(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ตอนที่ 17ปกป้อง หลังจากที่ธามควงหญิงโสภานิรนามออกงานใหญ่แล้ว บรรดานักข่าวก็พุ่งตรงไปหาพริมาพร้อมทั้งถามถึงที่มาที่ไป นางเอกสาวซึ่งยังคงเต็มไปด้วยความเจ็บใจที่ถูกบอกเลิกยิ่งสร้างกระแสต่อโดยบอกว่าหญิงสาวคนนี้อาจจะอยู่เบื้องหลังการเลิกกันของเธอกับธาม และยังบอกอีกว่าอาจจะเป็นเพราะหญิงสาวคนนี้ ที่ทำให้นักแสดงหนุ่มเปลี่ยนไปธามนั่งมองภาพข่าวของตัวเองกับเพชรพันปีที่ช่างภาพและสื่อต่างๆ ถ่ายพวกเขาไว้ด้วยกันด้วยสีหน้าที่นิ่งสนิท แววตามีความไม่พอใจซ่อนอยู่เมื่อเห็นเนื้อข่าวที่กล่าวหาเพชรพันปีอย่างไม่เป็นธรรม ถึงแม้เขาจะไม่พอใจข่าวนั้น แต่ภาพที่เธอเดินเคียงข้างทำให้นักแสดงหนุ่มยิ้มออกมาส่วนตัวแล้วเขาชอบเพชรพันปีแบบแต่งตัวธรรมดามากกว่า แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเมื่อยามเธอแต่งตัวหรูหรานั้น ก็ช่างมีเสน่ห์เย้ายวนชวนมองจนไม่อยากจะละสายตากันเลยทีเดียว“เธอสวยมากนะว่าไหม” นายแพทย์ธรเอ่ยขึ้น พร้อมทั้งทรุดตัวนั่งที่โซฟาหรูที่อยู่ไม่ไกลจากลูกชายนัก“พ่อหมายถึงเพชรพันปีหรือครับ”“ใช่ ตอนหนูเพชรเดินเคียงข้างกับลูก ดูเหมาะสมกันมากเลย”“พ่อก็พูดเป็นเล่น” นักแสดงหนุ่มกล่าวติดตลก“พ่อพูดจริง ตอนไม่แต่งหน้าก็หน้าตาน่าเอ็นดูปากนิดจมูกหน่อย พอแต่งออกมานี่สวยเหมือนนางพญาเลย เหมือนนางเอกหนังจีน”“ก็พ่อเขาเป็นคนจีนนี่ครับ”“นักข่าวให้ความสนใจกับลูกมากหนูเพชรด้วย แต่ข่าวที่เขียนออกมาพ่ออ่านแล้วรู้สึกไม่ดีเลย เขียนทำให้หนูเพชรดูร้าย ยิ่งอดีตคู่ควงของลูกด้วยแล้วยิ่งให้ข่าวแย่ไปใหญ่”“ผมคงต้องจัดการอะไรสักอย่าง พริมาทำเรื่องให้มันวุ่นวายมากขึ้น เพชรไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องระหว่างผมกับพริมาเลย ไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ แต่กลับต้องมาเป็นเป้าให้คนอื่นโจมตี”“ลูกควรจัดการนะ”“ผมต้องทำอยู่แล้วครับ วันนี้ก่อนกลับเข้ามา ผมเจอพ่อกับแม่ของเพชร คุณแม่ไม่เท่าไหร่ แต่พ่อของเธอโกรธมาก”“มันก็น่าโกรธ ลูกสาวมีข่าวเสียๆ หายๆ แบบนี้เป็นใครก็ต้องไม่พอใจ”“ผมต้องจัดการแน่ครับพ่อ ผมไม่อยากให้เพชรพันปีต้องมาเจอเรื่องที่ร้ายกาจ ผมปล่อยให้พริมาเล่นงานผมมานานแล้ว” นักแสดงหนุ่มตอบบิดาเสียงเครียด ถึงเวลาที่เขาจะต้องทำอะไรบางอย่างเสียที นักแสดงหนุ่มทำตามที่พูดไว้ เขาไม่ได้ให้ข่าวกับหนังสือหัวไหนเป็นพิเศษ แต่เลือกที่จะแถลงการณ์ผ่านอินสตาแกรมส่วนตัวแทน นักแสดงหนุ่มลงทุนเปิดอินสตาแกรมเพื่องานนี้โดยเฉพาะ และเมื่อเปิดไปไม่ถึงสองชั่วโมง ยอดคนติดตามก็ร่วมแสนแล้วข้อความอธิบายว่าระหว่างเขากับพริมานั้นเคยใกล้ชิดกันอยู่พักหนึ่งจริง แต่ความสัมพันธ์หยุดลงมาหลายเดือนแล้ว ระหว่างเขากับนางเอกสาวเป็นความสัมพันธ์ที่มีการตกลงกันไว้แต่แรกว่าจะคบกันแบบไหน ซึ่งรายละเอียดต่างๆ จะไม่พูดเพราะมันจะทำให้อีกฝ่ายดูไม่ดีส่วนเรื่องหญิงสาวที่ควงออกงานนั้น ธามบอกว่าเธอคือหญิงสาวที่เพียบพร้อมทุกอย่าง แต่ไม่ได้อยู่ในวงการบันเทิง และเขาไม่ต้องการให้สื่อหรือบรรดานักเลงคีย์บอร์ดใส่ร้ายหรือลงข่าวเกี่ยวกับเพชรพันปีเสียๆ หายๆ เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง แม่ค้าสาวไม่ใช่มือที่สามแต่อย่างใดเขาไม่ต้องการให้ผู้หญิงที่แสนดีแบบนั้นต้องมาเสียหายเพราะความอคติของนักข่าวบางสำนัก รวมทั้งคนที่มีอคติบางคน หากอยากจะระบายหรืออยากด่าให้มาลงที่ตนเพียงคนเดียวเท่านั้น และตอนท้ายยังแอบขู่ว่า ถ้ายังไม่หยุดให้ร้ายเธอ เขาจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายแน่นอนนางเอกสาวชื่อดังถึงกับปาหนังสือซุบซิบดาราทิ้ง เพราะข้อความในนั้นทำให้เธอหงุดหงิดเป็นที่สุด นอกจากจะรู้สึกเสียใจที่ถูกธามเมินและไม่คิดจะกลับมาคบหาแบบจริงจังแล้ว ยังรู้สึกเสียหน้าเป็นที่สุดเมื่อธามนั้นปกป้องผู้หญิงแปลกหน้าคนนั้นแถมยังยกย่องกับสื่ออีก“กรี๊ด”เสียงกรีดร้องของนักแสดงที่มีภาพลักษณ์เรียบร้อยมาตลอด ทำให้ทีมงานที่อยู่ในกองถ่ายนั้นพากันตกอกตกใจ เพราะไม่เคยเห็นพริมาแสดงอาการแบบนี้มาก่อน“เป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณน้อง”“ไม่เป็นไรค่ะ แค่โกรธที่เขาปกป้องแม่คนนั้น”“ท่าทางเขาจะรักเธอมากนะคะ พี่ไม่เคยเห็นคุณธามแก้ข่าวมาก่อน แต่ครั้งนี้เขาทำ แถมยังลงทุนเปิดไอจีด้วย” ช่างทำผมเอ่ยขึ้น เมื่อนึกได้ว่าที่ผ่านมาไม่ว่าจะมีข่าวกับใครหรือถูกใส่ร้ายในข่าวมากแค่ไหน ธามไม่เคยแม้แต่คิดที่จะแก้ข่าวเลยด้วยซ้ำสิ่งที่นักแสดงหนุ่มชอบทำคือเงียบและปล่อยให้ข่าวมันหายไปตามกาลเวลา แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ ถึงขนาดลงทุนเปิดบัญชีโซเชียลมีเดียและจัดแถลงการณ์เองเสร็จสรรพอีกต่างหาก แสดงว่าผู้หญิงคนนั้นต้องมีความสำคัญกับนักแสดงหนุ่มมากแน่ๆ“ท่าทางจะจริงจังกับผู้หญิงคนนี้นะคะพี่ว่า”“ไม่หรอกค่ะ เขาไม่มีทางจริงจังกับใคร เชื่อสิคะเดี๋ยวเขาก็ทิ้ง” พริมาพูดด้วยความมั่นใจในขณะที่ฝ่ายนางเอกชื่อดังไม่พอใจกับข่าวที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ทางฝ่ายบ้านของเพชรพันปีเองโดยเฉพาะคุณนายพลอยพันแสงค่อนข้างจะพอใจมากเมื่อเห็นข่าว และเริ่มเห็นข้อความให้กำลังใจจากกลุ่มแฟนคลับบางส่วน ถึงแม้จะมีคนเข้าไปต่อว่าอยู่บ้าง แต่ก็เบาลงกว่าเดิมมาก“เขาทำจริงตามที่พูด ข่าวเขียนถึงลูกของเราแบบเสียๆ หายๆ ลดลง” คุณนายเจ้าของโรงงานน้ำพริกพูดออกมากับสามี เถ้าแก่ใหญ่เบ้ปาก ถึงจะทำให้เรื่องมันดีขึ้น แต่ท่านก็ยังไม่ชอบไอ้หมอนั่นอยู่ดี“แม่พลอยอย่าชื่นชมมันได้ไหม เฮียไม่ชอบ”“เฮียต้องเปิดใจมากกว่านี้ การที่เขาพาลูกของเราออกงาน มันก็เหมือนเป็นการเปิดตัวเพชรไปในทีแล้วด้วย”“แต่เฮียไม่ชอบมัน ไม่ถูกชะตา”“เพราะเขาหน้าไทยเหรอ”“แม่พลอยก็น่าจะรู้”“เฮีย คนเรามีหลายประเภท ลูกเราสามคนนิสัยไม่เหมือนกันเลยสักคน เราเลี้ยงลูกได้แต่ตัวนะเฮีย ใจเป็นสิ่งที่บังคับไม่ได้ ฉันเชื่อว่าถ้าเฮียบอกให้เพชรมันเลิกคบกับคุณธาม เพชรมันจะทำเพราะมันรักเฮีย แต่เฮียอยากให้ลูกเสียใจเหรอ และอีกอย่าง เรายังรู้จักคุณธามไม่นานพอที่จะตัดสินว่าเขาเป็นคนยังไง เราเพิ่งเจอเขาแค่ครั้งเดียวเองนะ”“แต่...”“ให้โอกาสเขาสิเฮีย ฉันเองก็ไม่ได้ชอบเขามากนักหรอก แต่ฉันอยากรู้จักเขามากกว่านี้ ถ้าเขาดีมันก็ดีกับลูกเรา แต่ถ้าไม่ดีเราก็จะได้ช่วยกัน” คุณนายเจ้าของโรงงานน้ำพริกพูดกับสามีแบบใช้เหตุผล“แต่เฮียสัญญากับเพื่อนไว้แล้วนะ ว่าจะดันลูกชายมันให้เป็นลูกเขยให้ได้”“เฮียเลิกคิดเถอะ เพชรไม่ยอมแน่ เฮียก็รู้ว่าลูกของเราเกลียดนายเล้งคนนั้นขนาดไหน เพชรไม่มีทางลงเอยกับเขาแน่ ถ้าเฮียบังคับมากๆ ฉันกลัวว่าลูกเราจะทำอะไรบ้าๆ ลงไป”“แม่พลอยกลัวว่ามันจะฆ่าตัวตายเหรอ”“ไม่กลัว มันไม่ทำแบบนั้นแน่ เพชรไม่ใช่คนที่จะทำร้ายตัวเอง แต่ว่าอีกฝ่ายอาจจะอันตรายได้ คิดดูสิ ถ้าลูกไปเล่นงานเขาเข้าจะเกิดอะไรขึ้น”เถ้าแก่ใหญ่พยักหน้ายอมรับในสิ่งที่ภรรยาพูดช้าๆ ใช่ เพชรพันปีอาจจะเล่นงานอีกฝ่ายจนน่วมได้“นี่เราไม่มีทางอื่นจริงๆ เหรอแม่พลอย”“ให้โอกาสเขาหน่อยนะ เฮียเองก็ชอบให้โอกาสคนนี่นา เฮียเคยพูดว่าคนเราสามารถกลับตัวกลับใจได้ ถ้ามีความมั่นคงมากพอ”“ก็ได้ เฮียจะลองดู แต่บอกไว้เสียก่อนนะ ถ้าไม่ผ่านทุกคนก็ต้องยอมรับเหมือนกัน” เถ้าแก่ทองคำแท้พูดออกมาอย่างขัดใจเพราะไม่มีทางเลี่ยง เพชรพันปียิ้มให้กับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยความพอใจเมื่อเห็นว่าเขาแก้ข่าวให้ คนที่มีชื่อเสียงระดับธามนั้นไม่จำเป็นต้องพึ่งสำนักข่าวใหญ่ๆ แต่อย่างใด เพราะเพียงแค่ประกาศลงอินสตาแกรมก็ดูเหมือนจะคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นถึงจะยังมีคนด่าอยู่บ้างแต่ก็เบาลง เพราะธามขู่จะดำเนินคดีและทำจริงตามที่พูด แถมยังให้เพื่อนที่เป็นตำรวจช่วยพูดอีกแรง ทำให้บรรดาเกรียนคีย์บอร์ดต่างกลัวกันถ้วนหน้า“ขอบใจนะที่แก้ข่าวและทำให้บางสื่อเลิกเล่นงานฉัน แต่ว่ามันจะไม่ทำให้คุณเสียแฟนคลับไปเหรอ เล่นให้เพื่อนที่เป็นตำรวจช่วยขู่แบบนั้น มันจะทำให้คนชอบคุณน้อยลงหรือเปล่า” แม่ค้าสาวกล่าวคำขอบคุณ พร้อมทั้งวางแก้วนมที่เธอเพิ่งปั่นไว้ตรงหน้าเขา“มันเป็นสิ่งที่ผมต้องทำ ผมไม่อยากให้ใครว่าคุณในทางเสียๆ หายๆ คุณไม่ได้เป็นอย่างที่เขานั่งเทียนเขียนข่าวกัน และไม่ต้องห่วงหรอก แฟนคลับของผมที่ตามกันมาจริงๆ เข้าใจผมดี พวกที่มาด่าเป็นพวกที่ด่าเอามันมากกว่า” เขาตอบและดื่มนมปั่นที่เธอเพิ่งทำให้“อร่อย คุณผสมอะไรลงไปในนี้”“น้ำผึ้ง ฉันชอบกินนมผสมน้ำผึ้ง มันช่วยสร้างความหอมและหวานแบบละมุน” เพชรพันปีบอก“ทำให้ผมกินบ่อยๆ นะ ว่าแต่คุณกำลังทำอะไร” เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะทำอะไรกลางห้องครัว“ปอกผลไม้”“ผมช่วย”“แต่คุณใช้มีดไม่คล่อง”“เอาน่า ไม่หัดแล้วจะคล่องได้ไงจริงไหม ของแบบนี้มันต้องทำบ่อยๆ”ธามหั่นผลไม้อย่างเก้ๆ กังๆ แต่ละชิ้นก็ใหญ่บ้างเล็กบ้างคละเคล้ากันไป บางชิ้นแทบมองไม่ออกด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร เพชรพันปีถอนหายใจออกมาด้วยความอ่อนใจและแอบเป็นห่วง รู้อยู่แล้วว่าเขาทำเรื่องพวกนี้ไม่เป็นเลยถึงแม้จะเคยช่วยเธอหั่นผักบ้าง แต่สุดท้ายเธอก็ต้องสั่งให้หยุดแล้วมานั่งทำเอง ตอนที่ธามมาช่วยนั้นส่วนใหญ่จะช่วยล้างผัก ผลไม้และของต่างๆ นอกจากนั้นก็ช่วยจัดการใส่ของลงปิ่นโตของลูกค้า“คุณ ฉันทำเองได้นะ”“ผมบอกแล้วว่าจะทำ คุณก็ควรปล่อยให้ผมทำ”“แต่คุณหั่นได้น่าเกลียดมาก” หญิงสาวติง“คุณไม่มีศิลปะในการมอง ถ้าหั่นชิ้นเท่ากันหมดความสวยงามมันก็หายไป”“สิ่งที่คุณพูด มันคือข้ออ้างของคนที่ทำได้ไม่ดี”“นั่งเงียบๆ ได้ไหม การปอกผลไม้มันต้องใช้เวลาและสมาธิ อย่ามาพูดให้ผมเสียสมาธิกับสิ่งที่กำลังทำตรงหน้าได้ไหม แต่แอปเปิลนี่กัดเอาก็ได้ ไม่เห็นจะต้องเอาเปลือกออกเลย ไม่จำเป็นต้องหั่นด้วย แล้วไหนจะแกะลายบนผลไม้อีก”“กินเป็นชิ้นๆ มันกินง่ายกว่า และที่สำคัญมันสุภาพกว่าการกัด”“คุณเรื่องมากกับเรื่องแค่นี้เสมอเหรอ”“ไม่ใช่เรื่องมาก แต่มันคือการใส่ใจในรายละเอียด” เธอบอก แต่แล้วก็ละมือจากสิ่งที่ทำเพราะเสียงร้องของเขา ธามสะดุ้งและร้องออกมาเบาๆ เมื่อถูกมีดบาดเข้าที่นิ้ว“โอ๊ย”“ไหนดูซิ” เพชรพันปีจับมือข้างที่ได้รับบาดเจ็บขึ้นมาดู เธอหยิบทิชชูมาเช็ดเลือดที่ไหลและค่อยๆ เป่าที่นิ้วชี้เบาๆ“ทำอะไร”“เป่าไง ทำแบบนี้จะทำให้เบาเจ็บ” พูดจบเธอก็เป่าต่อ แถมทำปากพึมพำท่องอะไรบางอย่างนักแสดงชื่อดังมองการกระทำของหญิงสาวด้วยสายตาที่อ่อนโยน ลมที่ถูกเป่าออกมาจากปากสวยๆ ของเธอนั้นนุ่มนวลและเย็นแผ่วๆ นั่นช่วยลดความเจ็บลงไปได้มากเหมือนกัน“ท่องอะไร” นักแสดงหนุ่มถามด้วยความสงสัย“คาถากันเจ็บ” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความแปลกใจ“มีคาถาแบบนี้ด้วยเหรอ”“มี อาม่าของฉันเป่าแล้วท่องนะโมพุธทายะ ฉันก็ไม่เจ็บ” เพชรพันปีตอบและเป่าไปที่แผลต่อ“ล้างแผลก่อนนะ เดี๋ยวจะไปเอาอุปกรณ์ทำแผลมาจัดการให้” เธอเดินจากไปที่ตู้ยา เมื่อได้สิ่งที่ต้องการครบแล้วก็เริ่มทำแผลให้“เสร็จแล้ว”“ขอบใจนะ” เขาเอ่ยขอบคุณหลังจากที่เธอทำแผลให้เรียบร้อยแล้ว“คุณต้องระวังให้มากกับการใช้ของมีคม แม้ว่าฉันจะบ่นหรือพูดอะไรก็ไม่ต้องใส่ใจ”“คุณจะไม่ให้ใส่ใจได้ยังไง ในเมื่อคุณพูดไม่หยุด” เขาเถียงและทำท่าจะหั่นผลไม้ต่อ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำเธอก็แย่งของทุกอย่างมาเสียก่อน“มานี่ ฉันทำเอง” เพชรพันปีตัดบทและเข้ามาปอกผลไม้แทนเสียเอง ธามรู้สึกสุขใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กล่องพัสดุกล่องใหญ่ที่ส่งมา ทำให้นักแสดงหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ แต่เมื่อเห็นชื่อของคนที่ส่งมา ดวงตาคมก็เครียดขึ้นมาแทบจะทันทีทันใด ชื่อนี้ไม่ได้เห็นมานานแล้ว และเขาไม่คิดว่าจะได้เห็นอีกนักแสดงหนุ่มหยิบกล่องนั้นมาถือไว้และตัดสินใจเปิดมันออกมาดูอย่างเสียมิได้ ภายในกล่องมีชุดสูทที่ตัดเย็บอย่างประณีตอยู่ และมีจดหมายฉบับเล็กแนบมาด้วย ธามอ่านข้อความในจดหมายนั้นช้าๆ ดวงตาไหวเล็กน้อยเมื่ออ่านจบ คว้าพัสดุกล่องใหญ่ติดมือและโยนมันเข้าไปในรถ จากนั้นก็ขับรถออกไปทันทีเพชรพันปีแปลกใจเมื่อเห็นว่าธามกลับมาหาเธออีกครั้งในยามวิกาล นักแสดงหนุ่มไม่พูดอะไร แต่กลับส่งจดหมายให้แทน เพชรพันปีรับจดหมายมาถือไว้ ก่อนจะค่อยๆ เปิดอ่าน ธามลูกรักแม่รู้ว่าการเขียนจดหมายมาหาลูกนั้นอาจจะสร้างความไม่พอใจให้ แต่แม่อยากจะบอกลูกว่าแม่รู้สึกยินดีเป็นอย่างมากที่ได้เห็นลูกได้รับรางวัลที่ยิ่งใหญ่ระดับเอเชีย แม่อยากแสดงความดีใจกับลูก แต่แม่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรจึงคิดว่าวิธีนี้เป็นทางที่ดีที่สุดที่แม่จะสื่อสารกับลูก แม่ส่งชุดสูทที่ตัดมันขึ้นด้วยตัวเองมาให้ด้วย แต่ไม่รู้ว่ามันจะพอดีหรือเปล่า เพราะแม่เองก็กะรูปร่างของธามผ่านภาพถ่ายเท่านั้นธาม แม่อาจจะทำผิดกับคุณพ่อและลูก แต่อยากให้ลูกรู้ว่าแม่นั้นรักลูกมาก มากกว่าชีวิตของแม่เสียอีก สิ่งที่แม่ทำไปในอดีตมันไม่อาจแก้ไขได้ แต่อยากให้ลูกรู้ ว่าแม่คนนี้รักลูกอยู่ตลอดและคิดถึงลูกทุกลมหายใจเข้าออก ถ้าเป็นไปได้ แม่เองก็อยากจะพบลูกสักครั้ง แต่แม่ก็ไม่กล้าพอที่จะไปหา แม่ขอโทษรักลูกเสมอจาก... แม่ เพชรพันปีพับจดหมายและนำมันใส่เข้าซองแบบเดิมเมื่ออ่านจบ เธอหันมามองคนที่นั่งทำหน้านิ่งไม่พูดไม่จาด้วยความเห็นใจ และเริ่มจะรับรู้ถึงเรื่องบางอย่างของเขา“แม่ทิ้งผมไปตั้งแต่ตอนที่ผมยังเด็ก เธอทิ้งสามีที่ดีที่สุด และทิ้งลูกที่เขียนมาในจดหมายนั้นว่ารักมากไปกับผู้ชายอีกคน ไม่มีการติดต่อกลับมาตั้งแต่วันที่เธอหายไป ยี่สิบกว่าปีเลยนะ แล้วอยู่ๆ วันนี้เธอคนนั้นก็ส่งกล่องนี่มา” นักแสดงหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด เพชรพันปีขยับมานั่งข้างๆ และเลื่อนมือไปจับที่ไหล่กว้างเบาๆ“พ่อตามหาเธอแทบพลิกแผ่นดิน ทำทุกอย่างเพื่อสืบหา คุณรู้ไหม ผมเห็นพ่อแอบร้องไห้เวลาที่อยู่คนเดียว พ่อรักแม่มาก แต่มันไม่มากพอที่จะรั้งเธอไว้” คำบอกเล่านั้นสร้างความสะเทือนใจให้ผู้ฟังมากพอสมควร“แต่เวลาช่วยได้ ผมรู้ว่าตอนนี้พ่อก็ยังรักเธออยู่ แต่พ่อรักผมมากกว่า พ่อเป็นพ่อที่ดีที่สุด ตั้งแต่เธอคนนั้นทิ้งเราสองคนไป พ่อทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ให้ผม หน้าที่ที่ผู้หญิงคนนั้นทิ้งไว้” นักแสดงหนุ่มระบายออกมาอย่างอัดอั้น“ธาม” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆแต่ก่อนที่จะพูดอะไรต่อ นักแสดงหนุ่มก็โผเข้ามากอดเธอไว้แบบคนต้องการที่พึ่งทางใจ พร้อมทั้งปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างคนที่อัดอั้นตันใจ เพชรพันปีนิ่งเมื่อถูกกอดแต่สักพักก็กอดตอบ และลูบหลังของอีกฝ่ายเพื่อเป็นการปลอบใจตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าภายใต้ท่าทางที่ดูแข็งไม่ใส่ใจโลกของเขานั้น ภายในเต็มไปด้วยความเจ็บปวด“ผมควรทำยังไง” ชายหนุ่มเอ่ยถามออกมาหลังจากตั้งสติได้ เพชรพันปีไม่ตอบในทันที หญิงสาวคิดอยู่สักพักก่อนที่จะพูดบางอย่างออกมา“ไปหาเธอกันไหม” หญิงสาวแนะนำ นักแสดงหนุ่มคลายอ้อมกอดและมองสบตาคู่สวยของอีกฝ่ายด้วยความไม่เข้าใจ“ไปทำไม ไปให้เขาเยาะเย้ยหรือทำเย็นชาใส่อย่างนั้นหรอ” ความน้อยใจที่ถูกสั่งสมไว้ในใจธามมีมากเหลือเกิน “อย่าคิดอะไรในทางที่ไม่ดีสิ คิดบวกไว้ก่อน” เพชรพันปีปลอบใจ“ผมคิดในด้านดีไม่ออกเลย บอกตรงๆ นะหัวผมมีแต่เรื่องไม่ดี” “ถ้าอย่างนั้นกินอะไรก่อนไหม ขนมเรไรนุ่มๆ ราดกะทิหอมๆ มันๆ โรยด้วยน้ำตาลผสมงาคั่วตำหอมๆ จากนั้นปิดท้ายด้วยไอติม ยาคูลย์ เยลลี่ ที่เอาสตอเบอรี่แช่แข็งในตู้เย็นปั่นผสมไปกับตัวยาคูลย์ด้วย เพิ่มน้ำมะนาวไปอีกหน่อย เสิร์ฟพร้อมปีโป้ อร่อยเว่อร์ น่าจะช่วยให้คุณคิดบวกได้มากขึ้น” เพชรพันปีลุกขึ้นยืนหลังพูดจบ ไม่นานนักขนมเรไรสีหวานก็ถูกนำมาวางตรงหน้าของนักแสดงหนุ่ม ธามไม่ได้พูดอะไร เขาตักขนมนั้นขึ้นมากิน รสชาติของมันทำให้ลืมเรื่องไม่สบายใจ และปิดท้ายด้วยไอศกรีมที่หญิงสาวทำก็สร้างความสดชื่นได้มากเลยทีเดียว“ขอเหตุผลหน่อยว่า การไปพบเธอคนนั้นจะดีอย่างไร” นักแสดงหนุ่มเอ่ยถามหลังจากรับประทานขนมเรียบร้อยแล้ว“การพบกันอาจจะทำให้เรื่องบางอย่างดีขึ้น”“อะไรทำให้คุณคิดแบบนั้น”“จากข้อความในจดหมายตัวหนังสือพวกนี้บอกได้เป็นอย่างดีว่า คุณแม่ของคุณคิดถึงคุณมาก และถ้าจะให้เดาคุณเองก็คงคิดถึงท่าน” นักแสดงหนุ่มถอนหายใจ คิดถึงอย่างนั้นเหรอ เขาคิดถึงเธอคนนั้นอย่างนั้นหรือ“แต่เธอทิ้งผมไป คุณจะให้ผมไปหาคนใจร้ายที่ทิ้งลูกของตัวเองอย่างนั้นหรอ ทำไมผมต้องทำอย่างนั้น ถ้าเธอคนนั้นรักผมจริงต้องมาหาผมสิ ทำไมต้องเป็นผมที่ไปหาด้วย”“เพราะคุณเป็นลูก ไม่ผิดนะถ้าลูกจะไปหาแม่ บางทีถ้าเรารู้ถึงสาเหตุ มันอาจจะทำให้คุณเข้าใจท่านมากขึ้น” เพชรพันปีโน้มน้าว เท่าที่สัมผัสได้คือธามรักแม่มาก แต่ยังมีความกลัว ความน้อยใจกั้นขว้างความรู้สึกอยู่“ถ้ามันแย่กว่าเดิมล่ะ ถ้าเธอไม่ต้อนรับผม ถ้าเกิดความจริงที่ได้รู้คิดไม่มีอะไรนอกจากความรักสนุกของเธอผมจะไม่แย่ไปกว่าเดิมหรอ ผมกลัว” เพชรพันปีเอื้อมมือไปจับมือของเขาเอาไว้และบีบมันเบาๆอย่างให้กำลังใจ“ฉันเชื่อว่ามันจะไม่เป็นแบบนั้น”“แต่...”“ในความคิดของฉัน ฉันเชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนรักลูก จะรักมากรักน้อยแต่ก็รักและการแสดงออกจะแตกต่างกันออกไป อย่างที่บอกจากข้อความในจดหมายยิ่งทำให้ฉันเชื่อว่าคุณแม่ของคุณท่านรักคุณมาก แต่นอกเหนือจากความรักที่มีให้คุณแล้ว คือความรู้สึกผิด”“รู้สึกผิดอย่างนั้นหรอ” ธามทวนคำ“ใช่ ท่านรู้สึกผิดที่ทิ้งคุณ เพราะแบบนี้อาจจะทำให้ท่านไม่กล้าสู้หน้า ดังนั้นถ้าคุณไปพบท่านบางทีมันอาจจะทำให้คุณได้รู้ถึงเหตุผล และเรื่องราวของท่านมากขึ้น ไม่อยากรู้หรอว่าแม่ของคุณคิดถึงคุณไหม ไม่อยากรู้หรอว่าท่านเป็นอย่างไรหลังจากที่จากไป” แววตาของธามไหวเล็กน้อย ในใจเริ่มที่จะคล้อยตามคนตัวเล็ก แต่ถึงอยากจะไปเขาก็ยังแอบกลัวอยู่ดี กลัวว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามที่เพชรพันปีพูด กลัวว่าตัวเองจะต้องผิดหวังและเสียใจอีกครั้ง“ผมกลัวนะ ผมไม่อยากไปคนเดียว” “ถ้าคุณไป ฉันจะไปเป็นเพื่อนคุณ” แม่ค้าสาวให้คำมั่น“คุณจะไปเป็นเพื่อนผมเหรอ” ดวงตาของเขาสั่นเล็กน้อย“ใช่ ฉันจะไปกับคุณ ถ้าเดาไม่ผิดคุณเองก็อยากเจอท่านเหมือนกัน” เธอพูดต่อ“ถ้าผมเสียใจ ถ้าผมผิดหวังล่ะ”“ฉันจะอยู่ข้างๆ คุณ จะไม่พูดอะไรให้คุณไม่สบายใจ จะจับมือคุณไว้ และจะทำอาหารอร่อยๆ ให้คุณกินเพื่อเป็นการปลอบใจ” ธามยิ้มรู้สึกสบายใจขึ้นถึงแม้ลึกๆ ยังกังวล“ขอคิดดูก่อนได้ไหม” นักแสดงหนุ่มต่อรอง“ได้สิ สิ่งที่คุณควรจะทำอย่างแรกคือยอมรับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อคุณแม่ และจากนั้นก็ลองเปิดใจ และลองเสี่ยงดู ไม่เสียหายหรอก อย่างน้อยคิดว่าไปเที่ยวหรือไปพักตากอากาศก็ได้” ----------------------------------------------------------------------------????(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)???? โดยกุหลาบแก้วตอนนี้หนังสือหมดแล้วเราจึงตัดสินใจพิมพ์เพิ่มให้ได้รับกลับบ้านไปฟินจ้าท่านใดต้องการ คุณธาม????เพชรพันปี ????อินบ็อกซ์มาลงชื่อได้ที่ เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง เลยค่า????????หนังสือพร้อมส่ง 31 พฤษภาคมนี้จ้า????????ฝากอีบุ๊คนะคะ????https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTEzMTI4Ijt9

error loaded

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17.....ปกป้อง (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17.....ปกป้อง (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้