EP : 77 ขอลูกสาว
“ยินดีต้อนรับกลับมาขอรับท่านจอมมารนายหญิง” ทันทีที่เดินเข้ามาในห้องโถงเหล่าขุนนางปีศาจและเหล่าปีศาจตนอื่นๆ ต่างพากันส่งเสียงร้องทันที
ซีเหลียนฮวามองปีศาจหลายร้อยตนที่อยู่ในห้องโถง ไม่คิดว่าจะมีใครนอกเหนือเหล่าขุนนางปีศาจที่จะมางานเลี้ยง
“จะทำอะไรก็ทำ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะเดินโอบเอวของซีเหลียนฮวาไปนั่งที่ของตัวเอง
“เริ่มการแสดงได้” ปีศาจตนหนึ่งเอ่ยขึ้นทำให้เหล่าเด็กปีศาจตัวเล็กๆ พากันออกมาร่ายรำอยู่กลางห้องโถง
“ชายผู้นั้นเป็นใครเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามว่าชายปีศาจรูปหล่อที่ยืนอยู่ข้างพ่อบ้านฉาง
“อ้อ นั้นหลานชายของพ่อบ้านฉาง” ซิวเหวยหลงบอกชายปีศาจตนนั้นคือชายที่ซีเหลียนฮวาไปในร้านสัตว์เลี้ยงนั้นเอง
“อืม ก็คล้ายกันอยู่บ้างนิดๆ” ซีเหลียนฮวาตอบคงเพราะพ่อบ้านฉางก็แก่แล้วเลยบดบังเค้าโครงบางอย่างไป
“สรรเสริญท่านจอมมารและนายหญิง” เหล่าปีศาจต่างพากันส่งเสียงร้องหลังเด็กๆ ปีศาจร่ายรำเสร็จ
“เริ่มการแสดงต่อไปได้” ชายปีศาจกล่าวขึ้นต่อไปเป็นร่ายรำอาวุธของเด็กผู้ชาย
ซีเหลียนฮวาดูไปก็นั่งยิ้ม พลางนึกถึงตอนที่ลูกๆ ของเธอตัวเท่านี้แล้วทำอะไรแบบนี้มันคงดูน่ารักไม่น้อย
“เจ้ากำลังคิดถึงหน้าลูกๆ ของเราอยู่ใช่หรือไม่” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีหน้ายิ้มแย้มของซีเหลียนฮวา
“เจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยรับยิ้มๆ
“พวกข้าน้อยจะติดตามท่านจอมมารและนายหญิงไปชั่วชีวิตจะหาไม่ขอรับ”
และเมื่องานเลี้ยงพามาถึงเที่ยงคืนเหล่าปีศาจก็พากันเอ่ยขึ้นและพากันคุกเข่าให้แก่เจ้านายของพวกเขา
“ข้าจะรอดู” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นพร้อมกับพาซีเหลียนฮวาลุกขึ้นเพราะมันเลยเวลาพักผ่อนของซีเหลียนฮวาแล้ว
“ข้าจะรอดู” ซีเหลียนฮวาบอกก่อนจะเดินออกจากห้องโถงไปพร้อมกับซิวเหวยหลง
“ข้าก็จะรอดู” ยิวฉี่พูดทิ้งท้ายด้วยสายตาข่มขู่ก่อนจะเดินจากไป เพียงเท่านั้นก็ทำให้เหล่าขุนนางปีศาจพากันสะดุ้งทันที
“ข้าเสียใจจริงๆ ที่ไม่เคารพในการตัดสินของท่านจอมมาร” ขุนนางปีศาจตนหนึ่งกล่าวขึ้นเมื่อลับร่างของทั้งสองไปแล้ว เขาเกือบทำให้ทายาทของท่านจอมมารตายด้วยน้ำมือของพวกเขาเอง
“ถือว่าเป็นความโง่เขลาของพวกเรา” ขุนนางปีศาจกล่าวขึ้นก่อนจะพากันแยกย้ายออกไปจากห้องโถงเมื่อจับงานเลี้ยง
“ข้ามีคนจะแนะนำให้เจ้ารู้จัก” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกในตอนเช้าพลางพาเดินไปยังห้องนั่งเล่นของตระกูล ลืมบอกไปว่าเขาอยู่ที่นี่ได้ห้าวันแล้ว
ซีเหลียนฮวานั้นใช้ชีวิตในแต่ละวันนั้นช่างสบายยิ่งนัก เพราะไม่ได้ทำอะไรเลยนอนแล้วก็ทานอาหารอย่างเดียว จนเธอกลัวว่าตัวเองจะอ้วนเป็นหมูอยู่แล้ว
เวลาจะทำอะไรก็ถูกซิวเหวยหลงจับตามองตลอด อ่า เธอหนีเที่ยวไม่ได้เลย มันก็เลยทำให้เธอเบื่อจนต้องนอนแล้วก็ทานอาหารอยู่อย่างนี้
เจ้าได้ยินที่ข้าบอกหรือไม่” ซิวเหวยหลงเอ่ยถามซีเหลียนฮวาที่กำลังทำหน้าเบื่อหน่าย เหมือนไม่ได้ฟังเขาอยู่เลย
“ท่านว่าอะไรนะเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเพราะเมื่อครู่ไม่ได้ฟังว่าเขาพูดว่าอะไร
“ข้าบอกว่ามีคนจะแนะนำให้รู้จัก” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกอีกครั้ง พลางส่ายหน้าไปมาหวังว่านางจะไม่คิดจะหนีไปเที่ยวเล่นที่ไหนหรอกนะ
“งั้นหรือ แล้วใครกันล่ะ” ซีเหลียนฮวาพยักหน้ารับก่อนจะเอ่ยถาม
“จอมมารรุ่นก่อน” ซิวเหวยหลงกล่าวจบประตูมิติก็เปิดออกมาพร้อมกับร่างสูงของใครบางคนเดินออกมาจากประตูมิติ
“นี่มันฮ่องเต้แคว้นซิงหนานนี่เจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเมื่อเห็นว่าเป็นใครก็หันไปกล่าวบอกซิวเหวยหลงทันที
“อืม” ซิวเหวยหลงตอบพลางก้มหัวให้อีกฝ่าย
“ได้เจอกันสักที” ผู้มาใหม่กล่าวบอกด้วยสีหน้ายิ้มๆ พลางไปที่ท้องของซีเหลียนฮวาไปด้วย
“ท่านเข้าเรื่องเลยดีกว่า” ซิวเหวยหลงกล่าวขึ้น เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายมีเรื่องจะพูดกับเขา
“ข้าจะมาขอลูกสาวของเจ้า” เฟยอี้ฟงจอมมารรุ่นก่อนเอ่ยบอกในสิ่งที่ตัวเองต้องการทันที
“ไม่ให้เด็ดขาด!!” สองเสียงกล่าวตอบพร้อมกันทันทีอย่างไม่เสียเวลาคิด
“เจ้าก็รู้นี่ว่าข้ายังไม่มีคู่ครอง” เฟยอี้ฟงกล่าวบอกนี้เขาก็อยู่มานานแล้วนะ แถมยังไม่มีคู่ครองสักที พอจะมีพ่อแม่ของเด็กก็หวงเสียด้วยสิ
“ลูกของข้าจะเป็นคนตัดสินเอง ข้าจะให้เขาเลือกคู่ครองเอง” ซีเหลียนฮวาตอบกลับไป เพราะเธออยากให้ลูกสาวของเธอเลือกคู่ครองด้วยตัวเองไม่ใช่ถูกบังคับเพราะมันอยู่ด้วยกันไม่ได้นาน
“เช่นนั้นก็ได้นางหนีข้าไม่พ้นอยู่ดี” เฟยอี้ฟงกล่าวตอบกลับด้วยท่าทีสบายๆ
“ข้าคงต้องเข้มงวดกับนางแล้ว” ซิวเหวยหลงกล่าวพลางคิดว่าจะสอนวรยุทธ์อะไรดีให้กับลูกสาวของเขา
“เดี๋ยวนะ! แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้ามีลูกสาว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเพราะขนาดเธอยังไม่รู้เรื่องเลย แล้วเขารู้ได้อย่างไรกัน
“ข้ามองเห็นนางแล้วยังมีพี่ชายของนางอีกสองคน” เฟยอี้ฟงกล่าวตอบพลางจ้องไปที่หน้าท้องของซีเหลียนฮวาไม่หยุด
“เลิกมองเสียที” ซิวเหวยหลงอดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดเมื่ออีกฝ่ายแอบดูลูกๆ ของเขา ลูกของเขาเขามองได้คนเดียว
“หวงไปได้” เฟยอี้ฟงกล่าวพลางคิดจะคงต้องมาหาอีกฝ่ายบ่อยๆ จะได้ชินที่เห็นหน้าเขา
“หมดเรื่องแล้วก็กลับไป” ซิวเวหวยหลงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยไล่อีกฝ่าย
“แล้วข้าจะมาใหม่” เฟยอี้ฟงบอกก่อนจะเปิดประตูมิติกลับไป
“ไม่ต้องมาจะดีกว่า” ซิวเหวยหลงตอบกลับไปอย่างหงุดหงิด
“เราสอนให้ลูกสาวของเราเป็นผู้ชายดีหรือไม่ท่านอ๋อง ข้าไม่ไว้ใจเขาเลย” ซีเหลียนฮวากล่าวบอกอย่างเครียดๆ ยังไม่ทันไร ก็มีคน เอ้ย ปีศาจมาขอลูกสาวของเธอเสียแล้ว จะไม่ให้เธอเครียดได้ยังไงกัน
“อืม เป็นความคิดที่ดี” ซิวเหวยหลงพยักหน้าอย่างเห็นด้วย