ไม่ว่าจะผ่านไปนานแสนนานเท่าไรก็ตามข้าไม่ทางลืมสหายรักข้า ในตอนนี้เ้าก็ยังวนเวียนกลับมาหาข้าอยู่เสมอกี่ครั้งกันที่ข้าต้องพึ่งพาเ้า น้ำตาของ ชูหยาง กับภาพความทรงจำเก่าๆหวนคืนกลับมา ที่เขาและกระบี่เล่มนี้ไปทั่วใต้หล้าพยายามที่เขาต้องเผชิญกับปัญหามากมายหนทางหลีกหนีจากชะตากรรมอันเลวร้าย กระบี่เล่มนี้ไม่เคยทอดทิ้งเขา และพร้อมจะฝ่าฟันไปร่วมกับเขาอีกเสมอ แม้ว่าจิติญญากระบี่เล่มนี้ไม่ตอบสนอง แต่เขาก็ไม่ได้ลืมลักษณะพู่กันที่อยู่ท้ายที่จัดและออร่าพลังที่ล้นออกมา เขาจะลืมสหายรักของเขาไปได้ยังไง แต่ตอนนี้ทำไมข้าถึงััจิติญญาของเ้าไม่ได้เลยว่าเป็ครั้งที่ข้าพยายามทะลวงระดับพลังมหาเซียนจักรพรรดิ เพื่อบรรลุเข้าสู่ดินแดนพระเ้า เป็เ้าหรอกหรือที่ปกป้องจิติญญาของข้า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถ้าโดนทรยศหักหลังคนรักเก่าและเพื่อนที่รักที่สุดของข้า
ทันทีที่ชู หยาง ระลึกถึงความหลังเมื่อครั้งเก่าอยู่นั้น ช่าน ช่านที่อยู่ในห้วงดวงจิตของเขาก็ส่งเสียงออกมาว่า กระบี่นี้กำลังจะแตกสลายและดวงจิคิญญากำลังจะดับลงข้าััได้บางอย่าง กับแท่นตำหนักนั้นเหมือนพยายามกดระดับพลังของมันให้เข้ากับโลกใบนี้หรือเรียกการกำเนิดิญญากระบี่ในตำนาน กระบี่เล่มนี้เกี่ยวข้องกับเ้างั้นหรือชู หยาง ทำไมัทมิฬ ตัวนั้นถึงมอบกระบี่เล่มนี้ให้กับเ้ากัน นางกล่าวและถามในเวลาเดียวกัน
ชู หยางตอบกลับ กระบี่เล่มนี้เป็ของข้าเอง และเป็สหายรักของข้าเช่นเดียวกัน เขาไม่มีทางยอมรับใครนอกข้า ส่วนเื่ราวบางอย่างที่ข้าไม่สามารถเ้าตอนนี้ได้ มาข้าบรรลุระดับจักพรรดิในโลกใบนี้ ข้าจะบอกเ้าว่าข้าเป็ใคร รวมถึงความลับบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเผ่าอสูรของเ้า (กงล้อแห่งชะตากรรมได้เริ่มขึ้น ชูหยางคิดในใจว่าบุตราาฟ้ารวมถึงัทมิฬและกระบี่์เซียนฟ้าครามต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกันแน่ๆและผู้าุโลึกลับด้วย)เมื่อถึงเวลาข้าจะบอกเ้าเอง ช่าน ช่าน
ช่าน ช่านกล่าว ได้ ข้าจอรอวันที่เ้ามีพลังระดับจักรพรรดิของโลกใบนี้เราต้องบอกทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเ้า ให้ข้าฟัง รวมถึงเป้าหมายของเ้าด้วยสูงสุดของเ้า
ชู หยางกล่าวข้ารับปากเ้า ช่านช่าน หวังว่าจะไม่กลัวไปก่อนนะ ฮ่าๆ เขาหัวเราะแล้วเดินต่อไปด้านหน้าพร้อมปลดปล่อยออร่าและจิตสังหารทั้งหมดไปยังกระบี่เล่มนั้น เพื่อแสดงเจตจำนงค์สัญลักษณ์ความเชื่อมั่นเขาและกระบี่์เซียนฟ้าคราม จะรวมกันกลับมาพิชิตใต้หล้าและเหยียบย่ำทุกคน และดินแดนทั้งหมดจากนี้เขาสหายรักจะร่วมเดินทางทุกครั้ง
ทันทีที่เขาจับกระบี่ เสียงฟ้าคำรามและสายฟ้าทัณฑ์จาก์สีทองก็กะหน่ำลงมาใส่บริเวณแท่นกระบี่ปักอยู่เหมือนกับว่า์ไม่ยินยอมและยอมรับการคงอยู่ของกระบี่เล่มนี้ แต่มันก็ไม่อาจสามารถทำอะไรกับชู หยางได้ เพราะทันที่จับกระบี่ จิติญญาของเขา ก็ตื่นขึ้นพร้อมกับดวงตาที่เต็มไปด้วยสายฟ้ามองไปยังโลกเบื้องบน พร้อมกับฟาดฟันกลับไปยังจุดที่สายฟ้าทัณฑ์จาก์ ลงมาบริเวณที่เขายืนอยู่
ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เหล่าปรมาจารย์ต่างๆรวมถึงพวกจักรพรรดิ์ พวกราชันย์ต่างๆที่อยู่บนโลก ต่างััได้ถึงสายฟ้าทัณฑ์์ถึงแม้จะอยู่ไกลแต่ก็รู้สึกอำนาจบางอย่างพวกมันมองมายังที่ทิศบูรพาเขตล่างว่ามีขอพิเศษบางอย่างตกลงมาการปรากฏตัวของจอมมารที่จะกลับมาสั่นคลอนอำนาจของโลกฝึกตน บางคนสั่งให้ลูกศิษย์รวมถึงผู้าุโมุ่งหน้ายังที่เกิดสายฟ้าทัณฑ์์ เพื่อให้รู้ว่ามีสมบัติใดและนำกลับมาที่ดินแดนของตน แต่สัญญาระหว่างแคว้นและทวีปจึงทำให้ต้องใช้เวลาอย่างมากในการเคลื่อนย้ายผ่านช่องมิติเพื่อยังดินแดนล่างและสืบหาบางอย่างนั้นอีกด้วย(กำลังจัดพลังอยู่ขั้นตามความแข็งแกร่งของทวีปมิตินั้นๆนอกจากของวิเศษระดับกึ่ง์)
ขณะนั้นชู หยางก็หยดเืตัวเขาลงไปในกระบี่เพื่อสื่อสารและช่วยเหลือสหายรักของเขาที่กำลังจะแตกดับสลายลงไป มันเป็เวลาถึง 15 ปีั้แ่ข้ากลับมาเกิดใหม่ เหมือนกับว่าข้าและเ้านั้นไม่เจอกันมาเป็หมื่นปีแล้ว ข้ามีเื่ราวมากมายที่อยากจะถามเ้าว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
อยู่ดีๆทันที่เืของชู หยาง รวมเป็หนึ่งเดียวกันกับกระบี่แล้วนั้น จิติญญาของกระบี่ก็กลับมาแต่ว่าพลังและอำนาจ ความทรงจำแต่ก่อนกลับหายไปเหลือเพียงจิติญญาเท่านั้นที่ยังคงอยู่และรับรู้ว่าตัวมันและชู หยาง เกี่ยวข้องกัน
ทันที่มันตื่นขึ้นพร้อมกับพูดว่า ชู เทียน สหายข้าทำไมตอนนี้เ้าอ่อนแอถึงเพียงนี้กันละ
ถึงแม้ความทรงจำมันจะหายไปบางส่วนรวมถึงพลังเมื่อครั้งก่อนก็หายไป แต่ความทรงจำเกี่ยวกับชู เทียนสหายรักนั้นไม่เคยจางหายไปเลย
2K
