"แฮ่ก..แฮ่ก..เหนื่อย..เว้ย"
หลังจากที่ชินถูกส่งตัวมา เขาต้องหนีเสือป่าจระเข้ เขาถูกไล่ล่ามาตลอดทางชินวิ่งมาโดยตลอดไม่ได้พักเลย เขาเป็พวกไม่ได้ออกกำลังกายอยู่แล้ว เจอแบบนี้เข้าไม่หอบได้ยังไง
"แฮ่ก..แฮ่ก..มันไปยังนะ?"
ชินหันหลังกลับไปมองดู สัตว์ประหลาดที่วิ่งไล่เขามา ชินพยายามมองดูให้ทั่วแต่ก็ยังไม่พบสัตว์ประหลาดตัวนั้น ชินถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถ้าคนอื่นเจอแบบนี้เข้าคงไม่มีสติแบบชินแน่ๆ เขารู้สึกภูมิใจในตัวเองขึ้นมานิดๆ
"กว่าจะรอดหนีมาตั้งไกล...ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนกันนะ"
ชินตั้งคำถามกับตัวเอง เขาไม่ได้สนสภาพแวดล้อมเลยตอนวิ่งหนีมา จะโทษเขาก็ไม่ได้เขาต้องเอาชีวิตให้รอดก่อน ที่จะคิดถึงสิ่งต่างๆ สภาพแวดล้อมตอนนี้คือป่า มันเป็ป่าใหญ่ห่างไกลความเจริญ เขาพยายามมองหาจุดที่สังเกตได้ง่ายๆ ชินเดินหน้าต่อ เขาเห็นเนินเขาที่สามารถสังเกตจากมุมสูงได้ ถึงมันจะได้ไม่หมดก็ตาม ชินเดินขึ้นมาบนเนินเขาแล้วเขาก็ต้องตะลึง
"ขอให้มันเป็แค่..ฝัน"
ภาพตรงหน้าของเขานั้นมีสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่กำลังต่อสู้กับมนุษย์อยู่ กลุ่มมนุษย์กำลังได้เปรียบ สัตว์ประหลาดตัวนั้นกำลังจะตายลง แต่ก่อนที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นจะตายลง เหมือนมันสบตากับชิน ก่อนที่จะมีแสงอะไรเล็กๆ จะพุ่งมาหาเขา
"ชิบ..."
ชินยังอุทานไม่เสร็จแสงนั้นก็ชนเข้ากับร่างกายของเขาเสียแล้ว แล้วชินก็สลบลงไปทั้งๆแบบนั้น แต่ก่อนที่ชินจะหมดสติก็ได้มีเสียงๆ หนึ่งขึ้นมา
[บททดสอบของพระเ้าเสร็จสิ้น ระยะเวลาของการทดสอบทั้งหมด 20 ปี]
แต่ก่อนที่เขากำลังฟังเสียงนั้นต่อ เขาก็หมดสติไปก่อนแล้ว แต่เสียงนั้นก็พูดต่อไป
[ทำการตรวจพบเมล็ดพันธุ์โลหิตชั้นสูงในร่างกาย ทำการทำสัญญาอัตโนมัติ]
[ล้มเหลว]
[ล้มเหลว]
[ล้มเหลว]
[ล้มเหลว]
[ล้มเหลว]
[ล้มเหลว]
[สำเร็จ]
[การทำสัญญาเสร็จสิ้น เมล็ดพันธุ์โลหิตชั้นสูงทำสัญญาในฐานะ-ทาส]
[เมล็ดพันธุ์โลหิตชั้นสูงจะตื่นขึ้นในอีก 70 วัน]
[ตรวจสอบร่างกายอีกครั้ง]
[ทำการรักษาตัวเอง]
[เริ่มเพื่อพลังเวทย์ในร่างกาย]
[การเพื่อพลังเวทย์ในร่างกายจะเสร็จสิ้นในอีก 2 วัน]
[รอการตื่นขึ้นของ มาสเตอร์]
ชินยังหลับใหล เขายังไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองได้อะไรที่มันยิ่งใหญ่มาก ถึงเขาจะรู้ตัวเขาคงไม่แคร์อะไรอยู่แล้ว
.......
"เย้~เย้~ชนะแล้ว"
"ชนะแล้วโว้ย!!แบบนี้มันต้องฉลอง!!"
"หน้าชนะแล้วล่ะหัวหน้า!!"
"ฉันได้ยินแล้ว"
กลุ่มคนที่กำลังดีใจคือกลุ่มที่เอาชนะปีศาจขนาดใหญ่ที่ชินเห็นนั้นเอง นี้คือปาร์ตี้77(อ่านว่า เซเว่นเซเว่น) เป็ปาร์ตี้ที่ออกตามหา ปีศาจที่ได้รับาเ็จากแสงของพระเ้าที่นักเวทย์จำนวนมากเสียสละพลังเวทย์ทั้งหมดเพื่อโจมตีเพียงครั้งเดียว และปีศาจที่โดนนั้นมีนามว่า เ้าหญิงแวมไพร์ออโรร่า พวกเขาต้องใช้เวลากว่า 2 วันในการพิชิต ออโรร่า
"เก็บศพของเธอซะพวกเราจะนำข่าวดีไปบอกประเทศ"
"ครับ/ค่ะ"
"หัวหน้าค่ะ"
คนที่เรียกหัวหน้าคือชาฮยอน เธอเป็สาวร่างเล็กแต่หน้าอกไม่เล็กด้วย
"มีอะไรเหรอฮยอน" ที่ใครๆ ก็เรียกเธอว่าหัวหน้าเธอมีนามว่า ไอซ์ เธอเป็ลูกครึ่ง
"เว..เวทย์ตรวจจับของฉันตรวจเจุ์ค่ะหัวหน้า"
"หืมมนุษย์เหรอ"
"คะ ค่ะ"
"อยู่ตรงไหนเหรอฮยอน"
ไอซ์ รู้สึกแปลกๆ ที่มีมนุษย์อยู่แถวนี้ เพราะบริเวณนี้เป็อาณาเขตของปีศาจ
"อยู่ตรงเนินเขาตรงนั้นค่ะ"
"โอเคเข้าใจแล้วแหละ ทุกคนเก็บกวาดพื้นที่เสร็จแล้วเราจะออกไปกันเลย"
"ครับ/ค่ะ"
ทุกคนรีบเก็บกวาดพื้นที่ให้เสร็จโดยด่วนเพราะพื้นที่ตรงนี้มันอันตราย เพราะพื้นที่นี้มันอาณาเขตของปีศาจจะมีปีศาจออกมาตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่มีใครอยากอยู่ในอาณาเขตปีศาจนานๆ หรอก เพราะว่าที่นี่มันมีคำสาปอยู่ด้วย
"หนิงกวงช่วยพาฉันเทเลพอร์ตไปตรงเนินเขาตรงนั้นหน่อย"
ไอซ์ชี้ไปที่เนินเขาที่ชินสลบอยู่ หนิงกวงพยักหน้าให้
"ได้"
"โอเคไปกันเถอะ"
หนิงกวงจับมือไอซ์ไว้แล้วเทเลพอร์ตไปที่เนินเขา ไอซ์มองดูรอบๆ แล้วไปเจอชินเขาพอดี
"เจอล่ะ หนิงกวงรออยู่นี้แหละเดี๋ยวฉันไปตรวจเอง"
"โอเค ระวังด้วยล่ะ"
ไอซ์ เดินไปหาชินแล้วมองดูรอบๆไปด้วย ไอซ์คิดว่าอาจเป็แผนของปีศาจที่เอามนุษย์มาเป็เหยื่อล่อ ไอซ์เดินตรงไปหาชินเข้าเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่มีอะไรออกมา ไอซ์ยืนอยู่ตรงหน้าชินแล้วตัวดูชีพจรและการเต้นของหัวใจ ไอซ์ตัดสินใจอุ้มชินขึ้นมา แล้วเดินไปหาหนิงกวง
"ปกติทุกอย่าง ออกจากที่นี่กันเถอะ"
"แล้วผู้ชายที่เธออุ้มมาด้วยล่ะจะเอายังไง"
"เดี๋ยวค่อยตรวจสอบที่หลัง ตอนนี้พาเขาออกไปก่อน"
"โอเค"
หนิงกวงพาไอซ์เทเลพอร์ตกลับไปหาทุกคน ตอนนี้พื้นที่ได้จัดการเรียบร้อยแล้ว
"ทุกคนกลับกันเถอะ"
"ครับ/ค่ะ!!"