05 ความ้า
คืนนั้นพลอยไม่มีสมาธิที่จะอ่านหนังสือเลย พอรู้ว่าห้องที่พลอยอยู่ ที่พลอยนอนเป็ห้องของหนุ่มในฝันของพลอย มันก็อดปลื้มใจไม่ได้ พลอยหันไปดูชั้นหนังสือและตู้เก็บของที่อยู่มุมห้อง พลอยไม่คิดจะเข้าไปยุ่งั้แ่แรกเพราะเกรงใจเ้าของห้องตัวจริง และพลอยเองก็มาอยู่แค่่เวลาไม่นาน แต่นั่นมันเป็ตอนที่พลอยไม่รู้ว่าเ้าของห้องเป็ใครนี่นา
พลอยทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากทุกวัน สาวน้อยนึกย้อนไปถึงวันนั้น วันที่ยืนอยู่ใต้ร่มคันเดียวกับบอล บริพัตรโดยไม่ได้คาดคิดเขาถอดเสื้อบาสออกแล้วยื่นให้เธอเมื่อเห็นว่าเสื้อนักเรียนของเธอเปียกจนดูโป๊ และคืนนั้นพลอยไม่อาจลืมใบหน้าที่หล่อเหลาในสายตาพลอย ร่างสูงและกล้ามเนื้อแบบนักกีฬา ม. ปลาย ที่เปลือยท่อนบน พลอยใส่เสื้อบาสเก็ตบอลที่เค้าให้มา แล้วก็อดจินตนาการไม่ได้ว่าถูกบริพัตรกอดอยู่ และอารมณ์วัยรุ่นที่แสนวูบไหวก็ทำพลอยเริ่มช่วยตัวเองแล้วจินตนาการถึงเ้าของเสื้อ ตอนนั้นพลอยยังคิดว่าตัวเองช่างเป็ผู้หญิงที่ควบคุมตัวเองไม่ได้และหลงใหลผู้ชายจนเกินงาม แต่ตอนนี้พลอยอยู่มหาวิทยาลัยแล้ว พลอยไม่ได้คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นเป็เื่น่าอายหรือเกินงามอะไรหรอก มันก็แค่เป็การระบายความ้าตามธรรมชาติออกไป พวกผู้ชายก็ทำแบบนี้เป็เื่ปกติไม่ใช่เหรอ
นึกถึงอดีตแบบนั้น พลอยก็เริ่มมีความ้าขึ้นมาอย่างประหลาด ตอนนั้นแค่เสื้อบาสตัวเดียวพลอยยังเป็ไปได้ขนาดนั้น แต่ตอนนี้ทุกสิ่งรอบตัวล้วนแต่มีร่องรอยของบอล บริพัตรอยู่ทั้งนั้นในความคิดของพลอย
พลอยค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าจนร่างเธอเปลือยเปล่า ถ้าบริพัตรรู้ว่ามีผู้หญิงที่แอบชอบทำแบบนี้บนเตียงของเขา บริพัตรจะรู้สึกยังไงนะ
“ไหน ทำให้เราดูหน่อยได้ไหม” บริพัตรอาจจะพูดแบบนี้ ก็พวกนักกีฬาน่ะหื่นจะตายไป หรือไม่ก็
“ให้เราช่วยนะ” ในจินตนาการร่างสูงนั้นนอนลงข้าง ๆ พลอย มือของเขาดึงมือของพลอยออกแล้วทำหน้าที่แทน พลอยครางออกมาเมื่อนิ้วของเขาแทรกผ่านเข้าไปข้างใน
“เปียกหมดแล้วนี่นา” บริพัตรกระซิบข้างหู พลอยโอบแขนรอบคอเขาแล้วดึงเข้ามาจูบ รสลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดนั้นทำให้พลอยครางออกมาเบา ๆ
“หนูพลอยน่ารักมาก ๆ เลยรู้ไหม” เสียงกระซิบนั้นกลับเปลี่ยนไปเป็อีกคน ร่างเปลือยตรงหน้ากลับเป็โค้ชหนุ่มใหญ่
“คุณอา ทำไมถึงกลายเป็คุณอาละคะ” อีกฝ่ายไม่ตอบแต่ดันท่อนกายแทรกเข้ามาในตัวของพลอย พลอยผวากอดร่างคุณอาเอาไว้แน่น พลอยเม้มปากแต่เสียงครางก็ยังดังออกมาอยู่ดี คุณอาเคลื่อนไหวอยู่บนตัวพลอย และเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ความเสียวซ่านทำให้พลอยครางเสียงดังขึ้นอีกแม้จะเม้มปากเอาไปแน่น ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไรกันนะ พลอยจินตนาการถึงบริพัตรอยู่ดีดี แล้วทำไมอยู่ ๆ ภาพในหัวถึงกลายเป็คุณอาไปได้ และที่สำคัญมันทำให้พลอยตื่นเต้นมากขึ้นหลายเท่า
“คุณอาขา อ่าาา”
เสียงประตูเปิดเบา ๆ ดึงพลอยให้ลืมตา คนที่ก้าวเข้ายืนอยู่ตรงหน้าคือคนเดียวกับคนในจินตนาการของพลอย ไม่ทันคิดว่าจะทำยังไงพลอยก็ถึงขีดสุดแห่งความสุข สาวน้อยครางออกมาแล้วนอนหมดแรง พลอยหลับตาพริ้มก่อนจะได้ยินเสียงเอ่ยขอโทษเบา ๆ จากคุณอาตามด้วยเสียงเดินออกจากห้องไป
********* * *********
โค้ชต่อพงศ์เปิดฝักบัวให้น้ำเย็น ๆ ราดรดลงที่ร่างกายของเขา แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เขาหยุดคิดได้ โชคดีที่ห้องนอนใหญ่ของเขามีห้องน้ำในตัว ไม่อยากนั้นเขาก็นึกไม่ออกว่าถ้าต้องออกไปใช้ห้องน้ำด้านนอกแล้วเจอเข้ากับพลอยชมพูตอนนี้ เขาต้องทำหน้ายังไง แม้จะคิดว่ามันเป็เื่บังเอิญ เื่ธรรมชาติ แต่เขาก็เป็คนธรรมดา มีอารมณ์ มีความรู้สึก ที่สำคัญต่อพงศ์นึกขึ้นมาได้ว่า นอกจากเสียงครางของสาวน้อยที่เขาเข้าใจว่าคือเสียงสะอื้นไห้ ก่อนที่เขาจะเปิดประตูเข้าไป ต่อพงศ์ยังได้ยินสาวน้อยเรียกเขา “คุณอาขา” หรือเขาจะหูแว่ว หรือคิดไปเอง ?
ต่อพงศ์เดินออกจากห้องน้ำมายืนเช็ดตัวอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้า ทั้งน้ำเย็นที่อาบ ทั้งแอร์ที่เปิดในห้อง ไม่ได้ช่วยให้ใจของเขาหายร้อนรุ่มเลย “คุณอาขา” เสียงครางนั้นยังตามในห้วงความคิดพร้อมกับภาพสาวน้อยที่นอนช่วยตัวเองอยู่บนเตียง นิ้วที่รัวระริกนั้น อ่าา สาวน้อยกำลังคิดถึงเขาเหรอ ? อยู่ ๆ เขาก็รู้สึกปั่นป่วนขึ้นมา อะไรกันนี่เขาเหมือนกลับไปเป็วัยรุ่นที่ควบคุมตัวเองไม่ได้อย่างนั้นเหรอ ภาพของสาวน้อยพลอยชมพูวิ่งเข้ามาในหัวไม่หยุด รวมไปถึงภาพครั้งแรกที่เขาเจอเธอ วันที่เธอวิ่งเข้ามาขอความช่วยเหลือในคืนวันนั้น ร่างนั้นมีเพียงกระโปรงพลีทสั้นชิ้นเดียว ท่อนบนเป็อกอวบที่มียอดชูชันจะด้วยความใหรืออะไรก็แล้วแต่ เธอพาร่างนั้นตรงเข้ากอดเขาด้วยความตื่นตระหนก ในสถานการณ์แบบนั้นเขาไม่ได้ทันจะคิดอะไร แต่เมื่อย้อนคิดกลับไปเนี่ยสิ และยิ่งรวมเข้ากับเหตุการณ์เมื่อกี้ โค้ชหนุ่มใหญ่ก็รู้ทันทีว่าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป ท่อนลำกลางลำตัวของเขามันพองออกและแข็งตัวราวกับเด็กหนุ่ม ต่อพงศ์นึกอะไรขึ้นมาได้ เขาเปิดลิ้นชักด้านล่างสุดของตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบอะไรบางอย่างออกมา ในมือของเขาคือกางเกงในสีขาวตัวน้อยของพลอยชมพู
คืนนั้น คืนที่เกิดเื่ พลอยชมพูขอร้องให้เขาไปเอากระเป๋าที่ตกอยู่ในห้องนั้นให้ นอกจากอาจารย์กมลจอมหื่นที่นอนอยู่บนพื้น ต่อพงศ์เจอทั้งกระเป๋าและบราเซียร์ซึ่งเขาก็รีบหยิบบราเซียร์นั้นยัดใส่กระเป๋า เอามาคืนพลอยชมพูเรียบร้อย แต่กางเกงในตัวจิ๋วที่เขาเพิ่งเห็นและเก็บขึ้นมาทีหลังนั้น ยังไม่ทันจะทำอะไร ก็ดันมีคนเข้ามาในห้องก่อน ทำให้ต่อพงศ์รีบยัดใส่กระเป๋ากางเกง และมันก็ติดมาที่เขา รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เอากางเกงออกจากเครื่องซักผ้า เขาไม่รู้ว่าจะคืนให้พลอยชมพูยังไง ก็เลยเก็บไว้ในลิ้นชักตู้เสื้อผ้าจนลืมไปเลย และตอนนี้มันก็อยู่ในมือเขา ท่อนลำของต่อพงศ์แข็งตัวอย่างที่สุด เขารู้สึกเหมือนกลับไปเป็เด็ก ม. ต้นที่แอบดูคลิปในคาบเรียน
“พลอย อาทนไม่ไหวแล้วนะครับ” โค้ชหนุ่มใหญ่คิดในใจ ขณะจินตนาการถึงภาพที่เพิ่งผ่านตาไปสด ๆ ร้อน ๆ เขากำท่อนลำแกร็งด้วยทั้ง ๆ ที่มีกางเกงในสีขาวอยู่ในมือ แล้วขยับรูดขึ้นลง อ่า ความรู้สึกแห่งวัยหนุ่มปะทุขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
“คุณอาขา” ต่อพงศ์สะดุ้ง คราวนี้เป็เสียงแบบชัดเจนเพราะพลอยชมพูยืนเรียกเขาอยู่หน้าห้องนี่เอง
“ครับ น้องพลอย” ต่อพงศ์ขานรับด้วยเสียงที่สั่นพล่ากว่าปกติ แต่มือยังไม่หยุดเร่งความเร็ว
“พลอยว่าจะสั่งแกร้ป คุณอาอยากทานอะไรคะ” สาวน้อยร้องถาม
“น้องพลอยครับ สั่งเผื่ออาเลย อ่า อาทานได้หมด” นอกจากจะตอบไปด้วยเสียงสั่นพล่าแล้ว เสียงท้ายประโยคยังแหบจนคนฟังรู้สึกได้
“คุณอาเป็อะไรรึเปล่าคะ”
“เปล่าครับ อากำลังจะอาบน้ำ”
“โอเคค่ะ เดี๋ยวถ้าแกร้ปมาส่งพลอยจะเรียกนะคะ”
“ได้ครับ อ่า เดี๋ยวอาก็เสร็จแล้วครับ” เสียงใส ๆ ที่โต้ตอบนั้นยิ่งทำให้ต่อพงศ์หยุดมือไม่ได้แล้วก็เสร็จจริง ๆ ด้วยน้ำสีขาวขุ่นข้นที่ะเิออกมาอย่างเหลือล้น
********* * *********