โลกเป็นของผม

                        Earth

พี่เลโอมองผมกับไอ้ออมสลับกันไปมา ซึ่งผมไม่กล้าที่จะสบตากับพี่เขา เพราะตอนนี้หัวใจผมมันเต้นผิดจังหวะอีกแล้ววว ผมอยากเดินออกไปจากที่นี้ให้เร็วที่สุด อยากออกไปจากจุดๆนี้ แต่ก็ออกไปไหนไม่ได้ 

"มึงจะถามอะไรน้องก็ถามไปดิ" พี่บัสพูดเพราะเห็นว่าเพื่อนรักตัวเองมัวแต่มองหน้าเด็กสองคนนี้ แล้วไม่ถามอะไร จึงพูดขัดขึ้นทำให้พี่เลโอที่มัวคิดลอยๆทำตัวไม่ถูก    "พี่รับน้องเข้าชมรมน่ะ อย่าลืมมาซ้อมล่ะ" 

"เดี๋ยวๆๆ ไอ้เลโอ มึงไม่ถามอะไรหน่อยหรอ ทำไมมึงรับเด็กเข้าชมรมง่ายอย่างงี้!!' พี่บัสเริ่มโวยวาย  เห็นว่าเพื่อนรักรับเด็กเข้ามาง่ายเกินไปเพราะตอนเขากับพี่เลโอมาเข้าชมรมต้องทำหลายๆอย่างกว่าจะได้เป็๲นักกีฬาระดับชาติได้ การรับเข้ามันต้องยากกว่านี้บ้างสิ่ ทั้งการทดสอบร่างกายบ้าง การแข่งขันเล่นทีมบ้าง แต่พี่เลโอกลับใช้แค่คำพูดในการรับเขาเป็๲นักกีฬา  

  พี่เลโอเลือกที่ไม่พูดอะไร กลับเดินหันหลังเดินไปที่อื่นพร้อมกลับยิ้มเล็กน้อย ในการกระทำแบบนี้ทำให้ผมไม่เข้าใจในความคิดพี่เขา พี่บัสกับผมและไอ้ออมก็งงไปพอๆกัน แต่ที่รู้ๆทั้งผมและไอ้ออมได้เข้าชมรมนี้และฝึกซ้อมเป็๲นักบาส และผมจะพยายามเป็๲ทีมชาติแบบพี่เลโอให้ได้///

   "ไอ้ออมเร็วๆดิ่ วันนี้ซ้อมมันแรกน่ะ" ผมรีบเร่งไอ้ออมให้เดินเร็วขึ้น เมื่อคุณครูสอนเสร็จช้าทำให้ผมมาที่ชมรมไม่ทันที่พี่บัสได้นัดเวลาไว้ ผมได้มาเปลี่ยนชุดที่ล็อกเกอร์ พร้อมกับเร่งไอ้ออมตลอดเวลา "กูรีบแล้วเอิร์ธ..ไม่รู้ว่ากูลืมอะไรบ้างเนี้ยย"

                                             # Leo   

"ขนาดวันแรกยังช้าขนาดนี้ ถ้าไม่พร้อมก็ไปลงชื่อลาออกจากชมรมเลยน่ะ" ทุกคนที่นั่งทั้งสนามเงียบกริบ ต่างมองมาไปที่เอิร์ธเด็กน้อยหน้าตาน่ารักที่ใครๆก้อยากมอง และออมที่เป็๞พีjน้องฝาแฝดที่หน้าตาคล้ายกันแต่ทำไมผมหลงไหลเด็กเอิร์ธมากกว่า อาจเป็๞เพราะหัวใจผมเต้นแรกที่เห็นหน้าเด็กเอิร์ธ

ทั้งสองก้มหน้ายอมรับฟังและยอมรับที่ที่ผมพูดอย่างใจเย็น

"ขอโทษครับ เราจะไม่ช้าอีก" ออมพยามพูดให้เสียงดังฟังชัดเพราะเขาน่าจะรู้สึกกลัวและเสียงเริ่มสั่น ผมจึงค่อยปรับสีหน้าให้ดีขึ้น

"ไปนั่งกับเพื่อนได้" เด็กสองคนนั้นรีบหาที่นั่งให้เร็วที่สุด รอฟังที่ผมกำลังจะพูดเพื่อชี้แจ้งให้กับนักบาสทุกคนได้รับรู้

"อีกสองเดือนจะมีการแข่งขันบาสนักเรียนนักศึกษาทีมชาติ อยากให้ทุกคนซ้อมเป็๞2เท่า มีหลายโรงเรียนที่๻้๪๫๷า๹แชมป์ปีนี้ การเป็๞แชมป์ว่ายากแล้ว การรักษาแชมป์ยิ่งยากกว่า ส่วนครูฝึกสอนผมจะใช้นามพ่อของผมก่อน มีใครสงสัยอะไรไหม" ทุกคนต่างไม่พูดอะไร และแยกย้ายซ้อมตามหน้าที่ของตัวเอง 

"ไอ้บัสนี่ตารางซ้อม" พี่เลโอยื่นตารางการจัดทีมและการสอนให้กับพี่บัสดูแลและจัดการการฝึกซ้อม ทั้งเด็กใหม่และเด็กเก่า 

"นี่ เลโอมึงรับเด็กสองคนนั้นมาทำไมว่ะ มึงก็รู้ว่ามันไม่ได้สำคัญอะไรเลยย" บัสอธิบายให้เพื่อนตัวเองได้เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ แต่อีกคนกลับยิ้มหน้าระรื่นมองเด็กตัวเล็กที่ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งอย่างเต็มกำลัง

"มันไม่ง่ายเลยน่ะ ที่จะได้อยู่ใกล็กับคนที่ชอบ" ผมพูดสิ่งที่ทำให้ไอ้บัสยิ่งงงมากกว่าเดิม

ก่อนจะแตะมือลงบนที่ไหล่บัสก่อนจะยิ้มแก้มปริออกไปฝึกซ้อมกับคนอื่นๆ บัสเกาหัวตัวเองอย่างงุนงง ก่อนจะนำตารางไปฝึกกับเด็กที่เข้าชมรมมาใหม่\\\