3.1 บ้านใหม่
ด้วยความช่วยเหลือจากลีโม ทำให้พวกเขาสามารถเข้าไปในบ้านของครอบครัวดูเว่อได้โดยไม่ต้องพังประตู
ประตูนิรภัยทุกบานที่ใช้กับบ้านที่อยู่อาศัยจะมีโหมดฉุกเฉินติดตั้งไว้เสมอ ในยามที่เซ็นเซอร์ในตัวบ้านตรวจพบว่ามีไฟไหม้ ระบบล็อคของประตูจะถูกเปิดออกโดยอัตโนมัติ และการหลอกให้เซ็นเซอร์พวกนั้นคิดว่าในบ้านเกิดไฟไหม้ขึ้น ก็ไม่ใช่เื่ยากเย็นอะไรสำหรับลีโม
“บ้านคุณใช้ระบบล็อคกุญแจแบบนี้รึเปล่า” กันสึเกะหันไปถามลีโมที่กำลังยืนชื่นชมผลงานการปลดล็อคประตูของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ
“ของฉันเปลี่ยนไปใช้เกรดกองทัพหมดแล้ว ฉันเคยแนะนำให้ครอบครัว ดูเว่อเปลี่ยนมาใช้ระบบล็อคแบบเดียวกันอยู่ครั้งหนึ่ง แต่พวกเขาไม่เคยเปลี่ยนอะไรเลย” เขายื่นมือมาจับไหล่กันสึเกะ “ขอให้มีความสุขกับบ้านหลังใหม่นะ
ไอ้เสือ” ลีโมกระตุกยิ้ม ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปทางบ้านของตัวเอง
ในห้องครัวมีแมลงสาบนอนหงายท้องตายอยู่ในอ่างล้างมือหินอ่อนสีขาวสามตัว นอกจากนั้นแล้วกันสึเกะและสาวๆ แทบไม่ต้องทำความสะอาดอะไรเลย
มาริ และมอลลี่รู้สึกดีใจและตื่นเต้นเป็อย่างมาก พวกเธอเหมือนเ้าสาวป้ายแดงที่สามีเซอร์ไพรส์ของขวัญวันแต่งงานด้วยบ้านหลังใหม่สุดหรู ส่วนอิสซี่ สีหน้าและท่าทางของเธอเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก ที่แค่เปลี่ยนโรงแรมใหม่ นั่นยังไม่หนักเท่ามีนดาเธอเหมือนคนโรคจิตที่เอาแต่พร่ำบ่นอยู่สองประโยค วกไปวนมา
...ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่...แม่ของฉันอาจรออยู่ที่บ้าน...
แม้อิสซี่จะมีสีหน้าตายสนิท แต่เธอก็ช่วยงานมอลลี่ มาริ และกันสึเกะเป็อย่างดี ยกเว้นมีนดาที่เอาแต่นั่งอยู่เฉยๆ
"อาหารไม่อร่อยเหรอมีนดา" ลีโมกล่าวถามเมื่อเห็นว่าดาราสาวดาวรุ่งไม่ยอมแตะไส้กรอกที่มาริทำให้
มีนดาไม่ตอบ..ความคิดเื่แม่และพ่อที่วิ่งพล่านอยู่ในหัวทำให้เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าลุงหนวดคนนั้นชื่อว่าอะไร เธอเอาแต่นั่งกอดเข่าและจมจ่อมอยู่กับความคิดของตัวเอง
...แม่อาจจะหลบอยู่ในห้องออกกำลังกาย ตอนที่เกิดซอมบี้ระบาด...
…พ่ออาจจะใช้ปืนลูกซองที่ลุงเดฟให้เป็ของขวัญยิงพวกซอมบี้ที่บุกเข้ามาในบ้าน…
…พวกเขาอาจกำลังนั่งกินมื้อเย็นอยู่ในครัว และอาจกำลังคิดถึงเธออยู่…
ท่าทางและสายตาแบบนั้นของมีนดาทำให้มอลลี่และอิสซี่รู้สึกหงุดหงิด พวกเธอสองคนไม่ชอบมีนดาั้แ่ที่เธอไม่ยอมช่วยงานขนย้ายของเข้ามาในบ้านใหม่แล้ว
"ดาราอย่างเธอไม่กินของชั้นต่ำแบบพวกเราหรอก" อิสซี่พูด มันทำให้
กันสึเกะและลีโมที่นั่งอยู่ข้างกันหันไปมองหน้าอิสซี่และหันกลับมามองหน้ากันโดยมิได้นัดหมาย เพราะพวกเขารู้ว่าอิสซี่เป็คนไม่ค่อยพูด และแน่นอนว่าน้ำเสียงของเธอที่เปล่งออกมานั้นชัดเจนว่าเธอรู้สึกยังไง
แต่มีนดาไม่ได้ยินเสียงอิสซี่ เธอไม่ได้ยินเสียงใครทั้งนั้นเพราะกำลังจมจ่อมอยู่กับความคิดของตัวเอง
ท่ามกลางความเงียบอันน่าอึดอัด
"มาแล้ว ๆ จานเด็ดของวันนี้มาแล้วค่ะ" มาริใช้สองมือที่สวมถุงมือผ้ากันความร้อนถือจานล็อบสเตอร์อบใหม่ๆ จากเตาราดซอสมะนาวเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร กลิ่นของเนื้อกุ้งอบที่โชยออกมาหอมหวนยิ่งกว่ากลิ่นดอกไม้ที่ยั่วยวนผีเสื้อซะอีก
มันเป็ของขวัญจากชาวประมงที่กันสึเกะช่วยไว้ อันที่จริงเขาขอซื้อแต่พวกชาวประมงยินดีให้เขาเอามันมาฟรีๆ พร้อมกับอาหารทะเลตากแห้งอีกหลายอย่าง
1K
![ChewaChamin #เชวาชามีน [MPREG]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1709283914_78465618.webp)
