“เหวอ!!!”
พระเ้าเอกทัศน์ถูกมือคนดึงเข้าไปในประตูในทันที เขาถูกเหวี่ยงเเต่ทว่ายังไม่เสียการทรงตัวเพียงเเค่ถลาไปข้างหน้านิดหน่อยเเล้วเขาก็ต้องทึ่งกับสิ่งที่เขาเห็น เขารู้เข้าใจทุกอย่างในทันทีเเม้ว่าจะเก็บอาการกลัวเอาไว้เเต่ปากที่ยังสั่นกัดกันจนเกิดเสียงนั้นทำให้คำพูดของเขาไม่เป็คำ “อ..อย่างนี้นี่เอง”
ภายในห้องขนาดกว้างนั้น มีวีรชนคนกล้ามากมายเเละถูกเเยกเป็เเถวหมวดหมู่เเอ็คท่าของตนเองในรูปไฮโลเเกรมที่มีเเสงออกมาจากเเทนวงกลมสีขาวดูทันสมัย วีรชนบางคนท่าทางหยิ่งยโสโอหัง บางคนท่าทางโกรธเกรี้ยวดุดันบ้าง ท่าทางสงบเสงี่ยมราวกับน้ำนิ่งราวกับเเผ่นคันฉ่องบ้าง บริเวณโดยรอบไม่ค่อยมีเฟอร์นิเจอร์ตบเเต่งสักเท่าไหร่ เป็ไม้สีน้ำตาลเข้มออกเเดงนิดๆ เเละมีกลิ่นเเต่ละที่เเตกต่างออกไปตามกลิ่นของสถานที่ที่วีรชนนั้นๆอยู่ ซึ่งมีฉากอยู่ด้านหลังของวีรชนเเต่ละคนด้วย ส่วนขนาดของไฮโลเเกรมเป็ขนาดสัดส่วนจริง
‘อย่าบอกนะว่า?’ผมนึกย้อนไปในวันเเรกที่ผมกลับมาที่นี้เเละคำถามมากมายที่เกี่ยวกับยุคสมัยนี้ ไทม์ไลน์ของโลกใบนี้มันผิดเพี้ยนไปเเปลกๆ ครั้งเเรกก็คิดว่าเป็เหตุบังเอิญเเต่คราวนี้ผมเข้าใจเเจ่มเเจ้งเเล้ว
‘การที่ลิโป้เเห่งกองธงเหลืองยังอยู่ในสมัยนี้ไม่ใช่เพราะบังเอิญชื่อเหมือนกัน เเต่ทว่าเป็ลิโป้จริงๆเเล้วก็คงจะมีคนเหมือนผมที่อยู่ที่จีนซื้อตัวลิโป้มันออกมาเเน่ๆ ให้ตายเถอะเเบบนี้การจะบุกยึดครองเเถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะไม่ใช่เื่ง่าย’
บริเวณเเถวต่างๆในที่นี้จะคัดสรรเเยกเเยะเหล่าวีรชนในหมวดหมู่ต่างๆอย่างละเอียดจนหน้าเหลือเชื่อ ซึ่งเกือบ90%เป็วีรชนที่ผมไม่รู้จัก เเละวีรชนเ่าั้ต่างมีเอกลักษณ์โดดเด่นเฉพาะตัวอย่างมาก ว่าง่ายๆคือเพียงเเค่มองปราดเดียวก็จดจำได้ว่ามีใครบ้าง บริเวณเพดานมีพัดลมเเบบสมัยโบราณ ที่ต้องดึงสายเหล็กบางชนิดเพื่อให้มันหมุน พันลมนั้นทำจากไม้ที่ผมไม่รู้จักเพราะมันมีตาไม้อัดกันเป็วงกลมหลายพันวงจนไม่อาจอธิบายได้ถูกต้อง
เเละบางส่วนของห้องเเห่งนี้มีบานประตูหลายเเห่งที่ถูกปิดตายด้วยโซ่เเละยันต์ผนึก บางห้องก็มีเเสงเลเซอร์สีเเดงเป็เส้นยิงทับซ้อนกันเป็สิบเส้นเพื่อป้องกันการออกมา เเละส่วนที่เปิดให้เขาชมดูเหมือนจะมีเพียงบางส่วนเท่านั้น พระเ้าเอกทัศน์สังเกตุเห็นถุงเงินด้านข้างขวาของเขา เเละเขียนสลักชื่อไว้บนถุงเงินที่ทำจากหนังวัวสลักชื่อ อโยธยาเอาไว้ เเละมีตัวเลขอารบิกสลักไว้100000pointเมื่อพระเ้าเอกทัศน์เห็นเขาก็เข้าใจได้ในทันทีว่านั้นคือพอยต์ในระบบศาสตราวุธ ภายในถุงเงินนั้นมีเหรียญที่ทำจากทองคำ เเละมีใบชายไร้ใบหน้าอยู่บนเหรียญทอง
‘นี้มันอะไรกันเเน่? อย่าบอกน่ะว่าเราซื้อพวกคนในนี้ได้?’
[ติ๊งงงง!!!]
[บุคคลในนี้เป็วีรชนที่ท่านสามารถเเลกมาด้วยพอยต์ เเละบุคคลนั้นจะรับใช้ท่านหรือไม่หลังจากที่ท่านยอมเเลกพอยต์ก็ต้องทดสอบตามความ้าของบุคคลนั้นๆอีกที]
ผมค่อยๆเดินไปอย่างกล้าๆกลัว'หากไอ้พวกวีรชนพวกนี้กลับมามีชีวิตกันหมดเเล้วมารุมสกัมเรา'ผมส่ายหน้าสลัดความคิดนั้นออกไป เขาลองเพ่งพินิจดูดีๆก็มีเเต่วีรชนที่เป็ของไทยทั้งนั้น เเถมที่เขาเดินมาดูกว่า10คนก็ไม่มีใครรู้จักสักคนมีเพียงเเต่มีชายคนนึงที่ผมสนใจเขาสวมผ้าปิดตาสีเหลืองส้มอิฐ เเละสวมจีวรสีดำเเถมถือดาบยาวสองมือในท่ายืนสงบ ไม่เเสดงอากัปกริยาทางกายเเละสีหน้า บริเวณนี้เขียนไว้ว่า Especial Ayothaya
‘อย่างนี้นี้เอง นี้วีรชนเฉพาะอาณาจักร ซึ่งมีสิทธิ์ที่จะสามารถซื้อได้ในผู้ปกครองอาณาจักรนั้นๆเท่านั้น’พระเ้าเอกทัศไม่ค่อยสนใจวีรชนไทยสักเท่าไหร่? เขาเดินไปจนถึงเเผนกนักวิทยาศาสตร์'ใช่เเล้วตอนนี้ที่เรา้ามีเพียงการปฏิวัติอุตสหกรรมเท่านั้น เเม้ว่าเราจะศึกษาวิธีการสร้างรถไฟไอน้ำหรือ การผลิตกระเเสไฟฟ้ามาบ้างก็ไม่ดีเท่าการหานักวิทยศาสตร์จริงๆมาประดิษฐ์มันขึ้นมาหรอก'
พระเ้าเอกทัศน์ตื่นเต้นสุดขีด ภาพที่เขามองรอบๆดูจะเร็วกว่าสายตาของเขา เพราะตอนนี้เขาไม่ได้ดูวีรชนเลยสักคนเพียงเเต่เดินอย่างรวดเร็วเเล้วมองป้ายชื่อของวีรชนเเต่คน คนที่เขา้าหาก็คือ เจมส์ วัตต์ ผู้สร้างรถจักรไอน้ำ
‘หากว่าประเทศเรามีรถไฟหล่ะก็ ข้อมูลต่างๆในเมืองจะเดินเร็วขึ้นเเละการขนส่ง ค้าขายต่างๆก็จะรวดเร็วขึ้น รถไฟทำให้พวกยุโรปมันเเข็งเเกร่ง เพราะประหยัดเวลาได้เป็เดือนในการขอนส่งข้อมูล นั้นทำให้ทวีปยุโรปเข้ามาเป็มหาอำนาจในยุคของผม ในขณะที่ดินเเดนเอเชียยังใช้ม้าอยู่’
‘ม้าหน่ะ ต่างกับรถไฟมากมาย เพราะม้าต้องเลี้ยงดู มีป่วย มีเป็โรค หากเป็โรคระบาดอาจจะเเพร่เชื้อมาสู่คนได้ อารมณ์ไม่คงที่เท่าเครื่องจักร ต้องหยุดพัก เเละไม่สามารถขนส่งของมากๆได้ในคราวเดียวเท่ารถจักรไอน้ำ’
‘ตามปกติเเล้วเจมส์ วัตต์ สร้างรถจักรไอน้ำในปี ค.ศ.1768 หากเอานำมาบวกด้วย543ปีให้กลายเป็พุทธศักราชก็คือ?’พระเ้าเอกทัศน์นับนิ้วในมือ เเล้วเขาก็ต้องหยุดชะงักการเดินเร็วเพื่อไล่หาดูชื่อนักวิทยาศาสตร์กว่าร้อยคนไปเเล้ว
ปีพุทธศักราช2311
‘หรือก็คือปีหน้า’
“ซิสเต็มท์คอล!”
[ท่าน้าอะไร?]
“ถ้าหากว่า ฉันซื้อบุคคลที่มีอยู่ในประวัติศาสตร์ตอนนี้ ตัวตนบุคคลเดิมจะหายไปรึไม่?”
[นี้เป็กฏของระบบ หากท่านถามอะไรไปมากกว่านี้จะโดนลงโทษ!]ระบบกล่าวด้วยเสียงดุดัน
‘อะไรกัน?ระบบไม่เคยตวาดเราเเบบนี้?!’เขาข่มความคิดของตนเองไว้เเละสูดหายใจลึกๆเพื่อให้ตนเองใจเย็นลง ขามเป็คนที่ไม่ชอบให้ใครมาตวาดเขา เพราะเขาจะรู้สึกต่ำต้อย หากเขาอยากเเก้เเค้นระบบก็ไม่ต่างจากทำร้ายตนเอง เขาเดินเข้าไปลึกเรื่อยๆ ลึกเรื่อยๆ จนกระทั้งถึงมุมตัวอักษรตัวเจในภาษาอังกฤษ ในที่สุดเขาก็พบกับวีรชนที่เขาตามหา
ชายวัยทองผมขาวสั้นถึงจอนหูเเละงองุ้มเข้าจากด้านนอกเข้าใน จมูกโด่ง ผิวขาวสมชาวสก็อตเเลนด์ คิ้วสีดำหนาโค้งลงหางตาเข้ารูปสวยงาม ดวงตาสีหิมะใกล้ละลาย ด้านนอกสวมโค้ทหน้า ด้านในสวมชุดรัดรูปสีเขียวเฟิร์น บริเวณข้อเเขนเเละคอประดับลูกไม้ด้วยผ้าสีขาว ท่าโพสต์ของเขากำลังนั่งคิดเเละมีฉากเป็เหล็กวงกลมเกลียวกับไอน้ำที่พวยพุ่งออกมาเรื่อยๆ ภายในระบบมีวินโดว์ขึ้นอยู่กลางอากาศเเละบอกถึงลักษณะสกิลต่างๆของเจมส์ วัตต์ รวมถึงจุดอ่อนจุดเเข็ง บริเวณนั้นเขียนไว้ว่าเเรงค์C
“นี้เเหละ คราวนี้ฉันจะเป็จ้าว--”
“20ล้านพอยต์ โอ้วบ้าหน้า!” พระเ้าเอกทัศน์อุทาน เขาลืมดูอัตราเเลกเปลี่ยนข้างป้าย มือของเขากำถุงเงินเเน่น"นี้สินะ ที่เรียกว่ามีเงินเท่าไหร่ก็ซื้อไม่ได้"เขาเดินกลับไปอย่างเชื่องช้าเเละคอตก เเต่ว่าเมื่อเขาเดินไปถึงทางเข้าริมฝีปากของเขาก็ยกขึ้นยิ้มน้อยๆ"น่าสนุกอะไรอย่างนี้"
ทว่าก่อนที่เขาจะเปิดประตูออกไปนั้น ขามก็เห็นมีทางเเยกไปด้านขวา มันเป็ทางตรงไปไกลเเสนไกลปูพรมเเดงอย่างดี พื้นทำด้วยหินอ่อนสีขาวปนเืนิดหน่อย บริเวณกำเเพงด้านข้างซ้ายนั้นสูง8เมตรได้ มันเหมือนผนังของโบสถ์คริสต์ขนาดใหญ่เเละมีเเสงลอดออกมาจากหน้าต่างๆเล็กๆเป็ทอดๆ บริเวณทุกเสาของโบสถ์คริสต์นั้นมีเเท่งเหล็กยื่นออกมาเป็เเนวขวางที่ความสูง8เมตร มันมีธงสีอโยธยาคลี่ออกพรึบลงมาทันที ไล่เรียงตามบริเวณทุกๆเสาที่ผมเดินผ่าน
พระเ้าเอกทัศน์กำถุงเงินอีกครั้งเเล้วเดินไปลองสำรวจเเถบนั้นดู'อาจจะมีอะไรดีๆก็ได้' เมื่อเขาเดินมาถึงจนสุดทาง ก็มีเเท่นบูชาของศาสนาคริสต์ที่เอาไว้ให้บาทหลวงเทศนา
บริเวณ้าหลังคาเป็โดมกระจกสีที่เป็รูปนักบุญต่างๆเอาไว้ เเสงสีขาวสาดส่องลงมาตรงเเท่นบูชาหินอ่อนเด่นชัดกว่าทุกส่วน บริเวณผนังโบสถ์มีกางเขนเเละมีพระเยซูจ้องมองลงมาในขณะที่พระองค์กำลังถูกตรึงกางเขนอยู่ ‘สาเหตุที่ผมรู้เื่เกี่ยวกับโบสถ์เเละศาสนาคริสต์ได้ชัดเจนเพราะผมเป็คนคริสต์ในจังหวัดจันทบุรี’
ขามไม่เคยลืมความเจ็บเเค้นที่ชาวฝรั่งเศสทำร้ายยึดบุกเมืองจันทรบุรีอย่างโเี้ในปีพ.ศ.2436 ปู่เเละย่าของเขาเล่าเื่เ่าั้ให้เขาฟังเเต่เด็ก เกี่ยวกับเื่ที่ครอบครัวมีเื่บาดหมางกันถึงกับจะทำให้พี่น้องสายเืเดียวกันต้องวอดวาย การข่มเห่งทางศาสนา การเอารัดเอาเปรียบทางการค้า ความรุนเเรง นั้นจึงเป็เหตุผลว่าทำไมขามถึงชอบประวัติศาสตร์เเละศึกษาการา เขาทำทุกอย่างเพื่อที่จะลบล้างความกลัวในจิตใจ การได้ชัยชนะในการาหรือการเล่นเกมส์าจึงเป็สิ่งเดียวที่เยียวยาเขาได้
รูปปั้นพระเยซูมองลงมาหาผมด้วยสายตาเหมือนเหยียดผม ผมรู้สึกรักเเละเกลียดในพระเ้าในคราวเดียวกัน ทำไมถึงต้องทำให้เขากลายเป็เเบบนี้ ขามเห็นเหล้าองุ่นในเเก้วไวน์ทองคำเเละเเผ่นปังกลมๆสีขาว บริเวณด้านหน้าของเขา มีสลักคำว่า กาชาอยู่ เเถมเขียนไว้ว่า50000พอยต์
[ท่านสามารถใช้ระบบสุ่มวีรชนได้ เพียงเเค่หยิบเครื่องเทศที่ท่าน้าลงในบ่อเเห่งการกำเนิด วีรชนจะเป็เเบบเฉพาะของท่านเอง เเล้วอาจจะมีโอกาสได้วีรชนถาวร เพียงเเค่ใส่จำนวนเงินที่เเท่นกาชาระบุลงไปครบตามจำนวน]
[ ท่านสามารถเพิ่มจำนวนเงินอีก1เท่าเพื่อเพิ่มโอกาสการได้วีรชนเเรร์ ]
[ ระบบสุ่มนี้จะเป็ราคาครึ่งนึงของจำนวนพอยต์ที่มีทั้งหมดของผู้ใช้ หรือก็คือไม่ว่าท่านจะมีพอยต์เท่าไหร่?อัตราการสุ่มก็จะเที่ยงธรรมที่สุด เพียงเเต่โอกาสได้ถาวรนั้นยากเเละขึ้นอยู่กับวิธีการปรุงวีรชน อย่าลืมปรุงความเเข็งเเรงเเละเจริญเติบโตไปด้วยหล่ะ เพราะวีรชนอาจจะกลายเป็เด็กทารกที่พิการ ]
ขามมองดูที่เเท่นบูชา มีรูที่สามารถปรุงเครื่องเทศกว่า20ชนิดเเยกเป็ถาดเล็กๆอยู่ตรงหน้าเขา มันเป็รูปสี่เหลี่ยม กว้างคูณยาวขนาด1ส่วน4เมตร พระเ้าเอกทัศน์มองเครื่องเทศพริกสีเเดงที่ชื่อว่าวิทยาศาสตร์ไปเต็มที่เเล้วเสริมกับจำนวนเงินที่ใส่ลงไปเดิมพันหมดหน้าตัก เเล้วเขาก็เอาหนังสือเกี่ยวกับการสร้างรถไฟของเจม วัตต์ใส่ลงไปด้วย
[ยินดีด้วย ท่านได้รับ อาเธอร์ เพ็นเซอเน็นท์ คลาสนักวิทยาศาสตร์ เเรงค์C เช่า3วัน]
ทันใดนั้นผมก็วูบลงไปด้วยเเสงสีขาวเเละเหมือนถูกผลักถอยหลังออกไปจากร้านค้ากระเด็กลงมาถึงน้ำตก เเละหัวเหมือนไปชนอะไรเเข็งเข้าจนสลบไป ตัวของพระเ้าเอกทัศน์ กำลังจมลงในสายธารอันเย็นชุ่ม บริเวณรอบๆเปลี่ยนเป็บริเวณทุ่งโล่งกว้าง
[อย่าลืมว่าท่านจำเป็ต้องทดสอบกับวีรชนเพื่อให้ยอมรับท่านก่อนจะใช้งานได้]
10K
