บทที่ 27
เที่ยวชมเทศกาลนอกเมือง
และแล้วในตอนนี้งานเทศกาลก็มาถึง
ภายในเมืองเฟิงเฉินมีการจัดงานอย่างใหญ่โต
ทั่วทั้งเมืองนั้นถูกประดับด้วยของตกแต่งอันงดงาม แสงไฟหลากสีสว่างไสวไปทั่ว
เมืองเฟิงเฉินแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นได้ไม่นาน แต่มันกลายเป็ศูนย์กลางของแดนรกร้างทางเหนือใน่ไม่กี่ปี
นี่บ่งบอกให้ล่วงรู้ว่าเมืองแห่งนี้นั้นเป็ศูนย์กลางแห่งความเจริญรุ่งเรืองขนาดไหน
แน่นอนว่าประชากรของเมืองแห่งนี้เพิ่มขึ้นในทุกๆวัน มีงานเทศกาลที่มักจะถูกจัดขึ้นแต่ไม่ได้บ่อยมากนัก
เมื่อเทียบกับเมืองหลวงของราชวงศ์แล้ว แน่นอนว่าสถานที่แห่งนี้ยังเป็เพียงแค่เมืองขนาดไม่ได้ใหญ่
มันเลยไม่ได้มีงานเทศกาลที่หลากหลายเทียบเท่ากับเมืองหลวง
แต่ว่าเมื่อมีงานเทศกาลเฉลิมฉลองขึ้นมาแต่ละครั้ง เมืองแห่งนี้ก็หนาแน่นไปด้วยผู้คน
แถมการประดับตกแต่งเมืองแห่งนี้ยังยิ่งใหญ่ตระการตาเป็อย่างยิ่ง
เป็เพราะว่าไม่ค่อยได้จัดงานเฉลิมฉลอง เมื่อมีงานเฉลิมฉลองสักครั้งหนึ่งทุกคนเองก็จัดงานอย่างเต็มที่
มันเลยทำให้บรรยากาศภายในเมืองแห่งนี้เต็มไปด้วยความครึกครื้น
งานเฉลิมฉลองเช่นนี้ถูกจัดขึ้นทุกปี เพราะว่าเป็งานเฉลิมฉลองการก่อตั้งเมือง
เหล่าชาวเมืองในเมืองนั้นต่างร่วมกันยินดี วันนี้มีเทศกาลหลายอย่างถูกจัดขึ้นภายในเมือง
แม่ทัพใหญ่ผู้นี้เป็คนดูแลดินแดนรกร้างทางเหนือ ในทุกๆปีจะนำเอาการละเล่นมากมายมาแสดงในเมือง
ส่วนใหญ่แล้วเป็พวกการแสดงต่างๆที่คนแดนเหนือไม่เคยเห็น
มันเลยทำให้ใน่เวลานี้เป็่เวลาที่เมืองแห่งนี้มีผู้คนเดินทางเข้ามามากหน้าหลายตามากที่สุด
งานเทศกาลเฉลิมฉลองถูกจัดขึ้นั้แ่กลางวันไปจนถึงกลางคืน
แม้แต่ยามราตรีเมืองแห่งนี้ก็ยังคงสว่างไสว
วันนี้เองก็เป็อีกหนึ่งวันที่เจียงเฟิงออกมาจากจวนแม่ทัพ
เจียงเฟิงคล้ายคนที่ออกมาเที่ยวชมงานเทศกาลทั่วไป
เพราะว่าวันนี้เป็วันที่มีการเฉลิมฉลอง คุณชายตระกูลน้อยใหญ่ในเมืองต่างพากันออกมาเที่ยวเล่นอยู่แล้ว
หรือแม้กระทั่งคุณชายจากเมืองข้างๆเองก็เดินทางมาด้วยเช่นเดียวกัน
การที่เจียงเฟิงออกมาเที่ยวเล่น ด้วยรูปลักษณ์ที่ถือว่าหล่อเหลาและสง่างาม ผู้คนในเมืองเองก็มองว่าเขานั้นเป็คุณชายต่างเมืองที่มาเที่ยวเหมือนคุณชายตระกูลใหญ่คนอื่นๆ
เพราะแบบนั้นเลยไม่ได้มีใครสังเกตตัวของเขาเป็พิเศษ
เจียงเฟิงออกมาเที่ยวเล่นงานเทศกาลนอกเมือง ด้านนอกเมืองเองก็มีแสงไฟสว่างไสว
ในตอนนี้มีร้านค้ามากมายแม้กระทั่งแผงขายของแปลกประหลาดหลายแห่ง
ไม่เพียงเท่านั้นด้านนอกเมืองยังมีการละเล่นที่แปลกประหลาดอีกหลายอย่าง
เจียงเฟิงเดินชมงานเทศกาลอย่างสบายใจ โดยที่มีเฉินอวี้ติดตามมาด้วย
ส่วนซินอวี้ เขาบอกแล้ววว่ามีเื่ให้นางต้องทำ
ในตอนนี้เขาก็ให้นางเดินทางไปตามคำสั่งของเขาเรียบร้อยแล้ว
ในขณะที่กำลังเดินชมงานเทศกาลอยู่ด้านนอกเมือง
บนถนนเส้นนึงในขณะที่กำลังเดินนั่นเองเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังของเจียงเฟิง
เจียงเฟิงหันไปมองแล้วก็พบคนที่ตัวของเขานั้นคิดเอาไว้จริงๆ
บุรุษหนุ่มที่มีรูปลักษณ์ภายนอกดูอ่อนโยนและหล่อเหลา
อีกฝ่ายก็คือคุณชายจาง คุณชายจางผู้นี้เดินเข้ามาด้วยท่าทางที่นอบน้อมเป็อย่างยิ่ง
อีกฝ่ายยกมือประสานกันแล้วก็ก้มศีรษะและคารวะ “คารวะท่านผู้าุโ”
เจียงเฟิงพยักหน้าแล้วก็ยิ้มอย่างเป็มิตร
“ไม่คิดว่าผู้าุโเทพเซียนจะสนใจงานเทศกาลในเมืองมนุษย์เช่นนี้ด้วย” คุณชายจางพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม
แน่นอนว่าคำพูดนี้เหมือนกับคำพูดของคนธรรมดาทั่วไป ที่ชักชวนสนทนากับคนรู้จัก
แต่เมื่อฟังดูก็จะรู้ว่าคำพูดนี้มีการยกยอเจียงเฟิงซ่อนอยู่ด้วย
อีกฝ่ายเรียกเขาว่าผู้าุโเทพเซียนและยังใช้คำว่าสถานที่แห่งนี้คือเมืองมนุษย์
เพื่อยกสถานะให้ตัวของเขาดูสูงขึ้นไปอีกในสายตาของคนธรรมดา
แน่นอนถ้าเกิดว่าเป็คนอื่นคงจะรู้สึกชื่นชมบุรุษหนุ่มที่ประจบประแจงเช่นนี้ได้ดี
แต่ว่าสำหรับตัวของเจียงเฟิงเขาแทบจะหลุดหัวเราะในใจ
ถ้าเกิดว่าอีกฝ่ายนั้นล่วงรู้ว่าตัวของเขายังเป็เพียงแค่ผู้ฝึกปราณที่อยู่ขอบเขตแรก
ไม่รู้ว่าคำยกยอที่อีกฝ่ายเรียกตัวของเขาว่าเทพเซียนจะรู้สึกกระดากปากหรือไม่
เรียกคนที่อยู่ในขอบเขตแรกว่าเป็ผู้าุโเทพเซียน ถ้าเกิดว่าพวกสำนักเซียนได้ยินเกี่ยวกับเื่นี้ คงได้แต่มองบุรุษหนุ่มผู้นี้ด้วยหางตาอย่างเหยียดหยาม
เอาเถอะถึงอย่างไรเสียมันเองก็เป็สิ่งที่เจียงเฟิงแสดงให้อีกฝ่ายได้เห็น
และก็้าให้อีกฝ่ายคิดว่าเขาเป็เช่นนั้นจริงๆ
การที่อีกฝ่ายแสดงท่าทางเช่นนี้ก็ถือว่าตัวของเขานั้นสำเร็จผลแล้ว
หลังจากนั้นคุณชายจางก็เริ่มชักชวนเจียงเฟิงพูดคุย
เห็นว่าเจียงเฟิงไม่ได้เป็เหมือนพวกเทพเซียนบนูเาที่ถือตัว
ในครั้งนี้คุณชายจางเองก็เริ่มมั่นใจมากขึ้น เพราะแบบนั้นตัวของมันเลยเริ่มพูดเกี่ยวกับเื่ต่างๆ
สุดท้ายแล้วก็ชักชวนให้เจียงเฟิงไปนั่งสนทนาด้วยกัน
อีกฝ่ายบอกว่าตนเองนั้นกำลังจัดงานเลี้ยงสังสรรค์กันอยู่ กับเหล่าคุณชายด้วยกันมีคุณชายจากต่างถิ่นเดินทางมาไม่น้อย
โดยสถานที่ที่กำลังจัดงานกันอยู่นั่นคือทะเลสาบแห่งหนึ่งที่อยู่นอกเมือง
แน่นอนว่ามีศาลาขนาดใหญ่ตั้งอยู่บริเวณกลางทะเลสาบ
โดยปกติแล้วสถานที่แห่งนี้เป็ที่ที่ผู้คนที่มีฐานะมักจะมาจัดงานเลี้ยงกัน
ส่วนเ้าของที่ของสถานที่แห่งนี้แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดรู้
แต่ว่ามีหลายคนบอกว่าตรงทะเลสาบแห่งนี้เป็ที่ดินของตระกูลจาง แต่ว่าเื่นี้ก็ไม่มีใครยืนยันได้เช่นเดียวกัน
เจียงเฟิงแสดงท่าทางครุ่นคิดอยู่สักพักนึง
ก่อนที่ตัวของเขานั้นจะพยักหน้าตอบตกลง
แน่นอนว่าเจียงเฟิงได้เดินตามไปในทันที หลังจากที่ตัวของเขานั้นตามไปแล้วก็ไปถึงทะเลสาบที่จัดงาน
บริเวณกลางทะเลสาบมีศาลาขนาดใหญ่อยู่จริง โดยที่ตอนนี้ทั่วทั้งศาลาเต็มไปด้วยคุณชายมากมาย แสงไฟสว่างไสวมีเหล่านางรำกำลังร่ายรำอย่างงดงาม
ไม่เพียงเท่านั้นมันยังมีสุราดีที่ส่งกลิ่นหอมมาจนถึงบริเวณนี้
เจียงเฟิงยิ้มอย่างพึงพอใจและเขาเองก็พยักหน้า
เมื่อเห็นว่าเจียงเฟิงที่เป็ผู้าุโเทพเซียนกำลังพึงพอใจ คุณชายจางเองก็ได้แต่แสดงรอยยิ้มในใจของตนเอง ตัวของมันนำพาเจียงเฟิงเดินทางมุ่งตรงเข้าไปภายในงาน
แน่นอนว่าเมื่อคุณชายจางที่เป็คนจัดงานเดินทางมาถึง
คุณชายน้อยใหญ่มากมายภายในศาลาเองก็ต้องแสดงท่าทางเคารพ
ถึงอย่างไรเสียอีกฝ่ายเองก็เป็เ้างานที่จัดงานแห่งนี้ขึ้นมา พวกเขาเองก็ต้องให้เกียรติเ้าของงานกันบ้าง
ถึงแม้ว่าหลายคนจะเป็คุณชายที่ถือได้ว่ามีฐานะ แต่ว่าเมื่อลองเปรียบเทียบดูแล้วคุณชายที่สามารถเทียบได้กับคุณชายตระกูลจางผู้นี้แทบจะไม่มีอยู่เลยในดินแดนรกร้างทางเหนือ
เจียงเฟิงที่ติดตามคุณชายจางมา ก็เป็ที่สงสัยในสายตาของคุณชายพวกนี้ ว่าเขามีฐานะอันใดกันแน่ถึงสามารถเดินทางมาพร้อมกับคุณชายจางได้
แต่มีคุณชายคนหนึ่งที่แสดงท่าทางตื่นตะลึง แต่ก็แสดงท่าทางหวาดกลัวด้วยเช่นเดียวกัน ใช่แล้วคนผู้นั้นคือคุณชายที่เคยโดนเจียงเฟิงเล่นงานภายในหอสุรา
อีกฝ่ายจำเขาได้แต่ว่าไม่ได้พูดอันใดออกมา เจียงเฟิงไปนั่งตำแหน่งของแขกสำคัญ
หลังจากนั้นแล้วงานเลี้ยงก็เริ่มขึ้น เป็งานเลี้ยงสังสรรค์ของคุณชายทั่วไปมีการพูดคุยเกี่ยวกับเื่ต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็เกี่ยวกับเื่วรรณกรรมหรือแม้กระทั่งเกี่ยวกับเื่สาวงาม หรือแม้กระทั่งเื่ของยุทธภพเองก็พูดถึง บรรยากาศเช่นนี้มันทำให้ตัวของเขานึกถึงในอดีตจริงๆ
อดีตตอนที่อยู่ภายในเมืองหลวง ตัวของเขาก็เคยถูกเชื้อเชิญด้วยคุณชายตระกูลใหญ่ ไม่น้อยให้เข้าร่วมงานเลี้ยงประเภทนี้หลายครั้ง