นับพันมองก็ได้แต่แสยะยิ้มสมเพช “มาถึงขั้นนี้แล้วเธอยังจะมาทำเป็หวงตัวอีกเหรอ กว่าจะถึงมือพ่อฉัน เธอกับแม่เธอผ่านมาตั้งเท่าไหร่ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ผู้หญิงชั้นต่ำรักสบายแบบพวกเธอ ก็คงไม่พ้นใช้ร่างกายจับผู้ชาย”
นับพันพูดดูถูก ทำให้ขิมเืขึ้นหน้า ต่อให้เธอไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้อยู่ในสังคมดีๆั้แ่แรก แต่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนดูถูกเธอขนาดนี้
“เพี๊ยะ” เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้า ขิมพลั้งมือตบหน้านับพันอย่างแรง ตอนนี้เธอเองก็ฉุนกึกแล้วเหมือนกัน
นับพันหันมามองหน้าขิมอย่างช้าๆ ดวงตาแดงก่ำเพราะความโกรธ นับพันใช้มือหนารั้งใบหน้าของหญิงสาวอย่างแรง ก่อนจะใช้ปากกระแทกเข้าไปจูบปากคนตรงหน้าอย่างป่าเถื่อน ตอนนี้ขิมไร้หนทางหนี ไม่มีสิทธิแม้แต่จะขยับหน้าหนีััจากเขา
ฝ่ามือเล็กทุบตีอย่างบ้าคลั่ง ทำไม่ได้แม้จะแหงนหน้ามองด้วยซ้ำว่าโดนส่วนไหนของเขาบ้าง แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีผล เมื่อเขายังใช้มือหนาเปรียบดั่งคีมเหล็กยึดใบหน้างามเอาไว้ ทำให้เธอไม่อาจหลบััจากเขาได้
เขาจูบเนิ่นนาน ตั้งใจทรมานเธอเหมือนจะให้ขาดอากาศหายใจ ก่อนที่เขาจะผละออก แต่เป็เวลาแค่แป๊ปเดียวเท่านั้น ก่อนจะระดมจูบเธออย่างป่าเถื่อนอีครั้ง ขิมััได้ถึงรสชาดเค็มและกลิ่นคาวเืที่คละคลุ้งในปาก เธอแสบกลีบปากไปหมดแล้ว
ในที่สุดน้ำตาแห่งความอ่อนแอที่หญิงสาวพยายามสกัดกั้นไว้ก็ร่วงไหลออกมาจากแพขนตาสวย แต่เหมือนชายหนุ่มจะไม่รับรู้ได้เลย
ผ่านไป่หนึ่งนับพันรู้สึกถึงน้ำที่เปียกชื้นบนใบหน้าหญิงสาวทำให้ นับพันรับรู้ได้ดีว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่
“หึ เธอคิดจะบีบน้ำตามาหลอกฉันเหรอขิม” นับพันที่ผละออกจากการจูบใช้สายตามองพิจรณาดวงหน้างามก่อนจะพูด
“ขิมไม่เคยใช่น้ำตาหลอกคุณ” หญิงสาวพูดทั้งน้ำตานองหน้า พยายามยกมือขึ้นมาจะมาปาดน้ำตาออกไป แต่มือหนาของนับพันก็ดึงมือเธอกลับ
“โอ๋ๆ ไม่ต้องเช็ดหรอกน่ะ รู้ไหมว่าเธอตอนนี้มันน่าสมเพชจนฉันแทบคลั่งเลย” นับพันพูดไปแล้วก็แสยะยิ้มดูแคลนอย่างพอใจ แต่หญิงสาวเองได้ยินดังนั้น ก็รั้งแต่จะขัดขืน พยายามชักมือขึ้นมาจะปาดน้ำตา ทำให้นับพันต้องรวมมือเธอไว้ทั้งสองข้างด้วยมือข้างเดียวอย่างขัดใจ
“ฉันชอบผู้หญิงใจสู้ดีนะ แต่ก็นั่นแหล่ะ ไม่รู้ว่าเธอจะสู้ฉันไหวสักกี่ยก พ่อฉันเองก็คงจะไม่แข็งแรงเท่าคนหนุ่มๆอย่างฉัน เดียวฉันจะทำให้เธอดูน่าสมเพชกว่านี้เอง” นับพันพูดก่อนจะดึงทึ้งชุดนอนพริ้วไหวของผู้หญิงใต้ร่างออกอย่างแรง ไม่สนใจว่าจะสร้างเ็ปหรือร่องรอยแดงๆให้ผิวขาวนวลไปมากเท่าใด
“อร๊าย อุ๊บ!” เสียงขิมพยายามกรีดร้องขัดขืนแต่นับพันก็รีบประกบปากหญิงสาวเอาไว้ได้ทัน ทำให้เธอไม่อาจส่งเสียงโหวกเหวกออกมาได้
เมื่อเห็นว่าหญิงสาวหยุดทำตัวน่ารำคาญ นับพันก็ผละจูบออก ปล่อยให้ปากเธอเป็อิสระก่อนเริ่มนัวเนียซุกไซร้ต้นคอขาวหอมกรุ่มอย่างกระหาย ยิ่งเขาััไปส่วนไหนก็รั้งแต่จะอยากััเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเหมือนสิ่งเสพติดก็ไม่ปาล
“ปล่อยขิมไปเถ่อะค่ะ ฮึก ขิมมันน่ารังเกียจ คุณนับเป็คนบอกเองไม่ใช่เหรอคะ” ขิมพยายามรวบรวมสติพูดกล่อมคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอ่อน เผื่อว่าเขาอาจจะเห็นใจเธอบ้าง
“ฉันก็แค่อยากลองของต่ำๆดูบ้าง จะได้รู้ว่าอะไรที่ทำให้พ่อฉันติดใจหนักหนา” นับพันจับทางถูก รู้ดีว่าขิมพยายามเอาคำพูดของเขามาฆ่าเขาเอง แต่มันไร้ประโยชน์ หญิงชายยิ่งได้ใกล้ชิดเชยชม ก็เหมือนขั้วบวกขั้วลบ ถึงไม่ได้รักไคร่พิศวาท แต่ก็ไม่อาจหักห้ามแรงปราถณาไปได้ ตอนนี้เขาชักจะติดใจอยากจะลิ้มลองสิ่งตรงหน้าเสียแล้ว
ผิวขาวนวลเนียนนี้ไม่ว่าจะััไปส่วนไหนก็กระตุ้นอารมณ์ของเขาไปได้เสียทุกจุด นับพันเริกบลาที่ปกปิดเต้างามออกโดยไม่สนใจจะเสียเวลาถอด นั่นเป็อีกครั้งที่ทำให้ขิมเริ่มส่งเสียงแล้วแด้ดิ้นขัดขืน
“ไอชั่ว ปล่อ..” ไม่ทันที่คำด่าทอจะพ่นออกมาจากปากคนคนตัวเล็ก ริมฝีปากหนาก็ประกบกับกลีบปากช้ำอีกครั้ง มือของนับพันเองก็เคล้นคลึงเต้างามขนาดพอเหมาะอย่างสนุกมือ มือหนาแกล้งไปสะกิดยอดอกสีหวานจนมันแข็งสู้มือ
“อื้อ” นับพันผละออกจากริมฝีปากบางของเธอ เมื่อเห็นว่าสีหน้าของคนตัวเล็กตรงหน้าดูวาบหวามกับััที่เขามอบให้ และมันก็เป็อย่างที่เขาคิด น้ำเสียงหวานหลุดออกมาจากริมฝีปากร่างบางอย่างเผลอไผล ก่อนที่ที่มือเล็กที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาปล่อยั้แ่เมื่อใดก็ยกมาป้องปากอย่างนึกอาย
ทุกอิริยาบถของเธอถูกสายตาของนับพันจับจ้องอยู่ตลอด ถ้าตัดเื่ดูถูกออกไป เธอเหมือนคนที่ไม่เคย ไม่มีผิด แต่เขาก็คิดอีกแง่ว่านี้มันแค่เป็การแสดงของเธอเท่านั้น
“เธอนี่ไวไฟจริงๆเลยน่ะ คงจะผ่านมาเย่อะสิท่า ฉันทำแค่นี้ก็แทบจะทนไม่ไหว” นับพันพ่นคำพูดร้ายกาจใส่ ทำให้น้ำตาของขิมเริ่มรื้นขึ้นมาคลอหน่วยอีกครั้ง
นับพันมองหน้าของขิมก่อนจะหันมาสนใจร่างกายของเธอต่อ ปากร้ายยอดอกอย่างหิวกระหาย เขาคบเม้มแรงๆทั้งสร้างความวาบหวามและความเ็ปให้หญิงสาวในเวลาเดียวกัน ความรู้สึกที่ขิมไม่เคยัันี้มันบอกให้เธอผลักใสเขาออกไป ออกไปก่อนที่เธอจะเผลอไผลไปกับมัน แล้วสิ่งที่หน้ากลัวกว่านั่นจะเกิดขึ้น
แต่ร่างสูงกลับประสานมือเล็กไว้กับมือแกร่งก่อนจะกดมันราบลงไปกับเตียง พอริมฝีปากหนาดูดดึงเม้มจนเธอเจ็บ มือบางก็บีบมือใหญ่หนักขึ้นเพื่อเป็การระบาย
“เสียวใช่ไหมล่ะ เดียวฉันจะทำให้เธอเสียวได้มากกว่านี้คอยดู” น้ำเสียงเ็าเอ่ยออกมา เขาคลายมือที่เกาะกุมเธอออก ก่อนจะมาสาละวนปลดกางเกงสแลคสีดำของเขาออก การกระทำนั้นมันกระตุ้นสติของขิมแทบจะทันที
“ปล่อยฉันนะคุณนับ คุณจะทำอะไร” หญิงสาวพูดปรามเบี่ยงหน้าหนีสิ่งที่มันชี้โด่มาทางเธอ นับพันไม่ตอบคำถาม ชายหนุ่มยังคงมีใบหน้าสงบนิ่ง ผิดจากร่างกายของเขาที่มันดูไม่สงบนิ่งตามสีหน้าเขาสักนิด
ขิมหนีบขาไว้แน่นอย่างนึกกลัว แต่นั้นมันก็ทำให้นับพันรำคาญไม่น้อย เขาใช้สองมือหนากระชากปลายเท้าเธอแยกออกก่อนจะลากเข้ามาหาตัวอย่างง่ายดาย มือหนากระชากแพทตี้ออกจากร่างบางอย่างไม่นึกถนอม
“อย่ามาทำเป็ไม่เคยไม่หน่อยเลย จะผ่านมามากหรือน้อย เธอก็ไร้ค่าสำหรับฉันอยู่ดี และมันก็ยิ่งทำให้ฉันรำคาญเธอมากขึ้นไปอีก” นับพันบอกเสียงเย็นเยียบ
“ปล่อย ฮึก ปล่อยฉันนะ” ร่างบางร้องลั่น เธอใช้มือเล็กทุบตีเขาอีกครั้ง คราวนี้นับพันหันไปคว้าเข็มขัดกางเกงเขาออกมามัดรวบข้อมือเธอเอาไว้