“ไม่ใช่ว่าผมอยากจะละลาบละล้วงอะไรหรอกนะครับ.. เพียงแต่เมื่อครู่ผมได้ยินที่คุณคุยโทรศัพท์โดยบังเอิญ และผมก็กำลังหาบ้านให้กับพ่อแม่อยู่พอดี ถ้าผมซื้อบ้านสักหลังแล้วมันช่วยเหลือคุณได้ ผมก็จะยินดีเป็อย่างยิ่งครับ..” เฟยกล่าวอธิบายเพื่อที่เธอจะได้ไม่เข้าใจผิดเป็อย่างอื่น..
“จริงเหรอคะ?.. คุณพูดเื่จริงใช่ไหมคะ ไม่ได้ให้ความหวังลมๆแล้งๆกับฉันใช่ไหมคะ” หญิงสาวกล่าวถามกลับด้วยสายตาที่คาดหวังเป็อย่างมาก เฟยที่เห็นอย่างนั้นก็ยิ้ม และพยักหน้าเป็คำตอบให้กับเธอ..
“บ้านหลังที่แพงที่สุดราคาเท่าไรครับ?”
เฟยกล่าวถาม หญิงสาวที่ได้ยินอย่างนั้น เธอก็ไม่รอช้ารีบกล่าวตอบด้วยความดีใจทันที เฟยสอบถามอะไรต่างๆอีกนิดหน่อยจนได้ข้อสรุปว่าบ้านหลังที่แพงที่สุดอยู่ที่ 24.5 ล้านบาท แต่จะให้เรียกว่าบ้านมันก็คงจะไม่ถูกซะทีเดียว ให้เรียกมันว่าคฤหาสน์เลยก็ไม่ผิด เพราะเนื้อที่แค่ตัวบ้านก็กินพื้นที่ไปกว่า 2 ไร่(800 ตร.ม.)แล้ว และไหนจะที่ดินรอบอาคารอีกราวๆ 3 ไร่ สวน โรงจอดรถ และสระว่ายน้ำ
นอกจากนี้ทางโครงการยังมีบริการแถมเฟอร์นิเจอร์ภายในบ้านแบบครบชุดพร้อมเข้าอยู่ได้เลยในทันที มีบริการรักษาความปลอดภัยที่มีทีมรักษาความปลอดภัยวนตรวจเช็กรอบคฤหาสน์ทุกๆ 2 ชั่วโมง รวมถึงกล้องวงจรปิด และปุ่มฉุกเฉินภายในคฤหาสน์ เฟยที่ได้ยินอย่างนั้นก็กุมคางคิดอย่างสนใจ..
“อืมม.. ถ้าอย่างนั้นเอาหลังนี้แหละครับ”
เฟยคิดเพียงครู่เดียวก่อนจะตัดสินใจซื้อมันทันที ยังไงก็ตามเงินของเขายังมีอีกจำนวนมาก ซื้อหลังนี้เอาไว้ให้พ่อกับแม่ และน้องสาวได้อยู่สบายๆ เงินแค่นี้ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร หญิงสาวพนักงานขายชะงักอึ้งไปสักพัก ก่อนจะเรียกเชิญลูกค้าของเธอเข้าไปที่บูทเพื่อเซ็นสัญญาซื้อ-ขายอาคาร และที่ดินทันที
ด้วยเงินค่าคอมมิชชั่นที่เธอจะได้จากการขายนี้ถึง 4 เปอร์เซ็นต์ มันเพียงพอแล้วที่จะจ่ายค่าผ่าตัดของคุณแม่ ตอนนี้เธอไม่รู้จะขอบคุณชายตรงหน้าอย่างไรดี บางทีเธออาจจะเพียงแค่ฝันไปก็เป็ไปได้ในตอนนี้..
“ทำสัญญาซื้อ-ขายเรียบร้อยแล้วค่ะ คุณลูกค้าสามารถยื่นใบสัญญาตัวนี้ให้กับพนักงานที่โครงการเพื่อชำระเงิน และตรวจสอบบ้านก่อนเข้าอยู่ได้เลยค่ะ.. แล้วก็ ขอบคุณมากนะคะ ฉันขอขอบพระคุณคุณจริงๆค่ะ” หญิงสาวกล่าวพลางก้มหัวโค้งให้กับเฟย ซึ่งเฟยก็แค่ยิ้ม..
“คนที่มีความกตัญญูรู้คุณบุพการีอย่างคุณ.. สมควรได้รับสิ่งที่ดีๆแล้วล่ะครับ ขอให้โชคดีนะครับ” เฟยกล่าวก่อนที่จะเดินจากไป ส่วนทางด้านของหญิงสาวก็ได้ก้มหัวเคารพเขาอยู่อย่างนั้นราวกับว่าเขาคือเทพ หรือพระเ้าอะไรทำนองนั้นเลย
“เฮ้อออ ที่เกลียดที่สุดคือตอนสุดท้ายหลังจากเหลือพวกเขานี่แหละ.. ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ทำตัวไม่ถูกจริงๆนั่นแหละ.. หวังว่าพวกเขาเ่าั้จะทำดีกันต่อไปนะ”
เฟยกล่าวกับตัวเองในขณะที่ก้าวเดินไปยังร้านรองเท้าที่ชั้นหนึ่ง หลายครั้งที่เขาเห็นใจ และยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนอื่น อะไรเล็กๆน้อยๆเขาสามารถช่วยได้ก็จะช่วยทั้งหมด แม้ว่าคนนั้นจะเป็โจรเป็ขโมย เขาก็พร้อมที่จะให้อภัยเสมอ และเขาหวังเป็อย่างยิ่งว่าผู้คนที่เขาช่วยเหลือเอาไว้จะทำคุณงามความดีต่อไป หรือถ้าหากพอจะมีอยู่มีกินแล้วไปช่วยเหลือคนอื่นต่อก็ยิ่งดี..
แต่ในระหว่างที่เดินลงมาจากชั้นสองด้วยบันไดเลื่อน หูเ้ากรรมนายเวรของเขาก็ได้ยินเสียงพูดคุยโทรศัพท์อีกครั้งหนึ่ง..
“แม่ครับ.. ผมจะรีบหากู้เงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้นะครับ แม่รออีกสักสองสามวันนะครับ ผมเพิ่งจ่ายค่าเทอมของลูกไป…” ชายคนหนึ่งกล่าวกับแม่ทางโทรศัพท์ เฟยที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับถอนหายใจออกพร้อมกับทำสีหน้ามองบนเลยทีเดียว
‘วันนี้มันวันอะไรเนี่ย.. มันเป็วันแม่ของทุกคนป่วยหรือยังไงกัน เฮ้อออ ไหนๆก็ช่วยได้แล้วคนหนึ่ง จะช่วยอีกสักคนจะเป็อะไรไป’
เฟยกล่าวคิดในใจ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปดูสินค้าที่ชายคนนี้ขาย ซึ่งมันเป็รถยนต์ยี่ห้อดังอย่างฮอนด้า เฟยไม่รอช้าใช้สูตรเดิมเหมือนที่ทำกับหญิงสาวขายบ้าน จนในที่สุดเขาก็ได้รถยนต์มาทั้งหมด 3 คันด้วยกัน และรถทั้งสามคันประกอบไปด้วย รุ่น HR-V ตัวท็อป 1 คัน เก๋งรุ่น CIVIC ตัวท็อปเช่นกันอีก 1 คัน และคันสุดท้ายคือรุ่น CITY ตัวท็อป แน่นอนว่าเขาสูญเงินไปกว่าอีก 2 ล้านกว่าบาท ท่ามกลางการขอบคุณและก้มหัวของพนักงานขายที่เขาแสนจะเกียจ..
“เฮ้ออ วันเดียวใช้เงินไปเกือบ 30 ล้านบาท ต่อให้มีเป็พันล้านหมื่นล้าน สักวันก็คงหมดแหงๆ” เฟยกล่าวกับตัวเอง จนในที่สุดเขาก็เดินมาถึงเป้าหมายในเวลาต่อมา และแล้วเขาก็จัดซื้อไปอีกหลายสิบคู่เผื่อของพ่อ และแม่ด้วยอีกคนละคู่สองคู่ ไหนๆมันเป็วันที่จะต้องเสียค่านู่นค่านี่แล้วก็เอาให้มันสุดๆไป
หลังออกจากร้านรองเท้ามาแล้วเฟยก็เดินถือของพะรุงพะรังเข้าห้องน้ำไป เพราะของที่มีมันเริ่มจะเยอะแล้ว เขา้าหาสถานที่ที่ลับตาคนเพื่อเก็บพวกมันทั้งหมดเข้าเมจิกไอเทมบ็อกซ์ และก็เปลี่ยนชุดเสื้อผ้าที่เขาเพิ่งจะซื้อมาใหม่ให้พอดีตัว
ไม่นานนักเขาก็จัดการตัวเองเรียบร้อย สภาพหลังจากออกห้องน้ำมาตัวของเฟยเปลี่ยนไปราวกับเป็คนละคนเลยทีเดียว จากเด็กหน้าตาดีสวมชุดเบอร์ใหญ่เกินตัว กลายเป็มาดคุณชายลูกเ้าสัวใหญ่อย่างไรอย่างนั้น..
“อื้มม จะว่าไป เปลี่ยนมือถือเลยดีกว่าไหมนะ ยังไงเครื่องนี้มันก็เก่าแล้ว.. ซื้อไปฝากน้องสาวเราสักเครื่องด้วยเลยดีกว่า หลังจากนั้นก็ไปที่โชว์รูมเพื่อรับรถที่ซื้อไว้ จากนั้นก็ไปจ่ายเงินรับบ้านก่อนจะไปโรงพยาบาล ภารกิจวันนี้จะได้จบสักที..” เฟยกล่าววางแผนกับตัวเองอยู่ในใจ พลางมองมือถือเครื่องเก่าเพื่อดูเวลาก่อนหน้านี้ และตอนนี้มันเป็เวลาเกือบจะเที่ยงวันแล้ว..
เฟยเดินเข้าช็อปของมือถือยี่ห้อดังอย่างแอปเปิ้ล ก่อนจะถูกหว่านล้อมให้ซื้อของที่เรียกได้ว่ามากมายมหาศาล IPHONE รุ่นใหม่ล่าสุดจำนวน 4 เครื่อง IPAD 2 เครื่อง IMAC PRO อีก 2 เครื่อง เรียกได้ว่าผลาญเงินเล่นๆไปอีกกว่า 3 แสนกว่าบาท แต่เท่านี้มันก็ไม่ะเืขนหน้าแข้งของเขาหรอก..
หลังจากนั้นเฟยก็ยังคงใช้สูตรเดิม เดินเข้าห้องน้ำเพื่อเก็บสัมภาระเช่นเคย ก่อนจะออกมา และมุ่งตรงไปยังคิวรถหน้าห้างสรรพสินค้าเพื่อไปยังโชว์รูมรถยนต์ฮอนด้าในทันที มันเป็เวลาเพียงไม่นานเท่านั้น ชายหนุ่มมาดเท่ก็ได้เดินลงจากรถรับ-ส่ง และเข้าโชว์รูมไป..
“ขอโทษนะครับ พอดีมารับรถที่ซื้อเอาไว้น่ะครับ” เฟยกล่าวพร้อมกับยื่นเอกสารที่ทำสัญญากับพนักงานขายที่ห้างสรรพสินค้า ซึ่งพนักสาวสาวที่รับก็ติดอาการเขินเล็กน้อยก่อนจะรับเอกสารจากมือของชายหนุ่มสุดหล่อนี้
“รอสักครู่นะคะคุณลูกค้า.. ดิฉันขอตรวจสอบรถสักครู่..” พนักงานสาวกล่าวตอบหลังจากมองเอกสารก็พบว่าลูกค้าคนนี้ซื้อรถไปมากถึง 3 คันด้วยกัน แถมยังขึ้นสถานะว่าขายเป็ที่เรียบร้อย มันเท่ากับว่าเขาจ่ายสดไม่ติดผ่อนใดๆกับทางโชว์รูมเลยแม้แต่บาทเดียว เธอจึงรีบตรวจสถานะว่ารถที่เขาซื้อพร้อมที่จะออกใช้งานเลยหรือไม่ เฟยที่ได้ยินก็เพียงแค่ยิ้มหวานๆ และพยักหน้ารับเท่านั้น
“..คุณลูกค้าคะ รถของคุณพร้อมที่จะออกจากโชว์รูมแล้วทุกคันค่ะ จะรับวันนี้ทั้งหมดเลยหรือเปล่าคะ หากคุณลูกค้า้าที่จะให้เราส่งถึงที่บ้าน ทางเรามีบริการรับ-ส่งฟรีค่ะ” พนักงานสาวตอบ
“เออ.. ถ้าจะขอเป็รุ่น CIVIC ออกมาใช้งานก่อน ส่วนอีกสองคันที่เหลือให้ส่งไปที่บ้านในวันพรุ่งนี้พอจะเป็ไปได้ไหมครับ..” เฟยกล่าวถาม
“ได้แน่นอนค่ะคุณลูกค้า..” พนักงานสาวกล่าวตอบ และหลังจากนั้นก็เป็กระบวนการการรับรถ และกรอกที่อยู่ ซึ่งเฟยได้แจ้งเอาไว้ว่าจะโทรมาแจ้งอีกทีในภายหลัง เพราะตอนนี้เขายังไม่รู้เลขที่บ้าน หรือตำแหน่งที่อยู่ที่เขาได้ซื้อเอาไว้เลย แน่นอนว่าพนักงานก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ย้ำเตือนให้เฟยนั้นแจ้งก่อน 6 โมงเย็นของวันนี้ หากเลยเวลาที่กำหนดจะเลื่อนไปส่งในวันถัดไปแทน..
เฟยกล่าวตกลงก่อนจะรับนามบัตรของโชว์รูมมาเพื่อใช้ติดต่อ จากนั้นพนักงานก็พาเฟยไปรับรถตามที่เขาขอเอาไว้ก่อน 1 คัน ฮอนด้าซีวิค เก๋ง 4 ประตูตัวท็อป แน่นอนว่าเฟยนั้นไม่เคยขับรถมาก่อน จึงขอใช้สนามทดลองขับของโชว์รูมเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย การขับขี่มันเหมือนจะยาก แต่สำหรับเฟยที่เรียนรู้อะไรได้เร็วแล้วเพียงแค่เวลาครึ่งชั่วโมงเท่านั้น เขาก็สามารถขับขี่ได้อย่างเชี่ยวชาญ..
รถเก๋งคันใหม่ไร้ป้ายทะเบียนได้มุ่งตรงไปยังหมู่บ้านที่มีชื่อว่า ‘หมู่บ้านดรีมแลนด์แอนด์เฮาส์’ ซึ่งเป็สถานที่ตั้งของหมู่บ้านที่เขาเซ็นสัญญาซื้อ-ขายเอาไว้ การเดินทางใช้เวลากว่า 30 นาที มันอาจจะเป็เพราะหมู่บ้านแห่งนี้อยู่นอกตัวเมือง และการขับรถที่ยังไม่ชินหนทางของเฟยก็อีกด้วย..
“ยินดีต้อนรับค่ะ.. ติดต่อด้านใดคะ” พนักงานที่สำนักงานขายกล่าวถาม
“คือผมเซ็นสัญญาซื้อบ้านหลังหนึ่งไว้กับพนักงานขายที่ห้างสรรพสินค้าน่ะครับ.. ยังไงรบกวนช่วยดูเอกสารอันนี้ให้หน่อยนะครับ..”
เฟยกล่าวพร้อมกับยื่นซองเอกสารไปให้กับพนักงาน ซึ่งแน่นอนว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไม่มีอะไรผิดพลาด หลังจากจ่ายชำระเงินเสร็จ เฟยก็ถูกเชิญให้ไปรับชมบ้านก่อนจะส่งมอบ แต่ทว่าเขากลับตอบว่า่เย็นๆจะมาอีกครั้งหนึ่ง เขาอยากจะให้พ่อแม่ และน้องสาวมารับชมพร้อมกัน ซึ่งพนักงานก็ยินดีให้บริการ ก่อนที่เฟยจะออกจากสำนักงาน และเดินทางต่อไปยังโรงพยาบาลที่พ่อของเขารักษาตัวอยู่..