แสงยามเช้าเริ่มสาดส่องลงมาส่องผ่านรอยแยกของป่าคริสตัลต้นไม้ผลึกสีฟ้าอ่อนที่เคยเปล่งประกายงดงามบัดนี้ล้มระเนระนาด กิ่งก้านสาขาหักโค่นเศษผลึกกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นราวกับเพชรที่แตกสลาย พื้นดินเต็มไปด้วยรอยแยกหลุมลึก และต้นไม้หักโค่น มันราวกับถูกพายุถล่ม
ท่ามกลางซากปรักหักพังของป่าคริสตัลอเล็กซ์กับอารากอสนั้นกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด เสียงดาบปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวพลังอารมณ์ปะทะกันจนเกิดะเิแสงสว่างหลากสีขึ้นรอบข้างนั้นเต็มไปด้วยกลุ่มควันสีดำจากการต่อสู้ลอยคลุ้งไปทั่ว
“พันธะิญญา!”อเล็กซ์ะโก้อง เสียงของเขาแผ่ขยายไปทั่วสนามรบพลังงานสีเขียวอ่อนพลุ่งพล่านราวกับคลื่นทะเลซัดสาดร่างของหมาป่ากลายพันธุ์ขนสีขาว ไวท์ ปรากฏขึ้นข้างกายอเล็กซ์อย่างสง่างามดวงตาสีเขียวมรกตของมันจ้องมองอารากอสอย่างไม่ลดละ
“กรรรรรรร!”ไวท์คำรามลั่น แสดงถึงพลังอันน่าเกรงขามของสัตว์ร้ายคู่หูของอเล็กซ์มันขยับร่างกายกำยำ เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้
“ไวท์! โจมตี!” อเล็กซ์ออกคำสั่งแววตาของเขามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว
ไวท์พุ่งเข้าใส่อารากอสอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้ามันพุ่งผ่านอากาศด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติ จนแทบมองไม่เห็นร่างกายสีขาวของมันเหลือเพียงภาพเบลอๆ
อารากอสเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเขาพยายามจะหลบหลีก แต่…มันสายไปแล้ว ไวท์พุ่งเข้าชนร่างของอารากอสอย่างจัง
“ตูม!!!”แรงปะทะมหาศาลทำให้อารากอสเซถอยหลัง เขายกดาบเพลิงขึ้นมาป้องกันการโจมตีอย่างลนลาน
“สนามพลังต่อต้าน!”เขาะโ พลังงานสีแดงเพลิงแผ่ขยายออกไปราวกับโล่พลังงานปกป้องเขาจากคมเขี้ยวของไวท์
ไวท์กระเด็นออกไปหลายเมตรล้มลงกับพื้น “กรรรรร” มันคำรามลั่น แสดงความไม่พอใจออกมา
“บัดซบ!”อารากอสสบถออกมาอย่างหัวเสีย เหงื่อเย็นเฉียบไหลอาบใบหน้า ‘แผนการของข้า…’ความรู้สึกตื่นตระหนกและความไม่พอใจก่อตัวขึ้นในหัวใจของเขา
อารากอสเงยหน้าขึ้นมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนใบหน้าของเขาหายไปแทนที่ด้วยความเคร่งเครียดที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขามองเห็นโซเฟียหญิงสาวเผ่าครึ่งหมาป่าในชุดเกราะสีเงิน ดวงตาสีฟ้าของเธอฉายแววแข็งกร้าวขวานในมือของเธอ เปล่งประกายสีเขียวอ่อนเธอพุ่งเข้าใส่สายลับคนหนึ่งที่กำลังจะโจมตีอเล็กซ์จากด้านหลังขวานในมือของเธอฟาดฟันลงมาอย่างรวดเร็ว
“ฉัวะ!”เสียงโลหะกระทบเนื้อดังสนั่น เืสีแดงสดพุ่งกระฉูด สายลับคนนั้นล้มลงกับพื้นร่างกายไร้ซึ่งลมหายใจ
เอเม็ธชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่สวมแว่นกรอบเงินในชุดคลุมสีม่วงเข้มต่อสู้อยู่ทางด้านหลังโซเฟียอีกทีนึง ดวงตาสีฟ้าคมกริบจ้องมองมาที่คู่ต่อสู้อย่างไม่ลดละมือข้างหนึ่งของเขากำลังเหวี่ยงขวานั์ออกไปพลังงานสีส้มเจิดจ้าพลุ่งพล่านออกมาจากปลายนิ้วของเขา
“ประกายแสง!”เอเม็ธะโ เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสนามรบแสงสีส้มพุ่งเข้าใส่สายลับอีกคนที่กำลังต่อสู้กับโซเฟียแสงสว่างกัดกร่อนร่างกายของสายลับคนนั้น เสียงกรีดร้องของสายลับดังก้องไปทั่ว
ไม่ไกลจากนั้นคนของเซเรียนในชุดเกราะสีทอง ผู้ใช้เส้นทางรุ่งอรุณขั้นที่ 3 ก็กำลังต่อสู้กับสายลับอีกกลุ่มหนึ่ง
“บานสะพรั่ง!”เขาะโ พลังงานสีเหลืองทองอบอุ่นแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขาดาบในมือของเขาส่องประกายเจิดจ้าเขาฟาดฟันดาบเข้าใส่เหล่าสายลับอย่างรวดเร็วและแม่นยำ
“ฉัวะ!!”เสียงดาบปะทะกัน เสียงะเิดังขึ้นต่อเนื่อง เหล่าสายลับต่างล้มลงกับพื้นร่างกายเต็มไปด้วยาแ
อารากอสมองไปรอบๆเขามองเห็นกองกำลังของอเล็กซ์และกำลังเสริมจากสมาคมพ่อค้าและนักวิจัยหลายร้อยคนต่างพุ่งเข้ามาสมทบและเข้าต่อสู้กับสายลับอย่างดุดันพวกเขาทั้งหมดสวมชุดเกราะและถืออาวุธหลากหลายรูปแบบแววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นแลแน่วแน่
“พวกมัน...”อารากอสพึมพำอย่างสับสน เขามองเห็นกองทัพของอเล็กซ์ที่กำลังรุกคืบเข้ามา “ทุ่มหมดหน้าตักแล้วสินะ…”
สายลับขององค์กรลับที่เคยแฝงตัวอยู่ในกองกำลังของอเล็กซ์และเปิดเผยตัวตนออกมาตอนนี้กำลังต่อสู้กับเหล่านักรบของอเล็กซ์ พวกมันะโโวยวายเสียงดังก้องไปทั่วสนามรบ
“อ๊าาาาา!”
“ช่วยด้วย!”
พวกมันถูกเหล่านักรบของอเล็กซ์ล้อมเอาไว้ดาบ หอก ธนู และพลังอารมณ์มากมายถาโถมเข้าใส่อย่างไม่ปราณี เสียงดาบตัดผ่านเนื้อเสียงอาวุธปะทะกันดังต่อเนื่อง
“อ๊ากกกกก!”
โลหิตสีแดงสดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนเสื้อผ้า ใบหน้า และพื้นดิน เสียงกรีดร้องของพวกมันดังก้องไปทั่วสนามรบ
สายลับขององค์กรลับและกองกำลังฝั่งอเล็กซ์เข้าปะทะกันอย่างดุเดือดเสียงดาบกระทบกัน ดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินสั่นะเื ต้นไม้หักโค่นพลังอารมณ์ปะทะกันจนเกิดะเิแสงสว่างสีเขียวอ่อน สีส้ม สีแดง สีเหลืองสลับกันไปมาราวกับดอกไม้ไฟที่กำลังถูกจุดขึ้นกลางท้องฟ้า
อารากอสมองเห็นทุกอย่างเขารู้สึกถึงความกดดันมหาศาล ที่กำลังถาโถมเข้ามาใส่ตัวเขา “บัดซบ...”
อารากอสกัดฟันกรอดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ร่างกายสูงใหญ่ของเขากำลังสั่นเทือนความรู้สึกโกรธแค้นและผิดหวังแล่นริ้วไปทั่วร่างกาย ‘แผนการของข้าล้มเหลว’
‘บัดซบ’สายตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ เห็นภาพของสายลับพวกของเขาล้มตายลงไปทีละคนเสียงกรีดร้องของเหล่าสายลับที่ถูกสังหารดังแว่วมาในหูของเขา ‘ไม่! เกมยังไม่จบ!’แววตาของอารากอสลุกโชนขึ้นด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า
เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบสร้อยคอที่ทำจากฟันของสัตว์ร้ายที่ห้อยอยู่บนคออย่างแ่เบารู้สึกร้อนผ่าวจากพลังงานด้านมืดที่ซ่อนอยู่ ‘แก่นผลึกแห่งความก้าวร้าวจงมอบพลังให้ข้า...!’ เขาพึมพำ เสียงของเขาแหบแห้งและสั่นเทา
อารากอสกำสร้อยคอนั้นแน่นพลังงานสีแดงเข้มพลุ่งพล่านออกมาจากสร้อยคอ ราวกับลาวาที่กำลังเดือดพล่านไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างรวดเร็วิัของเขารู้สึกร้อนผ่าวจนแทบไหม้เกรียม เืในกายสูบฉีดเสียงหัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความเ็ปแล่นริ้วไปทั่วร่างกายแต่เขากลับแสยะยิ้มออกมาอย่างบ้าคลั่ง ‘พลัง! ข้า้าพลัง!’
เขารู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแต่เขารู้ดีว่าพลังจากแก่นผลึกแห่งความก้าวร้าวเพียงอย่างเดียว…ไม่เพียงพอ
อารากอสก้มลงล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อหยิบเศษผลึกสีม่วงเข้มขนาดเท่ากำปั้นออกมา มันสั่นะเือยู่บนฝ่ามือของเขา ‘ผลึกพันธนาการ…ข้ายอมแลก...’เขาจ้องมองผลึกในมือ ดวงตาสีแดงก่ำของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยว
ไม่มีความลังเลอารากอสกำผลึกสีม่วงเข้มเอาไว้แน่นมันคือเศษเสี้ยวแก่นผลึกพันธนาการของเส้นทางสุญตาพลังงานเย็นะเืแผ่ซ่านออกมาจากผลึก แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างรวดเร็วความเ็ปแล่นริ้วไปทั่วร่างกาย ราวกับเข็มนับพันเล่มกำลังทิ่มแทง มันคือความเ็ปจากการสละอายุขัยของตัวเองเพื่อแลกกับพลังที่เหนือกว่า!
‘อ๊าาาาา’อารากอสกรีดร้องออกมา ความเ็ปแล่นริ้วไปทั่วร่างกายแต่มันถูกกลบด้วยความรู้สึกยินดีที่เขาได้รับพลังอันยิ่งใหญ่มา ตอนนี้อารากอสนั้นมีพลังเทียบเท่าขั้นที่ 5 ระดับกลาง
“ตูม!!!”
เสียงะเิดังก้องออกมาจากร่างกายของอารากอสร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้น ิักลายเป็สีแดงเืราวกับโลหิตเขี้ยวแหลมคมงอกยาวออกมาจากริมฝีปาก กรงเล็บสีดำสนิท ยาวและแหลมคม
พลังงานสีแดงเข้มพลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของเขาราวกับพายุ“กรร!” เขาคำรามลั่น เสียงคำรามของเขาดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่าราวกับเสียงของอสูรร้ายที่ตื่นขึ้นจากการหลับใหล
“ข้า…แข็งแกร่งที่สุด!”อารากอสะโก้อง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปด้วยความบ้าคลั่งดวงตาแดงก่ำจ้องมองไปยังอเล็กซ์และกองทัพของเขาอย่างเหยียดหยาม
‘ข้าจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ พวกแกให้หมด!’เขาคิดอย่างบ้าคลั่ง ‘ข้าจะทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า’
อารากอสที่กลายร่างเป็อสูรร้ายพุ่งเข้าใส่อเล็กซ์ด้วยความเร็วสูงราวกับอุกกาบาต เสียงลมหวีดหวิวดาบเพลิงในมือของเขาส่องประกายเจิดจ้า เปลวเพลิงสีดำลุกโชนรอบกายราวกับอสูรร้ายที่หลุดออกมาจากขุมนรก
“ฮ่าาาาาาา!” เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของอารากอสดังก้องไปทั่วป่า “ข้าแข็งแกร่งที่สุด!”
ทางด้านอเล็กซ์เขากำลังให้คนของเซเรียน ผู้ใช้เส้นทางรุ่งอรุณขั้นที่ 3 รักษาเขาอยู่“ััเยียวยา” ทำให้อาการาเ็และาแของอเล็กซ์เริ่มทุเลาลงพลังของเขากลับมาอยู่ที่ขั้นที่ 4 อีกครั้งนึง และเมื่อเห็นว่าอารากอสกำลังพุ่งตัวมาหาอเล็กซ์จึงยกดาบเตรียมตัวที่จะเริ่มสู้
“มาเริ่มยกสองกันได้แล้ว!”เสียงคำรามของอารากอสนั้นดังก้องกังวาลไปทั่วการต่อสู้ระหว่างอเล็กซ์และอารากอสเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งท่ามกลางซากปรักหักพังของป่าคริสตัล มันคือการต่อสู้ที่ดุเดือด รุนแรงและบ้าคลั่งยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ เสียงดาบปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า
“ตูม!”พื้นดินสั่นะเื ต้นไม้รอบข้างหักโค่นล้มลงพลังอารมณ์ปะทะกันจนเกิดะเิแสงสว่างสีเขียวมรกต สีแดงเพลิง สลับกันไปมา
“อ๊าาาาา!”
“กรรรรรรร!”เสียงร้องของอเล็กซ์และอารากอส ดังก้องไปทั่วป่าาแมากมายปรากฏขึ้นบนร่างกายของทั้งคู่ เืสีแดงสดสาดกระเซ็น
อเล็กซ์ตัดสินใจต่อสู้กับอารากอสตัวต่อตัวแม้ว่าโซเฟียและเอเม็ธจะพยายามหาจังหวะเข้ามาช่วย แต่เขาก็โบกมือห้ามไว้ ‘ต้องสู้ แล้วเอาชนะให้ได้’
เขามองดาบเพลิงของอารากอสที่ฟาดฟันลงมาอย่างรวดเร็วอารากอสนั้นเร็วและแข็งแกร่งกว่าเดิมมากแรงปะทะแต่ละครั้งหนักหน่วงจนร่างกายของเขาแทบแหลกสลาย ‘แฮ่ก ๆ’ อเล็กซ์หอบหายใจ
เขารู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าสะสมที่เริ่มกัดกินร่างกายแต่... ‘ถ้าเอาชนะอารากอสได้...เราก็จะก้าวไปสู่ขั้นที่ 5’ ความคิดนั้นทำให้เขารู้สึกแน่วแน่ขึ้นมาอีกครั้ง
อารากอสกับอเล็กซ์กำลังสู้กันอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของป่าคริสตัลรอบข้างเต็มไปด้วยต้นไม้ผลึกที่ล้มระเนระนาด กิ่งก้านสาขาหักโค่นเศษผลึกสีฟ้าอ่อนกระจัดกระจายไปทั่วราวกับเพชรที่แตกสลายรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าอัปลักษณ์ของเขา เขากำดาบเพลิงในมือแน่นดวงตาสีเืจ้องมองไปที่อเล็กซ์ที่กำลังพยายามยืนหยัดต่อสู้กับเขาอย่างยากลำบาก
“แกมันไร้ค่า!ไม่มีทางชนะข้าได้!!!”เสียงคำรามของอารากอสดังกึกก้องไปทั่วป่าคริสตัลที่บัดนี้เหลือเพียงเศษซากความโกรธแค้นเดือดดาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างกายสูงใหญ่ของเขา
“สุริยันล้างผลาญ!”อารากอสะโก้อง เสียงของเขาดังราวกับฟ้าร้องที่กำลังพิโรธพลังงานสีแดงเพลิงมหาศาลพลุ่งพล่านออกมาจากร่างของเขาราวกับูเาไฟที่กำลังปะทุลาวาสีแดงฉานออกมาเปลวเพลิงสีดำทมิฬพวยพุ่งเข้าใส่อเล็กซ์ดุจคลื่นทะเลั์ที่กำลังโหมกระหน่ำเข้าใส่ชายฝั่งความร้อนระอุแผดเผาจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยวกลิ่นเหม็นไหม้ของต้นไม้ผลึกที่ถูกเผาผลาญคละคลุ้งไปทั่ว
อเล็กซ์ที่กำลังพยายามจะลุกขึ้นยืนเห็นเปลวเพลิงสีดำพุ่งตรงเข้ามา ใจของเขารู้สึกราวกับถูกบีบรัดแน่นความตื่นตระหนกแล่นริ้วไปทั่วร่างกาย ‘เร็วมาก…รุนแรงกว่าเดิม…!’เขาััได้ถึงพลังที่แตกต่างจากครั้งก่อน ‘ต้องรีบ!’ ความคิดนั้นแล่นเข้ามาในหัว
“โล่แห่งเมตตา!”อเล็กซ์ะโเรียกใช้พลัง เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเทาพลังงานสีเขียวอ่อนพลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของเขาราวกับสายน้ำที่บริสุทธิ์ก่อกำเนิดเป็โล่พลังงานโปร่ง
แสงขนาดใหญ่ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา ‘ต้องต้านมันเอาไว้!’เขาคิดในใจ
“ตูม!!!”
เสียงะเิดังกึกก้องสะท้านไปทั่วบริเวณแรงปะทะจากพลังของสุริยันล้างผลาญทำให้อากาศสั่นะเื พื้นดินรอบข้างแตกระแหงต้นไม้ผลึกสีฟ้าอ่อนที่ยังคงเหลืออยู่ไม่กี่ต้นหักโค่นล้มลง
แม้ว่าจะสามารถใช้โล่แห่งเมตตาป้องกันการโจมตีของสุริยันล้างผลาญได้ในครั้งนี้แต่…พลังของอารากอสนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เขาจะรับมือได้
“เพล้ง!!!”
โล่พลังงานสีเขียวแตกสลายออกเป็เสี่ยงๆพร้อมๆ กับพลังงานของสุริยันล้างผลาญที่สลายไปเช่นกัน อเล็กซ์กัดฟันกรอดพยายามลุกขึ้นยืน
“อึก!”อเล็กซ์ร้องออกมาด้วยความเ็ป ร่างกายของเขากระเด็นออกไปไกลหลายเมตรล้มลงกับพื้นอย่างแรง โลหิตสีแดงสดไหลออกมาจากาแที่หน้าอก ‘าแ…บ้าจริง…’
“ไวท์! เข้าโจมตี!”อเล็กซ์ะโเรียกคู่หูของเขา ไวท์คำรามลั่น แสดงความดุดันออกมา มันไม่รอช้าพุ่งเข้าใส่อารากอสอย่างรวดเร็ว
“กรรรรรรร!”เสียงคำรามของมันดังกึกก้องไปทั่วป่า ดวงตาสีเขียวมรกตของไวท์จ้องมองไปยังอารากอสอย่างไม่ลดละคมเขี้ยวของมันเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี
“หึ…” อารากอสแสยะยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม ‘หลบไป!แกมันก็แค่สัตว์เลี้ยง!’
“คิดจะทำร้ายข้า?ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!” อารากอสคำรามใส่ไวท์ เขารู้สึกหงุดหงิดและไม่สนใจไวท์ที่กำลังพุ่งเข้ามา เขาใช้พลังทั้งหมดของเขา ยกดาบเพลิงขึ้นฟาดฟันใส่ไวท์อย่างรวดเร็วและรุนแรง
“ฉัวะ!”
ไวท์พยายามหลบหลีกการโจมตีของอารากอสมันกระโจนหลบคมดาบเพลิงที่ฟาดฟันลงมาอย่างหวุดหวิดร่างกายสีขาวของมันพลิ้วไหวราวกับสายลม แต่…ความเร็วของอารากอสนั้นเหนือกว่ามาก
“กรรรรรรร”เสียงคำรามของไวท์ดังสนั่นหวั่นไหว มันพยายามตอบโต้การโจมตีของอารากอสแต่มันก็ทำได้เพียงป้องกันตัว
เสียงดาบปะทะกับคมเขี้ยวดังกึกก้องไปทั่วป่าคริสตัลพลังงานปะทะกันจนเกิดะเิแสงสว่างสีเขียวมรกตและสีแดงเพลิงสลับกันไปมาพื้นดินสั่นะเื ฝุ่นควันสีดำลอยคลุ้งไปทั่ว
‘ไวท์…กำลังเสียเปรียบ…’อเล็กซมองการต่อสู้ของไวท์กับอารากอส ‘ต้องทำอะไรสักอย่าง’
การต่อสู้ระหว่างอารากอสและไวท์ดำเนินต่อไปอย่างดุเดือดเสียงคำรามของไวท์ดังก้องไปทั่วป่า สลับกับเสียงดาบเพลิงที่ฟาดฟันลงมาอย่างรวดเร็ว
อารากอสในร่างอสูรร้ายยิ่งต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆพลังของมันทวีคูณขึ้นจากการดูดซับอารมณ์ด้านลบและความเ็ปจากรอบข้าง
“อึก!”อเล็กซ์กระอักเืออกมา ‘แฮ่ก ๆ าแมัน…ต่อให้ใช้ััเยียวยาอีกก็คงช่วยอะไรได้ไม่มากแล้ว’ เขาััได้ถึงความเ็ปจากาแที่หน้าอกมันปวดร้าวจนเขาทรุดลงกับพื้น
“าเ็หนัก...”อเล็กซ์พยายามลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายของเขากลับหนักอึ้ง ‘เพราะความต่างของพลัง’เขากัดฟันกรอดพยายามข่มความเ็ป
ท่ามกลางซากปรักหักพังของป่าคริสตัลอากาศร้อนระอุ บิดเบี้ยว เสียงคำรามของไวท์ดังก้องสะท้อนไปมาสลับกับเสียงดาบเพลิงของอารากอสที่ฟาดฟันลงมาไม่หยุด
อเล็กซ์กำหมัดแน่นแววตาสีเขียวมรกตของเขามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว แม้ร่างกายจะบอบช้ำจากการต่อสู้เืสีแดงสดไหลอาบร่างกาย รอยไหม้จากเปลวไฟสีดำทมิฬปรากฏอยู่บนิัร่างกายของเขาทรุดลงกับพื้นหลายครั้ง แต่มันก็ไม่สามารถหยุดเขาได้
‘สู้ต่อไป’ความรู้สึกมุ่งมั่นและความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะล้างแค้นให้กับผู้คนมากมายที่ถูกสังหารไหลเวียนอยู่ในหัวใจของเขามันหลอมรวมกับพลังงานสีเขียวอ่อนบริสุทธิ์ของเส้นทางพันธสัญญาทำให้เขาลุกขึ้นสู้ต่อ
ยิ่งต่อสู้…อเล็กซ์กลับยิ่งรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ‘ความรู้สึกนี้มัน…’ เส้นเืสีเขียวอ่อน ปรากฏขึ้นบนิัของเขาพลังงานอันอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วร่างกายพลังเส้นทางพันธสัญญาของเขากำลังพุ่งสูงขึ้น
‘พลัง…ฉันััได้ถึงพลังของเส้นทางพันธสัญญาขั้นที่5!’
เขาหลับตาลงัักับพลังงานอันยิ่งใหญ่ที่กำลังไหลเวียนอยู่ในกาย ‘ฉันใกล้จะ…ก้าวไปถึงแล้ว’
“อึก…”เขาเปิดเปลือกตาขึ้น ความเ็ปจากาแเริ่มจางหาย พลังงานสีเขียวอ่อนไหลเวียนไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำที่กำลังหล่อเลี้ยงต้นไม้ที่กำลังเหี่ยวเฉาให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง‘ฉัน…แข็งแกร่งขึ้น’
ทางด้านอารากอส…เขาเริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่กัดกินร่างกายร่างกายของเขากำลังแหลกสลายจากภายใน ‘กรรรรรรรรร’ เสียงคำรามของเขาดูอ่อนแรงลง
‘าแ…มัน’ เขาััได้ถึงาแที่กลางลำตัวเืสีดำสนิทไหลทะลักออกมา
‘พลังของผลึกใกล้จะหมดแล้ว…’อารากอสรู้สึกได้ถึงแก่นผลึกแห่งความก้าวร้าวที่เริ่มเสื่อมสลาย ‘แม้ข้าจะใช้แก่นผลึกเพิ่มพลังแต่…’ เขาคิดอย่างขมขื่น ‘ร่างกายข้า…ก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว…’
อารากอสสบถออกมาอย่างหัวเสีย แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ ‘ต้องรีบจัดการมันให้ได้!’เขากำดาบเพลิงในมือแน่น
ทั้งอเล็กซ์และอารากอส ต่างหอบหายใจ “แฮ่ก ๆ”
“อึก…”
“เจ็บ…”พวกเขาได้รับาเ็มากขึ้นเรื่อยๆแต่แววตาของทั้งคู่นั้นกลับมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวที่จะเอาชนะอีกฝ่ายให้ได้
อารากอสพุ่งเข้าหาอเล็กซ์อย่างรวดเร็วดาบเพลิงในมือของเขาส่องประกายเจิดจ้าเปลวเพลิงสีดำทมิฬพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาราวกับพายุที่กำลังจะถล่มลงมา
อเล็กซ์เบิกตากว้างด้วยความใ ‘มันเร็วมาก!’
“ฉัวะ!” เสียงดาบปะทะกันอเล็กซ์ยกดาบเงินขึ้นมาป้องกันการโจมตีอย่างฉับพลัน
อารากอสแสยะยิ้มออกมาอย่างเหี้ยมโหดเขากระหน่ำฟาดฟันดาบเพลิงเข้าใส่อเล็กซ์อย่างไม่หยุดยั้ง ดาบของอเล็กซ์สั่นะเืจากแรงปะทะมหาศาลร่างกายของเขาเซถอยหลังไปหลายก้าว
อเล็กซ์กัดฟันกรอดเขารู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าที่เริ่มกัดกินร่างกาย ‘ต้องรีบ!’
ในวินาทีนั้นอารากอสเปิดช่องโหว่ อเล็กซ์ไม่รอช้า เขาใช้พลังทั้งหมดที่มี พุ่งเข้าใส่อารากอสดาบเงินในมือของเขา ส่องประกายสีเขียวมรกตเจิดจ้า
ดาบของเขาฟาดฟันลงมาอย่างรวดเร็วและแม่นยำเล็งไปที่…จุดศูนย์กลางของร่างกาย
“ฉัวะ!”
อารากอสเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเขารู้สึกได้ถึงความเ็ปที่แล่นริ้วไปทั่วร่างกาย เืสีดำสนิทพุ่งกระฉูดออกมาจากาแกลางลำตัวของเขา
“อ๊าาาา!” เขาร้องโหยหวนด้วยความเ็ป
‘าแ…’ อารากอสมองาแของตัวเอง
‘ไอ้สารเลวนี่…’ เขากำหมัดแน่นความโกรธแค้นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ‘มันกำลัง…แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ’
ในขณะเดียวกัน อารากอสก็รวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเปลวเพลิงสีดำทมิฬ พุ่งเข้าใส่อเล็กซ์ด้วยความเร็วสูง
“อ๊าาาา”
“เจ็บ…!’ อเล็กซ์ร้องลั่นร่างกายของเขาถูกเผาไหม้ เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่น ิัของเขาไหม้เกรียม
‘ดาบ…มัน’เขารู้สึกถึงความเ็ปจากมือทั้งสองข้างที่ไหม้เกรียมจากเปลวเพลิง
‘หนัก…’
‘มือฉัน…’
‘กำดาบจะไม่ไหวแล้ว…’
แต่…ทั้งคู่ก็ยังคงไม่ยอมแพ้!พวกเขาลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล แม้ร่างกายจะบอบช้ำ
“ต้องจัดการอารากอสให้ได้!” อเล็กซ์คิดในใจ
“แกต้องตาย!” อารากอสคำรามลั่น
พวกเขาทั้งสองต่างก็มุ่งมั่นกับการต่อสู้จนลืมทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้างไป
“ถอย! ถอยออกไป!”
“อันตราย!” เหล่าสายลับฝั่งอารากอสและกองกำลังของอเล็กซ์ ต่างถอยห่างออกไปพวกเขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลจากพลังของทั้งคู่
การต่อสู้ของทั้งสองมันรุนแรงเกินไปมันทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรอบข้าง พื้นดินแตกระแหงต้นไม้ผลึกสีฟ้าอ่อนที่ยังคงเหลืออยู่ไม่กี่ต้น ล้มระเนระนาดเสียงดาบปะทะกันดังกึกก้องสะท้านไปทั่วบริเวณ ทุกคนต่างคิดแบบเดียวกันว่ามันคือ...
‘การต่อสู้ของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด!’
บทที่24 “การต่อสู้ของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด”
ค่าความชอบปัจจุบัน: 5
ค่าความชอบ: 40
*หมายเหตุ: ค่าความชอบคือค่าที่ส่งผลต่อการดำเนินเื่ การตัดสินใจของผู้ดำเนินเื่ราว
ค่าความชอบจะถูกคำนวณผ่านการมีส่วนร่วมของนักอ่าน ทั้งการแสดงความคิดเห็นการกดหัวใจ การให้กำลังใจ และอื่นๆทุกการมีส่วนร่วมจะถูกนำมาคำนวนและมอบให้กับผู้ดำเนินเื่ราวค่าความชอบจะถูกคำนวนในเวลา 12:00 น. ของวันถัด และ 1บท จะถูกคำนวนได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น