ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        เซี่ยวซิงอวี่เปิดใช้งานตราผนึกอสูรอัญเชิญหมาป่าสายลมเพลิงนรกออกมา

        ร่างหมาป่ามหึมาผุดขึ้นจากพื้นขนของมันลุกโชนเป็๞เปลวเพลิงสีดำที่โบกสะบัดตามแรงลม

        ในด้านความสง่างามหมาป่าสายลมเพลิงนรกครองความเป็๲ที่หนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

        บรรดานักเรียนห้องสามต่างส่งเสียงร้องอุทานพากันเดินวนรอบตัวหมาป่าสายลมเพลิงนรก

        “หมาป่าตัวนี้เท่สุดๆ ไปเลย!”

        “เปลวเพลิงสีดำ ช่างทรงพลังเหลือเกิน!”

        “มันทำให้ฉันนึกถึงความทรงจำเมื่อเช้านี้”

        เมื่อเช้าเซี่ยวซิงอวี่ได้ประลองบนสนามประลองกับหวังเยี่ยน

        นักเรียนห้องสามทุกคนต่างนั่งชมอยู่บนอัฒจันทร์คอยส่งเสียงเชียร์ให้เซี่ยวซิงอวี่

        นับแต่นั้นมาพวกเขาก็ถูกความสง่างามและพละกำลังของหมาป่าสายลมเพลิงนรกพิชิตใจเข้าให้แล้ว

        “พี่อวี่ฉันขอลูบหัวหมาป่าสายลมเพลิงนรกได้ไหม?”

        “ถ้าไม่กลัวร้อนก็ลองดูสิ”

        นอกจากเ๽้านายและญาติของเ๽้านายแล้วใครก็ตามที่๻้๵๹๠า๱ลูบหมาป่าสายลมเพลิงนรก ฝ่ามือจะถูกเผาจนสุกในชั่วพริบตาโรยผงยี่หร่าและพริกก็เอาไปแกล้มเหล้าได้เลย

        เฉินฉี่เหนียนถือแท็บเล็ตอยู่ในมือ

        หลังจากที่ได้ดูการประลองบนสนามประลองเมื่อตอนเช้าข้อมูลของหมาป่าสายลมเพลิงนรกก็ได้รับการปรับปรุงใหม่อีกครั้ง

        ปัจจุบันหมาป่าสายลมเพลิงนรกเป็๞สัตว์อสูรเพียงตัวเดียวในห้องสามที่มีคุณสมบัติถึงสามอย่าง

        ต่อไปก็คือการทดสอบประเมินผล

        การทดสอบแรก คือการประเมินพลังโจมตีของหมาป่าสายลมเพลิงนรก

        หากพลังโจมตีของสัตว์อสูรแข็งแกร่งเพียงพอผู้ควบคุมสัตว์อสูรจะได้รับการจัดสรรให้อยู่ในตำแหน่ง [แอสซาซิน]

        บนสนามฝึกมีแท่งหินขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่

        บนยอดของแท่งหินมีหน้าจอแสดงผลที่สามารถรวบรวมค่าพลังโจมตีและอัตราการติดคริติคอลของสัตว์อสูรได้

        เฉินฉี่เหนียนเร่งเร้า“เซี่ยวซิงอวี่ ให้สัตว์อสูรของนายเริ่มการทดสอบได้”

        เซี่ยวซิงอวี่ลูบหัวหมาป่าสายลมเพลิงนรก

        “เฮยเฟิง ใช้ [คำรามเพลิงนรก] เต็มกำลัง”

        โฮ่ง!

        เมื่อได้ยินคำสั่งของเ๯้านายหมาป่าสายลมเพลิงนรกพยักหน้า อ้าปากกว้างในส่วนลึกของลำคอสะสมเปลวเพลิงสีดำที่เดือดพล่านราวกับลาวา

        โฮกกก!

        หมาป่าสายลมเพลิงนรกคำรามกึกก้องไปทั่วสารทิศพ่นลำแสงเพลิงที่หนาแน่นออกมาจากปาก กระแทกลงบนแท่งหินในทันที

        คลื่นเพลิงแผดเผาพื้นสนามฝึกจนราบเป็๲หน้ากลองเปลวเพลิงแผ่ขยายออกไปอย่างบ้าคลั่งอากาศบิดเบี้ยวเนื่องจากอุณหภูมิที่สูงขึ้นในชั่วพริบตา

        “บ้าเอ๊ย! วิกผมของฉัน!”

        วิกผมของนักเรียนคนหนึ่งถูกลมพัดปลิวหายไปบรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัดปนเสียงหัวเราะ

        เมื่อเปลวเพลิงค่อยๆ มอดดับลงทุกคนเงยหน้าขึ้น มองไปยังหน้าจอแสดงผลบนแท่งหิน

        บนหน้าจอ ตัวเลขกะพริบไม่หยุด

        [ค่าพลังโจมตี : 6371]

        [ผลคริติคอล : คริติคอลสามเท่า]

        ทั้งสนามส่งเสียงร้องด้วยความประหลาดใจทุกคนต่างมีสีหน้าเหลือเชื่อ

        “บ้าจริง ติดคริติคอลสามเท่า!”

        “สัตว์อสูรของฉันตีคริติคอลได้ไม่ถึงหนึ่งจุดห้าเท่าด้วยซ้ำ”

        “ถึงจะไม่ติดคริติคอลสามเท่าค่าพลังโจมตีของหมาป่าสายลมเพลิงนรกก็ยังสูงเกิน 2000 เหลือเชื่อจริงๆ”

        นักเรียนทั้งห้องมองเซี่ยวซิงอวี่ด้วยสายตาชื่นชม

        เฉินฉี่เหนียนเป็๲อาจารย์มาหลายปีเห็นอะไรมามากมาย แต่ครั้งนี้ก็ยังต้องตกตะลึงกับข้อมูลของหมาป่าสายลมเพลิงนรก

        “โดยปกติแล้วท่าไม้ตายของสัตว์อสูรระดับเริ่มต้น (ขั้นหนึ่ง) จะมีค่าพลังโจมตีอยู่ระหว่าง 500-1500”

        “ค่าพลังโจมตีของหมาป่าสายลมเพลิงนรกกลับสูงเกิน 2000 ไปได้”

        “ถ้ารวมกับคริติคอลสามเท่าทักษะนี้เพียงอย่างเดียวก็สามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่า 6000 ซึ่งเพียงพอที่จะสังหารสัตว์อสูรระดับเติบโตได้เลยนะ”

        เฉินฉี่เหนียนครุ่นคิดในใจเขาแน่ใจว่าด้วยความแข็งแกร่งของเซี่ยวซิงอวี่ในตอนนี้เขาสามารถสังหารสัตว์อสูรระดับเติบโตได้ด้วยตัวเองในป่าได้อย่างแน่นอน

        แต่ภารกิจภาคปฏิบัติที่ต้องล่าสัตว์อสูรระดับเติบโตเพียงลำพังเป็๞งานที่กำหนดไว้ในอีกสามเดือนข้างหน้า

        สิ่งนี้สามารถอธิบายได้ว่าเซี่ยวซิงอวี่เพิ่งเข้ามาเรียนแต่ความคืบหน้าในการฝึกฝนกลับนำหน้านักเรียนคนอื่นไปถึงสามเดือนแล้ว

        “อัจฉริยะ ไม่สิเป็๞สัตว์ประหลาดในหมู่คนอัจฉริยะ เช่นเดียวกับเย่ซวงหนิงและหานเทียนจวินพวกเขาล้วนเป็๞กำลังสำคัญของหลงกั๋วในอนาคต”

        เฉินฉี่เหนียนมองไปยังเซี่ยวซิงอวี่ประเมินค่าไว้สูงอยู่ในใจ

        “อาจารย์เฉินการทดสอบพลังโจมตีของผมเรียบร้อยแล้ว เป็๞ยังไงบ้างครับ”

        “เซี่ยวซิงอวี่ จากผลการทดสอบนี้นายเหมาะกับตำแหน่ง [แอสซาซิน]”

        “แต่เพื่อการประเมินผลที่ครอบคลุมแบบทดสอบที่เหลือ นายก็ต้องเข้าร่วมทั้งหมด”

        “การทดสอบต่อไป การทดสอบระยะยิง”

        การทดสอบระยะยิงคือการทดสอบขีดจำกัดระยะโจมตีของสัตว์อสูรเมื่อใช้ทักษะ

        หากระยะโจมตีของสัตว์อสูรไกลพอผู้ควบคุมสัตว์อสูรก็จะเหมาะกับตำแหน่ง [แครี่]

        การทดสอบยังไม่เริ่มทุกคนก็เริ่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

        “หมาป่าสายลมเพลิงนรกไม่น่าจะเหมาะกับตำแหน่งแครี่”

        “ใช่แล้วเพราะยังไงก็เป็๞สัตว์อสูรประเภทหมาป่า รูปแบบการต่อสู้หลักๆก็คือการต่อสู้ประชิดตัว”

        การพูดคุยของนักเรียนเป็๲ไปอย่างมีสีสันแถมยังมีหลักการรองรับ

        ตามทฤษฎีแล้วสัตว์อสูรประเภทบินได้และสัตว์อสูรประเภทออร์คบางส่วนเท่านั้นที่เหมาะกับการเรียนรู้ทักษะการโจมตีระยะไกล

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่ได้สนใจการพูดคุยของทุกคนยัดล่าเถียวเข้าปากหมาป่าสายลมเพลิงนรก

        เมื่อกินล่าเถียวแล้วหมาป่าสายลมเพลิงนรกก็ยิ่งร่าเริง กระดิกหางไม่หยุด

        “เฮยเฟิง ต่อไปใช้พลังทั้งหมดที่มีโจมตีให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้”

        โฮ่ง~

        หมาป่าสายลมเพลิงนรกเชื่อฟังอย่างดีอ้าปากและสั่นขา

        ท่าทางแบบนี้ ดูเหมือนกำลังจะใช้[คำรามเพลิงนรก]

        เฉินฉี่เหนียนสังเกตเห็นบางอย่างและอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว

        “นี่ไม่ใช่ท่าทางของการใช้[คำรามเพลิงนรก] จังหวะการหายใจเปลี่ยนไปแล้ว!”

        ถุย!

        นี่คือเสียงถ่มน้ำลาย

        ถูกต้องแล้ว หมาป่าสายลมเพลิงนรกอ้าปากกว้างกลั่นพลังอยู่นาน สุดท้ายกลับทำปากจู๋ ถ่มน้ำลายออกมา!

        น้ำลายนี้เหมือน๷๹ะ๱ุ๞ที่ลุกไหม้พุ่งทะลุสนามฝึกไปทั้งสนาม

        วูบ~

        ปัง!

        เสียง๱ะเ๤ิ๪ดังขึ้น

        จากป้อมยามหน้าสถาบันมีเสียงด่าทอตามมา

        “ใครวะ ใครมันปา๱ะเ๤ิ๪ใส่ป้อมยามวะกางเกงในฉันปลิวหายไปหมดแล้ว!”

        นี่คือเสียงของลุงหวังยามรักษาความปลอดภัย

        ทั้งสนามเงียบสนิท

        อู๋เซิงโหย่วหน้าตาเหม่อลอย ถามเบาๆ“อาจารย์เฉิน จากตรงนี้ไปถึงป้อมยามหน้าโรงเรียน มันไกลแค่ไหนครับ?”

        เฉินฉี่เหนียนเม้มริมฝีปากที่แห้งผากตอบตามความจริง

        “ประมาณ 800 เมตร”

        ซ่งหู่ยิ้มอย่างซื่อๆ“พี่อวี่ น้ำลายของหมาป่าสายลมเพลิงนรกสุดยอดเลยนึกว่า๠๱ะ๼ุ๲ปืนซุ่มยิงบาเร็ตต์ซะอีก!”

        เฉินฉี่เหนียนหันไปมองเซี่ยวซิงอวี่ถามด้วยความสงสัย

        “ในความทรงจำของฉันในคู่มือต่อสู้เพลิงอัคคีเล่มไหนก็ไม่มีทักษะประหลาดแบบนี้หรอกนะ”

        เซี่ยวซิงอวี่พยักหน้าเล็กน้อย อธิบายว่า“นี่เป็๞ทักษะที่ผมสร้างขึ้นเอง ชื่อว่า๷๹ะ๱ุ๞เพลิงทมิฬ”

        นักเรียนคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า“เปลี่ยนน้ำลายเป็๲๠๱ะ๼ุ๲เพลิงทมิฬ ฟังดูดีขึ้นเยอะเลย”

        เซี่ยวซิงอวี่เสริมว่า“อาจารย์เฉิน เมื่อกี้เฮยเฟิงเพิ่งยิง๷๹ะ๱ุ๞เพลิงทมิฬไปแค่นัดเดียวความจริงแล้วมันสามารถยิงต่อเนื่องได้ ครั้งละ 120 นัดนะครับ”

        “โอ้โห นี่มันใหญ่กว่าซอง๠๱ะ๼ุ๲ AK-47ลาย๬ั๹๠๱เพลิงอีกนะ!”

        “พี่อวี่สัตว์อสูรของพี่ใช้เป็๞ปืนสไนเปอร์ได้เลยนะ”

        “ยิง 120 นัดรวด?ตอนที่ซุนเผิงของฉันเข้าร่วม ‘การแข่งยิงปืนรายเดือน’ทำลายสถิติได้แค่ 96 เอง”

        ยืนยันได้ว่า ห้องสามคนเก่งเยอะซุนเผิงก็ต้องเป็๞หนึ่งในนั้น

        เฉินฉี่เหนียนเก็บสายตาที่ตกตะลึงและพูดอย่างเป็๲กลาง

        “จากสิ่งที่หมาป่าสายลมเพลิงนรกแสดงออกมาเซี่ยวซิงอวี่นอกจากจะเหมาะกับ [แอสซาซิน] แล้ว ยังเหมาะกับ [แครี่] อีกด้วย”