ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ
ตอน ความสูญเสีย
วันนี้บริษัทอรในแผนกเซลล์พากันออกไปเที่ยวที่ต่างจังหวัด ซึ่งเป็ทริปประจำปีของแผนกขายที่อรทำอยู่
อรจึงออกเดินทางกับเพื่อนๆด้วยรถตู้เพื่อไปรีสอร์ทในต่างจังหวัดเพื่อเที่ยวน้ำตกและอุทยานหนึ่งวันหนึ่งคืนกับคนในแผนก
ศิลากำลังล้างรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์เพราะเป็วันหยุด
นิชากำลังกวาดและทำความสะอาดบ้าน ส่วนบอยนั่งเล่นหุ่นยนต์กันดั้ม
ศิลาล้างรถเสร็จก็เข้าบ้านมาช่วยนิชาถูบ้าน ทั้งคู่ถูบ้านไปคุยกันไปสนุกสนาน
"พ่อคะ แม่ถึงที่เที่ยวรึยังคะ" นิชาถามศิลา
"น่าจะถึงแล้วนะ เดี๋ยวแม่คงโทรมา" ศิลาตอบ
หลังจากทำความสะอาดบ้านเสร็จนิชาก็ไปอาบน้ำ ศิลาพาบอยไปอาบน้ำกับเขาด้วย
พอแต่งตัวเสร็จศิลาพานิชาและบอยออกไปกิน MK ในห้าง
ทั้งสามคนกินอาหารและคุยกันสนุกสนาน พอกินเสร็จศิลาพาทุกคนไปดูหนังต่อ คราวนี้นิชาขอดูหนังรักโรแมนติก
บอยนั่งหาวจนกลับไปข้างๆศิลาเพราะเขาไม่ชอบดูหนังแนวนี้แต่ก็ไม่อยากขัดใจพี่สาวคนสวยของเขา
นิชาดูหนังไปยิ้มไป และหันมายิ้มให้ศิลาบ่อยๆ
ศิลาเอามือขวาโอบบอยไว้และเอามือซ้ายจับมือขาวๆเล็กๆของนิชาไว้แน่น
ทั้งสามคนดูหนังด้วยกันจนบ่ายแก่ๆจึงพากันออกมาหาซื้อของไปทำเสต็กกินหน้าบ้าน
ศิลาก่อไฟและย่างเนื้อสเต็กที่สวนหน้าบ้าน มีบอยคอยช่วยศิลาพลิกย่างเนื้อ
นิชาทำซุปเห็ดหอมในครัวและยกออกมานั่งกินด้วยกันสามคน
"คิดถึงแม่จังเลยค่ะ อยากให้แม่มากินด้วยจัง" นิชาบอกทุกคน
"ใช่ครับ ๆ เมื่อไหร่แม่จะกลับมานะ" บอยบอก
"พรุ่งนี้เช้าแม่ก็กลับมาแล้วจ้ะ ไปคืนเดียวเองคิดถึงกันแล้วเหรอ 555" ศิลาหัวเราะขำลูกๆ
ทุกคนกินสเต็กและคุยกันสนุกสนาน ศิลาจิบเบียร์ไปด้วย ส่วนนิชาและบอยดื่มน้ำส้ม
ทานเสร็จทุกคนพากันมานั่งดูหนังที่หน้าทีวี บอยดูหนังจนง่วงเลยอ้อนนิชาให้พาเข้านอน
นิชาเข้าไปเล่านิทานให้บอยฟังจนหลับและเธอก็เดินออกมานั่งข้างๆศิลาที่กำลังนั่งแชทกับอร
"พ่อคะ หนูหนาว กอดหนูหน่อยค่ะ" นิชานั่งตัวสั่น
"มานั่งตักพ่อสิ ดูนี่ แม่ส่งรูปน้ำตกมาให้ดู สวยมาก" นิชาลุกไปนั่งตักศิลาแล้วเขาก็เปิดรูปในแชทที่อรส่งมาให้นิชาดู
"โห สวยจังค่ะ วันหลังพากันไปทั้งครอบครัวนะคะ นะนะ" นิชาอ้อนศิลา
"ได้สิจ้ะ" ศิลาตอบและกอดนิชาแล้วพิมพ์คุยแชทกับอรไปด้วย
สักพักศิลาวางโทรศัพท์แล้วจับแก้มนิชาให้เธอหันหน้ามาหาหน้าเข้า
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาก้มมาจูบนิชาและดูดปากสีชมพูของเธอแล้วแลกลิ้น
อือ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาครางเบาๆ
ผลั่กกก! นิชาผลักหน้าศิลาออก
"หนูเหม็นเบียร์ค่ะ พอก่อนนะ" นิชาบอกและทำหน้าแหยงๆ
"อ่อ โอเคจ้ะ" ศิลาตอบและกอดนิชาไว้
พวกเขานั่งดูหนังและคุยกันต่อจนนิชาหลับคาตักศิลา
กลางดึกคืนนี้ทุกคนต่างก็กำลังหลับสนิท บอยนอนอยู่ห้องของเขา นิชานอนห้องเธอ
ศิลาเป็คนอุ้มเธอมานอนเพราะนิชานั่งคุยกับศิลาจนหลับคาตักของเขา
ส่วนศิลากำลั่งนั่งจิบเบียร์อยู่หน้าทีวี
รุ่งเช้าอรก็คงจะกลับมา
กริ๊ง! ๆ ๆ ๆ จู่ๆก็มีเบอร์แปลกเข้ามาในมือถือของศิลา
"ฮัลโหล สวัสดีครับ" ศิลารับสาย
"คุณศิลาใช่ไหมคะ" เสียงผู้หญิงโทรเข้ามา
"ใช่ครับผมพูดอยู่" ศิลางงว่าใครโทรมากลางดึก
"ทำใจดีๆนะคะ คือ รถบริษัทที่ภรรยาคุณเดินทางประสบอุบัติเหตุค่ะ"
"หา! จริงหรือครับ แล้วอรเป็ไงบ้างครับ" ศิลาใสุดขีด
"คือ ตอนนี้ทุกคนอยู่โรงพยาบาลค่ะ ทั้งรถไม่มีใครรอด" เสียงเ้าหน้าที่โรงพยาบาลบอก
"ไม่! ไม่จริง! ๆ ๆ ฮือ! ๆ ๆ ๆ " ศิลาร้องโวยวายดังลั่นบ้านจนนิชาและบอยตื่น
พวกเขาวิ่งออกมาเห็นศิลาทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นแล้วร้องไห้
"พ่อครับ ๆ พ่อเป็อะไรครับ" บอยวิ่งมากอดศิลา
"มีอะไรคะพ่อ" นิชาเดินมากอดหน้าศิลาไปซบที่อกเธอ
"แม่! แม่เสียแล้ว" ศิลาบอกลูกทั้งน้ำตา
ฮือ! ๆ ๆ ๆ แม่!จ๋า! ๆ นิชาและบอยทรุดลงไปนั่งร้องไห้กับพื้น
ทั้งสามคนกอดกันร้องไห้อยู่นานเป็ชั่วโมง
. รถตู้ที่พาอรและเพื่อนๆในบริษัทไปเที่ยวต่างจังหวัดลื่นไถลชนต้นไม้จนพนักงานทุกคนเสียชีวิตหมด
ศิลาแต่งตัวและพาลูกๆไปโรงพยาบาล
วินาทีที่พวกเขาเห็นร่างไร้วิญญานของอรทุกคนทรุดลงไปร้องไห้ นิชาเป็ลมจนพยาบาลต้องหามไปนอนเตียง
ศิลาและบอยกอดร่างอรแล้วร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง
ทุกคนช๊อคกับสิ่งที่เกิดขึ้น
และแล้วก็ถึงวันที่ต้องจัดงานศพอร
พิธีศพจัดที่วัดใกล้ๆบ้านของศิลา
พ่อแม่ของอรและญาติๆ มาจากต่างจังหวัด
ทุกคนร้องห่มร้องไห้เสียใจหนัก ญาติทางฝั่งศิลาและพ่อแม่เขาก็มาร่วมงานอย่างเศร้าโศกเสียใจ
งานเป็ไปอย่างอึมครึม ทุกคนต่างไม่ยิ้มแย้ม ต่างก็ช่วยงานอย่างคร่ำเครียด
นิชาและบอยใส่ชุดดำ พวกเขาช่วยงานช่วยงานจนเแทบจะไม่ได้หลับไม่ได้นอน แถมยังต้องหยุดเรียนอีกหลายวัน
ผ่านไปเจ็ดวันถึงวันที่ต้องเผาศพแม่อร และนิชาร้องไห้จนเป็ลมสลบจนต้องหามเข้าไปนอนพัก พอจบงานเศร้าทุกคนต่างก็แยกย้ายกันกลับ
ผ่านมาหลายวันนิชาและบอยตื่นมาร้องให้ทุกเช้า
ศิลาเอาแต่ดื่มเหล้าทุกวันไม่ยอมออกไปทำงานที่บริษัท เขาเอาบัตรเอทีเอ็มให้นิชาไว้ใช้จ่ายซื้อของและอาหารและเป็ค่าเรียน ึ
นิชาต้องพาบอยนั่งแท็กซี่ไปเรียนทุกเช้า และกลับมาคอยดูแลบอยที่กำลังเศร้าหนัก
เธอต้องทำหน้าที่เป็ทั้งพี่สาวและแม่บ้านให้ครอบครัว ทั้งทำกับข้าว ซักผ้า ทำอาหาร ล้างจาน และก็ไปเรียน
่นี้นิชาไม่ค่อยได้สนิทสนมใกล้ชิดกับศิลาเลยเพราะเธอยุ่งมาก ส่วนศิลาก็เอาแต่เก็บตัว พวกเขาจะได้คุยกันเฉพาะตอนทานข้าวกับตอนดูทีวีเท่านั้น
หลายวันผ่านไปจนกลายเป็หลายเดือนสภาพจิตใจนิชาและบอยค่อยดีขึ้น
แต่ศิลายังแย่เหมือนเดิมเขาไม่ออกไปทำงานจนโดนไล่ออก วันๆเขาเอาแต่นั่งกินเหล้า ออกไปเดินเตร่ในสวนภายในหมู่บ้าน เขาปล่อยผมเผ้าและหนวดเครายาวรกรุงรัง เขาดูเหม่อลอยและสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
นิชาเองก็ไม่กล้าจะติเตียนศิลาเพราะเธอเคยลองแล้วแต่กลับโดนศิลาดุ ซึ่งเธอก็เข้าใจความเ็ปของศิลาเองเลยปล่อยให้เขาพักจนกว่าจะกลับมาในโลกแห่งความจริงที่โหดร้ายนี้ได้
กลางดึกนิชากำลังนอนในห้องนอนบอย เธอย้ายมานอนห้องบอยั้แ่อรเสีย
"นิชาลูกแม่" อรแม่ของนิชาอยู่ต่อหน้าเธอในฝัน เธอแต่งชุดขาวและสวยมาก ผิวเธอมีแสงสว่างไสวรอบๆกาย เธอกำลังยืนกอดนิชาและลูบหัวเธอ
"คะแม่" นิชากอดอรในฝันแน่น เธอรู้สึกอบอุ่นมาก
"พ่อรักหนูนะ หนูก็รักพ่อ หนูต้องดูแลพ่อเหมือนที่แม่เคยทำนะนิชา" อรบอกเธอในฝัน
"แต่พ่อเขารักแม่มากจนทำใจไม่ได้ เขาเอาแต่ดื่มเหล้าและเหม่ลอย พ่อไม่ใช่คนเดิมแล้วค่ะแม่" นิชาบอกอรในฝัน
"แม่รู้ แต่หนูต้องดึงสติพ่อกลับมาให้ได้และช่วยให้เขาอยู่กับปัจจุบัน" อรบอก
"แล้วหนูต้องทำยังไงคะแม่" นิชาถามทั้งน้ำตา
"ใช้ความรักไงจ้ะ" อรตอบและเอามือปาดน้ำตาใสๆที่ไหลรินอาบแก้มนิชา
"แล้วซักวันเราก็จะได้พบกันนะ แม่อยู่บน์รออยู่" อรกอดนิชาไว้แน่นแล้วก็หายวับไป
แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ นิชาสะดุ้งตื่นมาเหงื่อท่วมตัว และน้ำตาเธอไหลออกมาจริงๆ
เธอยังอบอุ่นจากอ้อมกอดในฝันของอรไม่หาย
นิชาปาดน้ำตาที่ไหลออกมาและลุกไปที่โซฟาหน้าทีวีที่ศิลานอนอยู่
"พ่อคะหนูรักพ่อนะ หนูจะดูแลพ่อกับน้องเอง"
นิชาคุกเข่าหน้าโซฟาที่ศิลานอนอยู่และเสยผมยาวๆที่ปิดหน้าผากศิลาออก
จุ๊บบบ! นิชาจุ๊บหน้าผากศิลาและโอบกอดเขาที่นอนหลับไม่รู้ตัวไว้
นิชาผลอยหลับกองกับพื้นไปจนเช้า
เธอลุกมาทำอาหารไว้ให้ศิลาและอาบน้ำทานข้าวพาบอยไปเรียนตามปกติ
ฟ่อด! ๆ "พ่อคะหนูรักพ่อนะคะ"
นิชาวิ่งไปหอมแก้มซ้ายขวาและกอดศิลาที่ลุกมานั่งดูข่าวทีวีและบอกรักเขาก่อนออกจากบ้าน
ศิลาใที่นิชาวิ่งมาบอกรักและยังหอมแก้มเขาฟ่อดใหญ่
เขาเริ่มมีสติกลับมาและร้องไห้น้ำตาไหลเอามือกุมขมับเมื่อเพิ่งรู้สึกตัวว่าเขาปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่ดูแลครอบครัวจนเป็แบบนี้
676
