ทำไมตอนนี้ผมรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ยังไงไม่รู้ หลังจากที่ผมกลับมาจากโรงอาหารกลาง พ่อเลี้ยงก็ให้ผมตามขึ้นมาบนห้องนอนของเขาทันที ตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงกลางห้องเพื่อรอรับการลงโทษจากพ่อเลี้ยงที่นั่งลงตรงปลายเตียงแล้วจ้องมองมาที่ผม
"มึงรู้ใช่ไหมว่าวันนี้มึงบกพร่องต่อหน้าที่ยังไง"
"ครับ" ผมตอบรับออกไปก็ผมไม่รู้นิครับว่าพ่อเลี้ยงจะกลับมารวดเร็วขนาดนี้
"มึงเบื่อแล้วสินะที่ต้องค่อยมาดูแลกูแบบนี้"
"ไม่ใช่นะครับ ! " ผมตอบออกไปเสียงร้อนรนกลัวพ่อเลี้ยงจะเข้าใจผิด เพราะผมเต็มใจมากที่จะดูแลพ่อเลี้ยง แล้วก็ไม่อยากให้ใครมาทำหน้าที่แทนด้วย
"ไม่ใช่อย่างนั้นแล้วมันยังไง ตอนเช้ามึงก็ขึ้นมาสาย ตอนบ่ายมึงก็เสือกไปทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่หน้าที่ของมึงอีก แล้วมึงจะให้กูคิดยังไง นอกจากมึงไม่อยากทำงานนี้แล้วกูจะได้หาคนอื่นมาทำแทน "พ่อเลี้ยงพูดออกเสียงเรียบ
"ไม่เอานะครับ! ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วครับ ผมขอโทษครับพ่อเลี้ยง "ผมพูดแย้งออกไปทันที
"กูไม่อยากฟังขอโทษจากมึงแล้ว กูี้เีฟัง วันนี้กูได้ยินคำนี้มาั้แ่เช้า " พ่อเลี้ยงพูดขึ้นเสียงเรียบ แล้วเดินไปนั่งพิงที่หัวเตียงมองมาที่ผม ส่วนผมก็ได้แต่ก้มหน้าเงียบ ไม่รู้จะพูดอะไรออกไป
"มึงรู้ใช่ไหมว่ามึงทำให้กูหงุดหงิด "
"ครับ"
"แล้วมึงรู้ไหมว่าต้องทำยังไงให้กูหายหงุดหงิดได้"
"ครับ ? " ผมเงยหน้ามองพ่อเลี้ยงด้วยความมึนงง ก่อนจะเห็นรอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของพ่อเลี้ยง ทัดใดนั้นผมก็เข้าใจทันที เพราะมีสิ่งเดียวที่ทำให้พ่อเลี้ยงหายหงุดหงิดได้ก็คือการทำให้พ่อเลี้ยงปลดปล่อยความหงุดหงิดออกมา
เมื่อรู้แล้วผมก็เดินเข้าไปหาพ่อเลี้ยงใกล้ ๆ พร้อมกับค่อย ๆ ถอดเสื้อของตัวเองออกทีละชิ้น พ่อเลี้ยงเองก็จ้องมองมาที่ผมไม่วางตา
"หึ ! "พ่อเลี้ยงหัวเราะออกมาด้วยความพึงพอใจ หลังจากที่ผมถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกหมดแล้ว ผมก็คลานไปหาพ่อเลี้ยง ก่อนจะค่อย ๆ ใช่มือลูบพร้อมกับสูดดมั้แ่ปลายเท้าของพ่อเลี้ยงขึ้นไปตามขาไปจนถึงเข็มขัด ผมค่อยใช้มือคลายเข็มคัดออก ทั้งที่หน้านั้นมุดอยู่กับเ้ามักกรน้อยของพ่อเลี้ยง และใช่ปากดูดงับหยอกล้อัน้อยจากภายนอกกางเกง
"อื้อ... " เสียงครางเบา ๆ จากลำคอของพ่อเลี้ยง บ่งบอกว่าเขาพอใจกับการกระทำของผมมาก
จากนั้นผมก็ค่อย ๆ ถอดกางเกงชั้นนอกของพ่อเลี้ยงออก พร้อมกับค่อยปลดกระดุมเสื้อพ่อเลี้ยงออกที่ละเม็ด แล้วก็ค่อย ๆ ชโลมจูบบริเวณอกไล่ลงมาเลื้อย ๆ จนถึงัน้อยที่ไม่ได้น้อยเลย ตอนนี้มันเต่งตึงพร้อมที่จะพ่นไฟเต็มที่ ผมก็จับมันออกมาแล้วก็ดูดกลืนมันอย่างกับเป็ไอติมแท่งหนึ่ง พร้อมกับใช่มือรูดขึ้นลงไปด้วย
"อ่ะ อ๊า อ๊า " เสียงพ่อเลี้ยงครางออกมาพร้อมกับ ใช่มือกดศีรษะผมเอาไว้ แล้วก็กระเด้งสวนเข้ามา
อ๊อก อ๊อก อ๊อก ~~~
"อ๊า อ๊า ซี๊ด "
อ๊อก อ๊อก อ๊อก ~~~~
"อ่า อย่างนั้นแหละ อ่า "
อ๊อก อ๊อก อ๊อก ~~
"อ๊า ซี๊ด " พ่อเลี้ยงครางกระตุกครั้งสุดท้ายพร้อมกับ ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มปากของผม ผมก็กลืนน้ำนั้นลงไปอย่างง่ายได้ เพราะมันเป็น้ำที่ผมชอบมากเลยละครับ
"หึ ! ไม่เร็วนิ "พ่อเลี้ยงพูดขึ้นพร้อมกับดึงหัวผมให้เงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขา
"แต่แค่นี้มันยังไม่พอหลอก มันยังไม่ทำให้กูหายหงุดหงิดหรอกนะ " พ่อเลี้ยงพูดจบก็ดึงหัวผมเข้าหาพร้อมกับประกบจูบลงมาอย่างดุดัน เรียวลิ้นร้อนแทรกเขาไปในปากผม ดูดกลืนลิ้นอย่างเร่าร้อน จูบนี้ช่างเอาแต่ใจเหลือเกิน พ่อเลี้ยงจูบผมอยู่อย่างนั้นจตอนนี่ผมเจ็บปากไปหมดแล้วทั้งยังมีน้ำลายไหลลงมาข้างปากของผม พ่อเลี้ยงก็จูบอยู่อย่างนั้นอย่างเอาแต่ใจ
"อ๊ะ "เสียงของผมร้องออกมาทั้งที่ปากก็ยังถูกพ่อเลี้ยงจูบอยู่ เพราะมันรู้สึกเจ็บจี๊ดบริเวณปากล่าง แล้วก็ได้รสชาติของกลิ่นคาวเืขึ้นมา สักพักพ่อเลี้ยงก็ถอดปากออก
"หึ " เขาถอดปากออกพร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำไป ผมก็ต้องลุกตามออกไปเพราะการที่พ่อเลี้ยงเขาห้องน้ำไปนั่นหมายความว่าต้องให้ผมตามเข้าไปมันเป็ปกติแบบนี้อยู่แล้ว แต่ถ้าพ่อเลี้ยงไม่อยากให้ผมเข้าไปจะสั่งห้ามออกมา พอผมเข้าไปผมก็เห็นพ่อเลี้ยงยืนอาบน้ำอยู่ใต้ฝักบัว มันเป็ปกติที่ผมต้องยืนรอรับคำสั่งจากเขาเพราะนี้คือหน้าที่ของผมคือต้องไม่อยู่ไกลจากสายตาของพ่อเลี้ยง
ซึ่งผมถูกสอนแบบนี้มาั้แ่ผมเล็กแล้วครับ ผมจะต้องตัวติดกับพ่อเลี้ยงตลอดเวลา ถ้าไม่อย่างนั้นผมก็จะโดนทำโทษจากพ่อเลี้ยงแบบนี้ ั้แ่เด็กแล้วครับพ่อเลี้ยงเป็คนหวงของมาก อะไรที่เขาบอกว่าเป็ของเขา สิ่งนั้นจะต้องอยู่กับเขาตลอด ห้ามไปไหนไกล
ในตอนแรกผมก็งงว่าทำไม แต่ยายเล่าให้ผมฟังว่าตอนที่ยายเจอผมนั้น พ่อเลี้ยงยังเด็กคุณหญิงก็เห็นผมน่ารักก็เลยรับเลี้ยงดูแลผมเอาไว้เพื่อให้ผมเป็เพื่อนเล่นกับพ่อเลี้ยง ในวันที่คุณหญิงอุ้มผมไปให้พ่อเลี้ยงดู พ่อเลี้ยงก็ไม่ชอบผมเพราะผมว่าจะแย่งคุณหญิงไป คุณหญิงก็เลยบอกว่าไม่มีใครแย่งคุณหญิงไปได้หรอก อีกอย่างท่านเลี้ยงผมเพื่อเป็เพื่อนเล่นกับพ่อเลี้ยง ก็เหมือนกับน้องของพ่อเลี้ยง แล้วก็บอกว่าผมก็จะอยู่กับพ่อเลี้ยงตลอด พ่อเลี้ยงจะได้ไม่เหงาเวลาที่ท่านกับคุณผู้ชายไปทำงาน
"น้องของั "พ่อเลี้ยงพูดออกมา
"ใช่จะ น้องเป็น้องของัไงครับ น้องจะคอยอยู่ข้างั เล่นกับัไงครับ ดีไหม"
"ดีครับ น้องของั " ยายยังบอกอีกว่าหลังจากวันนั้นพ่อเลี้ยงคือหวงผมมาก ไม่ยอมให้ใครเอาผมไปไหนเลย ผมจะต้องอยู่กับพ่อเลี้ยงตลอดเวลา ใครห้ามเอาผมไปไหนเพราะผมเป็น้องของพ่อเลี้ยง
หลังจากนั้นเมื่อพ่อเลี้ยงอายุได้ 10 ขวบคุณหญิงและคุณผู้ชายก็ส่งพ่อเลี้ยงไปเรียนที่ต่างประเทศ ที่แรกพ่อเลี้ยงก็งอแงจะเอาผมไปด้วย จนคุณหญิงต้องพูดว่า ถ้าเอาผมไปด้วย แล้วถ้าคนที่โน่นเห็นแล้วแอบขโมยผมไปจะทำยังไงละ สู้ให้ฝากผมไว้ที่บ้านก่อนเมื่อเรียนจบแล้วค่อยมาหาผมก็ได้ ยังไงผมก็เป็ของพ่อเลี้ยงอยู่แล้ว เพราะเหตุนี้พ่อเรียนจึงยอมแต่โดยดี
มันเลยทำให้เมื่อผมจำความได้ชีวิตผมก็มีแต่พ่อเลี้ยงั และถูกฝึกฝนเรียนทุกอย่าง งานบ้านงานเรือน ก็เพื่อพ่อเลี้ยงั เมื่อผ่านไป 10 กว่าปีได้ข่าวว่าพ่อเลี้ยงัเรียนจบแล้วกำลังจะกลับมาเดือนหน้า แต่เกิดเื่ขึ้นทำให้พ่อเลี้ยงต้องกลับมารับตำแหน่งต่ออย่างกะทันหันก่อน พอผมได้เห็นพ่อเลี้ยงเป็ครั้งแรกก็ตกหลุมรักเขาเลยครับ รู้สึกผูกพันแปลก ๆ เมื่อพ่อเลี้ยงรับตำแหน่งผมก็ทำหน้าที่เป็เลขาของเขา ทำทุกอย่างที่เขาสั่งแล้วผมก็กลายเป็คนเป็คนสนิทของ เพราะผมถูกฝึกมาเพื่อเขา ถูกสอนว่าต้องรับมือกับเขายังไงถึงเขาจะพอใจ รวมทั้งเื่ที่ห้ามอยู่ไกลสายตาเขาก็ด้วย เพราะว่าผมเป็ของเขา
"กูคิดขึ้นได้ว่า กูต้องไปดูฟาร์มรังนกที่ภูเก็ต มึงไปเตรียมชุดให้กู จะไปสักอาทิตย์หนึ่ง แล้วมึงก็ไปเตรียมของตัวเองให้เรียบร้อย เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงกูจะตามลงไป
"ครับ"
"ส่วนเื่ที่มึงทำให้กูหงุดหงิด กูจะไปสะสางกับมึงที่โน่น หึ " พ่อเลี้ยงพูดออกมาเสียงเรียบ พร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก
โปรดติดตามตอนต่อไป >>>>>>>