ตอนที่9: ภารกิจ 'สตูว์เนื้อ': ผลตอบแทนจากธนูเทพ
I. การตามล่าสัตว์อสูรระดับสูง
ในขณะที่ชิงซวนกำลังสนุกกับการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและหลิงเยว่กำลังพยายามถอดรหัสปรัชญาจากข้าวผัดของเขา กลุ่มศิษย์เซียนจากสำนักชิงซิงทั้งห้าก็กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายครั้งใหญ่ในป่าลึก
พวกเขาใช้ "ธนูไม้ไผ่" (ธนูเทพ) ที่ชิงซวนมอบให้โดยเชื่อมั่นว่านี่คืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่จะนำพวกเขาไปสู่ "สัตว์อสูรระดับสูง" เพื่อนำมาทำ "สตูว์เนื้อเซียน" ตามคำสั่งของปรมาจารย์
หลังจากเดินทางเข้าป่าลึกเป็เวลาสองวันพวกเขาก็พบกับ เสือเขี้ยวอัคคี สัตว์อสูรระดับสูงที่ร่างกายปกคลุมด้วยเปลวไฟและมีพลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับ ราชันย์เซียนขั้นกลาง
“ระวัง!นั่นคือสิ่งที่ท่านปรมาจารย์้า!” ศิษย์พี่กล่าวอย่างตื่นเต้น “นี่คือ 'เนื้อสัตว์ใหญ่ที่หอมแรง' ที่ท่าน้านำไปทำสตูว์อย่างแน่นอน!”
II. อานุภาพของลูกธนูแห่งการรวมสมาธิ
การต่อสู้เป็ไปอย่างดุเดือดเหล่าศิษย์เซียนไม่สามารถทำอันตรายเสือเขี้ยวอัคคีได้เลยเปลวไฟจากสัตว์อสูรทำให้พลังปราณของพวกเขาแทบจะสลายตัวไป พวกเขาตระหนักทันทีว่า พลังกายของพวกเขาไม่เพียงพอ
“จำคำชี้แนะของท่านปรมาจารย์ไว้!'สมาธิที่สมบูรณ์แบบ' คือกุญแจสำคัญ!”ศิษย์พี่ะโ
ศิษย์ที่ถือธนูเทพรีบใช้ 'สมาธิเซียน' ทั้งหมดที่เขาได้รับการยกระดับจากบทเพลงกู่ฉินของชิงซวนรวบรวมจิตใจให้มุ่งมั่นไปที่การยิงเพียงครั้งเดียวเขาเลียนแบบท่าทางของชิงซวนอย่างสมบูรณ์แบบ — ไม่มีพลังปราณภายนอก มีแต่ 'ความบริสุทธิ์ของจิตใจ'
ซู่!
ลูกธนูไม้ไผ่ที่ถูกหล่อหลอมด้วยไอปราณเซียนของชิงซวนพุ่งออกจากสาย!
เสือเขี้ยวอัคคีที่มั่นใจในพลังป้องกันของตัวเองถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นลูกธนูธรรมดา ๆ พุ่งตรงมา
ฉัวะ!
ลูกธนูไม้ไผ่ทะลุผ่านเกราะไฟและิัที่แข็งแกร่งของเสือเขี้ยวอัคคีราวกับเจาะทะลุกระดาษและปักเข้าที่จุดอ่อนของมันอย่างแม่นยำที่สุดราวกับเป็ส่วนหนึ่งของวิถี์
เสือเขี้ยวอัคคีคำรามด้วยความเ็ปเปลวไฟรอบตัวมันดับลงทันที ร่างกายของมันล้มลงสู่พื้นพลังชีวิตดับสูญด้วยลูกธนูเพียงดอกเดียว
เหล่าศิษย์เซียนถึงกับเข่าอ่อนด้วยความตื่นตะลึง!
“นี่...นี่คืออานุภาพที่แท้จริงของ 'ธนูแห่งการรวมสมาธิ'ที่ปรมาจารย์มอบให้!อาวุธเทพชิ้นนี้จะทำลายปราการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดด้วย 'ความเรียบง่ายแห่งวิถีเซียน'!”
III.ของกำนัลแห่งความเคารพ
ด้วยความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่เหล่าศิษย์เซียนได้นำซากของเสือเขี้ยวอัคคีกลับมาชำแหละอย่างรวดเร็ว เนื้อของมัน (ที่ชิงซวน้านำไปทำสตูว์)ถูกแบ่งออกเป็ส่วน ๆ อย่างดีที่สุด
และจากซากของสัตว์อสูรระดับราชันย์เซียนนี้เองพวกเขาได้ค้นพบ "แก่นปราณอสูร" ที่มีพลังสูง และ "เขี้ยวอัคคี" ที่เป็วัตถุดิบหายาก
เมื่อกลับมาถึงร้านของชิงซวนทุกคนก็คุกเข่าลงด้วยความเคารพอย่างหาที่สุดมิได้
“ท่านปรมาจารย์ชิงซวน!”ศิษย์พี่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “พวกเราสำเร็จภารกิจที่ท่านมอบหมายแล้ว!นี่คือ 'เนื้อสัตว์ใหญ่ที่หอมแรง' ที่ท่าน้านำไปทำสตูว์!”
พวกเขามอบเนื้อเสือเขี้ยวอัคคีส่วนที่ดีที่สุดให้ชิงซวนพร้อมกับวาง แก่นปราณอสูร และ เขี้ยวอัคคี ไว้บนโต๊ะอย่างระมัดระวัง
“และนี่คือ 'ผลตอบแทนแห่งสัจธรรม' ที่พวกเราได้รับจากภารกิจ!ข้าขอมอบแด่ท่านปรมาจารย์!”
IV. ความสับสนกับ 'ผลตอบแทน' ที่ไม่้า
ชิงซวนเห็นเนื้อชิ้นใหญ่สีแดงสดก็ดีใจมาก
“โอ้โห!เนื้อนี่ดูดีจริง ๆ ด้วย! ตัวใหญ่ขนาดนี้ทำสตูว์ได้หลายหม้อเลยนะ! พวกท่านเก่งจริงๆ! ขอบใจมากนะ!”
ชิงซวนเดินไปดูของที่ศิษย์เซียนนำมาถวายบนโต๊ะ
“อืมมม...นี่มันคืออะไรเหรอ? ลูกกลม ๆ สีแดง ๆ กับเขี้ยวใหญ่ ๆ?”ชิงซวนหยิบ แก่นปราณอสูร ขึ้นมาดูเขาััได้ถึงพลังงานที่ร้อนระอุ แต่ก็แค่สงสัยว่ามันคืออะไร
“แก่นปราณอสูร!ท่านปรมาจารย์ไม่รู้จักแก่นปราณอสูรได้อย่างไร?” ศิษย์พี่อุทานในใจ“ท่านกำลังทดสอบความรู้ของเรา!”
“ท่านชิงซวน...” หลิงเยว่รีบเข้ามาเสริมอย่างรวดเร็ว“ท่านปรมาจารย์กำลังถามพวกเราว่า 'ประโยชน์' ของสิ่งเหล่านี้คืออะไรเ้าค่ะ! พวกเราไม่ควรให้สิ่งเหล่านี้แก่ท่าน!”
ชิงซวนส่ายหน้า “ประโยชน์อะไรกันเล่าข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร แล้วข้าก็ไม่อยากได้ของแปลก ๆ พวกนี้หรอกนะ”
เขาหยิบแก่นปราณอสูรขึ้นมาแล้วโยนมันให้อาหู่ (แมวส้ม)ที่กำลังงัวเงียอยู่
“อาหู่!ของเล่นชิ้นใหม่นะ! เ้าเอาไปเล่นได้นะ!”
— ปฏิกิริยาแห่งความตกตะลึง—
ทุกคนในร้านถึงกับตัวแข็งทื่อ!
หลิงเยว่ปิดปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา:“ท่านปรมาจารย์ชิงซวนกำลังแสดงถึง'การมองข้ามวัตถุภายนอกอย่างสิ้นเชิง'! ท่านไม่เห็นค่าของสมบัติทางโลก แต่เห็นค่าเพียง 'ความตั้งใจ'ของพวกเรา! และอาหู่... มันไม่แม้แต่จะสนใจแก่นปราณอสูรระดับนี้!พลังของมันต้องเหนือกว่าที่เราจินตนาการไว้มาก!”
V. บทสรุป: สตูว์เนื้อแห่งสัจธรรม
ชิงซวนเห็นว่าทุกคนกำลังทำหน้าใจึงรีบทำลายความอึดอัด
“เอาล่ะ ๆ!พวกท่านไม่ต้องแปลกใจหรอก ข้าไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับของเล่นพวกนี้ได้จริง ๆ”ชิงซวนยิ้มกว้าง “แต่ข้าดีใจกับเนื้อนี่มาก! ข้าจะทำ สตูว์เนื้อ ให้พวกท่านกินเป็การตอบแทนนะ!”
ชิงซวนรีบตรงเข้าครัวเขาเตรียมเนื้อเสือเขี้ยวอัคคีที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต พร้อมกับสมุนไพรและผักต่าง ๆ(ที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยน้ำเซียน) และเริ่มปรุง "สตูว์เนื้อ" ใน "หม้อดินเผาศักดิ์สิทธิ์" ทันที
กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์อสูรที่ถูกปรุงด้วยพลังงานเซียนากระจายไปทั่วหมู่บ้านผู้อาศัยในหมู่บ้านซ่อนัทุกคนสูดหายใจเข้าไปอย่างเต็มปอดและรู้สึกสดชื่นขึ้นทันที
เหล่าศิษย์เซียนที่รอคอยการตอบแทนจากปรมาจารย์ด้วยความตื่นเต้นตระหนัก:“ท่านปรมาจารย์้าตอบแทนพวกเราด้วย'โอสถสตูว์เนื้อ' ที่ทำจากสัตว์อสูรที่เราล่ามาเอง!นี่คือการ 'มอบพรให้แก่ผู้มีวาสนา' โดยแท้!”
ในขณะที่ทุกคนกำลังรอคอยอาหารทิพย์อยู่นั้นชิงซวนก็ได้นำ เขี้ยวอัคคี ที่แข็งแกร่งที่สุดของเสือเขี้ยวอัคคีออกมา
“โอ๊ะ!เขี้ยวนี้ดูแหลมคมดีจัง” ชิงซวนพึมพำ “ข้าจะเอามาลับมีดแกะสลักของข้าดีกว่า!มีดข้าทื่อไปหน่อยแล้ว!”
ชิงซวนใช้ เขี้ยวอัคคีระดับราชันย์เซียนที่มีค่าเป็วัตถุดิบหลอมโอสถหายาก มาเป็ "หินลับมีด" ธรรมดาๆ โดยไม่รู้ตัวสร้างความตกตะลึงให้กับหลิงเยว่และเหล่าศิษย์เซียนที่กำลังเฝ้ามองอยู่จนพูดไม่ออก!