พรรคเทพหมาป่า์ ประตูทางเข้าตำหนักหมาป่าบูรพา
งานแต่งงานที่ควรหวานชื่นมื่นเวลานี้กลายเป็ชักดาบประจันหน้ากันเสียแล้วบ่าวสาวชักดาบออกมาร่วมกันเข่นฆ่าแเื่ร่วมงาน? ลูกน้องที่หวังเค่อพามาด้วยต่างพากันเหม่อมองอย่างโง่งมพวกมันอยู่กับท่านประมุขมาหลายปี ขนาดท่านประมุขยังไม่กล้าทำอะไรแบบนี้เลยนี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน?
แขกร่วมงานพากันชักอาวุธวิเศษออกมาทีละคนพลางมองหน้ากันไปมา
“มู่หรงลวี่กวง เ้าคิดทำอะไร?”
“จางหลี่เอ๋อร์ พวกเรามาร่วมงานแต่งงานเ้าถ้าเ้าไม่ได้กราบไหว้ฟ้าดินแล้วทำไมถึงมาโกรธพวกข้าแทนล่ะ?”
…......
.........
......
......
...
...
บรรดาแเื่พากันสบถอย่างต่อเนื่อง
จางหลี่เอ๋อร์ไม่ได้ะเิอารมณ์อีกนางเพียงมองดูแขกรอบด้านด้วยรอยยิ้มเย็น “ทุกท่าน ได้โปรดอย่าแสดงละครอีกเลยพรรคเทพหมาป่า์ปิดประตูเข้าออกแล้ว ยังคิดว่าจะหนีรอดอีกรึ?”
“จางหลี่เอ๋อร์น้องชายเ้าถูกพรรคเทพหมาป่า์ทำร้าย หากเ้าไม่คิดก่อกวนมู่หรงลวี่กวงแล้วเ้าคิดจะทำอะไร?”แขกคนหนึ่งะโ
“ฮึ่ม น้องชายข้าาเ็ข้าย่อมต้องให้พรรคเทพหมาป่า์ชดใช้ ส่วนพวกเ้ายังคิดเล่นละครอยู่อีก?เ้าอยากให้ข้ากับมู่หรงลวี่กวงชี้หน้าทีละคนหรือไม่? พวกมารร้าย!” จางหลี่เอ๋อร์แค่นเสียงเย็น
วาจาเยียบเย็นนี้ทำให้แเื่ทั้งหลายพลันเงียบสนิทสีหน้าแขกบางส่วนพลันแปรเปลี่ยนราวกับถูกล้วงความลับจนเผยสีหน้าลนลานส่วนแขกอีกครึ่งที่เหลือเพียงมีสีหน้าสงสัย เ้าหมายความว่าอะไร?
“มารรึ?” ไม่ไกลออกไปหวังเค่อสีหน้าเปลี่ยนแปร
“มารอย่างพวกเ้าก็อุบายเหลือร้ายนัก เหอะเวลาเพียงไม่กี่ปีกลับสามารถแฝงตัวเข้าไปในสำนักเซียนทั้งหลายได้ ถ้าหากพรรคเทพหมาป่า์ไม่ได้จับตาดูพรรคสำนักเซียนอยู่ตลอดก็คงไม่มีทางรู้พวกเ้ารอโอกาสเข้ารับตำแหน่งสำคัญในสำนักเซียนทั้งหลาย เหอะครั้งนี้พรรคอีกาทองคำข้ากับพรรคเทพหมาป่า์จะขอเดินตามแนวทางวิถีฟ้าเข่นฆ่าปราบมาร!” จางหลี่เอ๋อร์ส่งเสียง
สิ้นเสียงนางก็สะบัดดาบในมือออกดาบยาวสิบจั้งร่วงหล่นจากฟากฟ้าฟันเข้าใส่แขกผู้หนึ่ง
“จางหลี่เอ๋อร์ นี่ต้องเป็เื่เข้าใจผิดแล้ว”แขกท่านนั้นเอ่ยอย่างกังวล
“ตูม!”
ดาบยาวฟันเข้าใส่แขกที่ชักดาบเข้ารับไว้อย่างรีบร้อน
ร่างจางหลี่เอ๋อร์เปล่งแสงสีแดงเจิดจ้าพลังของดาบยิ่งทวีความรุนแรงจนเกือบจะบั่นศีรษะแขกผู้นั้นอยู่รอมร่อ
“จางหลี่เอ๋อร์ เ้าทำเกินไปแล้ว!”แขกทั้งหลายต่างพากันส่งเสียง
ยามนี้เอง แขกที่ถูกดาบยาวของจางหลี่เอ๋อร์ฟันใส่ก็ทนต่อไปไม่ไหวใบหน้ามันพลันบิดเบี้ยว ร่างเปล่งไอสีดำพวยพุ่งปกคลุม ดวงตาที่บิดเบี้ยวกลายเป็สีแดงฉานเขี้ยวยาวคู่หนึ่งงอกออกมาจากปาก
“โฮกกกก!”
มารตนนั้นเปล่งเสียงคำรามก้องคล้ายพยายามฝืนดิ้นรน
“ตาย!” จางหลี่เอ๋อร์ส่งเสียง
“เปรี้ยง!”
คมดาบยาวชวนขนลุกฟาดผ่าลง ขยี้แขกมารจนแหลกเป็ชิ้นๆ โลหิตสาดกระเซ็นแสงสีทองดวงหนึ่งพุ่งออกจากร่างมารที่สิ้นใจเข้าสู่ร่างจางหลี่เอ๋อร์
“แสงกุศลทองคำ? นี่ นี่นี่เป็มารร้ายของจริง?” แขกท่านหนึ่งอุทาน
“แเื่ทั้งหลาย ระวังตัวไว้เถอะครึ่งหนึ่งในหมู่พวกท่านเป็มาร!” จางหลี่เอ๋อร์ยิ้มหม่น
“ว่าอะไร?” แขกทั้งหลายต่างหน้าเปลี่ยนสีพวกมันต่างระแวงซึ่งกันและกัน
“ยังมัวยืนงงอะไรอีก? ลงมือเลยวันนี้กำราบปราบมาร เดินตามแนวทางวิถีฟ้า!” จางหลี่เอ๋อร์ส่งเสียง
“ทราบ!”ศิษย์พรรคอีกาทองคำทั้งหมดต่างเปล่งเสียงตื่นเต้น
“จางหลี่เอ๋อร์ เ้าจะทำเกินไปแล้วนี่คือพรรคเทพหมาป่า์ข้า เ้ายังคิดเป็ผู้นำอีก?” มู่หรงลวี่กวงเอ่ยเสียงเย็น
จางหลี่เอ๋อร์เหลือบมองมู่หรงลวี่กวงก่อนแค่นเสียง “นี่แค่ดอกเบี้ยที่ทำร้ายน้องชายข้าอย่างไรมู่หรงลวี่กวง ฮ่าฮ่า ขอบคุณเ้าที่บอกข้าเื่มารพวกนี้ วันนี้เ้าคงได้แค่ดูข้าอย่างเดียวแล้วฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
“กรร!”
มารที่แฝงมากับแขกทั้งหลายรู้ตัวแล้วว่าถูกเปิดเผยตัวตนพวกมันจึงไม่คิดปิดบังโฉมหน้าอีกไอทมิฬพวยพุ่งขึ้นทีละจุดสองจุด มารบางตนถึงกับงอกปีกพวกมันล้วนพยายามขัดขืนกองกำลังที่จางหลี่เอ๋อร์พามาด้วย
“เหอะ จางหลี่เอ๋อร์ เ้าทำเกินไปแล้วถ้างั้นจะมาโทษข้าไม่ได้!” มู่หรงลวี่กวงแค่นเสียงเ็า
“หึ่ง!”
บนฟากฟ้าพลันปรากฏแสงสีฟ้าปกคลุม ภายใต้แสงสีฟ้านี้ผู้คนและมวลมารล้วนแต่ชะงักนิ่งค้างราวกับถูกสะกัดจุดไว้
ทุกคนที่ถูกผนึกการเคลื่อนไหวต่างเผยสีหน้าหวาดผวา
จางหลี่เอ๋อร์ฝืนเงยหน้าขึ้นก่อนจะเห็นกระจกบานหนึ่งลอยอยู่เหนือพรรคเทพหมาป่า์แสงสีฟ้าอ่อนจากกระจกปกคลุมทั่วพรรคเทพหมาป่า์ทุกคนภายในบริเวณพรรคพลันไม่อาจขยับเคลื่อนไหว
“นี่ก็คือสมบัติประจำพรรคเทพหมาป่า์กระจกสะกดแสงรึ?” จางหลี่เอ๋อร์อุทาน
“ใช่แล้ว นี่คือกระจกสะกดแสงของพรรคเรากระจกจะเปล่งแสงสะกดสีฟ้าออกมาผนึกการเคลื่อนไหว!ข้าต้องขอร้องท่านประมุขอยู่นานกว่าท่านจะยอมทิ้งกระจกสะกดแสงเอาไว้ให้พรรคเทพหมาป่า์ใช้ในยามจำเป็!”มู่หรงลวี่กวงตอบเสียงเย็น
“ไม่ได้มีใครเปิดใช้งานมันอยู่เสียหน่อย นี่อะไรเป็ไปได้อย่างไร?” จางหลี่เอ๋อร์กล่าวอย่างแตกตื่นปนโมโห
“กระจกสะกดแสงถูกประทับลงไปในข่ายปราณคุ้มภัยของูเาแล้วูเาิญญาของพรรคเทพหมาป่า์จะถ่ายทอดพลังให้กระจกอย่างต่อเนื่องจริงอยู่ที่ข้าบังคับมันอย่างละเอียดไม่ได้แต่ก็สามารถเปิดใช้ให้มันแช่แข็งทุกสิ่งที่อาบแสงของมันได้! แค่นั้นก็พอแล้วพวกเ้าไม่มีใครขยับตัวได้ทั้งนั้น!” มู่หรงลวี่กวงแค่นเสียงแ่เบา
“ก็ผนึกได้แค่การเคลื่อนไหวของผู้บรรลุขั้นดวงธาตุทองคำเท่านั้นสะกดขั้นทารกแกนิญญาไม่ได้!” จางหลี่เอ๋อร์เอ่ยเสียงเข้ม
“แล้วอย่างไร เ้าเป็ยอดฝีมือขั้นทารกแกนิญญาเรอะ?เหอะ มารร้ายทั้งหมดที่เชิญมาวันนี้ล้วนอยู่ในขั้นดวงธาตุทองคำ!จางหลี่เอ๋อร์ เดิมข้าหวังปราบมารร่วมกับเ้า แต่โชคร้ายที่เ้าโอหังเกินไป ไม่สิ!เ้าเคยเห็นข้าในสายตาบ้างหรือเปล่า? ทำไมไม่เรียกที่นี่เป็บ้านไปเลยเล่า?เหอะ ในเมื่อเ้าไม่สน เช่นนั้นก็ไม่ต้องปราบมารแล้วคอยเบิกตาดูข้ากำราบมารเหล่านี้ไปทีละตนเถอะ!” มู่หรงหลี่กวงแค่นเสียงใส่
ห่างออกไปไม่ไกลนักหวังเค่อเบิกตามองกระจกสะกดแสงบานั์กลางเวหาด้วยดวงตาลุกวาว ทำไมหวังเค่อถึงต้องดั้นด้นมายังพรรคเทพหมาป่า์? ก็เพื่อหวังฝากตัวเข้าเป็ศิษย์ใช้บางสิ่งในพรรคเทพหมาป่า์เพื่อปัดเป่าโชคร้ายของมันที่เกาะกินอยู่ให้หายไปและสิ่งที่สามารถปัดเป่าโชคร้ายของมันได้ก็คือกระจกสะกดแสงนี้เอง!
ร่ำลือกันว่ากระจกสะกดแสงสามารถดึงดูดโชคลาภวาสนาหลีกเลี่ยงเภทภัยกำราบมาร คาดไม่ถึงแม้แต่ผู้คนก็ยังสะกดได้ด้วย?
ตอนนี้ทุกคนถูกสะกดนิ่งไปแล้วไม่ใช่ว่ามู่หรงลวี่กวงจะสามารถทำตามอำเภอใจได้หรอกหรือ?
“มู่หรงลวี่กวง เ้าสะกดพวกข้าไว้ทำไม? ปล่อยนะ!” แขกท่านหนึ่งเอ่ยอย่างร้อนรน
“มู่หรงลวี่กวง ข้ายอมรับแล้วก็ได้ว่าเมื่อกี้มีมารร้ายแต่ข้าไม่ใช่มาร เ้าจะทำอะไรข้า!” แขกอีกคนเบิกตากว้าง
มู่หรงลวี่กวงกล่าวเสียงเข้ม “ทุกท่านโปรดสงบใจไว้ก่อนข้าสะกดการเคลื่อนไหวของทุกคนไว้เพื่อความปลอดภัย แต่โปรดวางใจมารทุกตนถูกพรรคเทพหมาป่า์ข้าบันทึกเอาไว้หมดแล้ว ไม่มีการทำร้ายผู้บริสุทธิ์แน่นอน!ขอทุกท่านรอสักประเดี๋ยว ทุกสิ่งก็จบแล้ว”
แเื่ตาพากันขมวดคิ้ว เหล่ามารย่อมต้องบันดาลโทสะส่วนแขกทั่วไปต่างเผยสีหน้าสับสน
“ที่แท้ก็เป็เช่นนี้ งานแต่งงานเรอะ? งานแต่งปลอมน่ะสิไม่ว่า! เพื่อจะล่อลวงมารทั้งหมดมาซุ่มโจมตีที่นี่ใช่หรือไม่?ทั้งพรรคเทพหมาป่า์และพรรคอีกาทองคำพวกเ้าจงใจหมายหัวพวกมารั้แ่แรก!”แขกท่านหนึ่งหน้าเปลี่ยนสีเมื่อเข้าใจเื่ทั้งหมด
“ถูกต้อง ทุกท่านโปรดรอประเดี๋ยวข้าจะเปิดกลอสนี์ปะามาร เข่นฆ่าเหล่ามารทั้งหมดนำความสงบสุขคืนสู่สิบหมื่นมหาบรรพต!” มู่หรงลวี่กวงปลอบ
“มู่หรงลวี่กวง เ้าคิดกินอิ่มคนเดียวพรรคอีกาทองคำข้าร่วมมือกับเ้ามาตั้งนาน เ้าคิดฮุบมารทั้งหมดเอาไว้คนเดียว?คิดรับกุศลเพียงลำพัง?” จางหลี่เอ๋อร์เอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด
“จางหลี่เอ๋อร์ การกำราบมารเป็หน้าที่ของข้าแต่เ้ากลับสนใจแค่กุศลหรือ? ต้องขอบคุณพรรคอีกาทองคำที่ร่วมมือด้วยข้าคิดว่าหลังกำราบมารเสร็จแล้ว เซียนทั้งปวงจะต้องซาบซึ้งในตัวเ้า!”มู่หรงลวี่กวงหัวเราะ
“เ้า!” จางหลี่เอ๋อร์ได้แต่เบิกตาด้วยโทสะ
มู่หรงลวี่กวงผู้นี้จะไร้ยางอายเกินไปแล้วเ้าคิดฮุบกุศลทั้งหมดไว้คนเดียวยังมีหน้ามาพูดดีอีก?
จางหลี่เอ๋อร์พยายามดิ้นรนขัดขืนผนึกแสงสีฟ้าแต่ไม่ว่าอย่างไรก็ได้แต่บิดตัวไปมาโดยไม่อาจขยับเขยื้อน นางโกรธเกรี้ยวยิ่งมารทั้งหลายในบรรดาแขกเองต่างก็ดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง ใบหน้าดำหม่นด้วยโทสะแขกทั่วไปทั้งหลายเองก็ขนลุกซู่หนังศีรษะชาด้าน
“ศิษย์พี่? นี่นี่ท่านเป็มารหรอกเรอะ?”
“ท่านลุง ท่าน ท่านกลับถูกมารเข้าสิงจนกลายเป็มารแล้ว?”
“เลวร้ายนัก เมื่อวันก่อนในงานประชุมพรรคท่านลุงฉีเกือบจะได้เป็ประมุขพรรคคนใหม่แล้ว ท่านลุงที่แท้กลับเป็มาร?”
…......
.........
......
......
...
...
แม้แขกทั้งหลายจะเข้าใจเื่ที่มู่หรงลวี่กวงคิดฮุบกุศลปราบมารทั้งหมดไว้คนเดียวแต่ก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรเท่าใดนักเพราะอย่างน้อยพวกมันก็ได้รู้ตัวว่าคนสนิทใกล้ชิดล้วนเป็มารแฝงตัวมาทั้งสิ้นไม่รู้พวกมันจะถูกมารเหล่านี้จับกินเมื่อไหร่ อันตรายยิ่งนัก!
“กลอสนี์ปะามาร จงมา!”มู่หรงลวี่กวงล้วงป้ายหนึ่งออกมาถือไว้ก่อนขยับเล็กน้อย
“เปรี้ยงงง!”
ท้องนภาเหนือพรรคเทพหมาป่า์พลันส่งอสนีบาตนับร้อยสายลงมา
“โฮก!” “ไม่นะ!”
เหล่ามารต่างพากันคำรามอย่างสิ้นหวัง
“ตูมมมมมม!”
เมื่ออสนีบาตฟาดผ่า เศษดินหินนับไม่ถ้วนต่างปลิวว่อนเสียงคำรามด้วยความหวาดผวาดังระงมไม่หยุด
ทว่าหลังสิ้นเสียงกึกก้อง ทุกคนล้วนต่างเบิกตาโพลง
เพราะไม่มีมารตนใดถูกฟ้าผ่า ตรงกันข้ามศิษย์พรรคเทพหมาป่า์กับพรรคอีกาทองคำกลับเป็ฝ่ายถูกฟ้าผ่าพวกมันต่างกรีดร้องกระอักเืด้วยเนื้อตัวดำเมี่ยม
มู่หรงลวี่กวงกับจางหลี่เอ๋อร์ยิ่งถูกสายฟ้าฟาดหนักกว่าใครเพื่อนสายฟ้าหลายสายฟาดเข้าใส่ทั้งคู่ แต่พวกมันก็คล้ายจะมีอาวุธวิเศษคอยปกป้องเอาไว้ถึงแม้จะอับอายขายหน้าแต่ก็ไม่ได้าเ็สาหัสผมเผ้าของจางหลี่เอ๋อร์ยุ่งเหยิงด้วยแรงะเิส่วนเสื้อผ้าของมู่หรงลวี่กวงก็ขาดวิ่นหลายจุด
“ปะ เป็ไปได้อย่างไร?” มู่หรงลวี่กวงเหม่อมองอย่างสับสน
“มู่หรงลวี่กวง เ้าทำบ้าอะไร? เ้าทำร้ายข้าทำไม?ไม่ใช่ว่าเ้าควรกำราบมารหรอกหรือ? เ้ามากำราบข้ากับศิษย์พรรคอีกาทองคำทำไม?”จางหลี่เอ๋อร์ถามอย่างโกรธเกรี้ยว
แขกทั้งหลายเองก็เหม่อมอง มู่หรงลวี่กวงทำบ้าอะไร? หรือเ้าทำร้ายตัวเองเพื่อขู่พวกมารให้กลัวหัวหด?
“หรือ หรือป้ายควบคุมกลอสนี์ปะามารจะมีปัญหา?”มู่หรงลวี่กวงหน้าเปลี่ยนสี
“ย่อมต้องมีปัญหาอยู่แล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า!”เสียงหนึ่งพลันหัวเราะร่าขึ้นมา
ทุกคนเบนสายตาไป กลับเป็ซุนซง พิธีกรผู้ดูแลพิธีแต่งงานในวันนี้!
นี่เื่อะไรกัน?
“ซุนซง? เ้าสลับป้ายคำสั่งของข้า?เ้าคิดจะทำอะไร?” มู่หรงลวี่กวงจ้องเขม็งด้วยโทสะ
ซุนซงเป็ลูกไล่ของมู่หรงลวี่กวงเป็ม้ารับใช้ที่มู่หรงลวี่กวงไว้วางใจจนฝากฝังให้ทำหลายเื่แล้วนี่ซุนซงมันทำอะไร?
“ซุนซงคนเดิมตายไปนานแล้ว!ซุนซงในวันนี้ไม่ใช่สุนัขรับใช้เ้าอีกต่อไป!” ซุนซงตอบกลับเสียงเย็น
“ว่าอะไรนะ?” มู่หรงลวี่กวงไม่เข้าใจไปครู่หนึ่ง
“เหอะ งานแต่งก็คืองานแต่งทำไมถึงได้มากเื่มากความขนาดนี้! พวกเ้าทำบ้าอะไรถึงให้ข้าต้องรอคอยเนิ่นนานปานนี้?”ซุนซงจ้องหน้ามู่หรงลวี่กวงกับคนที่เหลือเขม็ง
“ไม่ ไม่ใช่ เ้าไม่ใช่ซุนซง หรือเ้าเองก็เป็มารด้วย?เ้าเป็มารที่แฝงตัวอยู่ในพรรคเทพหมาป่า์?” สีหน้าของมู่หรงลวี่กวงเปลี่ยนไป
“เมื่อครู่ก็ได้เห็นกันแล้ว! พรรคเทพหมาป่า์มีวิธีแยกแยะมารที่แฝงตัวอยู่ได้ยอดเยี่ยมหากไม่ได้ท่านมารอริยะช่วยเหลือ ข้าไหนเลยจะเล็ดรอดแฝงตัวมาอยู่ใต้จมูกพวกเ้าได้?”ซุนซงแค่นเสียงดูแคลน
“เ้า เ้าทำอะไร?” มู่หรงลวี่กวงหน้าเปลี่ยนสี
“ข้าทำอะไรรึ? เดิมข้าคิดจะแฝงตัวอยู่เงียบๆไปอีกนาน แต่ทุกอย่างเป็เพราะความโลภของเ้าข้าเลยขอให้มารเหล่านี้ยอมเปิดเผยตัว!ั้แ่ตอนที่เ้าได้รายชื่อพวกมารที่แฝงตัวอยู่ในสำนักเซียนความโลภของเ้าก็นำพาพรรคเทพหมาป่า์ไปสู่ความพินาศแล้ว!” ซุนซงเย้ย
“คำแนะนำทั้งหมดที่เ้าบอกข้า ทั้งหมดก็เพื่อเวลานี้รึ?”มู่หรงลวี่กวงหน้าซีด
“ข้าแนะนำก็จริงแต่ก็จำต้องใช้ความโลภของเ้าช่วยหนุนเสริมด้วย! หากเ้าไม่โลภมากมีหรือเ้าจะคิดฮุบกุศลทั้งหมดไว้คนเดียว? หากเ้าไม่โลภมากท่านมารอริยะไหนเลยจะสามารถหลอกล่อยอดฝีมือทั้งหมดในพรรคเทพหมาป่า์ออกไปได้?หากเ้าไม่โลภมาก ข้ามีหรือจะล่อลวงให้เ้าใช้กระจกสะกดแสงผนึกการเคลื่อนไหวของทุกคนเอาไว้ได้?ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” ซุนซงหัวเราะลั่น
“เ้า เ้า…ทั้งหมดเป็เ้าตั้งใจไว้?” มู่หรงลวี่กวงถามด้วยสีหน้าบูดเบี้ยว
“ถูกต้อง ข้ารอคอยวันนี้มานานแล้ว เพราะความโลภของเ้าภายใต้แสงจากกระจกสะกดแสง จะไม่มีใครในพรรคเทพหมาป่า์สามารถขยับเขยื้อนได้!ต่อไปก็ถึงคราวข้าใช้กลอสนี์ปะามารฆ่าพวกเ้าทีละคน!”ซุนซงเองก็ควักป้ายคำสั่งออกมา
“เ้าฆ่าพวกเราไม่ได้หรอกกลอสนี์ปะามารสังหารพวกเราไม่ได้เร็วขนาดนั้น…!”มู่หรงลวี่กวงเอ่ยด้วยสีหน้าอัปลักษณ์
“ก็จริงกว่ากลอสนี์ปะามารจะฆ่ายอดฝีมือระดับดวงธาตุทองคำได้ต้องใช้เวลาสักพักแต่สำคัญตรงไหน ในเมื่อพวกเรามีเวลาอีกถมเถ!กระจกสะกดแสงจะผนึกการเคลื่อนไหวได้หนึ่งวันเต็ม แค่นั้นก็เหลือเฟือแล้ว!เ้าปิดประตูเข้าออก ไม่มีคนนอกที่ไหนเข้ามารบกวนพวกเราได้! ขณะเดียวกันด้านนอกประตูขึ้นเขาเองก็ถูกมารที่ท่านมารอริยะส่งมาล้อมเอาไว้แล้ว ไม่ให้ผู้ใดขึ้นเขามาได้!ต่อไปข้าจะใช้ป้ายคำสั่งนี้ฆ่าพวกเ้าทีละคน เอาละ ขั้นดวงธาตุทองคำเรอะ? ข้าเรียกสายฟ้าผ่าเ้าอีกไม่กี่ทีก็จบแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
“เ้า เ้า เ้า…!” มู่หรงลวี่กวงพูดด้วยโทสะ
“มู่หรงลวี่กวงพรรคเทพหมาป่า์เ้าคอยจับตาดูมารในสำนักเซียนทั้งหลายแต่ไม่เคยดูคนของตัวเองเลย?เ้าลากข้าไปซวยด้วยแล้ว!” จางหลี่เอ๋อร์จ้องเขม็งอย่างเกรี้ยวกราด
มู่หรงลวี่กวงใบหน้าบูดเบี้ยวมันไหนเลยจะคิดว่าคนสนิทใกล้ตัวกลับเป็มารไปได้?
“ฮ่าฮ่าฮ่า จะเริ่มจากใครดี? งั้นเริ่มจากศิษย์พี่ใหญ่ก่อนก็แล้วกันฮ่าฮ่าฮ่า!” ซุนซงขยับนิ้วไปมา
“เปรี้ยงงง!”
อสนีบาตฟาดผ่าลงจากฟากฟ้าเข้าใส่มู่หรงลวี่กวงเต็มเปาร่างของมันถูกสายฟ้ากลืนเข้าไป
“ไอ้มารชั่วพรรคเทพหมาป่า์ข้าจะกำราบพวกเ้าให้หมด พวกเ้าไม่มีทางหนีรอด!”มู่หรงลวี่กวงที่อยู่ในดงสายฟ้าคำรามออกมาด้วยโทสะ
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า พรรคเทพหมาป่า์? หลังผ่านพ้นวันนี้ไปก็ไม่มีพรรคนี้อยู่อีกแล้ว! หลังข้าฆ่าพวกเ้าทุกคนข้าจะขุดูเาิญญาของพรรคเทพหมาป่า์ ทำลายผนึกประจำพรรคทิ้งพวกเ้าจะเหลือรากฐานอะไรเอาไว้บูรณะพรรคกลับมาอีก? ยอดฝีมือขั้นทารกแกนิญญาของพรรคเ้าต่างก็อยู่ข้างนอก!ศิษย์ขั้นดวงธาตุทองคำทั้งหมดเองก็ถูกเ้าสะกดเอาไว้ เหอะยามนี้จะมีใครรู้ว่าข้าเป็คนทำลายพรรคเทพหมาป่า์? อ้อจะว่าไป ยังเหลือระฆังล่มสลายอยู่สินะ หากลั่นระฆังล่มสลายพวกมันทุกคนที่ได้ยินจะต้องรีบบึ่งกลับมา! แต่ทุกคนในพรรคเวลานี้ขยับตัวไม่ได้แม้แต่ข้าเองก็ทำได้แค่ขยับนิ้วมือป้อนคำสั่งให้ป้าย แล้วใครมันจะไปลั่นระฆังได้?ใครจะไปลั่นระฆังหือ? พวกกระดูกคนตายที่ฝังไว้ในหุบเขาวีรชนจะลั่นระฆังช่วยพวกเ้าหรือไง?ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” ซุนซงหัวเราะลั่น
ขณะซุนซงกำลังหัวเราะลั่น เสียงระฆังพลันดังกังวาลมาจากหุบเขาไกลออกไป
“โหม่งงงงงง~~~~~~~~~~~~~~~~~!”
เสียงของระฆังนี้ดังสนั่นยิ่งแก้วหูของทุกคนต่างปวดแปลบด้วยคลื่นเสียงรุนแรงเสียงระฆังพุ่งออกจากพรรคเทพหมาป่า์กระจายออกไปยังโลกภายนอก
ซุนซงใบหน้าแข็งทื่อจางหลี่เอ๋อร์และมู่หรงลวี่กวงเองก็เผยสีหน้าตกตะลึง
“ระฆังล่มสลายดัง? เป็ไปไม่ได้เป็ไปไม่ได้ ร่างที่อาบแสงจากกระจกสะกดแสงจะถูกผนึกการเคลื่อนไหวแล้วใครมันเป็คนลั่นระฆังกัน?” ซุนซงขวัญผวา
“ระฆังล่มสลายดังแล้วศิษย์พรรคเทพหมาป่า์ที่กระจายอยู่ทั่วสิบหมื่นมหาบรรพตจะรับรู้ว่าต้องรีบกลับมารวมถึงท่านประมุขด้วย!” มู่หรงลวี่กวงเผยสีหน้ายินดี
“ไม่เป็ไร สิบหมื่นมหาบรรพตกว้างใหญ่ไพศาลนักพวกมันคิดกลับมายังต้องใช้เวลาอีกนาน ก่อนพวกมันจะมา ข้าจะฆ่าเ้าเสียกลอสนี์ปะามาร ลงมือ!” ซุนซงรีบป้อนคำสั่ง สายฟ้าฟาดลงจากเบื้องบน
ครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่มู่หรงลวี่กวงแต่ศิษย์พรรคเทพหมาป่า์และศิษย์พรรคอีกาทองคำเองก็ถูกสายฟ้าฟาดใส่เช่นกัน
“เปรี้ยงงง!”
อสนีบาตสาดแสงทรงพลัง เสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่ว
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ขยับไม่ได้ล่ะสิขยับไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ? ยังอยากกำราบมารอยู่หรือเปล่า?วันนี้ถึงตามารอย่างพวกเราลงทัณฑ์พวกอวดอ้างวิถีธรรมอย่างพวกเ้าบ้างแล้ว!”ซุนซงหัวเราะลั่น
“ใช่แล้ว เอาพวกมันให้ตาย ฮ่าฮ่า เร็วเข้าฆ่าพวกมันเลย!” เหล่ามารในหมู่แขกต่างพากันส่งเสียงอย่างตื่นเต้น
“ซุนซง ข้าจะฆ่าเ้า!”มู่หรงลวี่กวงคำรามออกมาท่ามกลางสายฟ้าฟาด
“ก็มาซี่ ถ้าเ้าขยับได้เ้าก็ชิงป้ายคำสั่งไปจากมือข้าได้ มีป้ายคำสั่งนี้เ้าก็ควบคุมกลอสนี์ปะามารได้ แล้วเ้าทำได้มั้ย? ทำได้หรือเปล่า!ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…ฮึก!” ซุนซงหัวเราะได้ครึ่งทางก็พลันชะงักไป
สายฟ้ารอบด้านพลันหยุดลงกะทันหันทุกคนต่างมองไปยังซุนซงด้วยความสับสน จู่ๆ มันหยุดมือทำไม?
แต่ทุกคนกลับเห็นเ้าชายชู้ยืนอยู่ตรงหน้าซุนซง ไม่ใช่สิเป็หวังเค่อ หวังเค่อไม่ได้ผลอะไรจากกระจกสะกดแสงแม้แต่น้อยมันเดินไปตรงหน้าซุนซงอย่างอิสระก่อนจะฉวยป้ายคำสั่งมาจากมืออีกฝ่าย
“เป็เ้า?” จางหลี่เอ๋อร์ตะลึงงัน
มู่หรงลวี่กวงที่อับอายเองก็จ้องหวังเค่อที่เดินเหินได้ตามใจเขม็ง
เป็ไปได้อย่างไร?กระจกสะกดแสงสามารถผนึกทุกคนที่ต่ำกว่าขั้นดวงธาตุทองคำได้ดูเหมือนหวังเค่อเองยังไม่บรรลุขั้นดวงธาตุทองคำด้วยซ้ำ แล้วมันขยับตัวได้ยังไง?
“หวังเค่อ เ้าขยับตัวได้ยังไง?” องค์หญิงโยวเยว่ที่ขยับไม่ได้เองก็ถามอย่างแปลกใจ
“เ้า ทำไมกระจกสะกดแสงถึงไม่มีผลกับเ้า?” ซุนซงเองก็เผยสีหน้าตกตะลึง
หวังเค่อไม่สนใจซุนซงหากแต่ศึกษาป้ายคำสั่งที่ชิงมาในมือด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ไฮเทคดีแท้? ถึงกับมีรีโมตควบคุมด้วย?”
5K
