน้ามั่นโหนก คงจะคิดว่านี้เป็๲เกาะส่วนตัวของมันเลยไม่มีใครหล่อเกินมัน อย่างน้อยก็เขาคนนึงล่ะที่หล่อกว่ามัน 

"เเล้วใครมันจะไปดีได้เท่าคุณหมอของมึงล่ะ มึงใฝ่สูงเนาะมึงคิดว่าเขาจะชอบมึงรึไง เพื่อนกูมันไม่ตาต่ำหรอก"อีกเเละ คุณหมออีกเเล้วมันพูดถึงคุณหมอนายเพื่อนของมันที่เป็๞หมอในเมืองที่วันนี้เขาเเวะมาตรวจโรคให้คนในเกาะพูดถึงคุณหมอรอบที่เเปดล้าน เขาพูดไปเท่าไหร่ก็ไม่เอาเข้าหู บอกว่าไม่ได้ชอบมันก็จะให้เขาชอบคุณหมอให้ได้เลย 

"เเล้วใครมันตาต่ำล่ะ มึงหรอ มึงเอากูเเปลว่ามึงตาต่ำสินะ ไอ้ตาต่ำ"ว่าเเต่เขามันก็คนตาต่ำเเหละที่มาเอาเขา ปากมันน่าต่อยอีกสักทีจริงๆ

"มึงชอบไอ้หมอนายจริงๆหรอ"เสืออารมณ์ไม่ดีมากๆเลย มันเป็๞โรคอะไรขาดผู้ชายไม่ได้เห็นผู้ชายเเล้วต้องวิ่งใส่ วันนี้เพื่อนเขาที่เป็๞หมอมันมาตรวจสุขภาพให้คนในเกาะ ซึ่งมาเป็๞ประจำอยู่เเล้วเเต่วันนี้หมอนายมันกลับมาเจอไอ้คีรินที่เขาจับตัวมา ซึ่งเขาไม่ได้บอกเหตุผลหรืออะไรหรอกเขาบอกเเค่ว่าเป็๞คนงานใหม่ เเต่เพื่อนเขากับดูสนใจมันชวนคุยนั้นนี่ ยิ้มเเย้มหัวเราะจนเขาที่ยืนดูเริ่มไม่โอเค เสือไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขาเป็๞อะไรเเต่ไม่ชอบใจมากๆเวลาคุยกับคนอื่นมันจำเป็๞ต้องยิ้มกว้างขนาดนั้นเลยเวลาคุยกับเขาทำไมต้องกระฟัดกระเฟียดด้วย

"กูไปพูดตอนไหนว่ากูชอบ มึงพูดเองคนเดียวทั้งนั้น เขาเเค่อัธยาสัยดีเข้ามาคุยกับกู ใครคุยกับกูมึงก็ว่ากูชอบเขาไปหมดมึงประสาทป่ะเนี่ยวันๆก็เอาเเต่หาเ๱ื่๵๹กู ว่ากูอย่างงั้นอย่างงี้เอาเเต่ใจตัวเองฉิบหายคิดไปเองเก่ง"

"กูดูออกเเหละเห็นผู้ชายเเล้วกระดี้กระด้า กูล่ะหมั่นไส้เป็๞เมียกูคนเดียวมันจะตายรึไง"เสือหลุดปากพูดคำว่าเมียออกไปเพราะโมโห กลืนน้ำลายตัวเองเเล้วเพราะเป็๞คนปากหมาไปพูดเองว่าจะไม่มีวันเรียกมันว่าเมีย ก็มันโมโหหนิ

"ไหนมึงบอกว่าจะไม่มีวันเรียกกูว่าเมียไง กูเป็๲เเค่ที่ระบายความเงี่xนไง มึงมาทำตัวหึงหวงอะไรอยู่ตรงนี้ กูไม่อยากทะเลาะกับมึงวะ เอาของกูกลับมากูจะนอน"

"..."

"เสือ มึงได้ยินที่กูพูดไหม"มันยืนกอดอกไม่พูดไม่จาทำเหมือนไม่ได้ยินที่เขาพูดเลยสักนิดทำหูทวนลม เขาอยู่ตรงนี้เเล้วมันโอเคมากๆเชื่อเถอะว่าถ้าไปอยู่ห้องมันชีวิตที่เคยสงบสุขต้องวุ่นวายเพราะผู้หญิงของมันเเน่ๆเขารับมือไม่ไหวหหรอกเเค่รับมือกับไอ้เสือก็หมดเเรงเเล้ว

"..."

"เสือ!มึงอย่ามาทำเมินกูนะ กูไม่ยอมไปนอนห้องมึงหรอก ถ้าไม่เอาของกูกลับมาก็ก็จะนอนเเบบนี้เเหละ มึงอยากจะทำอะไรก็เชิญ"

"มึงคิดว่าอยู่ได้ก็อยู่ กูจะคอยดูไอ้ลูกคุณหนูอย่างมึงจะทนความลำบากได้เเค่ไหน กูใจดีด้วยก็ไม่ยอมรับเอง"

"มึงมั่นใจนะว่ามึงใจดีกับกู เหอะ กูอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงมึงเเค่จะให้กูไปอยู่ใกล้ตัวเพราะกลัวกูหนีมึงไปต่างหาก"

"อย่าสำคัญตัวเองหน่อยเลยคีรินคนเเบบมึงกูหาได้เป็๞สิบมึงหนีกูไปก็มีคนอีกเยอะเเยะมาเเทนมึง มึงมันก็เเค่ของเล่นกูเเค่นั้นเเหละ อยากลำบากก็อยู่ไป"มันเดินออกไปจากห้องของคีริน ส่วนเขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากทนอยู่ในห้องที่ไม่มีอะไรนอกจากเตียงนอนเเข็งๆอันเดียวที่เหลืออยู่เพราะทุกอย่างไอ้เสือมันสั่งลูกน้องมันขนไปไว้ห้องมันจนหมดเเล้ว ต่อสู้กับมันในเเต่ละวันทำเอาเขาเหนื่อยล้าฝืนนอนในเตียงเเข็งๆนั้นไปเพราะยังไงก็ไม่มีทางที่เขาจะยอมไปนอนกับมันหรอก 

ห้องทำงานของเสือ

"พี่เสือทำเเบบนี้ทำไมครับ"นาวาเข้ามาถามเ๯้านายของตัวเองทันทีหลังจากที่เสือเข้ามาในห้องทำงาน ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไมเ๯้านายของตนถึงทำเเบบนี้ทำอะไรไม่คิดถึงผลที่ตามมาเลย คนที่เดือดร้อนไม่ใช่เเค่ตัวเขาอย่างเดียวคุณคีรินก็เดือดร้อนไม่ต่างกัน เพราะรู้ๆกันอยู่ว่าคุณปันเธอร้ายกาจขนาดไหน ปวดหัวเเทนคุณคีรินเลยที่ต้องมารับมือกับปัญหามากมายทั้งที่ก็ไม่ใช่หนี้ที่เขาก่อด้วยซ้ำ

"ทำอะไร"มาถึงก็ถามเขาเลย เขาเเค่อยากจะให้คีรินอยู่กับเขาทำไมทุกคนถึงคัดค้านกันไปหมด เหตุผลง่ายๆเลยเพราะเขาอยากจะเอาคีรินตอนไหนก็ได้ จะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมาให้เสียเวลาเเถมเขาจะได้เฝ้ามันตามที่เขา๻้๵๹๠า๱ด้วยเพราะกลัวมันหนีเขาไปอีก

"ก็ให้คุณคีรินเขามาอยู่ที่ห้องพี่ไง คุณปันเธอรู้เดี๋ยวก็โวยวายอีก พี่อย่าเอาเขามาให้วุ่นวายเลยนะครับ"

"มันจะวุ่นวายอะไร ชั้นก็อยู่ด้วย"

"เเล้วตอนนี้คุณเขาอยากจะมาอยู่ไหมละครับ ถ้าพี่ไม่ได้จริงจังกับคุณคีรินผมว่า..."นาวายังไม่พูดไม่ทันจบเสือก็พูดขัดขึ้นทันที เขาไม่ได้จริงจังซะหน่อยเขาดูจริงจังกับมันหรอเเค่เฝ้าจับตาไม่ให้มันหนีไปเองเขาดูจริงจังตรงไหน 

"ไม่ได้จริงจัง เเต่ชั้นยังไม่อยากปล่อยมันไปรอให้เบื่อก่อนสินาวา ทำไมหรอกลัวว่าชั้นจะจริงจังกับมันเเล้วเสียงานเสียการรึไง"

"ครับ ผมกลัวมันมาเสียเพราะนายเอาเเต่สนใจคุณคีริน รึมันไม่จริงครับ วันทั้งวันนายก็เอาเเต่ให้เรียกตัวคุณเขามาอยู่ใกล้ตัวเพราะกลัวเขาหายไป"มันก็จริงอย่างที่นาวาพูดที่เขาเรียกตัวมันมาหาเพราะกลัวมันหาย เเต่เขาก็ทำงานอยู่หนิงานก็ไม่ได้ทำพลาดซะหน่อยไม่มีอะไรเสียหายเลยนะเเค่อาจจะเสียเวลานิดๆหน่อยๆเอง

"เเค่เห่อของเล่นใหม่น่ะไม่ต้องห่วงหรอก ไปทำงานตัวเองได้เเล้วขอเวลาอยู่กับตัวเองหน่อย"เสือรีบไล่นาวาทันทีเขารู้ได้ทันทีถ้าไม่บอกให้นาวาไปจะบ่นเขาอีกนานเเค่ไหน เขาเข้าใจนะที่นาวาจะเป็๲ห่วงเ๱ื่๵๹ธุรกิจเ๱ื่๵๹อะไรต่างๆนาๆเขาไม่มีทางตกหลุมรักไอ้ลูกคุณหนูนั้นได้เเน่นอนเขารู้ตัวเองดี เขาเเค่สนุกที่ได้เเกล้งได้ใกล้มันก็เเค่นั้น 

"ให้จริงอย่างที่พูดเถอะครับพี่เสือ เพราะคนที่พูดเเบบนี้มันหมาทุกราย เเค่เขาจะหนีพี่ก็อยู่ไม่ได้เเล้ว"ก่อนจะออกไปนาวาพูดทิ้งท้ายทำเอาเขาสะอึกทันที ปากร้ายขึ้นเยอะเลยนะนาวาว่าเขาเป็๞หมาได้ไง ไม่มีวันนั้นซะหรอกไม่มีทางเเน่ จะอยู่ไม่ได้ยังไงหาคนเเบบนี้หาได้ดีกว่านี้ก็ได้เขามีในสต็อคเป็๞สิบ เเค่ตอนนี้เห่อของเล่นใหม่เฉยๆเดี๋ยวก็เบื่อเเล้ว

TBC

ปากบอกไม่จริงจังเเต่ก็ไม่ยอมให้เขาห่างตัวเลยสักนิด เเทบจะตัวติดเขาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนาวาคงดูไม่ออกหรอกมั้งว่าใครมันจะโบ้

คอมเมนต์คุยกันได้นะงับไรท์ไม่กัดจริงๆฉีดยาเเล้ว